Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 35-36 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών ανακαλύπτουμε ένα θησαυρό ευαγγελικής ερμηνείας διαμορφωμένης από την αγγλικανική μέση οδό. Αυτό το μάθημα αντλεί από την πραγματεία του για την Έξοδο 35–36, όπου ο λυτρωμένος λαός του Ισραήλ επιδεικνύει αξιοσημείωτο ζήλο στην προετοιμασία κατοικίας για τον Κύριο. Οι στοχασμοί του Συμεών μας προσκαλούν να σκεφθούμε πώς η ευγνωμοσύνη για το θείο έλεος διεγείρει γενναιόδωρη και ενωμένη υπηρεσία σε κάθε γενιά των πιστών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήσυχες καρδιές διαβάζουμε τα κεφάλαια 35 και 36 της Εξόδου, ακούγοντας το Πνεύμα που κίνησε τόσο τον Μωυσή όσο και τη σύναξη να παράσχουν όλα όσα χρειάζονταν για τη σκηνή του Κυρίου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας το αντικείμενο που διήγειρε τον ζήλο του Ισραήλ.
Αντί να τους εγκαταλείψει εντελώς, είχε αποφασίσει να κατοικήσει μεταξύ τους ως Θεός τους· και διέταξε να κατασκευασθεί γι’ αυτόν σκηνή, μαζί με όλα τα άλλα που θα χρειάζονταν για τις λατρείες που επρόκειτο να του προσφέρουν. Για την κατασκευή της στηριζόταν στη γενναιοδωρία του λαού του· και το γεγονός απέδειξε ότι η εμπιστοσύνη του ήταν καλά τοποθετημένη· και ότι η αίσθηση των υποχρεώσεων που τους είχαν απονεμηθεί ήταν αρκετά ισχυρή για την περίσταση. Η περιγραφή που μας δίνεται για τον ζήλο τους είναι αληθινά οικοδομητική. Θα είναι σκόπιμο να προσέξουμε, Ι. Το αντικείμενό του— [Είχαν πρόσφατα δείξει έναν ατυχή ζήλο στην υπηρεσία ενός ψευδούς θεού· και τώρα μόχθησαν να αποδείξουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον Ιεχωβά, και να εξυψώσουν την τιμή του ονόματός του. Αυτή η επιθυμία γέμισε ολόκληρο το έθνος, και ήταν η κύρια πηγή εκείνων των προσπαθειών που έκαναν τώρα. Και ποιος δεν πρέπει να αναγνωρίσει ότι αυτό ήταν αντικείμενο άξιο της υπέρτατης προσοχής τους;Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη λειτουργία εκείνου του ζήλου στη γενναιόδωρη προσφορά και την πρόθυμη εργασία.
Η λειτουργία— [Υπάρχουν δύο πράγματα στη συμπεριφορά τους που δεν μπορούμε παρά να προσέξουμε και να θαυμάσουμε· δηλαδή τη γενναιοδωρία τους και την επιμέλειά τους. Μόλις έμαθαν ποια πράγματα θα γίνονταν δεκτά, ανταγωνίζονταν ο ένας τον άλλον στην παροχή τους. Ό,τι κατείχε οποιοσδήποτε άνθρωπος και μπορούσε να εφαρμοστεί στην προτεινόμενη κατασκευή, το θεωρούσε αμέσως Κορμπάν· και χωρίς δισταγμό το αφιέρωνε στην υπηρεσία του Θεού του. Τα στολίδια τους, οποιουδήποτε είδους, αφαιρέθηκαν· όλοι, άνδρες και γυναίκες, επιθυμούσαν περισσότερο να ομορφύνουν το αγιαστήριο του Θεού τους, παρά να στολίσουν τους εαυτούς τους. Ο καθένας φαινόταν να θεωρεί τον εαυτό του πλούσιο, όχι ανάλογα με ό,τι διατηρούσε για δική του χρήση, αλλά ανάλογα με τις προμήθειες που μπορούσε να συνεισφέρει. Οι φτωχότεροι μεταξύ τους ήταν εξίσου ευχαριστημένοι να δώσουν το ξύλο τους, τα δέρματα των κριών τους ή τον χαλκό τους, όπως οι πλουσιότεροι τα κοσμήματα και τον χρυσό τους. Ούτε ήταν λιγότερο πρόθυμοι να εργαστούν, παρά να προμηθεύσουν υλικά για εργασία.Ο Συμεών συνεχίζει δείχνοντας πώς αυτό το ίδιο πνεύμα κίνησε κάθε πρόθυμη καρδιά σε όλο το στρατόπεδο.
Οι γυναίκες ασχολούνταν με το κλώσιμο των τριχών των αιγών και με το κέντημα του λινού, ενώ οι άνδρες ήταν απασχολημένοι με τη διαμόρφωση του ξύλου και των μετάλλων για τις αντίστοιχες χρήσεις τους. Εκείνοι που μπορούσαν να διδάξουν ήταν εξίσου ευχαριστημένοι να διδάξουν άλλους, όπως και οι άλλοι να δεχθούν διδασκαλία· και όλοι επιθυμούσαν, με οποιονδήποτε τρόπο μπορούσαν, να προωθήσουν το έργο. Τώρα είναι με αυτόν τον τρόπο που η γνήσια θρησκεία λειτουργεί πάντα. Οι προσήλυτοι σε κάθε εποχή περιγράφονται ως ερχόμενοι προς τον Θεό, «με το ασήμι και τον χρυσό τους [Σημείωση: Συγκρίνετε Ησαΐας 60:17· Πράξεις 2:44-45· Β΄ Κορινθίους 8:1-4.]·» και είναι χαρακτηριστικό όλων ότι είναι «λαός ιδιαίτερος, ζηλωτής καλών έργων» — — —] ΙΙΙ. Το αποτέλεσμα— [Τέτοια ήταν η συμπεριφορά όλων όσοι ήταν «σοφοί στην καρδιά» και «των οποίων τα πνεύματα τους έκαναν πρόθυμους» να δοξάσουν τον Θεό τους [Σημείωση: Προσέξτε πόσο συχνά εμφανίζονται αυτές οι εκφράσεις σε αυτό και στο προηγούμενο κεφάλαιο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Συμεών πιέζει την πρώτη μεγάλη εφαρμογή του στη συνείδηση.
Αλλά δεν υπάρχει ένας πνευματικός ναός που ο Θεός επιθυμεί να ανεγερθεί γι’ αυτόν, και στον οποίο μπορεί να δοξαστεί; Ναι, δεν είναι αυτός ο ναός απείρως πιο αγαπητός σ’ αυτόν από οποιονδήποτε που μπορεί να σχηματισθεί από ανθρώπινα χέρια; Η υλική σκηνή ήταν μόνο σκιά εκείνης της καλύτερης κατοικίας στην οποία ο Θεός ευαρεστείται να κατοικεί. Δεν πρέπει λοιπόν αυτό να είναι αντικείμενο της μέριμνάς μας; Δεν πρέπει οι εκδηλώσεις της παρουσίας του, και η εγκαθίδρυση της βασιλείας του στον κόσμο, να προκαλέσουν τον ζήλο μας, τόσο όσο η ανέγερση εκείνου του οικοδομήματος στην έρημο προκάλεσε τον ζήλο του Ισραήλ; Καλώς μπορεί να ντροπιάσει τον κόσμο γενικά, ότι κάθε ασήμαντο πράγμα απασχολεί το νου τους περισσότερο από αυτό· και ακόμη και ο ίδιος ο λαός του Θεού έχει λόγο να κοκκινίσει, ότι τα αισθήματά τους είναι τόσο οξέα σε σχέση με τα δικά τους συμφέροντα και τιμή, και τόσο αμβλέα σε ό,τι αφορά την τιμή και τα συμφέροντα του Θεού τους.] 2.Καταλήγει καλώντας ολόκληρο τον λαό του Θεού σε ενωμένη και χαρούμενη συνεργασία.
Η επίσκεψη των ασθενών, η ανακούφιση των ενδεών, η διεξαγωγή κυριακάτικων σχολείων προς όφελος των φτωχότερων τάξεων, αυτά και παρόμοια έργα πρέπει να θεωρούνται από όλους, άνδρες και γυναίκες, ως κοινή τους επαρχία, και να ακολουθούνται από όλους ανάλογα με τις αντίστοιχες ικανότητές τους [Σημείωση: Βλέπε Ρωμαίους 16:3· Ρωμ 16:12 και Φιλιππησίους 4:3.]·. Ο λαός του Ισραήλ δεν θεωρούσε τόσο καθήκον όσο προνόμιο να συνεισφέρει στην ανέγερση της σκηνής· και αυτό είναι το φως στο οποίο πρέπει να βλέπουμε τις κλήσεις μας σε προσπάθεια. Λογαριάζει κανείς σκληρό να θυσιάσει κάτι από τον χρόνο και το συμφέρον του σε τέτοια υπόθεση; Ω «μη το πείτε στη Γαθ· μη το δημοσιεύσετε στους δρόμους της Ασκελών!» «Ας μην το λένε οι λυτρωμένοι του Κυρίου, τους οποίους αυτός λύτρωσε από το χέρι του εχθρού.» Ας ενωθούμε μάλλον όλοι μας, με πρόθυμες καρδιές, στην υπηρεσία του Θεού μας· και, «ό,τι η χείρ σας βρίσκει να κάνει, ας το κάνουμε με όλη μας τη δύναμη.»
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική μου ζωή η μνήμη του ελέους προκάλεσε γενναιόδωρη προσφορά; Πώς θα μπορούσαν τα δώρα και οι ικανότητές μου να προσφερθούν πιο ελεύθερα για την οικοδόμηση της Εκκλησίας του Χριστού; Με ποιους τρόπους μπορώ να ενωθώ με άλλους αντί να εργάζομαι μόνος για την τιμή του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που κάποτε κατοίκησες μεταξύ του λαού σου στη σκηνή που έγινε με χέρια, χάρισε μας χάρη να ετοιμάσουμε για σένα έναν ζωντανό ναό στις καρδιές μας και στην Εκκλησία σου. Ας ανάψει η ανάμνηση της συγχωρητικής σου αγάπης μέσα μας ζήλο όμοιο με εκείνον του αρχαίου Ισραήλ, πρόθυμο, ενωμένο και αφθονών. Δέξου τις προσφορές που φέρνουμε, τάξε τες στη δόξα σου, και συγκράτησέ μας μόνο όταν έχουμε δώσει αρκετά· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →