← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 145-146 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 145-146Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι, ο αξιότιμος βιβλικός σχολιαστής, μας οδηγεί στους καταληκτικούς ψαλμούς του Ψαλτηρίου με το χαρακτηριστικό του βάθος και την ευλάβειά του. Η ερμηνεία του στους Ψαλμούς 145 και 146 μετατοπίζει την εστίασή μας από τις προσευχές που προηγήθηκαν σε έναν υπερχειλίζοντα ρυθμό αίνου. Ο Χένρι δείχνει πώς αυτά τα κεφάλαια στεφανώνουν το βιβλίο με προσκύνηση, παροτρύνοντας τους πιστούς να κάνουν την ευχαριστία καθημερινή και ισόβια απασχόλησή τους. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγησή του, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να δοξάζουμε τον Κύριο του οποίου το μεγαλείο και η αγαθότητά Του παραμένουν ανεξερεύνητα. Αυτό το μάθημα μας καλεί να ενωθούμε με τις γενεές που διακηρύττουν τις ισχυρές πράξεις του Θεού και να προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για τον αιώνιο αίνο του ουρανού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τις Γραφές και διαβάστε τους Ψαλμούς 145 και 146 δυνατά με ευγνώμονα καρδιά. Αφήστε τις λέξεις να μετακινηθούν από τη σελίδα στη δική σας φωνή καθώς ενώνεστε με τον Δαβίδ στην ευλογία του Κυρίου. Προσέξτε τον σταθερό ρυθμό αίνου που διατρέχει και τα δύο κεφάλαια και την πρόσκληση να εμπιστευθείτε τον Θεό αντί για οποιονδήποτε θνητό άρχοντα. Αφήστε την ανάγνωση να εγκατασταθεί ήσυχα στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στον Χένρι για περαιτέρω φως.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την προσωπική δέσμευση του Δαβίδ στο έργο του αίνου. 1. Ό,τι κι αν κάνουν οι άλλοι, ο ψαλμωδός ο ίδιος θα είναι πολύ απασχολημένος με τον αίνο του Θεού. Σε αυτό το καλό έργο εδώ διεγείρει τον εαυτό του, δεσμεύει τον εαυτό του και η καρδιά του διευρύνεται πολύ σε αυτό. Ό,τι κάνει, αυτό θα κάνει, έχοντας όλο και περισσότερη ικανοποίηση σε αυτό. Ήταν καθήκον του· ήταν η χαρά του. Παρατηρήστε, (1.) Πώς εκφράζει το ίδιο το έργο: 'Θα σε υψώσω και θα ευλογήσω το όνομά σου (εδ. 1)· θα μιλήσω καλά για σένα, όπως εσύ έκανες τον εαυτό σου γνωστό, και θα εκφράσω έτσι τις δικές μου υψηλές σκέψεις για σένα και θα προσπαθήσω να εγείρω παρόμοιες σε άλλους.' Όταν μιλάμε με τιμή για τον Θεό, αυτό ερμηνεύεται και γίνεται δεκτό με χάρη ως ύψωση αυτού. Πάλι (εδ. 2): Θα σε ευλογήσω, θα αινέσω το όνομά σου· η επανάληψη υποδηλώνει τη θέρμη της στοργής του για αυτό το έργο, την ακλόνητη απόφασή του να αφθονήσει σε αυτό και τη συχνότητα των εκτελέσεών του σε αυτό. Πάλι (εδ. 5): Θα μιλήσω για την τιμή σου, και (εδ. 6) θα διακηρύξω το μεγαλείο σου. Θα δώσει δόξα στον Θεό, όχι μόνο στις επίσημες λατρείες του, αλλά και στην κοινή συνομιλία του. Αν η καρδιά είναι γεμάτη Θεό, από την αφθονία αυτής το στόμα θα μιλήσει με ευλάβεια, προς τον αίνο Του, σε όλες τις περιστάσεις. Ποιο θέμα συζήτησης μπορούμε να βρούμε πιο ευγενές, πιο πλούσιο, πιο ευχάριστο, χρήσιμο και αναντίρρητο, από τη δόξα του Θεού; (2.) Πώς εκφράζει την απόφασή του να επιμείνει σε αυτό. [1.] Θα είναι σταθερός σε αυτό το έργο: Κάθε μέρα θα σε ευλογώ. Ο αίνος του Θεού πρέπει να είναι το καθημερινό μας έργο. Καμία μέρα δεν πρέπει να περάσει, όσο πολυάσχολη κι αν είναι, όσο θλιβερή κι αν είναι, χωρίς αίνο του Θεού. Οφείλουμε να το θεωρούμε ως το πιο αναγκαίο από τα καθημερινά μας καθήκοντα και το πιο ευχάριστο από τα καθημερινά μας παρηγορητικά. Ο Θεός κάθε μέρα μας ευλογεί, κάνοντας καλό για εμάς· υπάρχει επομένως λόγος να ευλογούμε εμείς κάθε μέρα αυτόν, μιλώντας καλά για αυτόν. [2.] Θα συνεχίσει σε αυτό: Θα σε ευλογώ για πάντα και πάντα, εδ. 1 και πάλι εδ. 2. Αυτό υποδηλώνει, Πρώτον, Ότι αποφάσισε να συνεχίσει αυτό το έργο μέχρι το τέλος της ζωής του, σε όλο το 'πάντα' του σε αυτόν τον κόσμο. Δεύτερον, Ότι οι ψαλμοί που συνέταξε θα χρησιμοποιηθούν για τον αίνο του Θεού από την Εκκλησία μέχρι το τέλος του χρόνου, Β' Χρον. κθ' 30. Τρίτον, Ότι ήλπιζε να αινεί τον Θεό σε όλη την αιωνιότητα στον άλλο κόσμο. Εκείνοι που κάνουν τον αίνο σταθερό έργο τους στη γη θα έχουν αυτόν ως αιώνια μακαριότητά τους στον ουρανό. Ο Χένρι προχωρά στην ανάπτυξη των λόγων για άφθονη ευχαριστία. 2. Για την αγαθότητά Του· αυτή είναι η δόξα Του, Εξ. λγ' 19. Είναι αυτό για το οποίο καυχάται (Εξ. λδ' 6, 7), και είναι αυτό για το οποίο πρέπει να του δώσουμε τη δόξα: Θα εκφράσουν άφθονα τη μνήμη της μεγάλης αγαθότητάς σου, εδ. 7. Η αγαθότητα του Θεού είναι μεγάλη αγαθότητα, οι θησαυροί της δεν μπορούν ποτέ να εξαντληθούν, μάλιστα δεν μπορούν ποτέ να μειωθούν, γιατί θα είναι πάντα τόσο πλούσιος σε έλεος όσο ήταν πάντα. Είναι αξιομνημόνευτη αγαθότητα· είναι αυτό που οφείλουμε πάντα να θέτουμε ενώπιόν μας, πάντα να έχουμε κατά νου και να διατηρούμε τα μνημεία του, γιατί είναι άξιο να διατηρείται σε αιώνια μνήμη· και τη μνήμη που διατηρούμε για την αγαθότητα του Θεού πρέπει να εκφράζουμε, πρέπει να εκφράζουμε άφθονα, ως εκείνοι που είναι γεμάτοι από αυτήν, πολύ γεμάτοι από αυτήν, και επιθυμούν να γνωρίσουν και να επηρεαστούν άλλοι από αυτήν. Αλλά, όποτε εκφράζουμε την μεγάλη αγαθότητα του Θεού, δεν πρέπει να ξεχνούμε, ταυτόχρονα, να ψάλλουμε για τη δικαιοσύνη Του· γιατί, όπως είναι ελεήμων ανταμείβοντας εκείνους που τον υπηρετούν πιστά, έτσι είναι δίκαιος τιμωρώντας εκείνους που επαναστατούν εναντίον Του. Αμερόληπτη και αμετάβλητη δικαιοσύνη είναι τόσο σίγουρα στον Θεό όσο ανεξάντλητη αγαθότητα· και πρέπει να ψάλλουμε και για τα δύο μαζί, Ρωμ. ια' 22. (1.) Υπάρχει πηγή αγαθότητας στη φύση του Θεού (εδ. 8): Ο Κύριος είναι ελεήμων σε εκείνους που τον υπηρετούν· είναι γεμάτος συμπόνια σε εκείνους που τον χρειάζονται, βραδύς στην οργή σε εκείνους που τον προσέβαλαν, και μεγάλης ευσπλαχνίας σε όλους που τον ζητούν και τον ικετεύουν. Είναι έτοιμος να δώσει, και έτοιμος να συγχωρήσει, πιο έτοιμος από ό,τι είμαστε εμείς να ζητήσουμε, από ό,τι είμαστε εμείς να μετανοήσουμε. (2.) Υπάρχουν ρεύματα αγαθότητας σε όλες τις διαχειρίσεις της πρόνοιάς Του, εδ. 9. Όπως είναι αγαθός, έτσι κάνει αγαθά· είναι αγαθός σε όλους, σε όλα τα πλάσματά Του, από τον υψηλότερο άγγελο μέχρι το πιο ταπεινό σκουλήκι, σε όλους εκτός από διαβόλους και καταραμένους αμαρτωλούς, που έχουν αποκλείσει τον εαυτό τους από την αγαθότητά Του. Τα τρυφερά ελέη Του είναι πάνω από όλα τα έργα Του. [1.] Όλα τα έργα Του, όλα τα πλάσματά Του, λαμβάνουν τους καρπούς της ελεήμονος φροντίδας και γενναιοδωρίας Του. Επεκτείνεται σε όλα· δεν μισεί τίποτα που έχει κάνει. [2.] Τα έργα του ελέους Του υπερβαίνουν όλα τα άλλα έργα Του, και τον δηλώνουν περισσότερο από οποιοδήποτε από αυτά. Σε τίποτα η δόξα του Θεού δεν θα είναι για πάντα τόσο λαμπρή όσο στα σκεύη του ελέους που προορίζονται για δόξα. Στη θεία αγαθότητα θα ψαλλούν οι αιώνιες αλληλούιες όλων των αγίων. Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφει την προσοχή στο μεγαλείο και την αιωνιότητα της βασιλείας του Θεού. 1. Το μεγαλείο της βασιλείας Του. Είναι πράγματι μεγάλη, γιατί όλοι οι βασιλείς και οι βασιλείες της γης είναι υπό τον έλεγχό Του. Για να δείξει το μεγαλείο της βασιλείας του Θεού, παρατηρεί, (1.) Την πομπή της. Αν κοιτάζαμε με πίστη μέσα από το καταπέτασμα, θα βλέπαμε, και πιστεύοντας, θα μιλούσαμε για τη δόξα της βασιλείας Του (εδ. 11), τη δοξασμένη μεγαλειότητά της (εδ. 12), γιατί έχει ετοιμάσει τον θρόνο Του στους ουρανούς, και είναι υψηλός και υψωμένος, και περιτριγυρισμένος από αναρίθμητο πλήθος αγγέλων. Οι αυλές του Σολομώντα και του Ασσουήρου ήταν μεγαλοπρεπείς· αλλά, σε σύγκριση με τη δοξασμένη μεγαλειότητα της βασιλείας του Θεού, ήταν μόνο σαν πυγολαμπίδες στον ήλιο. Η σκέψη αυτού πρέπει να προκαλέσει δέος σε εμάς σε όλες τις προσεγγίσεις μας προς τον Θεό. (2.) Τη δύναμή της: Όταν μιλούν για τη δόξα της βασιλείας του Θεού πρέπει να μιλούν για τη δύναμή Του, την έκτασή της, την αποτελεσματικότητά της—τη δύναμή Του, με την οποία μπορεί να κάνει οτιδήποτε και κάνει ό,τι ευαρεστείται (εδ. 11)· και, ως απόδειξη αυτής, ας κάνουν γνωστές τις ισχυρές πράξεις Του (εδ. 12), ώστε οι υιοί των ανθρώπων να προσκληθούν να παραδοθούν ως πρόθυμοι υπήκοοί Του και έτσι να τεθούν υπό την προστασία ενός τόσο ισχυρού ηγεμόνα. (3.) Την αιωνιότητά της, εδ. 13. Οι θρόνοι των επίγειων ηγεμόνων κλονίζονται, και τα άνθη των στεφάνων τους μαραίνονται, οι μοναρχίες φτάνουν στο τέλος· αλλά, Κύριε, η βασιλεία σου είναι αιώνια βασιλεία. Ο Θεός θα κυβερνά τον κόσμο μέχρι το τέλος του χρόνου, όταν ο Μεσίτης, στον οποίο τώρα έχει εμπιστευθεί η διοίκηση της βασιλείας Του, θα την παραδώσει στον Θεό, ακόμη και στον Πατέρα, ώστε να είναι τα πάντα εν πάσι στην αιωνιότητα. Η κυριαρχία Του διαρκεί σε όλες τις γενεές, γιατί ο ίδιος είναι αιώνιος, και οι βουλές Του είναι αμετάβλητες και ομοιόμορφες· και ο Σατανάς, που έχει στήσει βασιλεία σε αντίθεση με αυτόν, είναι νικημένος και σε αλυσίδα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει την ενότητα εισάγοντας τη δομή και τα θέματα του επόμενου ψαλμού. Αυτός και όλοι οι υπόλοιποι ψαλμοί που ακολουθούν αρχίζουν και τελειώνουν με Αλληλούια, μια λέξη που βάζει πολύ από τον αίνο του Θεού σε μικρή έκταση· γιατί σε αυτόν αινούμε αυτόν με το όνομά Του Ιάχ, τη συντομογραφία του Ιεχωβά. Σε αυτόν τον εξαίρετο ψαλμό αίνου, Ι. Ο ψαλμωδός δεσμεύει τον εαυτό του να αινέσει τον Θεό, εδ. 1, 2. ΙΙ. Δεσμεύει άλλους να εμπιστευθούν σε αυτόν, που είναι ένας αναγκαίος και αποδεκτός τρόπος αίνου του. 1. Δείχνει γιατί δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε στους ανθρώπους, εδ. 3, 4. 2. Γιατί πρέπει να εμπιστευόμαστε στον Θεό (εδ. 5), εξαιτίας της δύναμής Του στη βασιλεία της φύσης (εδ. 6), της κυριαρχίας Του στη βασιλεία της πρόνοιας (εδ. 7), και της χάρης Του στη βασιλεία του Μεσσία (εδ. 8, 9), εκείνη την αιώνια βασιλεία (εδ. 10), στην οποία πολλοί από τους Ιουδαίους συγγραφείς αναφέρονται αυτόν τον ψαλμό, και στην οποία επομένως πρέπει να έχουμε το βλέμμα μας, στο ψάλλειν αυτού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ρουτίνα μπορείτε να αντηχήσετε την απόφαση του Δαβίδ να ευλογείτε τον Κύριο κάθε μέρα; Πώς η ανάμνηση του ανεξερεύνητου μεγαλείου του Θεού επηρεάζει τον τρόπο που μιλάτε για αυτόν σε άλλους; Σε ποιους τομείς εξακολουθείτε να πειράζεστε να εμπιστευθείτε σε άρχοντες αντί στον ζωντανό Θεό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Θεέ πολυεύσπλαχνε, διά του Πνεύματός Σου ενδυνάμωσον ημάς να υμνούμεν το όνομά Σου διαρκώς με χαράν και να καθιστώμεν την ευχαριστίαν συνήθειαν πάσης ημέρας. Κράτησον τους οφθαλμούς ημών προσηλωμένους εις την αιώνιον βασιλείαν Σου μάλλον παρά εις την φθίνουσαν ανθρωπίνην δύναμιν. Πλήρωσον τα στόματα ημών με την μνήμην της μεγάλης Σου αγαθότητος και τας καρδίας ημών με εμπιστοσύνην εις τας δικαίας Σου οδούς, έως ότου αι ζωαί ημών γίνωσιν ένα ζωντανόν αλληλούια. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →