Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Κατά Λουκάν 17 — Eterniseed (Καθολικό με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το δέκατο έβδομο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν εισάγει τον μαθητή στην καρδιά της χριστιανικής ζωής όπως αυτή ξεδιπλώνεται μεταξύ των μυστηρίων της θεραπείας και της τελικής ελεύσεως της Βασιλείας. Ο Κύριος ομιλεί πρώτα για τη σοβαρή ευθύνη που ανήκει σε εκείνους που οδηγούν άλλους, έπειτα για την πίστη που μπορεί να ξεριζώσει ό,τι φαίνεται ακίνητο, και για την ταπεινή υπηρεσία που δεν ζητά ανταμοιβή. Θεραπεύει δέκα λεπρούς αλλά δέχεται ευχαριστία μόνο από έναν, αποκαλύπτοντας ότι η σωματική θεραπεία φτάνει στην πληρότητά της μόνο όταν ανθίζει σε ευχαριστιακή ευγνωμοσύνη. Τέλος προειδοποιεί ότι η Βασιλεία δεν έρχεται με θεαματικό τρόπο αλλά έρχεται όπως ο κατακλυσμός στις ημέρες του Νώε, απαιτώντας διαρκή ετοιμότητα. Στη ζωντανή μνήμη της Εκκλησίας αυτά τα λόγια αντηχούν κάθε φορά που οι πιστοί πλησιάζουν το θυσιαστήριο, λαμβάνουν το σώμα του Κυρίου και αποστέλλονται να συγχωρούν χωρίς μέτρο και να υπηρετούν χωρίς να διεκδικούν αξία. Το κεφάλαιο λοιπόν ανήκει στον καθημερινό ρυθμό της εξομολόγησης, της Ευχαριστίας και της άγρυπνης προσευχής που χαρακτηρίζει την καθολική ημέρα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το δέκατο έβδομο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν αργά, επιτρέποντας σε κάθε ενότητα να ηχήσει μέσα στην ευρύτερη κίνηση από την προειδοποίηση στη θεραπεία και στην επαγρύπνηση. Παρατηρήστε πώς ο Κύριος συνδέει την αποφυγή του σκανδάλου με την πρόσκληση σε επαναλαμβανόμενη συγχώρηση, έπειτα μετρά την πίστη από τη δύναμή της να υπακούει στο αδύνατο. Προσέξτε τον μοναδικό λεπρό που επιστρέφει και την ήσυχη ευχαριστία που τον ξεχωρίζει. Προσέξτε τέλος τον αιφνίδιο ερχομό του Υιού του Ανθρώπου και την ανάγκη να παραμένει κανείς στη θέση του. Αφήστε το κείμενο να διαμορφώσει την αίσθησή σας για το τι σημαίνει να ζει κανείς ήδη μέσα στη μυστηριακή ζωή ενώ ακόμη αναμένει την ολοκλήρωσή της.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με αυστηρή προειδοποίηση κατά του να γίνει κανείς αφορμή αμαρτίας για τους μικρούς. Ο Κύριος δηλώνει ότι θα ήταν καλύτερο να δεθεί μυλόπετρα στον λαιμό του παρά να οδηγήσει άλλον στην καταστροφή. Αυτή η προειδοποίηση δεν είναι αφηρημένη· ανήκει στην μυστηριακή οικονομία στην οποία κάθε βαπτισμένος φέρει ευθύνη για την πίστη των άλλων. Αμέσως οι μαθητές ζητούν αύξηση της πίστεως, αναγνωρίζοντας ότι τέτοια επαγρύπνηση υπερβαίνει τη φυσική δύναμη. Ο Κύριος απαντά ότι ακόμη και πίστη μεγέθους κόκκου σινάπεως μπορεί να προστάξει ένα δέντρο να ξεριζωθεί και να φυτευτεί στη θάλασσα, δείχνοντας ότι η μικρότερη εμπιστοσύνη, όταν τοποθετείται στον Χριστό, μετέχει στη θεία δύναμη. Η ίδια πίστη στη συνέχεια επιτρέπει στον μαθητή να συγχωρεί αδελφό που αμαρτάνει επτά φορές την ημέρα και επιστρέφει κάθε φορά μετανοημένος. Η συγχώρηση σε τέτοια κλίμακα είναι δυνατή μόνο επειδή το μυστήριο της μετανοίας αποκαθιστά συνεχώς τον συγχωρημένο αμαρτωλό στο μέτρο του ελέους που τώρα του ζητείται να επεκτείνει. Έπειτα ο Κύριος διηγείται για τον δούλο που, αφού εργαστεί στον αγρό, πρέπει ακόμη να ετοιμάσει το δείπνο του κυρίου του πριν φάει ο ίδιος. Ο δούλος δεν λαμβάνει ευχαριστία για ό,τι απαιτεί το καθήκον· ομοίως ο μαθητής, αφού έκανε όλα όσα προστάχθηκε, πρέπει ακόμη να ομολογήσει ότι είναι άχρηστος δούλος. Αυτή η διδασκαλία προφυλάσσει από κάθε ιδέα ότι η χάρη μπορεί να κερδηθεί ή ότι η μυστηριακή τήρηση δημιουργεί αξίωση προς τον Θεό. Η χάρη παραμένει πάντοτε δώρο, και τα έργα που ακολουθούν είναι απλώς η αρμόζουσα απόκριση εκείνου που ήδη αγαπιέται. Η αφήγηση στρέφεται έπειτα σε δέκα λεπρούς που κραυγάζουν για έλεος. Ο Κύριος τους στέλνει στους ιερείς, και καθ’ οδόν καθαρίζονται. Μόνο ένας, Σαμαρείτης, επιστρέφει για να δώσει ευχαριστία, πέφτοντας στα πόδια του Κυρίου. Ο Κύριος δηλώνει ότι η πίστη του τον έκανε ολόκληρο, δείχνοντας ότι η σωματική κάθαρση έγινε αφορμή για βαθύτερη αποκατάσταση που περιλαμβάνει ορθή λατρεία. Οι εννέα που δεν επέστρεψαν έλαβαν σωματική θεραπεία αλλά έχασαν το πληρέστερο δώρο που ξεκλειδώνει η ευχαριστία. Στην Εκκλησία αυτό το πρότυπο εκπληρώνεται κάθε φορά που οι πιστοί, καθαρισμένοι στο βάπτισμα και αποκατεστημένοι στη μετάνοια, επιστρέφουν στο θυσιαστήριο με ευχαριστιακή δοξολογία. Το κεφάλαιο κλείνει με την ερώτηση των Φαρισαίων για τον ερχομό της Βασιλείας. Ο Κύριος απαντά ότι η Βασιλεία είναι ήδη ανάμεσά τους, όμως η πλήρης φανέρωσή της θα είναι αιφνίδια και αναμφισβήτητη, όπως αστραπή στον ουρανό. Ανακαλεί τις ημέρες του Νώε και του Λωτ για να δείξει ότι η καθημερινή ζωή θα συνεχίζεται μέχρι τη στιγμή της κρίσεως. Οι μαθητές προειδοποιούνται λοιπόν να μην γυρίσουν πίσω για τίποτε που άφησαν πίσω. Η παράδοση ερμηνεύει αυτό το τελευταίο τμήμα ως κάλεσμα να ζει κανείς στην παρούσα μυστηριακή τάξη ενώ παραμένει αποδεσμευμένος από κάθε επίγεια ασφάλεια, έτοιμος για τον Νυμφίο όποτε εμφανιστεί.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το δέκατο έβδομο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν αντηχεί με άλλα βιβλικά χωρία που η Εκκλησία ακούει στις ίδιες λειτουργικές περιόδους. Η πίστη του κόκκου σινάπεως απηχεί την παραβολή του σπορέως και την αύξηση της Βασιλείας αλλού στους συνοπτικούς. Ο λεπρός που επιστρέφει προλαμβάνει την ευγνώμονα απόκριση που η Μαρία προτυπώνει στους πρόποδες του Σταυρού και που η Εκκλησία προσφέρει σε κάθε Θεία Λειτουργία. Η προειδοποίηση να μην κοιτάξει κανείς πίσω θυμίζει τη γυναίκα του Λωτ και την πρόσκληση σε επιμονή που ηχεί στις επιστολές του Παύλου. Λειτουργικά το κεφάλαιο ακούγεται κοντά στο τέλος του εκκλησιαστικού έτους, όταν οι αναγνώσεις στρέφονται προς τα έσχατα, και τα θέματά του περί επαγρύπνησης προετοιμάζουν τους πιστούς για την Παρουσία. Ο μοναδικός Σαμαρείτης που επιστρέφει στέκεται επίσης μέσα στη μαρτυρία των δευτεροκανονικών βιβλίων, όπου η ευχαριστία και η πιστότητα εν μέσω δοκιμασίας επαινούνται επανειλημμένα. Υπό αυτό το φως το κεφάλαιο συγκεντρώνει όλη την καθολική ζωή: τα μυστήρια που θεραπεύουν και ενισχύουν, τις ηθικές απαιτήσεις που μόνο η χάρη μπορεί να εκπληρώσει, και την εσχατολογική ελπίδα που κρατά την καρδιά ελεύθερη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή σας ζωή μπορεί να τοποθετείτε εμπόδιο μπροστά σε κάποιον του οποίου η πίστη είναι ακόμη μικρή, και ποιο συγκεκριμένο βήμα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να το αφαιρέσετε; Όταν έχετε συγχωρήσει άλλον επανειλημμένα, αισθάνεστε ακόμη την ανάγκη για αύξηση της πίστεως, και πώς μπορείτε να φέρετε αυτό το αίτημα στον Κύριο στην προσευχή ή στο μυστήριο της μετανοίας; Αφού λάβετε οποιαδήποτε χάρη, είτε θεραπεία, καθοδήγηση είτε απλό καθημερινό ψωμί, επιστρέφετε να δώσετε ευχαριστία στην Ευχαριστία, ή προχωράτε χωρίς να αναγνωρίσετε τον Δωρητή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, παρών στο μυστήριο του θυσιαστηρίου και ερχόμενος στο τέλος του χρόνου, αύξησε την πίστη μας ώστε να συγχωρούμε χωρίς να μετράμε, να υπηρετούμε χωρίς να ζητούμε ευχαριστία, και να δίνουμε ευχαριστία χωρίς να λησμονούμε την πηγή κάθε δώρου. Φύλαξέ μας από το να γίνουμε σκάνδαλο στους μικρούς και από το να γυρίζουμε πίσω όταν η Βασιλεία σου πλησιάζει. Όπως ο λεπρός Σαμαρείτης επέστρεψε στα πόδια σου, κάνε μας ευχαριστιακό λαό που, καθαρισμένος στο έλεός σου, προσφέρει αρμόζουσα δοξολογία σε κάθε Θεία Λειτουργία. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας και όλων των αγίων που αγρύπνησαν και περίμεναν, φέρε μας τελικά στο γαμήλιο δείπνο όπου η πίστη δίνει τη θέση της στην όραση και η υπηρεσία γίνεται αιώνια χαρά. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.