← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 27-28 — με τον Barnes

Αριθμοί 27-28Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνες στην Αγία Γραφή προσφέρουν μια σταθερή, στίχο προς στίχο έκθεση που έχει υπηρετήσει εδώ και καιρό τους Πρεσβυτεριανούς και ευαγγελικούς αναγνώστες που αναζητούν σαφή κατανόηση της Παλαιάς Διαθήκης. Στα κεφάλαια 27 και 28 οι σημειώσεις ανιχνεύουν πώς ο Κύριος πρόβλεψε για τα δικαιώματα κληρονομιάς των θυγατέρων του Ζελοφαάδ, προετοίμασε τον Ιησού του Ναυή για ηγεσία, και καθόρισε τις τακτικές προσφορές που θα παρουσίαζε ο Ισραήλ μόλις εγκατασταθεί στη Χαναάν. Ο Μπάρνες γράφει με τον μετρημένο τόνο ενός ποιμένα-λόγιου, αφήνοντας το κείμενο να διαμορφώσει το δόγμα και το καθήκον. Τα σχόλιά του διατηρούν την εστίαση στην πιστότητα του Θεού προς τον λαό της διαθήκης Του και στην οργανωμένη λατρεία που θα χαρακτήριζε τη ζωή τους στη γη. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από αυτές τις σημειώσεις για να καθοδηγήσει τον διαλογισμό τόσο στην αφήγηση όσο και στο καταστατικό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρεφόμαστε τώρα στους Αριθμούς 27 και 28. Ας διαβαστούν τα κεφάλαια αργά, σημειώνοντας πρώτα την αίτηση των θυγατέρων του Ζελοφαάδ και τον διορισμό του Ιησού του Ναυή, έπειτα το λεπτομερές ημερολόγιο των καθημερινών, εβδομαδιαίων, μηνιαίων και εορταστικών προσφορών. Καθώς ακούγεται το κείμενο, ας σκεφτούμε πώς κάθε πρόνοια αποκαλύπτει τη φροντίδα του Κυρίου για τη δικαιοσύνη εντός των οικογενειών και για τη συνεχή κοινωνία με τον λαό Του. Ας σταματήσουμε μετά από κάθε τμήμα ώστε οι ακριβείς οδηγίες να εγκατασταθούν στην καρδιά και τον νου ενώπιον του Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνες τοποθετεί την έκκληση των θυγατέρων ενώπιον των συγκεντρωμένων ηγετών στην πόρτα της σκηνής. Στίχος 2. Πλησίον της θύρας της σκηνής του μαρτυρίου - Ο τόπος της επίσημης συνάθροισης των πρεσβυτέρων. Οι θυγατέρες του Ζελοφαάδ υπέβαλαν την αίτησή τους στους άρχοντες, τους αρχηγούς των φυλών και των οικογενειών, οι οποίοι διενεργούσαν την απογραφή υπό την εποπτεία του Μωυσή και του Ελεάζαρ. Ο Μπάρνες χρησιμοποιεί τον τίτλο «Θεός των πνευμάτων πάσης σαρκός» για να προλογίσει την ικεσία του Μωυσή για διάδοχο. Στίχος 16. Ο Θεός των πνευμάτων πάσης σαρκός - Μια αναγνώριση ότι ο άνθρωπος, ο οποίος είναι μόνο σάρκα (σύγκρινε Γένεσις 6:3), είναι από μόνος του ανήμπορος· και «ζει και κινείται και υπάρχει» εν Θεώ Πράξεις 17:28. Οι λέξεις χρησιμοποιούνται καταλλήλως εδώ για να εισαγάγουν μια ικεσία ώστε ο Θεός να μην αφήσει τη συναγωγή χωρίς οδηγό και ηγέτη, και στους Αριθμούς 16:22 ως πρόλογο σε μια ικεσία ώστε ολόκληρος ο λαός να μην υποφέρει για την αμαρτία λίγων. Ο Μπάρνες περιγράφει λεπτομερώς την επιθέση των χεριών επί του Ιησού του Ναυή ως επιβεβαίωση και δημόσιο διορισμό. Στίχος 18. Εν τω οποίω είναι το πνεύμα Σύγκρινε Γένεσις 41:38. Ο Ιησούς του Ναυή είχε προικισθεί από τον Θεό με τα απαιτούμενα πνευματικά προσόντα για το αξίωμα. Ο Μωυσής όμως έπρεπε να επιθέσει τα χέρια του επάνω του, τόσο για να απονείμει επίσημο και δημόσιο διορισμό, όσο και (σύγκρινε Δευτερονόμιο 34:9) για να επιβεβαιώσει και να ενισχύσει τα πνευματικά χαρίσματα που είχαν ήδη δοθεί. Η προηγούμενη λήψη της εσωτερικής χάριτος δεν απάλλαξε από την εξωτερική σημείωση· σύγκρινε την περίπτωση του Κορνηλίου Πράξεις 10:44-48· και το βάπτισμα του Παύλου μετά τη θαυματουργική μεταστροφή του Πράξεις 9:18.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνες τονίζει την έμμεση συμβουλή που θα λάμβανε ο Ιησούς του Ναυή μέσω του Ελεάζαρ και των Ουρίμ. Στίχος 21. Και θα σταθεί ενώπιον του Ελεάζαρ του ιερέα ... - Έτσι ο Ιησούς του Ναυή θα ήταν κατώτερος από ό,τι ήταν ο Μωυσής. Διότι ο Μωυσής είχε απολαύσει το προνόμιο της απεριόριστης άμεσης επαφής με τον Θεό· ο Ιησούς του Ναυή, όπως όλοι οι μελλοντικοί άρχοντες του Ισραήλ, έπρεπε να ζητά συμβουλή έμμεσα, μέσω του Αρχιερέα και εκείνων των μέσων ερωτήσεως του Θεού με τα οποία ήταν εμπιστευμένος ο αρχιερέας. Τέτοια συμβουλή φαίνεται ότι παρέλειψε να ζητήσει ο Ιησούς του Ναυή όταν συνήψε τη βιαστική συνθήκη του με τους Γαβαωνίτες (Ιησούς του Ναυή 9:3 κ.εξ.). Κρίση των Ουρίμ - Βλέπε Έξοδος 28:30 σημείωση. Ο Μπάρνες ολοκληρώνει υπογραμμίζοντας τον προοπτικό χαρακτήρα αυτών των διατάξεων. Στίχος 1. Η καθημερινή προσφορά είχε ήδη διαταχθεί Έξοδος 29:38, και αναμφίβολα πρόσθετες προσφορές είχαν γίνει συνήθεις στις εορτές. Αλλά κανένα τόσο περίτεχνο σύστημα όπως αυτό που ορίζεται εδώ δεν είχε ή δεν μπορούσε πιθανώς να τηρηθεί στην έρημο· σύγκρινε Δευτερονόμιο 12:8-9. Οι κανονισμοί αυτού και του επομένου κεφαλαίου επομένως δείχνουν προς την άμεση προοπτική εκείνης της εγκατάστασης στη Χαναάν που μόνο θα μπορούσε να επιτρέψει στους Ισραηλίτες να τους υπακούσουν. Σύγκρινε τις διατάξεις στους Αριθμούς 15:0.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η προσοχή του Κυρίου στα δικαιώματα κληρονομιάς των θυγατέρων του Ζελοφαάδ μας ενθαρρύνει να εμπιστευθούμε τη δικαιοσύνη Του στις δικές μας οικογένειες και κοινότητες; Με ποιους τρόπους μπορεί να χρειαζόμαστε, όπως ο Ιησούς του Ναυή, τόσο εσωτερικό χάρισμα όσο και εξωτερική χειροτονία για τα έργα που αναθέτει ο Κύριος; Ποια θέση κατέχουν ακόμη οι τακτικές, οργανωμένες προσφορές χρόνου, ουσίας και λατρείας στη ζωή της Εκκλησίας σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Θεέ των πνευμάτων πάσης σαρκός, Σε ευχαριστούμε για τη βέβαιη μαρτυρία της Γραφής και για τους πιστούς ερμηνευτές που άνοιξαν το νόημά της στον λαό Σου. Δώσε μας την ίδια ευλάβεια για τη δικαιοσύνη Σου που ώθησε τις θυγατέρες του Ζελοφαάδ να φέρουν την υπόθεσή τους ενώπιόν Σου. Προετοίμασε ηγέτες μεταξύ μας όπως προετοίμασες τον Ιησού του Ναυή, προικίζοντάς τους με το Πνεύμα Σου και θέτοντάς τους υπό τα διορισμένα μέσα καθοδήγησής Σου. Δέξου την καθημερινή προσφορά των ζωών μας και την ορισμένη λατρεία της Εκκλησίας Σου, ώστε σε κάθε εποχή να πορευόμαστε άξιοι της κληρονομιάς που ετοιμάστηκε για εμάς εν Χριστώ. Εισάκουσέ μας για χάρη Του. Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →