← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 115-116 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 115-116Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στους Ψαλμούς 115 και 116. Οι σκέψεις του Καλβίνου μας καθοδηγούν μέσα από την ταπεινή κραυγή του ψαλμωδού για τη δόξα του Θεού εν μέσω θλίψης και την έντονη αντίθεση ανάμεσα στον ζωντανό Θεό και τα άψυχα είδωλα. Το σχόλιό του μας προσκαλεί να εξετάσουμε τη δική μας εμπιστοσύνη και να αναπαυθούμε στον Θεό που κάνει όλα όσα ευαρεστείται. Καθώς ακούμε, ας εμβαθύνουν τα λόγια του Καλβίνου την ευλάβειά μας και ας ενισχύσουν την ελπίδα μας στον Κύριο που τηρεί τη διαθήκη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τους Ψαλμούς 115 και 116. Αυτά τα κεφάλαια μετακινούνται από μια ικεσία να υπερασπιστεί ο Θεός το δικό του όνομα σε μια προσωπική μαρτυρία απελευθέρωσης. Διάβασε αργά, παρατηρώντας τις επαναλαμβανόμενες προτροπές να εμπιστευόμαστε τον Κύριο και την απόρριψη κάθε ψευδούς καταφυγίου. Ας διαμορφώσουν τα λόγια τη λατρεία σου σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την αβεβαιότητα για τον συγγραφέα του ψαλμού και την προσέγγιση των πιστών προς τον Θεό. 1 Όχι σε εμάς, ω Ιεχωβά! Δεν είναι βέβαιο από ποιον ή σε ποια εποχή συντέθηκε αυτός ο ψαλμός. [365] Μαθαίνουμε από το πρώτο μέρος του ότι οι πιστοί καταφεύγουν στον Θεό σε περιστάσεις ακραίας θλίψης. Δεν γνωστοποιούν τις επιθυμίες τους με σαφή λόγια, αλλά υπαινίσσονται έμμεσα τη φύση του αιτήματός τους. Αποκηρύσσουν ανοιχτά κάθε αξία και κάθε ελπίδα να λάβουν απελευθέρωση διαφορετικά από το να το κάνει ο Θεός μόνο από σεβασμό στη δική του δόξα, γιατί αυτά τα πράγματα είναι αχώριστα συνδεδεμένα. Άξιοι επομένως να συναντήσουν απόρριψη, ικετεύουν όμως τον Θεό να μην εκθέσει το όνομά του στη χλεύη των εθνών. Στη θλίψη τους επιθυμούν να λάβουν παρηγοριά και στήριξη, αλλά, μη βρίσκοντας τίποτα στον εαυτό τους άξιο της εύνοιας του Θεού, τον καλούν να χορηγήσει τα αιτήματά τους, ώστε η δόξα του να διατηρηθεί. Αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο οφείλουμε να προσέχουμε προσεκτικά, ότι, εντελώς ανάξιοι καθώς είμαστε της φροντίδας του Θεού, μπορούμε να τρέφουμε την ελπίδα να σωθούμε από αυτόν, από τον σεβασμό που έχει για τη δόξα του ονόματός του, και από το ότι μας υιοθέτησε με τον όρο να μην μας εγκαταλείψει ποτέ. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η ταπεινοφροσύνη και η μετριοφροσύνη τους τους εμποδίζουν να παραπονεθούν ανοιχτά για τις θλίψεις τους, και ότι δεν ξεκινούν με αίτημα για τη δική τους απελευθέρωση, αλλά για τη δόξα του Θεού. Βυθισμένοι στη ντροπή εξαιτίας της συμφοράς τους, η οποία από μόνη της ισοδυναμεί με ένα είδος απόρριψης, δεν τόλμησαν να ζητήσουν ανοιχτά από τον Θεό αυτό που επιθυμούσαν, αλλά έκαναν την έκκλησή τους έμμεσα, ώστε, από σεβασμό στη δική του δόξα, να αποδείξει ότι είναι πατέρας σε αμαρτωλούς, που δεν είχαν κανένα δικαίωμα πάνω του. Και, καθώς αυτός ο τύπος προσευχής έχει παραδοθεί μία φορά στην Εκκλησία, ας θυμόμαστε κι εμείς, σε όλες τις προσεγγίσεις μας προς τον Θεό, να αποβάλουμε κάθε αυτοδικαιοσύνη και να τοποθετούμε τις ελπίδες μας εξ ολοκλήρου στην ελεύθερη εύνοιά του. Επιπλέον, όταν προσευχόμαστε για βοήθεια, οφείλουμε να έχουμε τη δόξα του Θεού κατά νου, στην απελευθέρωση που λαμβάνουμε. Και είναι πολύ πιθανό ότι υιοθέτησαν αυτή τη μορφή προσευχής, οδηγούμενοι σε αυτό από την υπόσχεση. Διότι, κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας, ο Θεός είχε πει, «Όχι για χάρη σας, αλλά για χάρη του δικού μου ονόματος θα το κάνω αυτό», Ησαΐας 48:11. Όταν όλες οι άλλες ελπίδες αποτυγχάνουν, αναγνωρίζουν ότι αυτό είναι το μόνο τους καταφύγιο. Η επανάληψή του είναι απόδειξη του πόσο συνειδητοποιημένοι ήταν για την ίδια τους την αναξιότητα, ώστε, αν οι προσευχές τους απορριφθούν εκατό φορές, δεν θα μπορούσαν, στο δικό τους όνομα, να προβάλουν καμία κατηγορία εναντίον του. Στον στίχο 3, ο Καλβίνος εξηγεί τη σημασία του Θεού που είναι στον ουρανό. 3 Σίγουρα ο Θεός μας είναι στον ουρανό. [366] Οι πιστοί, με ιερή τόλμη, ενθαρρύνουν τον εαυτό τους περισσότερο στην προσευχή. Οι προσευχές μας, το γνωρίζουμε, είναι άχρηστες όταν ταρασσόμαστε από αμφιβολίες. Αν αυτή η βλασφημία είχε διεισδύσει στις καρδιές τους, θα είχε προκαλέσει θανάσιμο τραύμα. Και γι' αυτό φυλάγονται πολύ εύστοχα από αυτό, διακόπτοντας τη ροή των ικεσιών τους. Στη συνέχεια θα εξετάσουμε το δεύτερο μέρος αυτού του στίχου στη σωστή του θέση, όπου χλευάζουν τα είδωλα και τις άσεμνες δεισιδαιμονίες των εθνών. Αλλά, προς το παρόν, κάθε λέξη σε αυτό το μέρος απαιτεί προσεκτική εξέτασή μας. Όταν τοποθετούν τον Θεό στον ουρανό, δεν τον περιορίζουν σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, ούτε θέτουν όρια στην άπειρη ουσία του, αλλά αρνούνται τον περιορισμό της δύναμής του, το να είναι κλειστή μόνο σε ανθρώπινα μέσα, ή να υπόκειται στη μοίρα ή την τύχη. Εν ολίγοις, θέτουν το σύμπαν υπό τον έλεγχό του, και, όντας ανώτερος από κάθε εμπόδιο, κάνει ελεύθερα ό,τι φαίνεται καλό σε αυτόν. Αυτή η αλήθεια διακηρύσσεται ακόμη πιο καθαρά στο επόμενο μέρος, Αυτός έκανε ό,τι ευαρεστήθηκε. Ο Θεός, λοιπόν, μπορεί να ειπωθεί ότι κατοικεί στον ουρανό, καθώς ο κόσμος υπόκειται στο θέλημά του, και τίποτα δεν μπορεί να τον εμποδίσει να πραγματοποιήσει τον σκοπό του. Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στην περιγραφή των ειδώλων και των κατασκευαστών τους. 4 Τα είδωλά τους Αυτή η αντίθεση εισάγεται για να επιβεβαιώσει την πίστη των ευσεβών, με την οποία αναπαύονται στον Θεό μόνο, επειδή, εκτός από αυτόν, όλα όσα φαντάζονται οι νόες των ανθρώπων για τη θεότητα είναι εφεύρεση της ανοησίας και της πλάνης. Το να γνωρίζουμε το λάθος και την τρέλα του κόσμου σίγουρα συμβάλλει σε όχι μικρό βαθμό στην επιβεβαίωση της αληθινής ευσέβειας, ενώ, από την άλλη πλευρά, μας παρουσιάζεται ένας Θεός, τον οποίο γνωρίζουμε σίγουρα ότι είναι ο δημιουργός του ουρανού και της γης, και τον οποίο πρέπει να λατρεύουμε, όχι χωρίς λόγο ή τυχαία. Για να σιγήσει πιο αποτελεσματικά την αλαζονεία των ασεβών, που υπεροπτικά υποθέτουν ότι περιφρονούν τον Θεό και τον εκλεκτό λαό του, χλευάζει περιφρονητικά τους ψεύτικους θεούς τους, αποκαλώντας τους πρώτα είδωλα, δηλαδή πράγματα του μηδενός, και, στη συνέχεια, δείχνοντας από το ότι είναι φτιαγμένα από άψυχα υλικά, ότι στερούνται ζωής και αίσθησης. Διότι μπορεί να υπάρχει κάτι πιο παράλογο από το να περιμένουμε βοήθεια από αυτά, αφού ούτε τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένα, ούτε η μορφή που τους δίνεται από το χέρι των ανθρώπων, κατέχουν το μικρότερο μέρος της θεότητας ώστε να τους προσδώσουν σεβασμό; Ταυτόχρονα, ο προφήτης υποδεικνύει έμμεσα ότι η αξία του υλικού δεν επενδύει τα είδωλα με περισσότερη αρετή ώστε να αξίζουν να εκτιμώνται περισσότερο. Επομένως, το απόσπασμα μπορεί να μεταφραστεί αντιθετικά, έτσι, Αν και είναι από χρυσό και ασήμι, όμως δεν είναι θεοί, επειδή είναι έργο των χεριών των ανθρώπων. Αν ήταν η πρόθεσή του απλώς να υποτιμήσει την ουσία από την οποία ήταν φτιαγμένα, θα τα είχε μάλλον ονομάσει ξύλο και πέτρα, αλλά προς το παρόν μιλάει μόνο για χρυσό και ασήμι. Εν τω μεταξύ, ο προφήτης μας υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν είναι πιο απρεπές από το να λένε οι άνθρωποι ότι μπορούν να προσδώσουν είτε ουσία, είτε μορφή, είτε τιμή σε έναν θεό, αφού οι ίδιοι εξαρτώνται από έναν άλλον για εκείνη τη ζωή που σύντομα θα εξαφανιστεί. Από αυτό προκύπτει ότι οι εθνικοί μάταια καυχώνται ότι λαμβάνουν βοήθεια από θεούς δικής τους επινόησης. Από πού παίρνει την προέλευσή της η ειδωλολατρία αν όχι από τις φαντασιώσεις των ανθρώπων; Έχοντας αφθονία υλικών που τους παρέχονται στο χέρι, μπορούν να φτιάξουν από τον χρυσό ή το ασήμι τους, όχι μόνο ένα ποτήρι ή κάποιο άλλο είδος σκεύους, αλλά και σκεύη για ταπεινότερους σκοπούς, αλλά προτιμούν να φτιάξουν έναν θεό. Και τι μπορεί να είναι πιο παράλογο από το να μετατρέψουμε μια άψυχη μάζα σε κάποια νέα θεότητα; Επιπλέον, ο προφήτης προσθέτει σατιρικά ότι ενώ οι εθνικοί διαμορφώνουν μέλη για τα είδωλά τους, δεν μπορούν να τα κάνουν να κινηθούν ή να τα χρησιμοποιήσουν. Για αυτόν τον λόγο οι πιστοί βιώνουν το προνόμιό τους να είναι πιο πολύτιμο, στο ότι ο μόνος αληθινός Θεός είναι με το μέρος τους, και επειδή είναι καλά βέβαιοι ότι όλοι οι εθνικοί μάταια καυχώνται για τη βοήθεια που περιμένουν από τα είδωλά τους, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά σκιές.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος εφαρμόζει τη διδασκαλία ότι ο Θεός κάνει ό,τι ευαρεστείται. Ότι ο Θεός μπορεί να κάνει ό,τι ευαρεστείται είναι μια διδασκαλία μεγάλης σημασίας, υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζεται αληθινά και νόμιμα. Αυτή η προφύλαξη είναι απαραίτητη, επειδή περίεργα και προοδευτικά πρόσωπα, όπως συνηθίζουν, παίρνουν την ελευθερία να καταχρώνται μια υγιή διδασκαλία παράγοντας την για την υπεράσπιση των φρενιασμένων ονειροπολήσεών τους. Και σε αυτό το θέμα μαρτυρούμε καθημερινά υπερβολικά πολλή από την αγριότητα της ανθρώπινης εφευρετικότητας. Αυτό το μυστήριο, που οφείλει να προκαλεί τον θαυμασμό και τον δέος μας, γίνεται από πολλούς αναιδώς και ασεβώς θέμα άσκοπης ομιλίας. Αν θέλουμε να αντλήσουμε όφελος από αυτή τη διδασκαλία, οφείλουμε να προσέχουμε το νόημα του να κάνει ο Θεός ό,τι ευαρεστείται στον ουρανό και στη γη. Και, πρώτον, ο Θεός έχει όλη τη δύναμη για τη διατήρηση της Εκκλησίας του, και για την πρόνοια για την ευημερία της, και, δεύτερον, όλα τα πλάσματα είναι υπό τον έλεγχό του, και επομένως τίποτα δεν μπορεί να τον εμποδίσει να πραγματοποιήσει όλους τους σκοπούς του. Όσο κι αν, λοιπόν, οι πιστοί μπορεί να βρεθούν αποκομμένοι από όλα τα μέσα διαβίωσης και ασφάλειας, οφείλουν παρ' όλα αυτά να πάρουν θάρρος από το γεγονός ότι ο Θεός δεν είναι μόνο ανώτερος από όλα τα εμπόδια, αλλά ότι μπορεί να τα καταστήσει υπηρέτες για την προώθηση των δικών του σχεδίων. Αυτό, επίσης, πρέπει επίσης να έχουμε κατά νου, ότι όλα τα γεγονότα είναι αποτέλεσμα μόνο του διορισμού του Θεού, και ότι τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία. Αυτό ήταν σωστό να προηγηθεί σχετικά με τη χρήση αυτής της διδασκαλίας, ώστε να αποτραπούμε από το να σχηματίσουμε ανάξιες αντιλήψεις για τη δόξα του Θεού, όπως συνηθίζουν να κάνουν άνθρωποι με άγριες φαντασιώσεις. Υιοθετώντας αυτή την αρχή, δεν οφείλουμε να ντρεπόμαστε να αναγνωρίσουμε ειλικρινά ότι ο Θεός, με την αιώνια βουλή του, διαχειρίζεται όλα τα πράγματα με τέτοιο τρόπο, ώστε τίποτα δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με το θέλημα και τον διορισμό του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού χρειάζεσαι περισσότερο να αποβάλεις την αυτοπεποίθηση και να ζητήσεις μόνο τη δόξα του Θεού; Πώς σε παρηγορεί σήμερα η αλήθεια ότι ο Θεός κατοικεί στον ουρανό και κάνει όλα όσα ευαρεστείται; Σε ποια περιοχή της ζωής πειράζεσαι να τοποθετήσεις εμπιστοσύνη σε κάτι που δεν μπορεί να σώσει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, οὐχ ἡμῖν, ἀλλὰ τῷ ὀνόματί σου μόνῳ ἔστω πᾶσα δόξα, διότι σὺ εἶ κυρίαρχος οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ ποιεῖς πᾶν ὅ,τι σὲ εὐαρεστεῖ. Διὰ τῆς ἀγάπης σου τῆς ἀμετακινήτου καὶ τῆς πιστότητος τῆς διαθήκης σου ἐλυτρώσω τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐκ θανάτου καὶ ἠλευθέρωσας ἡμᾶς νὰ ἐπικαλούμεθα τὸ ὄνομά σου. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς εἰδώλου, ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν νὰ σὲ ἐμπιστευώμεθα ὡς βοήθειαν καὶ ἀσπίδα ἡμῶν, καὶ δὸς νὰ περιπατῶμεν ἐνώπιόν σου ἐν τῇ γῇ τῶν ζώντων. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →