← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο 13-14 — με τον Μακλάρεν

Δευτερονόμιο 13-14Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 13 και 14 του Δευτερονομίου, ο Μακλάρεν συγκεντρώνει τρεις σύντομες φράσεις που απεικονίζουν τη ζωή του πιστού ως πορεία με, ενώπιον και μετά τον Θεό. Η έκθεσή του μας προσκαλεί να εξετάσουμε πώς αυτές οι απλές προθέσεις διαμορφώνουν ένα συνεχές, σκόπιμο ταξίδι που χαρακτηρίζεται από κοινωνία, λογοδοσία και επιδίωξη. Καθώς ακούμε τα λόγια του, μας υπενθυμίζεται ότι κάθε συνηθισμένη ημέρα μπορεί να γίνει μια σταθερή προσκυνηματική πορεία όταν ο Θεός εισάγεται σε κάθε βήμα. Ας κάνει αυτή η μελέτη σταθερές τις καρδιές μας και ας εστιάσει τα βήματά μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 13 και 14 του Δευτερονομίου. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να πορευόμαστε πιστά με τον Κύριο εν μέσω γύρωθεν πειρασμών και καθημερινών προμηθειών. Αφήστε τα αρχαία λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Μακλάρεν για το πώς αυτά τα κεφάλαια εικονίζουν τη ζωή ως πορεία με, ενώπιον και μετά τον Θεό.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει παρουσιάζοντας τρία αποσπάσματα που μαζί απεικονίζουν τη ζωή ως πορεία με τον Θεό. Θα έχετε προβλέψει, υποθέτω, τον σκοπό μου κάνοντας αυτό που πολύ σπάνια κάνω—κόβοντας μικρά αποσπάσματα από διαφορετικούς στίχους και ενώνοντάς τα μαζί. Βλέπετε ότι αυτά τα τρία αποσπάσματα, στις ομοιότητες και στις διαφορές τους, είναι εξίσου σημαντικά και διδακτικά. Συμφωνούν στο να θεωρούν τη ζωή ως πορεία—μια μεταφορά που εκφράζει συνέχεια, ώστε η ζωή κάθε ανθρώπου να είναι ένα σύνολο, που εκφράζει πρόοδο, που εκφράζει αλλαγή και που υπονοεί έναν στόχο. Συμφωνούν στο να λένε ότι ο Θεός πρέπει να εισαχθεί σε μια ζωή με κάποιον τρόπο και υπό κάποια όψη, αν αυτή η ζωή πρόκειται να είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από μια άσκοπη περιπλάνηση, αν πρόκειται να τείνει στο σημείο που κάθε ανθρώπινη ζωή πρέπει να φτάσει. Αλλά έπειτα αποκλίνουν, και, αν τα ενώσουμε, μας λένε ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους οφείλουμε να εισάγουμε τον Θεό στη ζωή μας. Πρέπει να «πορευόμαστε μαζί Του», όπως ο Ενώχ· πρέπει να «πορευόμαστε ενώπιόν Του», όπως διατάχθηκε να κάνει ο Αβραάμ· και πρέπει να «πορευόμαστε μετά Του», όπως δόθηκε η εντολή να κάνει όλος ο Ισραήλ. Και αυτές οι τρεις προθέσεις, με, ενώπιον, μετά, προσαρτημένες στη γενική ιδέα της ζωής ως πορείας, μας δίνουν μια τριπλή όψη—που όμως είναι, φυσικά, θεμελιωδώς μία—του τρόπου με τον οποίο η ζωή μπορεί να εξευγενιστεί, να εξυψωθεί, να ηρεμήσει, να αγιασθεί, να εστιαστεί και να συγκεντρωθεί από τις διάφορες σχέσεις στις οποίες εισερχόμαστε μαζί Του. Έτσι παίρνω και τα τρία. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την πρώτη όψη, την πορεία με τον Θεό, όπως φαίνεται στο παράδειγμα του Ενώχ. Αυτός είναι ένας γλυκός, απλός, εύκολα κατανοητός και όμως υψηλός τρόπος να εκφράσουμε την έννοια που φέρνουμε σε πιο αφηρημένη και λιγότερο εντυπωσιακή μορφή όταν μιλούμε για κοινωνία με τον Θεό. Δύο άνδρες που ταξιδεύουν κατά μήκος ενός δρόμου κρατούν ο ένας την παρέα του άλλου. «Πώς μπορούν δύο να πορεύονται μαζί εκτός αν συμφωνούν;» Ο σύντροφος είναι στο πλευρό μας το ίδιο, μολονότι οι ομίχλες μπορεί να έχουν κατέβει και δεν μπορούμε να Τον δούμε. Μπορούμε να ακούσουμε τη φωνή Του, μπορούμε να πιάσουμε το χέρι Του, μπορούμε να πιάσουμε τις ηχώ των βημάτων Του. Γνωρίζουμε ότι είναι εκεί, και αυτό αρκεί. Ο Ενώχ και ο Θεός πορεύθηκαν μαζί, με την απλή άσκηση της πίστης που γεμίζει το Αόρατο με ένα μεγάλο, αγαπητό Πρόσωπο. Με μια συνεχή, συγκεκριμένη προσπάθεια, καθώς περνάμε μέσα από τη φασαρία της καθημερινής ζωής, και εν μέσω όλων των μικροτήτων και των αμηχανιών και των μονοτονιών που αποτελούν τις συχνά κουραστικές και πάντα βαριές ημέρες μας, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι Αυτός είναι αληθινά στο πλευρό μας, και με καθαρότητα ζωής και καρδιάς μπορούμε να Τον φέρουμε πιο κοντά, και να κάνουμε τον εαυτό μας πιο συνειδητό της ε قرب Του. Διότι, αδελφοί, το ένα πράγμα που χωρίζει έναν άνθρωπο από τον Θεό, και καθιστά αδύνατο για μια καρδιά να επεκταθεί στη σκέψη της παρουσίας Του, είναι η αντίθεση προς το θέλημά Του στην συμπεριφορά μας. Το ελαφρύ αόρατο πέπλο ομίχλης που έρχεται απέναντι από την γαλάζια άβυσσο του ισχυρού ουρανού θα σβήσει τον λαμπρότερο από τους αστέρες, και μερικές φορές μπορεί να μην μπορούμε να δούμε την ομίχλη, και να γνωρίζουμε ότι είναι εκεί μόνο επειδή δεν βλέπουμε τον πλανήτη. Έτσι απαρατήρητη αμαρτία μπορεί να εισχωρήσει ανάμεσα σε εμάς και τον Θεό, και δεν θα μπορούμε πλέον να πούμε, «Πορεύομαι μαζί Του». Έπειτα ο Μακλάρεν στρέφεται στη δεύτερη όψη, την πορεία ενώπιον του Θεού, όπως ειπώθηκε στον Αβραάμ. 2. Και τώρα πάρτε την άλλη όψη που υποδηλώνεται από την άλλη λέξη που είπε ο Θεός στον Αβραάμ: «Εγώ είμαι ο Παντοδύναμος Θεός, πορεύου ενώπιόν Μου και γίνου τέλειος». Τέλος εισάγει την τρίτη όψη, την πορεία μετά τον Κύριο, όπως διατάχθηκε στον Ισραήλ. 3. Τέλος, πάρτε την άλλη σχέση, που υποδηλώνεται από το τρίτο από τα κείμενά μου, όπου ο Ισραήλ ως σύνολο διατάσσεται να «πορεύεται μετά τον Κύριο» τον Θεό τους.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν κλείνει την πρώτη όψη με μια πρακτική πρόσκληση να ασκηθούμε στην παρουσία του Θεού. Ο Ενώχ «πορεύθηκε με τον Θεό», και, φυσικά, «ο Θεός τον πήρε». Δεν υπήρχε τίποτε άλλο γι’ αυτό, και δεν μπορούσε να υπάρξει άλλο τέλος, διότι μια ζωή κοινωνίας με τον Θεό εδώ έχει μέσα της την προφητεία και την εγγύηση μιας ζωής αιώνιας ένωσης στο εξής. Έτσι, λοιπόν, «ασκήσου στην παρουσία του Θεού». Ένας παλαιός μυστικιστής λέγει: «Αν μπορώ να πω πόσες φορές σήμερα σκέφτηκα για τον Θεό, δεν σκέφτηκα γι’ Αυτόν αρκετά συχνά». Πορεύου μαζί Του με πίστη, με προσπάθεια, με καθαρότητα. Φέρνει όλη τη μελέτη στο υψηλότερο σημείο της δείχνοντας την ακολουθία του Χριστού. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα από μία λέξη για την υψηλότερη όψη που παίρνει αυτή η τρίτη από τις εντολές μας, «Τα πρόβατά Του Τον ακολουθούν»—«αφήνοντάς μας παράδειγμα για να ακολουθήσουμε στα ίχνη Του», αυτό είναι το αποκορύφωμα της πορείας «με», και «ενώπιον», και «μετά» τον Θεό που αυτοί οι άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης ασκούσαν εν μέρει. Όλα συγκεντρώνονται στον ένα μεγάλο λόγο, «Εκείνος που λέγει ότι μένει εν Αυτώ οφείλει και αυτός να πορεύεται καθώς Εκείνος επορεύθη».
Απαντήστε

Απόκριση

1. Ποια από τις τρεις πορείες—με, ενώπιον ή μετά τον Θεό—χρειάζεται περισσότερο προσοχή στην παρούσα περίοδο της ζωής σας; 2. Πώς μπορεί η επίγνωση ότι πορεύεστε ενώπιον του εξεταστικού οφθαλμού του Θεού να αλλάξει ένα συνηθισμένο καθήκον σήμερα; 3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορείτε να ακολουθήσετε τον Κύριο πιο στενά αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για την εικόνα της ζωής ως σταθερής πορείας στη συντροφιά Σου. Δίδαξέ μας να πορευόμαστε μαζί Σου σε ήσυχη κοινωνία, να πορευόμαστε ενώπιόν Σου υπό το άγιο βλέμμα Σου, και να πορευόμαστε μετά Σου με πρόθυμη επιθυμία. Φύλαξε τα βήματά μας από την περιπλάνηση και τις καρδιές μας από τα είδωλα. Ας κάνει η συνείδηση της παρουσίας Σου σταθερά σε κάθε καθήκον και σε κάθε δοκιμασία. Τράβηξέ μας πιο κοντά μέχρι να ακολουθήσουμε τον Αμνό όπου κι αν πηγαίνει. Εν ονόματι του Χριστού προσευχόμαστε, Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →