Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Καὶ ἡμεῖς ἄνθρωποι ἐσμέν: Διὰ πολλῶν θλίψεων εἰς τὴν Βασιλείαν
Άνοιγμα
Εἰσαγωγή
Ἐν Λύστροις ὁ Παῦλος θεραπεύει ἄνθρωπον 'ἀδύνατον τοῖς ποσίν, ὃς οὐδέποτε περιεπάτησεν' — καὶ οἱ ὄχλοι, ἐκπλαγέντες, ἀναβοῶσιν ὅτι οἱ θεοὶ κατέβησαν ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων, καὶ σπεύδουσι προσενέγκαι θυσίαν τῷ Βαρνάβᾳ καὶ τῷ Παύλῳ. Οἱ ἀπόστολοι διαρρήγνυσι τὰ ἱμάτια ἐν τρόμῳ καὶ τρέχουσιν ἐν τῷ λαῷ κράζοντες, 'Καὶ ἡμεῖς ἄνθρωποί ἐσμεν ὁμοιοπαθεῖς ὑμῖν.' Εἷς τῶν πλέον ἀποκαλυπτικῶν στιγμῶν ἐν ταῖς Πράξεσιν: ἄνδρες οἵτινες ἠδύναντο ἀπολαῦσαι προσκυνήσεως ἀντὶ τούτου ἀναχωροῦσιν ἐξ αὐτῆς ἐν λύπῃ. Ἔπειτα, ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, ὁ αὐτὸς ὄχλος ὁ θέλων στεφανῶσαι αὐτοὺς στρέφεται ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν πρὸς λιθοβολίαν τοῦ Παύλου καὶ σύρσιν αὐτοῦ ἔξω τῆς πόλεως ὡς νεκροῦ — καὶ ἀνίσταται καὶ εἰσέρχεται πάλιν. Ὁ Χρυσόστομος ἐνδιατρίβει ἐπ' ἀμφοτέρων τῶν θαυμάτων: τῇ ἀρνήσει τῶν ἀποστόλων τῆς ψευδοῦς δόξης, καὶ τῇ ἀκαταλύτῳ ἀνδρείᾳ ψυχῆς ἥτις λογίζεται τὴν θλῖψιν αὐτὴν τὴν ὁδὸν εἰς τὴν βασιλείαν.
Διαβάστε
Ἀνάγνωσις
Ἀναγίνωσκε Πράξεις 14 — τὸ τολμηρὸν κήρυγμα ἐν Ἰκονίῳ καὶ ἡ πόλις διῃρημένη· ἡ φυγὴ εἰς Λύστραν καὶ Δέρβην· ἡ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς χωλοῦ, ὃς ἥλατο καὶ περιεπάτησεν· οἱ ὄχλοι κηρύττοντες 'οἱ θεοὶ κατέβησαν πρὸς ἡμᾶς ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων', καλοῦντες τὸν Βαρνάβαν Δία καὶ τὸν Παῦλον Ἑρμῆν, καὶ τοῦ ἱερέως φέροντος βόας καὶ στέμματα πρὸς θυσίαν· οἱ ἀπόστολοι διαρρήγνυντες τὰ ἱμάτια καὶ κράζοντες, 'Ἄνδρες, τί ταῦτα ποιεῖτε; Καὶ ἡμεῖς ἄνθρωποί ἐσμεν ὁμοιοπαθεῖς ὑμῖν', ἐπιστρέφοντες αὐτοὺς πρὸς τὸν ζῶντα Θεὸν τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν· οἱ Ἰουδαῖοι ἐλθόντες ἐξ Ἀντιοχείας καὶ Ἰκονίου καὶ λιθοβολοῦντες τὸν Παῦλον, σύροντες αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως νομίζοντες αὐτὸν τεθνηκέναι· τοῦ Παύλου ἀναστάντος καὶ εἰσελθόντος πάλιν· καὶ ἡ ἐπάνοδος 'ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν', διδάσκοντες 'ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ'.
Μελετήστε
Μελέτη
Ὅτε οἱ ὄχλοι ἡτοίμαζον θυσίαν αὐτοῖς, οἱ ἀπόστολοι οὐκ ᾐσθάνοντο κολακευόμενοι — ᾐσθάνοντο ὀδύνην. Διῆλθον τὴν οἰκουμένην ἵνα καταλύσωσι τὴν εἰδωλολατρίαν, καὶ νῦν αὐτὸ τὸ θαῦμα τῆς χάριτος ἐστρέφετο εἰς νέαν ἀφορμὴν αὐτῆς. Ὁ Χρυσόστομος συλλαμβάνει τὸ βάθος τῆς λύπης αὐτῶν:
Λύπη γὰρ ἦν, λύπη ἀπαρηγόρητος, τὸ δοκεῖν αὐτοὺς θεοὺς εἶναι καὶ εἰδωλολατρίαν εἰσάγειν, αὐτὸ τοῦτο ὃ ἦλθον καταλῦσαι!Τοῦτο τὸ γνήσιον σημεῖον τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ: ὅτι ἡ τιμὴ προσφερομένη αὐτῷ, ὅταν ἀφαιρῇ τὸν Θεόν, οὐχ ἡδονὴ ἀλλὰ τραῦμα. Καὶ ὅτε ὁ Παῦλος ἐλιθοβολήθη καὶ κατελείφθη ὡς νεκρός, τί ἀνέστησεν αὐτόν; Ὁ Χρυσόστομος φαντάζεται τὸ φάρμακον τὸ στηρίζον ψυχὴν πεπληγμένην — τὸ μνημονεῦσαι τοῦ παθόντος Δεσπότου καὶ τοῦ παθόντος ἀποστόλου, καὶ οὕτως ἰδεῖν τὴν νίκην κεκρυμμένην ἐν τῇ ἥττῃ:
