← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 26 — με τον Ματθαίο Χένρι

Πράξεις 26Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Πράξεις 26 προσφέρει ένα πλούσιο παράθυρο στην υπεράσπιση του Παύλου ενώπιον του Αγρίππα. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά το υπόβαθρο του αποστόλου, τη μεταστροφή του και την τολμηρή διακήρυξη της ελπίδας της ανάστασης. Οι γνώσεις του μας βοηθούν να δούμε πώς ο Παύλος μετέτρεψε μια δίκη σε μαρτυρία. Καθώς ακολουθούμε την έκθεση του Χένρι σήμερα, καλούμαστε να εξετάσουμε την ετοιμότητά μας να δώσουμε λογαριασμό για την ελπίδα που είναι μέσα μας. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του μέσα από την Γραφή με σαφήνεια και ευλάβεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις την υπεράσπιση του Παύλου ενώπιον του βασιλιά Αγρίππα. Διάβασε τις Πράξεις 26 αργά, σημειώνοντας πώς ο απόστολος αφηγείται την προηγούμενη ζωή του, τη δραματική συνάντησή του με τον Χριστό και την ακλόνητη ελπίδα του στην υπόσχεση που δόθηκε στους πατέρες. Άφησε το κείμενο να διεγείρει τόσο τον νου όσο και το πνεύμα καθώς προετοιμάζεσαι να μελετήσεις τις σκέψεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την ευσεβή προσφώνηση του Παύλου προς τον Αγρίππα. Ι. Ο Παύλος απευθύνθηκε με ιδιαίτερο σεβασμό στον Αγρίππα, εδ. 2, 3. Απάντησε με χαρά ενώπιον του Φήλικα, επειδή γνώριζε ότι ήταν πολλά χρόνια κριτής σε εκείνο το έθνος, Πρ. κδ΄ 10. Αλλά η γνώμη του για τον Αγρίππα προχωρεί περισσότερο. Παρατήρησε, 1. Καθώς κατηγορείται από τους Ιουδαίους και του αποδίδονται πολλά άθλια πράγματα, χαίρεται που έχει την ευκαιρία να καθαρίσει τον εαυτό του· τόσο μακριά είναι από το να φανταστεί ότι το να είναι απόστολος τον απαλλάσσει από τη δικαιοδοσία των πολιτικών αρχών. Η αρχή είναι διάταξη του Θεού, από την οποία όλοι ωφελούμαστε, και επομένως όλοι πρέπει να υποτασσόμαστε. 2. Αφού αναγκάζεται να απολογηθεί για τον εαυτό του, χαίρεται που είναι ενώπιον του βασιλιά Αγρίππα, ο οποίος, όντας ο ίδιος προσήλυτος στην ιουδαϊκή θρησκεία, κατανοούσε όλα τα σχετικά θέματα καλύτερα από τους άλλους Ρωμαίους κυβερνήτες: Γνωρίζω ότι είσαι έμπειρος σε όλα τα έθιμα και τα ζητήματα που υπάρχουν μεταξύ των Ιουδαίων. Φαίνεται ότι ο Αγρίππας ήταν λόγιος και είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ιουδαϊκή μάθηση, ήταν έμπειρος στα έθιμα της ιουδαϊκής θρησκείας και γνώριζε τη φύση τους, και ότι δεν προορίζονταν να είναι ούτε καθολικά ούτε αιώνια. Ήταν έμπειρος επίσης στα ζητήματα που προέκυπταν από αυτά τα έθιμα, στον καθορισμό των οποίων οι ίδιοι οι Ιουδαίοι δεν συμφωνούσαν όλοι. Ο Αγρίππας ήταν καλά γνώστης των γραφών της Παλαιάς Διαθήκης, και επομένως μπορούσε να κρίνει καλύτερα τη διαμάχη μεταξύ αυτού και των Ιουδαίων σχετικά με το ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας από ό,τι ένας άλλος. Είναι ενθάρρυνση για έναν κήρυκα να έχει ακροατές που είναι νοήμονες και μπορούν να διακρίνουν πράγματα που διαφέρουν. Όταν ο Παύλος λέει, Κρίνετε εσείς τι λέω, όμως μιλάει ως προς σοφούς άνδρες, Α΄ Κορ. ι΄ 15. 3. Επομένως παρακαλεί να τον ακούσει υπομονετικά, μακροθύμως—με μακροθυμία. Ο Παύλος σχεδιάζει μια μακρά ομιλία και παρακαλεί ο Αγρίππας να τον ακούσει μέχρι τέλους και να μην κουραστεί· σχεδιάζει μια απλή ομιλία και παρακαλεί να τον ακούσει με πραότητα και να μην οργιστεί. Ο Παύλος είχε κάποιο λόγο να φοβάται ότι καθώς ο Αγρίππας, όντας Ιουδαίος, ήταν καλά γνώστης των ιουδαϊκών εθίμων, και επομένως πιο αρμόδιος κριτής της υπόθεσής του, έτσι είχε ξινίσει κάπως με το ιουδαϊκό προζύμι, και επομένως προκατειλημμένος κατά του Παύλου ως αποστόλου των εθνών· επομένως λέει αυτό για να τον γλυκάνει: Σε παρακαλώ, άκουσέ με υπομονετικά. Σίγουρα το λιγότερο που μπορούμε να περιμένουμε, όταν κηρύττουμε την πίστη του Χριστού, είναι να ακουστούμε υπομονετικά. Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει πώς η θρησκεία του Παύλου στηρίζεται στην αρχαία υπόσχεση. (1.) Η θρησκεία του είναι χτισμένη πάνω στην υπόσχεση που έδωσε ο Θεός στους πατέρες. Είναι χτισμένη πάνω σε θεία αποκάλυψη, την οποία δέχεται και πιστεύει, και διακινδυνεύει την ψυχή του πάνω σε αυτήν· είναι χτισμένη πάνω σε θεία χάρη, και αυτή η χάρη εκδηλώνεται και μεταδίδεται με υπόσχεση. Η υπόσχεση του Θεού είναι ο οδηγός και το θεμέλιο της θρησκείας του, η υπόσχεση που δόθηκε στους πατέρες, η οποία ήταν πιο αρχαία από τον τελετουργικό νόμο, εκείνη η διαθήκη που επιβεβαιώθηκε προηγουμένως από τον Θεό εν Χριστώ, και την οποία ο νόμος, που δεν υπήρχε παρά τετρακόσια τριάντα χρόνια μετά, δεν μπορούσε να καταργήσει, Γαλ. γ΄ 17. Ο Χριστός και ο ουρανός είναι τα δύο μεγάλα δόγματα του ευαγγελίου—ότι ο Θεός μας έχει δώσει αιώνια ζωή, και αυτή η ζωή είναι στον Υιό του. Τώρα αυτά τα δύο είναι το περιεχόμενο της υπόσχεσης που δόθηκε στους πατέρες. Μπορεί να ανατρέχει τόσο μακριά όσο η υπόσχεση που δόθηκε στον πατέρα Αδάμ, σχετικά με το σπέρμα της γυναίκας, και εκείνες τις αποκαλύψεις μιας μελλοντικής κατάστασης πάνω στις οποίες οι πρώτοι πατριάρχες άσκησαν πίστη και σώθηκαν από αυτήν την πίστη· αλλά αφορά κυρίως την υπόσχεση που δόθηκε στον πατέρα Αβραάμ, ότι στο σπέρμα του θα ευλογηθούν όλες οι οικογένειες της γης, και ότι ο Θεός θα είναι Θεός σε αυτόν και στο σπέρμα του μετά από αυτόν: το πρώτο σημαίνει τον Χριστό, το δεύτερο τον ουρανό· γιατί, αν ο Θεός δεν είχε ετοιμάσει γι' αυτούς πόλη, θα ντρεπόταν να ονομαστεί Θεός τους. Εβρ. ια΄ 16. Ο Χένρι στη συνέχεια υπερασπίζεται την αξιοπιστία της ελπίδας της ανάστασης. (5.) Αυτό ήταν που θα έπειθε όλους όσους τον άκουγαν να το αγκαλιάσουν εγκάρδια (εδ. 8): Γιατί να θεωρείται απίστευτο πράγμα σε εσάς ότι ο Θεός θα αναστήσει τους νεκρούς; Αυτό φαίνεται να έρχεται κάπως απότομα· αλλά είναι πιθανό ο Παύλος να είπε πολύ περισσότερα από όσα καταγράφονται εδώ, και ότι εξήγησε την υπόσχεση που δόθηκε στους πατέρες ως την υπόσχεση της ανάστασης και της αιώνιας ζωής, και απέδειξε ότι βρισκόταν στον σωστό δρόμο για να επιδιώξει την ελπίδα του για αυτήν την ευτυχία επειδή πίστευε στον Χριστό που είχε αναστηθεί από τους νεκρούς, ο οποίος ήταν ενέχυρο και αρραβώνας εκείνης της ανάστασης για την οποία ήλπιζαν οι πατέρες. Ο Παύλος είναι επομένως πρόθυμος να γνωρίσει τη δύναμη της ανάστασης του Χριστού, ώστε με αυτήν να φτάσει στην ανάσταση των νεκρών· δες Φιλ. γ΄ 10, 11. Τώρα πολλοί από τους ακροατές του ήταν εθνικοί, οι περισσότεροι ίσως, ιδιαίτερα ο Φήστος, και μπορούμε να υποθέσουμε ότι όταν τον άκουσαν να μιλάει τόσο πολύ για την ανάσταση του Χριστού και για την ανάσταση από τους νεκρούς, την οποία ήλπιζαν οι δώδεκα φυλές, ότι χλεύαζαν, όπως έκαναν οι Αθηναίοι, άρχισαν να χαμογελούν σε αυτό και ψιθύριζαν μεταξύ τους τι παράλογο πράγμα ήταν, το οποίο προκάλεσε τον Παύλο να συλλογιστεί έτσι μαζί τους. Τι! θεωρείται απίστευτο σε εσάς ότι ο Θεός θα αναστήσει τους νεκρούς; Έτσι μπορεί να διαβαστεί. Αν είναι θαυμαστό στα μάτια σας, θα πρέπει να είναι θαυμαστό στα μάτια μου, λέει ο Κύριος των δυνάμεων; Ζαχ. η΄ 6. Αν είναι πάνω από τη δύναμη της φύσης, όμως δεν είναι πάνω από τη δύναμη του Θεού της φύσης. Σημείωσε, Δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο να θεωρούμε καθόλου απίστευτο ότι ο Θεός θα αναστήσει τους νεκρούς. Δεν απαιτούμαστε να πιστέψουμε οτιδήποτε είναι απίστευτο, οτιδήποτε συνεπάγεται αντίφαση. Υπάρχουν κίνητρα αξιοπιστίας επαρκή για να μας οδηγήσουν μέσα από όλα τα δόγματα της χριστιανικής θρησκείας, και αυτό ιδιαίτερα της ανάστασης των νεκρών. Δεν έχει ο Θεός άπειρη παντοδύναμη δύναμη, στην οποία τίποτα δεν είναι αδύνατο; Δεν έκανε τον κόσμο στην αρχή από το τίποτα, με μια λέξη; Δεν σχημάτισε τα σώματά μας, τα σχημάτισε από τον πηλό και εμφύσησε μέσα μας την πνοή της ζωής στην αρχή; και δεν μπορεί η ίδια δύναμη να τα σχηματίσει ξανά από τον δικό τους πηλό και να βάλει ζωή μέσα τους ξανά; Δεν βλέπουμε ένα είδος ανάστασης στη φύση, με την επιστροφή κάθε άνοιξης; Έχει ο ήλιος τέτοια δύναμη να αναστήσει νεκρά φυτά, και θα πρέπει να μας φαίνεται απίστευτο ότι ο Θεός θα αναστήσει νεκρά σώματα;
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντανακλώντας την προηγούμενη οργή του Παύλου κατά της εκκλησίας. (2.) Τι οργή ήταν στην πράξη του, εδ. 10, 11. Δεν υπάρχει πιο βίαιη αρχή στον κόσμο από τη συνείδηση που έχει παραπληροφορηθεί. Όταν ο Παύλος θεωρούσε καθήκον του να κάνει ό,τι μπορούσε κατά του ονόματος του Χριστού, δεν φείστηκε ούτε κόπου ούτε εξόδων σε αυτό. Δίνει λογαριασμό για ό,τι έκανε αυτού του είδους, και το επιδεινώνει ως κάποιος που ήταν αληθινά μετανοημένος γι' αυτό: Ήμουν βλάσφημος, διώκτης, Α΄ Τιμ. α΄ 13. [1.] Γέμισε τις φυλακές με χριστιανούς, σαν να ήταν οι χειρότεροι εγκληματίες, σχεδιάζοντας με αυτό όχι μόνο να τους τρομοκρατήσει, αλλά να τους κάνει απεχθείς στον λαό. Ήταν ο διάβολος που έριξε μερικούς από αυτούς στη φυλακή (Αποκ. β΄ 10), τους πήρε υπό κράτηση, για να διωχθούν. Πολλούς από τους αγίους τους έκλεισα στη φυλακή (Πρ. κστ΄ 10), άνδρες και γυναίκες, Πρ. η΄ 3. [2.] Έκανε τον εαυτό του όργανο των αρχιερέων. Σε αυτό από αυτούς έλαβε εξουσία, ως κατώτερος αξιωματούχος, να εφαρμόσει τους νόμους τους και ήταν αρκετά υπερήφανος που ήταν άνθρωπος σε θέση εξουσίας για τέτοιο σκοπό. [3.] Ήταν πολύ πρόθυμος να ψηφίσει, χωρίς να του ζητηθεί, την καταδίκη χριστιανών σε θάνατο, ιδιαίτερα του Στεφάνου, στον θάνατο του οποίου ο Σαύλος συναινούσε (Πρ. η΄ 1), και έτσι έκανε τον εαυτό του συμμέτοχο στο έγκλημα. Ίσως ήταν, για τον μεγάλο ζήλο του, αν και νέος, μέλος του συνεδρίου, και εκεί ψήφισε για την καταδίκη χριστιανών σε θάνατο· ή, αφού καταδικάστηκαν, δικαιολόγησε ό,τι έγινε και το επαίνεσε, και έτσι έκανε τον εαυτό του ένοχο εκ των υστέρων—μετά την πράξη, σαν να ήταν κριτής ή ένορκος. [4.] Τους υπέβαλε σε τιμωρίες κατώτερης φύσης, στις συναγωγές, όπου μαστιγώνονταν ως παραβάτες των κανόνων της συναγωγής. Είχε χέρι στην τιμωρία πολλών· μάλιστα, φαίνεται ότι τα ίδια πρόσωπα τιμωρούνταν συχνά με τα μέσα του, όπως ο ίδιος πέντε φορές, Β΄ Κορ. ια΄ 24. [5.] Όχι μόνο τους τιμωρούσε για τη θρησκεία τους, αλλά, παίρνοντας υπερηφάνεια στο να θριαμβεύει πάνω στις συνειδήσεις των ανθρώπων, τους ανάγκαζε να απαρνηθούν τη θρησκεία τους, βάζοντάς τους στο βασανιστήριο: 'Τους ανάγκασα να βλασφημήσουν τον Χριστό, και να πουν ότι ήταν απατεώνας και ότι είχαν εξαπατηθεί σε αυτόν—τους ανάγκασα να αρνηθούν τον Δάσκαλό τους και να αποκηρύξουν τις υποχρεώσεις τους προς αυτόν.' Τίποτα δεν θα βαραίνει περισσότερο τους διώκτες από το να αναγκάζουν τις συνειδήσεις των ανθρώπων, όσο κι αν θριαμβεύουν τώρα στους προσηλύτους που έχουν κάνει με τις βιαιότητές τους. [6.] Η οργή του φούσκωσε τόσο κατά των χριστιανών και του χριστιανισμού που η ίδια η Ιερουσαλήμ ήταν πολύ στενή σκηνή για να δράσει πάνω της, αλλά, όντας υπερβολικά μανιασμένος εναντίον τους, τους δίωξε ακόμη και σε ξένες πόλεις. Ήταν μανιασμένος μαζί τους, να δει πόσα είχαν να πουν για τον εαυτό τους, παρά όλα όσα έκανε εναντίον τους, μανιασμένος να τους δει να πληθαίνουν περισσότερο επειδή θλίβονταν. Ήταν υπερβολικά μανιασμένος· το ρεύμα της οργής του δεν δεχόταν όχθες, ούτε όρια, αλλά ήταν τόσο τρόμος για τον εαυτό του όσο και για αυτούς, τόσο μεγάλη ήταν η ταραχή μέσα του που δεν μπορούσε να επικρατήσει, καθώς και η αγανάκτησή του εναντίον τους. Οι διώκτες είναι τρελοί άνθρωποι, και μερικοί από αυτούς υπερβολικά τρελοί. Ο Παύλος ήταν τρελός να δει ότι εκείνοι σε άλλες πόλεις δεν ήταν τόσο εξοργισμένοι κατά των χριστιανών, και επομένως έκανε τον εαυτό του απασχολημένο όπου δεν είχε δουλειά, και δίωκε τους χριστιανούς ακόμη και σε ξένες πόλεις. Δεν υπάρχει πιο ανήσυχη αρχή από την κακία, ιδιαίτερα εκείνη που προσποιείται συνείδηση.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η παράδειγμα του Παύλου αμφισβητεί τον τρόπο που μιλάς για την πίστη σου ενώπιον άλλων; Με ποιους τρόπους μπορείς ακόμη να προσκολλάσαι σε παλαιότερα πρότυπα που αντιτίθενται στον Χριστό; Πού σε προσκαλεί ο Θεός να στηριχθείς περισσότερο στις αρχαίες υποσχέσεις του σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ εὐσπλαγχνικέ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸν ἀναστάντα Χριστόν, ὅστις ἐφάνη τῷ Παύλῳ ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Δαμασκοῦ καὶ ἐξεπλήρωσε πᾶσαν ὑπόσχεσιν δοθεῖσαν τοῖς πατράσιν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου δώρησαι ἡμῖν τὴν αὐτὴν παρρησίαν καὶ σαφήνειαν νὰ ὁμολογῶμεν τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐνώπιον ἀρχόντων καὶ φίλων, μεταστρέφοντες πᾶσαν ἐχθρικὴν καρδίαν εἰς ὁλοκληρωτικὴν ἀφοσίωσιν. Εἴθε τὸ εὐαγγέλιον τῆς ἀναστάσεως νὰ εἶναι ἡ καθημερινὴ ἡμῶν πεποίθησις, ἕως ὅτου σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →