Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 71-72 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανόνια)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο καταληκτικό μέρος του δευτέρου βιβλίου του Ψαλτηρίου, η Εκκλησία ακούει τη φωνή ενός ηλικιωμένου πιστού που βάδισε με τον Κύριο από τη νεότητά του μέχρι την αδυναμία, παραδίδοντας τώρα τόσο τις εναπομείνασες ημέρες του όσο και την επερχόμενη βασιλεία της δικαιοσύνης στον ίδιο πιστό Θεό. Ο Ψαλμός 71 καταγράφει την προσευχή εκείνου που αρνείται να εγκαταλειφθεί στα γηρατειά, ενώ ο Ψαλμός 72 υψώνει τα μάτια προς μια βασιλεία που θα υπερβεί κάθε επίγειο θρόνο. Μαζί αυτοί οι ψαλμοί σχηματίζουν μια γέφυρα ανάμεσα στην προσωπική εμπιστοσύνη και την οικουμενική κυριαρχία που υποσχέθηκε στον Υιό του Δαβίδ. Η παράδοση τους δέχεται ως ενιαίο άσμα ελπίδας: η εμπιστοσύνη του ηλικιωμένου αγίου γίνεται η διακήρυξη της Εκκλησίας ότι η βασιλεία του Μεσσία θα φέρει δικαιοσύνη στους πτωχούς και ειρήνη στα πέρατα της γης. Στη λειτουργία αυτά τα κείμενα εμφανίζονται κοντά στις εορτές του Χριστού Βασιλέα και στην καθημερινή ακολουθία των ηλικιωμένων, υπενθυμίζοντας στους πιστούς ότι ο ίδιος Κύριος που στήριξε τον ψαλμωδό στηρίζει τα μυστήρια και την κοινωνία των αγίων.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τους Ψαλμούς 71 και 72 αργά, επιτρέποντας στις δύο φωνές να εναλλάσσονται. Στον πρώτο ψαλμό παρατηρήστε τις επαναλαμβανόμενες επικλήσεις προς τη δια βίου πιστότητα και την ικεσία να μη συναντήσουν ντροπή τα γηρατειά. Στον δεύτερο ψαλμό προσέξτε τις δεήσεις για δικαιοσύνη, την εικόνα της βροχής στο θερισμένο χορτάρι και την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι κάθε έθνος και κάθε γενιά θα ευλογηθεί μέσω αυτού του βασιλέα. Προσέξτε πώς η προσωπική απελευθέρωση ανοίγεται σε κοσμική δοξολογία και πώς η τελική δοξολογία του Δευτέρου Βιβλίου σφραγίζει και τις δύο προσευχές με τη βεβαιότητα ότι ο Κύριος μόνος επιτελεί θαυμαστά έργα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ψαλμός 71 αρχίζει στο ιερό της μνήμης. Ο ψάλτης θυμάται ότι στηρίχθηκε από τη μήτρα και διδάχθηκε από τη νεότητά του, έπειτα ζητά να μην τον εγκαταλείψει το ίδιο θείο χέρι όταν αυξηθούν η δύναμη και οι εχθροί. Το κείμενο κινείται ανάμεσα σε παράπονο και ομολογία, αρνούμενο να αφήσει την παρούσα αδυναμία να σβήσει το αρχείο της παρελθούσας σωτηρίας. Αυτή η κίνηση αντικατοπτρίζει τον μυστηριακό ρυθμό της Εκκλησίας, όπου οι βαπτισμένοι επιστρέφουν ξανά και ξανά στην πηγή της πρώτης ενσωμάτωσής τους στον Χριστό. Η ικεσία να εξακολουθήσει το στόμα του ψαλμωδού να κηρύττει τη δικαιοσύνη του Θεού γίνεται η ίδια η δέσμευση της Εκκλησίας να παραδώσει την πίστη ακόμη και όταν τα μέλη της γηράσκουν. Ο Ψαλμός 72 διευρύνει τον ορίζοντα. Αυτό που ξεκίνησε ως κραυγή ενός ανθρώπου για προστασία γίνεται προσευχή για έναν άρχοντα του οποίου οι αποφάσεις θα υπερασπίζονται τους ταπεινούς και του οποίου η ειρήνη θα πέφτει σαν βροχή. Οι επαναλαμβανόμενες αναφορές στη θάλασσα, στον ποταμό και στα πέρατα της γης σκιαγραφούν μια κυριαρχία χωρίς σύνορα. Η παράδοση αναγνωρίζει εδώ τη βασιλεία του ενσαρκωμένου Λόγου, της οποίας η βασιλεία ασκείται μέσω των μυστηρίων και της οποίας η δικαιοσύνη διοικείται από την αποστολική διακονία. Η σημείωση ότι αυτή η βασιλεία θα διαρκέσει όσο ο ήλιος και η σελήνη παραμένουν απηχεί την ομολογία της Εκκλησίας για την αδιάπτωτη φύση της: οι πύλες του άδου δεν θα υπερισχύσουν επειδή ο Κύριος ορκίστηκε αιώνια διαθήκη. Οι τελευταίοι στίχοι συγκεντρώνουν κάθε φυλή και γλώσσα σε μια ενιαία χορωδία ευλογίας, προτυπώνοντας την ουράνια λειτουργία όπου ο Αμνός δέχεται τη λατρεία όλων των εθνών. Έτσι οι δύο ψαλμοί μαζί ιχνηλατούν το τόξο από την ατομική επιμονή στην εκκλησιαστική οικουμενικότητα, δείχνοντας ότι η προσωπική πιστότητα του πιστού έχει ήδη συλληφθεί στην βασιλική μεσιτεία του Χριστού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αυτοί οι ψαλμοί στέκονται σε σκόπιμο διάλογο με τις βασιλικές αφηγήσεις των Σαμουήλ και των Βασιλειών, όμως η Εκκλησία πάντοτε άκουσε σε αυτούς μια πληρέστερη έννοια που δείχνει πέρα από τον Σολομώντα στον αιώνιο Υιό. Η ίδια γλώσσα της δικαιοσύνης για τους πτωχούς επανεμφανίζεται στους Μακαρισμούς και στο Μεγαλυνάριο, όπου η Μαρία διακηρύττει ότι ο Κύριος ύψωσε τους ταπεινούς. Λειτουργικά τα κείμενα αντηχούν με τον πρόλογο του Χριστού Βασιλέα και με τις δεήσεις της Ευχαριστιακής Προσευχής, όπου η Εκκλησία συνεχίζει την ικεσία του ψαλμωδού να ανθίσει η δικαιοσύνη. Το πατερικό ένστικτο βλέπει τον ηλικιωμένο ψάλτη ως μορφή της συναγωγής που γέρασε όμως ακόμη ελπίζει, τώρα εκπληρωμένη στον νέο Ισραήλ που ψάλλει αυτούς τους ψαλμούς σε κάθε ώρα. Με αυτόν τον τρόπο οι Ψαλμοί 71 και 72 υφαίνουν την προσωπική ευσέβεια, τον βασιλικό μεσσιανισμό και τη μυστηριακή ζωή σε ένα ενιαίο ύφασμα ελπίδας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε την αδυναμία που ονομάζει ο ψαλμωδός, και πώς θα μπορούσατε να εμπιστευθείτε αυτά τα χρόνια στον ίδιο Κύριο που σας στήριξε από την αρχή; Πώς διαμορφώνει το όραμα μιας βασιλείας χωρίς σύνορα τον τρόπο που προσεύχεστε για την αποστολή της Εκκλησίας και για εκείνους που κυβερνούν; Σε ποια συγκεκριμένη πράξη δικαιοσύνης ή ελέους αυτή την εβδομάδα μπορείτε να συμμετάσχετε στη βασιλεία που προφήτευσε ο ψαλμωδός;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που από τη μήτρα υπήρξες η ελπίδα μας και που θα είσαι το μερίδιό μας ακόμη και μέχρι το μέτρο των γηρατειών, δέξου πάλι την προσφορά των ημερών μας. Χάρισε να ανθίσει η δικαιοσύνη που ψάλλει ο βασιλικός ψαλμωδός στα μυστήρια της Εκκλησίας και στη μαρτυρία των αγίων της. Ας βρουν οι πτωχοί σε εμάς την υπεράσπιση που υποσχέθηκες, και ας μάθει κάθε έθνος να αποκαλεί μακάριο τον Υιό του Δαβίδ. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου, καθέδρας της σοφίας, και εν κοινωνία με όλους όσοι προηγήθηκαν μας σημαδεμένοι με το σημείο της πίστεως, φέρε μας επιτέλους στη βασιλεία που δεν γνωρίζει δύση ηλίου, όπου ζεις και βασιλεύεις με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.