Μνήσθητι τοῦ Δεσπότου σου, καὶ τῇ μνήμῃ εὐθὺς ἐπέθηκας τὸ φάρμακον. Μνήσθητι Παύλου: ἐννόησον ὅτι σὺ μὲν ὁ πληγεὶς ἐνίκησας, ὁ δὲ πληξας ἡττήθη· καὶ τούτῳ ἰάσω τὸ πᾶν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ὁ Παῦλος ἀνέστη ἐκ τῶν λίθων καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς αὐτὴν τὴν πόλιν τὴν πειράσασαν ἀποκτεῖναι αὐτόν — καὶ ἔπειτα ἐδίδαξε τοὺς νέους μαθητὰς ὅτι τοῦτο κανονικόν, οὐ ξένον: 'διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.' Ἡ ὁδὸς τῶν ἁγίων οὐκ ἐκκλίνει τὸ πάθος· δι' αὐτοῦ διέρχεται. Ὁ Χρυσόστομος σαφῶς συγκινεῖται ὑπὸ τοῦ μεγέθους ψυχῆς οὕτως ἀκαταλύτου, καὶ μετατρέπει τοῦτο εἰς πρόσκλησιν:
Μέγα γάρ ἐστιν, μέγα, γενναία ψυχή (τοιαύτη)! Πόσοι ἐπίστευσαν ἔκτοτε, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἔλαμψεν ὡς οὗτος! Χρεία ἡμῖν σπουδῆς, ὑπερβαλλούσης προθυμίας, ψυχῆς ἑτοίμου πρὸς θάνατον.Ὃ χωρίζει τὸν Παῦλον ἡμῶν, ὁ Χρυσόστομος ἐπιμένει, οὐχ ἑτέρα χάρις ἀλλ' ἑτέρα προθυμία — 'σπουδή, ὑπερβάλλουσα προθυμία, ψυχὴ ἑτοίμη πρὸς θάνατον.' Τὰ θαύματα καὶ αἱ λιθοβολίαι, ἡ ἀρνηθεῖσα προσκύνησις καὶ τὸ ἀσπασθὲν πάθος, πάντα ῥέουσιν ἐκ μιᾶς πηγῆς: καρδίας ὅλης παραδοθείσης τῷ Θεῷ καὶ τῇ σωτηρίᾳ τῶν ἄλλων.
Απαντήστε
Ἀπόκρισις
Ἄρχου ὅθεν ἤρξαντο οἱ ἀπόστολοι — τῇ ἀρνήσει τῆς κλαπείσης δόξης. Ὅταν ἔπαινος ἔρχηται πρὸς σὲ ὁ ἀνήκων τῷ Θεῷ, ἀρέσκει σοι ἢ λυπεῖ σε; Ὁ Χρυσόστομος καλεῖ τὴν λύπην αὐτῶν 'λύπην ἀπαρηγόρητον', καὶ ἡ λύπη αὕτη ἁγία· προσεύχου καρδίαν ἥτις οὐ δύναται ἀπολαῦσαι τιμῆς ἀφαιρουμένης τοῦ Ποιητοῦ. Ἔπειτα ἀντιμετώπισον τὸν δυσχερέστερον λόγον: 'διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν.' Οὐ φεισθήσῃ τῆς ὁδοῦ τοῦ σταυροῦ· μὴ θαυμάσῃς αὐτήν, καὶ μὴ ἀναγίνωσκε τὸ πάθος σου ὡς ἐγκατάλειψιν τοῦ Θεοῦ. Ὅταν καταβληθῇς — συκοφαντηθῇς, ἡττηθῇς, καταλειφθῇς ὡς νεκρὸς ἐν τινι μικρῷ τρόπῳ — ἐφάρμοσον τὸ φάρμακον τοῦ Χρυσοστόμου: 'Μνήσθητι τοῦ Δεσπότου σου.' Ὁ πληγεὶς ἐν Χριστῷ ἐστὶν ὁ νικῶν. Καὶ ἐρώτησον εἰλικρινῶς τί σοι μάλιστα λείπει. Εἰκὸς οὐ χάρις ἀποστερηθεῖσα ἀλλὰ προθυμία μὴ ἀναφθεῖσα — 'σπουδή, ὑπερβάλλουσα προθυμία.' Αἴτησαι τὸν Θεὸν ἵνα ἀνάψῃ τὸ πῦρ τοῦτο ἐν σοί.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ ζῶν Θεέ, ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς, καὶ μὴ ἀφείς σεαυτὸν ἀμάρτυρον: φύλαξόν με τοῦ μηδέποτε κλέπτειν τὴν τιμὴν τὴν σὴν μόνην, καὶ δός μοι τὴν ἁγίαν λύπην τῶν ἀποστόλων ὅταν οἱ ἄνθρωποι προσκυνῶσι τὸ δῶρον ἀντὶ τοῦ Δωρητοῦ. Δίδαξόν με ὅτι δεῖ διὰ πολλῶν θλίψεων εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν σου, καὶ μὴ ἐκπλαγῶ ὅταν ἡ ὁδὸς τοῦ σταυροῦ ᾖ ἐμή. Ὅταν καταβληθῶ, ἀνάμνησόν με τοῦ Δεσπότου μου, ὃς πληγεὶς ἐνίκησεν, ἵνα κἀγὼ ἀναστῶ καὶ πορευθῶ. Ἄναψον ἐν ἐμοὶ σπουδὴν καὶ ὑπερβάλλουσαν προθυμίαν, ψυχὴν ἑτοίμην πρὸς πάντα δι' ἀγάπην σοῦ καὶ τοῦ πλησίον. Σοί, Πάτερ, σὺν τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, δόξα νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →