← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 20 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Λουκάς 20Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στον Ιωάννη Καλβίνο για γνώση σχετικά με το κεφάλαιο 20 του Λουκά. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου μας βοηθά να δούμε πώς ο Ιησούς αντιμετωπίζει προκλήσεις στην εξουσία του και αποκαλύπτει το βαθύτερο νόημα της παραβολής του αμπελώνα. Τα λόγια του μας καθοδηγούν μέσα από την ένταση μεταξύ της ανθρώπινης αντίστασης και του θείου σκοπού. Καθώς ακολουθούμε το σχόλιο του Καλβίνου καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας απόκριση στην κυριότητα του Χριστού. Αυτή η μελέτη μας οδηγεί σε προσευχητική σκέψη πάνω στις αξιώσεις του ευαγγελίου. Είθε η σοφία του Καλβίνου να ανοίξει νέα κατανόηση της Γραφής για εμάς σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου καθώς διαβάζουμε μαζί το κεφάλαιο 20 του Λουκά. Άκουσε τις ερωτήσεις που τίθενται στον Ιησού για την εξουσία του και την ιστορία του αμπελώνα που ακολουθεί. Άφησε το κείμενο να μιλήσει πριν εξερευνήσουμε τις σκέψεις του Καλβίνου. Πρόσεξε την ένταση μεταξύ των θρησκευτικών ηγετών και της αλήθειας που αποκαλύπτει ο Ιησούς. Αφιέρωσε μια ήσυχη στιγμή για να προσκαλέσεις το Πνεύμα να φωτίσει αυτούς τους στίχους για τη ζωή σου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την ερώτηση των ιερέων σχετικά με την εξουσία. Ματθαίος 21:23. Με ποια εξουσία κάνεις αυτά τα πράγματα. Καθώς τα άλλα σχέδια και οι ανοιχτές απόπειρες επίθεσης στον Χριστό δεν είχαν επιτύχει, οι ιερείς και οι γραμματείς τώρα επιχειρούν με έμμεσους τρόπους, αν μπορούν ίσως να τον κάνουν να παύσει την πρακτική της διδασκαλίας. Δεν συζητούν μαζί του για το ίδιο το δόγμα, αν ήταν αληθινό ή όχι—γιατί ήδη τον είχαν αρκετές φορές επιτεθεί μάταια σε αυτό το ζήτημα—αλλά εγείρουν διαφωνία για την κλήση και την αποστολή του. Και πράγματι υπήρχαν εύλογοι λόγοι· γιατί αφού ένας άνθρωπος δεν πρέπει από μόνος του να αναμειγνύεται ούτε με την τιμή της ιεροσύνης ούτε με το προφητικό αξίωμα, αλλά πρέπει να περιμένει την κλήση του Θεού, πολύ λιγότερο θα είχε ελευθερία κάποιος να διεκδικήσει για τον εαυτό του τον τίτλο του Μεσσία, εκτός αν ήταν φανερό ότι είχε εκλεγεί από τον Θεό· γιατί πρέπει να είχε διοριστεί όχι μόνο από τη φωνή του Θεού αλλά επίσης με όρκο, όπως είναι γραμμένο (Ψαλμός 110:4· Εβραίους 7:21). Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην κακία πίσω από την έρευνά τους. Αλλά όταν η θεία μεγαλειότητα του Χριστού είχε μαρτυρηθεί από τόσα πολλά θαύματα, ενεργούν κακόβουλα και πονηρά ρωτώντας από πού προέρχεται, σαν να αγνοούσαν όλα όσα είχε κάνει. Γιατί τι θα μπορούσε να είναι πιο παράλογο από το ότι, αφού είδαν το χέρι του Θεού να επιδεικνύεται ανοιχτά στη θεραπεία των χωλών και τυφλών, να αμφιβάλλουν αν ήταν ιδιώτης που είχε βιαστικά αναλάβει αυτή την εξουσία; Επιπλέον, περισσότερο από αρκετή απόδειξη είχε ήδη τεθεί ενώπιόν τους ότι ο Χριστός είχε σταλεί από τον ουρανό, ώστε τίποτα δεν ήταν πιο μακριά από την επιθυμία τους από το να εγκρίνουν τις πράξεις του Χριστού αφού έμαθαν ότι ο Θεός ήταν ο Δημιουργός τους. Επιμένουν λοιπόν σε αυτό, ότι δεν είναι νόμιμος υπηρέτης του Θεού, επειδή δεν είχε εκλεγεί με τις ψήφους τους, σαν η εξουσία να κατοικούσε μόνο σε αυτούς. Αλλά ακόμα κι αν ήταν οι νόμιμοι φύλακες της Εκκλησίας, ήταν ακόμα τερατώδες να εξεγερθούν εναντίον του Θεού. Καταλαβαίνουμε τώρα γιατί ο Χριστός δεν έδωσε άμεση απάντηση σε αυτούς. Ήταν επειδή ρώτησαν πονηρά και αναιδώς για ένα θέμα που ήταν καλά γνωστό. Στο ζήτημα του βαπτίσματος του Ιωάννη, ο Καλβίνος προχωρά στην εξέταση. Το βάπτισμα δηλώνει εδώ όχι μόνο το σημείο του πλυσίματος, αλλά ολόκληρη τη διακονία του Ιωάννη· γιατί ο Χριστός σκόπευε να αποσπάσει μια απάντηση, Ήταν ο Ιωάννης αληθινός και νόμιμος προφήτης του Θεού ή απατεώνας; Ωστόσο αυτός ο τρόπος έκφρασης περιέχει μια χρήσιμη διδασκαλία, Είναι του Ιωάννη από τον Θεό ή από ανθρώπους; Γιατί από εδώ συμπεραίνουμε ότι κανένα δόγμα και κανένα μυστήριο δεν πρέπει να γίνεται δεκτό μεταξύ των ευσεβών, εκτός αν είναι φανερό ότι έχει έρθει από τον Θεό· και ότι οι άνθρωποι δεν έχουν ελευθερία να κάνουν οποιαδήποτε τέτοια εφεύρεση. Η ομιλία αναφέρεται στον Ιωάννη, τον οποίο ο Κύριός μας σε άλλο χωρίο υψώνει με αξιοσημείωτο έπαινο πάνω από όλους τους προφήτες (Λουκάς 7:26, 28). Ωστόσο ο Χριστός δηλώνει ότι το βάπτισμά του δεν πρέπει να γίνεται δεκτό, εκτός αν είχε διαταχθεί από τον Θεό. Τι λοιπόν πρέπει να πούμε για τα προσποιητά μυστήρια, τα οποία άνθρωποι χωρίς εξουσία εισήγαγαν ανόητα χωρίς καμία εντολή από τον Θεό; Γιατί ο Χριστός δηλώνει σαφώς με αυτά τα λόγια ότι ολόκληρη η διακυβέρνηση της Εκκλησίας εξαρτάται από το θέλημα του Θεού με τέτοιο τρόπο ώστε οι άνθρωποι δεν έχουν δικαίωμα να εισάγουν τίποτα από τον εαυτό τους.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος αντλεί από τη Γραφή για να επιβεβαιώσει τη θέση του Χριστού. 42. Δεν διαβάσατε ποτέ στις Γραφές; Πρέπει να θυμηθούμε τι είπαμε λίγο πριν, ότι, καθώς οι ιερείς και οι γραμματείς κρατούσαν τον λαό αφοσιωμένο σε αυτούς, ήταν μια αρχή διαδεδομένη μεταξύ τους ότι μόνο αυτοί ήταν αρμόδιοι να κρίνουν και να αποφασίζουν για τη μελλοντική λύτρωση, ώστε κανείς δεν έπρεπε να γίνεται δεκτός ως Μεσσίας, εκτός αν εγκρινόταν και επικυρωνόταν από τη φωνή τους. Διατηρούν λοιπόν ότι αυτό που είπε ο Χριστός είναι αδύνατο, ότι θα σκότωναν τον γιο και κληρονόμο του ιδιοκτήτη του αμπελώνα. Αλλά ο Χριστός επιβεβαιώνει τη δήλωσή του με τη μαρτυρία της Γραφής, και η ερώτηση είναι εμφατική, σαν να είχε πει, «Θεωρείτε ιδιαίτερα παράλογο να λέτε ότι είναι δυνατόν για τους αμπελουργούς να συνωμοτήσουν πονηρά εναντίον του Υιού του Θεού. Αλλά τι τότε; Προφήτευσε η Γραφή (Ψαλμός 118:22) ότι θα γινόταν δεκτός με χαρά και εύνοια και χειροκρότημα· ή μήπως, αντίθετα, προφήτευσε ότι οι ίδιοι οι άρχοντες θα τον αντιτάσσονταν;»
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι αντίσταση στην εξουσία του Χριστού; Πώς μπορεί η αναγνώριση της πρωτοβουλίας του Θεού να αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζεις τη Γραφή; Ποιο βήμα εμπιστοσύνης σε προσκαλεί το Πνεύμα να κάνεις σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Πατέρα, ἔπεμψας τὸν ἀγαπητόν σου Υἱὸν ὡς τὸν ἀληθινὸν κληρονόμον τοῦ ἀμπελῶνος καὶ τὸν ἔστησας ὡς τὴν γωνιαίαν πέτραν, ἐκλεκτήν ὑπὸ σοῦ ἀλλὰ ἀπορριφθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου δώρησαι ἡμῖν χάριν ὥστε νὰ ἀποδίδωμεν τοὺς καρποὺς τοὺς ἀνήκοντας εἰς σὲ μόνον, δεχόμενοι τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ ἀνεπιφυλάκτως καὶ στεκόμενοι σταθεροὶ ὅταν ἄρχοντες καὶ περιστάσεις ἀνθίστανται εἰς τὰς ὁδούς σου. Διατήρησον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι, ἡ ὁποία θὰ φέρῃ πᾶσαν ἐξουσίαν ὑπὸ τὴν βασιλείαν τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →