Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 37-38 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα τελευταία χρόνια της μοναρχίας του Ιούδα δείχνουν την κυρίαρχη απόφαση του Κυρίου να εκπληρώσει τον λόγο της διαθήκης του εναντίον ενός λαού που αρνιόταν από καιρό να περπατήσει στους νόμους του. Ο Σεδεκίας, που τοποθετήθηκε στον θρόνο από τον βασιλιά της Βαβυλώνας, παρ’ όλα αυτά επιχείρησε να αποτινάξει αυτόν τον ζυγό με συμμαχία προς την Αίγυπτο. Σε αυτή τη στιγμή ο προφήτης Ιερεμίας στάλθηκε με λόγο που αποκάλυπτε κάθε ανθρώπινο σχέδιο ως μάταιο. Τα κεφάλαια ενώπιόν μας καταγράφουν τόσο το δημόσιο μήνυμα που παραδόθηκε στους απεσταλμένους του βασιλιά όσο και τις ιδιωτικές συνομιλίες που ακολούθησαν, καθεμία επιβεβαιώνοντας ότι το διάταγμα της εξορίας παρέμενε αμετάβλητο. Ο σκοπός του Θεού δεν άλλαξε ούτε από βασιλική ικεσία ούτε από την προσωρινή αποχώρηση του στρατού των Χαλδαίων. Αντιθέτως, η αφήγηση παρουσιάζει την ακριβή εκτέλεση προηγούμενων προφητειών σχετικά με τον οίκο του Δαβίδ και την πόλη της Ιερουσαλήμ. Σε αυτά τα γεγονότα ο Κύριος της διαθήκης δείχνει ότι οι κρίσεις του, όταν εκφωνηθούν, προχωρούν σύμφωνα με το δικό του χρονοδιάγραμμα και χωρίς εξάρτηση από τη δύναμη ή την αδυναμία των επίγειων εξουσιών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθώς διαβάζονται τα κεφάλαια, προσέξτε την επανειλημμένη αποστολή απεσταλμένων και την επανειλημμένη άρνηση του βασιλιά να υπακούσει στη μοναδική συνεπή απάντηση που ερχόταν από τον Κύριο. Παρατηρήστε πώς η προσωρινή άρση της πολιορκίας ερμηνεύεται όχι ως απελευθέρωση αλλά ως σύντομο διάστημα πριν από την ορισμένη επιστροφή των χαλδαϊκών δυνάμεων. Σημειώστε τη μεταχείριση που επιφυλάχθηκε στον προφήτη—φυλάκιση, η δεξαμενή, μυστικές ακροάσεις—και τον τρόπο με τον οποίο κάθε περίσταση υπηρετεί μόνο στην επιβεβαίωση του λόγου που ήδη είχε λεχθεί. Προσέξτε την αντίθεση ανάμεσα στην επιθυμία του βασιλιά για μεσιτεία και την άρνηση του Κυρίου να αλλάξει το αποφασισμένο τέλος. Η αφήγηση προχωρεί σταθερά προς την πτώση της πόλης, όμως κάθε βήμα κυβερνάται από τη θεία διακήρυξη ότι καμία βοήθεια δεν θα ερχόταν από την Αίγυπτο και ότι μόνο η παράδοση θα διαφύλαττε τη ζωή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ιερεμίας 37 ανοίγει με το αίτημα του Σεδεκία να προσευχηθεί ο προφήτης για τη χώρα ενώ ο χαλδαϊκός στρατός ακόμη πίεζε την πόλη. Το ίδιο το αίτημα αποκαλύπτει την παρεξήγηση του βασιλιά για το προφητικό αξίωμα: ζητούσε θεία εύνοια χωρίς υποταγή στη θεία απόφαση που ήδη είχε εκφωνηθεί. Η απάντηση που επεστράφη μέσω του Ιερεμία διακήρυττε ότι ο στρατός του Φαραώ θα διωχθεί πίσω στη δική του χώρα και ότι οι Χαλδαίοι θα επαναλάβουν την πολιορκία μέχρι να καταληφθεί και να καεί η Ιερουσαλήμ. Αυτός ο λόγος δεν ήταν νέος· βρισκόταν σε συνέχεια με προηγούμενες προφητείες που είχαν καθορίσει τη διάρκεια της βαβυλωνιακής κυριαρχίας. Η σύντομη ανάπαυλα που δόθηκε από την αιγυπτιακή προέλαση υπηρετούσε μόνο για να δοκιμάσει αν ο Ιούδας θα αναγνώριζε το χέρι του Κυρίου ή θα συνέχιζε να εμπιστεύεται ξένες συμμαχίες. Όταν οι χαλδαϊκές δυνάμεις αποχώρησαν, ο λαός και ο βασιλιάς τους ερμήνευσαν την κίνηση ως απάντηση προσευχής αντί ως προσωρινό μέτρο που είχε διαταχθεί από τον Θεό. Η επακόλουθη σύλληψη του Ιερεμία με την κατηγορία της λιποταξίας δείχνει περαιτέρω τη σκληρότητα της καρδιάς που αρνιόταν τη σαφή μαρτυρία του λόγου. Τοποθετημένος στον οίκο του Ιωνάθαν και αργότερα στην αυλή της φρουράς, ο προφήτης παρέμεινε υπό περιορισμό ακριβώς επειδή το μήνυμά του αντέκρουε την πολιτική της αντίστασης. Το κεφάλαιο 38 καταγράφει μια δεύτερη ιδιωτική συνάντηση στην οποία ο Σεδεκίας ρωτούσε πάλι τον Κύριο. Η απάντηση ήταν αμετάβλητη: παράδοση στους άρχοντες της Βαβυλώνας και η πόλη θα σωζόταν· συνεχής αντίσταση θα έφερνε φωτιά και αιχμαλωσία. Ο φόβος του βασιλιά για τους δικούς του αξιωματούχους εμπόδισε την υπακοή, όμως ο ίδιος ο λόγος παρέμεινε αμετάβλητος. Η ρίψη του Ιερεμία στη δεξαμενή και η διάσωσή του από τον Αιθίοπα Εβεδ-Μελέχ δείχνουν ότι ακόμη και τα όργανα της αυλής του βασιλιά δεν μπορούσαν να σιγήσουν τη μαρτυρία που ο Θεός είχε αποφασίσει να δώσει. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο κεφαλαίων η αφήγηση υπογραμμίζει ότι η έκβαση της πολιορκίας καθοριζόταν από τη θεία βουλή, όχι από στρατιωτικούς υπολογισμούς ή διπλωματικούς ελιγμούς. Ο Κύριος είχε διακηρύξει ότι η πόλη θα έπεφτε· κάθε γεγονός, είτε η προέλαση είτε η υποχώρηση στρατών, η φυλάκιση ή η απελευθέρωση του προφήτη, υπηρετούσε αυτό το διακηρυγμένο τέλος. Οι επανειλημμένες διαβουλεύσεις του Σεδεκία λειτουργούν επομένως λιγότερο ως γνήσια έρευνα και περισσότερο ως επανειλημμένη επιβεβαίωση ότι η καρδιά παρέμενε αδούλωτη κάτω από τον ζυγό που ο Κύριος είχε τοποθετήσει επάνω της.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το πρότυπο που παρουσιάζεται εδώ—ότι ένας βασιλιάς ζητά προφητική συμβουλή ενώ αρνείται τη συμβουλή που ήδη έχει δοθεί—επαναλαμβάνεται σε όλη την έκταση των πρώην προφητών και βρίσκει το σαφέστερο αντίστοιχό του στην Καινή Διαθήκη στις συναλλαγές του Συνεδρίου με τους αποστόλους. Και στις δύο Διαθήκες ο λόγος του Θεού στέκεται έξω από τον ανθρώπινο έλεγχο, προχωρώντας τον σκοπό του ακόμη και όταν οι άρχοντες προσπαθούν να τον καταστείλουν ή να διαπραγματευτούν τους όρους του. Η ίδια κυριαρχία που κατεύθυνε τις κινήσεις του Ναβουχοδονόσορ και του Φαραώ κατεύθυνε αργότερα το διάταγμα του Καίσαρα Αυγούστου και τις αποφάσεις του Πιλάτου, καθένα υπηρετώντας τη βουλή του Θεού χωρίς γνώση αυτής της βουλής. Μέσα στην αναμορφωμένη ανάγνωση της Γραφής αυτό το χωρίο παρέχει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα της διδασκαλίας ότι το διάταγμα του Θεού δεν ματαιώνεται από την απιστία του λαού της διαθήκης του ούτε από τις προσωρινές επιτυχίες των αντιπάλων τους. Η προσωρινή ανακούφιση που παρείχε η παρέμβαση της Αιγύπτου παραλληλίζει άλλα βιβλικά επεισόδια στα οποία η φαινομενική απελευθέρωση μόνο αναβάλλει την εκτέλεση της κρίσης, μεγαλώνοντας έτσι τη βεβαιότητα του λόγου που είχε λεχθεί. Έτσι η αφήγηση ανήκει στη μεγαλύτερη βιβλική μαρτυρία ότι ο Κύριος μόνος καθορίζει τους καιρούς και τις εκβάσεις των εθνών, και ότι οι δούλοι του καλούνται να μαρτυρήσουν αυτή την απόφαση ανεξαρτήτως προσωπικού κόστους.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες παρούσες περιστάσεις βρισκόμαστε να ζητούμε από τον Κύριο να ευλογήσει μια πορεία που ήδη έχει δηλώσει αντίθετη προς το θέλημά του; Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα των αποφασισμένων τελών του Θεού τον τρόπο με τον οποίο δεχόμαστε συμβουλή που αντικρούει την επικρατούσα πολιτική ή το δημόσιο αίσθημα; Με ποιους τρόπους μπορεί η εκκλησία σήμερα να πειρασθεί να ερμηνεύσει προσωρινή ανακούφιση ως θεία έγκριση αντί ως σύντομο διάστημα που δίνεται για μετάνοια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ των δυνάμεων, που έχεις θεμελιώσει τη βουλή σου από παλιά και την φέρνεις σε πέρας στον ορισμένο καιρό, δώσε στην εκκλησία σου χάρη να δεχθεί τον λόγο σου χωρίς επιφύλαξη. Δεν άλλαξες την απόφασή σου εναντίον της Ιερουσαλήμ για χάρη της έρευνας του Σεδεκία· ούτε θα παραμερίσεις τις δίκαιες κρίσεις σου για να ικανοποιήσεις τις επιθυμίες των ανθρώπων. Φύλαξέ μας από την αυθάδεια που ζητά την εύνοιά σου ενώ αρνείται τους όρους σου. Ενίσχυσε εκείνους που έχεις τοποθετήσει ως μάρτυρες σε δύσκολους τόπους, ώστε να λαλούν την αλήθεια που τους έχει εμπιστευθεί χωρίς φόβο αρχόντων ή λαού. Θυμήσου τη διαθήκη σου και εκπλήρωσε όλα όσα έχεις λαλώσει σχετικά με την εκκλησία σου και σχετικά με τα έθνη, προς δόξαν του ονόματός σου και δικαίωση της αλήθειας σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.