← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Ιησ 19-20 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιησούς του Ναυή 19-20Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για το Ιησούς του Ναυή 19–20 μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε πώς οι αρχαίες υποσχέσεις του Θεού βρήκαν συγκεκριμένη εκπλήρωση στις κληρονομιές της γης του Ισραήλ. Με ποιμαντική διορατικότητα ο Χένρι δείχνει την προσεκτική τακτοποίηση των φυλετικών κληρονομιών και την ελεήμονα πρόνοια των πόλεων καταφυγίου. Οι στοχασμοί του υπενθυμίζουν στους σύγχρονους αναγνώστες ότι η θεία πιστότητα εκτείνεται σε κάθε λεπτομέρεια της ζωής και της δικαιοσύνης. Καθώς ακολουθούμε το σχόλιό του, ανακαλύπτουμε πρότυπα πρόνοιας που ακόμη διαμορφώνουν την εμπιστοσύνη μας στην καθοδήγηση του Θεού σήμερα. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του Χένρι βαθύτερα στο ζωντανό μήνυμα της Γραφής.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 19 και 20 του Ιησού του Ναυή. Προσέξτε την προσεκτική καταγραφή των φυλετικών ορίων και πόλεων, την ειδική κληρονομιά που δόθηκε στον Ιησού του Ναυή και την ίδρυση των πόλεων καταφυγίου. Αφήστε το κείμενο να αναδείξει τόσο την ακριβή πρόνοια του Θεού όσο και τη συμπονετική δικαιοσύνη Του. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αισθανθείτε το βάρος αυτών των αρχαίων διατάξεων για τον λαό του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει συνοψίζοντας τη δομή της διανομής της γης που καταγράφεται στο κεφάλαιο 19. Στην περιγραφή των κλήρων του Ιούδα και του Βενιαμίν έχουμε λογαριασμό τόσο των συνόρων που τους περιέβαλλαν όσο και των πόλεων που περιέχονταν σε αυτούς. Σε εκείνον του Εφραίμ και του Μανασσή έχουμε τα σύνορα, αλλά όχι τις πόλεις· σε αυτό το κεφάλαιο ο Συμεών και ο Δαν περιγράφονται μόνο από τις πόλεις τους, και όχι τα σύνορά τους, επειδή βρίσκονταν πολύ μέσα στον Ιούδα, ιδιαίτερα ο πρώτος· οι υπόλοιποι έχουν και τα σύνορά τους περιγεγραμμένα και τα ονόματα των πόλεών τους, ιδιαίτερα τα σύνορα. Εδώ είναι, Ι. Ο κλήρος του Συμεών, εδ. 1-9. ΙΙ. Του Ζαβουλών, εδ. 10-16. ΙΙΙ. Του Ισσάχαρ, εδ. 17-23. IV. Του Ασήρ, εδ. 24-31. V. Του Νεφθαλείμ, εδ. 32-39. VI. Του Δαν, εδ. 40-48. Τέλος, Η κληρονομιά που ανατέθηκε στον Ιησού του Ναυή τον ίδιο και την ίδια την οικογένειά του, εδ. 49-51. Ο Χένρι στη συνέχεια αναστοχάζεται την τοποθέτηση του κλήρου του Συμεών μέσα στην κληρονομιά του Ιούδα. Ι. Η θέση του κλήρου τους ήταν μέσα σε εκείνον του Ιούδα (εδ. 1) και ελήφθη από αυτόν, εδ. 9. Φαίνεται ότι εκείνοι που πρώτοι χαρτογράφησαν τη γη τη θεώρησαν μεγαλύτερη απ’ ό,τι ήταν, και ότι θα επαρκούσε για να δώσει σε κάθε φυλή αναλογικά τόσο μεγάλο μερίδιο όσο είχαν χαράξει για τον Ιούδα· αλλά, μετά από πιο αυστηρή έρευνα, διαπιστώθηκε ότι δεν θα έφτανε (εδ. 9): Το μέρος των υιών του Ιούδα ήταν υπερβολικό γι’ αυτούς, περισσότερο από ό,τι χρειάζονταν, και περισσότερο, όπως αποδείχθηκε, από ό,τι έπεφτε στο μερίδιό τους. Ωστόσο ο Θεός δεν το μείωσε με τον κλήρο, αλλά το άφησε στη φρόνηση και τη φροντίδα τους αργότερα να ανακαλύψουν και να διορθώσουν το λάθος, το οποίο όταν το έκαναν, 1. Οι άνδρες του Ιούδα δεν εναντιώθηκαν στην αφαίρεση των πόλεων πάλι, οι οποίες κατά την πρώτη διανομή έπεσαν μέσα στα σύνορά τους, όταν πείστηκαν ότι είχαν περισσότερα από το μερίδιό τους. Σε όλες τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να εξαιρούνται τα λάθη και να επιτρέπεται επανεξέταση αν υπάρχει λόγος. Αν και, αυστηρά, ό,τι έπεφτε στον κλήρο τους ήταν δικαίωμά τους εναντίον όλου του κόσμου, εντούτοις δεν θα επέμεναν σε αυτό όταν φαινόταν ότι άλλη φυλή θα χρειαζόταν ό,τι είχαν να περισσεύουν. Σημείωσε, Πρέπει να κοιτάζουμε τα πράγματα των άλλων, και όχι μόνο τα δικά μας. Η αφθονία μερικών πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες των άλλων, ώστε να υπάρχει κάτι από ισότητα, για την οποία μπορεί να υπάρχει δικαιοσύνη όπου δεν υπάρχει νόμος. 2. Εκείνο που έτσι αφαιρέθηκε από τον Ιούδα για να τεθεί σε νέο κλήρο η Πρόνοια το κατεύθυνε στη φυλή του Συμεών, ώστε να εκπληρωθεί η προφητεία του Ιακώβ σχετικά με αυτή τη φυλή, Θα τους διαιρέσω στον Ιακώβ. Οι πόλεις του Συμεών ήταν διασκορπισμένες στον Ιούδα, με τον οποίο περιβάλλονταν, εκτός από την πλευρά προς τη θάλασσα. Αυτό τους έφερε σε συνομοσπονδία με τη φυλή του Ιούδα (Κρ. α΄ 3), και αργότερα ήταν ευτυχής αφορμή για την προσκόλληση πολλών από αυτή τη φυλή στον οίκο του Δαβίδ, την εποχή της αποστασίας των δέκα φυλών στον Ιεροβοάμ. Β΄ Χρον. ιε΄ 9, από τον Συμεών έπεσαν στον Ασά σε αφθονία. Είναι καλό να είσαι σε καλή γειτονιά. Ο Χένρι αργότερα στρέφεται στην ειδική κληρονομιά που ανατέθηκε στον Ιησού του Ναυή τον ίδιο. Πριν κλείσει επίσημα αυτός ο λογαριασμός της διανομής της γης, στον τελευταίο στίχο, ο οποίος υπαινίσσεται ότι το πράγμα έγινε προς ικανοποίηση όλων, εδώ είναι λογαριασμός της ιδιαίτερης κληρονομιάς που ανατέθηκε στον Ιησού του Ναυή. 1. Υπηρέτησε τελευταίος, αν και ο πρεσβύτερος και μεγαλύτερος άνθρωπος όλου του Ισραήλ, και ο οποίος, έχοντας διοικήσει στην κατάκτηση της Χαναάν, θα μπορούσε να είχε απαιτήσει τον πρώτο οικισμό σε αυτήν για τον εαυτό του και την οικογένειά του. Αλλά θα έκανε να φανεί ότι σε όλα όσα έκανε ζητούσε το καλό της χώρας του, και όχι κάποιο ιδιωτικό συμφέρον του ιδίου. Ήταν ικανοποιημένος να παραμείνει ατακτοποίητος μέχρι να τους δει όλους εγκατεστημένους· και εδώ είναι μεγάλο παράδειγμα για όλους σε δημόσιες θέσεις να προτιμούν το κοινό καλό πριν από την ιδιαίτερη ικανοποίησή τους. Ας εξυπηρετηθεί πρώτα το κοινό. 2. Είχε τον κλήρο του σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου. Είναι πιθανό ότι, όταν ο Θεός διά του Μωυσή είπε στον Χάλεβ ποια κληρονομιά θα είχε (κεφ. ιδ΄ 9), έδωσε την όμοια υπόσχεση στον Ιησού του Ναυή, την οποία είχε υπόψη του στην εκλογή του: αυτό έκανε το μερίδιό του διπλά ευχάριστο, ότι το είχε, όχι όπως οι υπόλοιποι από κοινή πρόνοια, αλλά από ειδική υπόσχεση. 3. Το επέλεξε στο όρος Εφραίμ, που ανήκε στη δική του φυλή, με την οποία έτσι έθεσε τον εαυτό του σε κοινό, όταν θα μπορούσε κατά προνόμιο να είχε επιλέξει την κληρονομιά του σε κάποια άλλη φυλή, ας υποθέσουμε εκείνη του Ιούδα, και έτσι να είχε διακριθεί από αυτούς. Ας μην κάνει η προτίμηση ή η τιμή κανενός να ντρέπεται για την οικογένεια ή τη χώρα του, ή να τον αποξενώνει από αυτήν. Η σκηνή στήθηκε στον κλήρο του Εφραίμ, και ο Ιησούς του Ναυή θα προέβλεπε να μην είναι μακριά από αυτήν. 4. Τα τέκνα Ισραήλ λέγεται ότι του το έδωσαν (εδ. 49), το οποίο εκφράζει την ταπεινοφροσύνη του, ότι δεν θα το έπαιρνε στον εαυτό του χωρίς τη συναίνεση και την έγκριση του λαού, σαν να ήθελε έτσι να αναγνωρίσει τον εαυτό του, αν και μείζων καθ’ έκαστον—μεγαλύτερος από οποιονδήποτε, όμως ελάσσων καθ’ όλου—μικρότερος από το όλο σύνολο, και θα κρατούσε ακόμη και την περιουσία της οικογένειάς του, υπό τον Θεό, με τη χορήγηση του λαού. 5. Ήταν πόλη που έπρεπε να οικοδομηθεί πριν γίνει κατάλληλη για κατοίκηση. Ενώ άλλοι κατοικούσαν σε οίκους που δεν οικοδόμησαν, ο Ιησούς του Ναυή έπρεπε να ανεγείρει για τον εαυτό του (ώστε να είναι υπόδειγμα εργατικότητας και αυτάρκειας με ταπεινά πράγματα) τέτοια κτίσματα που μπορούσε να στήσει βιαστικά, χωρίς περιέργεια ή μεγαλοπρέπεια. Ο Κύριος ημών Ιησούς έτσι ήλθε και κατοίκησε μεταξύ μας, όχι με πομπή αλλά με πενία, παρέχοντας ανάπαυση σε εμάς, όμως ο ίδιος δεν έχοντας πού να γείρει την κεφαλήν. Ούτε ο Χριστός ευαρέστησε τον εαυτόν του. Ο Χένρι μεταβαίνει στο κεφάλαιο 20 εισάγοντας τις πόλεις καταφυγίου. Αυτό το σύντομο κεφάλαιο αφορά τις πόλεις καταφυγίου, τις οποίες συχνά διαβάζουμε στα συγγράμματα του Μωυσή, αλλά αυτή είναι η τελευταία φορά που βρίσκουμε μνεία τους, διότι τώρα το ζήτημα αυτό διευθετήθηκε πλήρως. Εδώ είναι, Ι. Ο νόμος που έδωσε ο Θεός σχετικά με αυτές, εδ. 1-6. ΙΙ. Ο προσδιορισμός από τον λαό των συγκεκριμένων πόλεων για αυτή τη χρήση, εδ. 7-9. Και αυτός ο θεραπευτικός νόμος ήταν τύπος αγαθών μελλόντων.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι εξερευνά περαιτέρω τον σκοπό και τη σημασία των πόλεων καταφυγίου όπως καθιερώθηκαν από τον θείο νόμο. Πολλά πράγματα διατάχθηκαν από τον νόμο του Μωυσή να γίνουν όταν έφτασαν στη Χαναάν και αυτό μεταξύ των άλλων, ο διορισμός ιερών τόπων για την προστασία εκείνων που ήταν ένοχοι τυχαίου φόνου, που ήταν προνόμιο για όλο τον Ισραήλ, αφού κανείς δεν μπορούσε να είναι σίγουρος ότι κάποτε ή άλλοτε δεν θα ήταν η δική του περίπτωση· και ήταν προς το συμφέρον της γης το αίμα ενός αθώου προσώπου, του οποίου μόνο το χέρι ήταν ένοχο αλλά όχι η καρδιά, να μην χυθεί, όχι, ούτε από τον εκδικητή του αίματος: αυτού του νόμου, που ήταν τόσο πολύ προς όφελός τους, ο Θεός εδώ τους υπενθυμίζει, ώστε να υπενθυμίσουν στον εαυτό τους τους άλλους νόμους που τους είχε δώσει, που αφορούσαν την τιμή Του. 1. Δίνονται εντολές για τον διορισμό αυτών των πόλεων (εδ. 2), και πολύ εύστοχα αυτή τη στιγμή που η γη είχε μόλις χαρτογραφηθεί, και έτσι ήταν καλύτερα σε θέση να χωρίσουν τις ακτές της σε τρία μέρη, όπως τους είχε κατευθύνει ο Θεός, για την πιο βολική τοποθεσία αυτών των πόλεων καταφυγίου, Δευτ. ιθ΄ 3. Ωστόσο είναι πιθανό ότι δεν έγινε μέχρι αφού οι Λευίτες είχαν το μερίδιό τους αποδοθεί σε αυτούς στο
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού στη ζωή σου έχεις δει την ακριβή τακτοποίηση του Θεού να φέρνει απροσδόκητη ευλογία σε άλλους; 2. Πώς μπορεί η αρχή του να κάνεις χώρο για τους άλλους να αμφισβητήσει το δικό σου αίσθημα δικαιώματος; 3. Με ποιους τρόπους η πρόνοια του καταφυγίου σε δείχνει προς το έλεος του Χριστού σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, σε υμνούμε για την κληρονομιά που κυριαρχικά διανέμεις στον λαό σου, διατάσσοντας κάθε μερίδα σύμφωνα με την τέλεια σοφία σου. Δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στην πρόνοιά σου και να καταφεύγουμε στον Χριστό, την αληθινή μας πόλη ασφαλείας. Με το Πνεύμα σου, διαμόρφωσε τις καρδιές μας να περπατούν στη δικαιοσύνη και το έλεος που πηγάζουν από τον Λόγο σου. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →