Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 23 — με τον Gill
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Στο κεφάλαιο 23 του Λουκά ο Γκιλ ανιχνεύει τις τελευταίες ώρες της δίκης του Χριστού ενώπιον του Πιλάτου και του Ηρώδη, την απαίτηση για τον Βαραββά και την πορεία προς τον Γολγοθά. Τα σχόλιά του κατά στίχο φωτίζουν το ιστορικό πλαίσιο, την αδικία των διαδικασιών και την εκπλήρωση της προφητείας. Καθώς ακούμε την προσεκτική εξήγηση του Γκιλ, καλούμαστε να ιδούμε τον Αμνό του Θεού που οδηγήθηκε ως πρόβατο στη σφαγή, αλλά παρέμεινε σιωπηλός ενώπιον των κατηγόρων του. Ας εφαρμόσει το Πνεύμα αυτές τις αλήθειες στις καρδιές μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε το κεφάλαιο 23 του Λουκά αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις διαδοχικές σκηνές: τις κατηγορίες του Συνεδρίου, τις επανειλημμένες αποφάσεις αθωότητας του Πιλάτου, τη χλεύη του Ηρώδη, την απαίτηση του πλήθους για τον Βαραββά και την τελική καταδίκη σε σταύρωση. Αφήστε το βάρος αυτών των γεγονότων να καθίσει στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά εξετάζοντας τις κατηγορίες που διατυπώθηκαν κατά του Ιησού από τους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους.
Στίχος 2. Και άρχισαν να τον κατηγορούν,.... Αφού βρήκαν ότι ο Πιλάτος δεν θα τον δεχόταν ως κακοποιό με τον λόγο τους και την παράδοσή του σε αυτόν ως τέτοιον, αλλά επέμενε να μάθει τι είχαν να τον κατηγορήσουν και ποια κατηγορία είχαν να φέρουν εναντίον του: λέγοντας, βρήκαμε αυτόν τον άνθρωπο να διαστρέφει το έθνος, το έθνος των Ιουδαίων. Τρία αντίγραφα του Βέζα διαβάζουν, 'το έθνος μας', και έτσι κάνουν η Λατινική Βουλγάτα και όλες οι Ανατολικές μεταφράσεις, και νοείται είτε ως διαστρέφοντας το έθνος από την αληθινή διδασκαλία του Μωυσή και των προφητών, διαδίδοντας ανάμεσά τους νέες ιδέες και ψευδείς αρχές θρησκείας, με τον οποίο ήταν ταραχοποιός του Ισραήλ του Θεού, όπως ο Αχαάβ κατηγόρησε τον Ηλία, Γ' Βασιλειών 18:17, όπου οι Εβδομήκοντα χρησιμοποιούν την ίδια λέξη όπως εδώ, και έτσι είναι κατηγορία αίρεσης ή καινοτομίας στη θρησκεία κατά του Χριστού: και έτσι ο Ιησούς στέκεται κατηγορούμενος στα γραπτά τους, σε εκείνα τα λόγια στους Ψαλμούς 91:10.Ο Γκιλ στρέφεται στη συνέχεια στη δήλωση του Πιλάτου ότι δεν βρίσκει κανένα σφάλμα στον άνθρωπο.
Στίχος 4. Τότε είπε ο Πιλάτος στους αρχιερείς και στον λαό,.... Και στους δύο, στο συνέδριο και στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί γύρω από το παλάτι του κυβερνήτη για αυτή την περίσταση, και που στέκονταν έξω από την αίθουσα της κρίσης, στην οποία δεν θα έμπαιναν, μήπως μολυνθούν και γίνουν ακατάλληλοι να φάνε το πάσχα: γι' αυτό ο Πιλάτος βγήκε προς αυτούς, και αυτό ήταν η δεύτερη φορά που βγήκε προς αυτούς, όταν είπε τα ακόλουθα λόγια, Ιωάννης 18:28. Δεν βρίσκω κανένα σφάλμα σε αυτόν τον άνθρωπο, καμία αιτία ή λόγο γιατί να επιβληθεί οποιαδήποτε τιμωρία σε αυτόν, και ιδιαίτερα να θανατωθεί, κανένα έγκλημα που μπορεί να του αποδοθεί ή κατηγορία που αποδείχθηκε εναντίον του, ή οτιδήποτε που ισοδυναμεί με κατηγορία στάσης: ο άνθρωπος είναι ακίνδυνος και αθώος, που δεν έκανε τίποτα κατά του Καίσαρα ή της κυβέρνησης και του καλού του έθνους, και επομένως δεν είναι άξιος θανάτου ή μαστιγώματος, αλλά πρέπει να αφεθεί ελεύθερος. Αυτή ήταν η γνώμη του Πιλάτου. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ προχωρά περιγράφοντας πώς οι κατήγοροι έγιναν ακόμη πιο σφοδροί στις απαιτήσεις τους.
Στίχος 5. Και ήταν ακόμη πιο σφοδροί,.... Ή επείγοντες να τον θανατώσουν, έτσι η εβραϊκή λέξη חזק αποδίδεται στην Έξοδο 12:33 που αντιστοιχεί σε αυτή που χρησιμοποιείται εδώ. 'Φώναξαν', όπως διαβάζουν οι συριακές, περσικές και αιθιοπικές μεταφράσεις, ήταν πιο θορυβώδεις και φωνακλάδικοι, φώναξαν πιο δυνατά και εξασκήθηκαν με μεγάλη οργή και βία, και πρόσθεσαν δύναμη στην κραυγή τους και αύξησαν τις κατηγορίες τους: λέγοντας, αυτός ξεσηκώνει τον λαό, σε στάση και επανάσταση: διδάσκοντας σε όλη την Ιουδαία, όχι σε ένα ή λίγα μέρη μόνο, αλλά παντού: ξεκινώντας από τη Γαλιλαία, όπου πράγματι ο Κύριός μας άρχισε τη διακονία του, και όπου δίδαξε κυρίως, βλέπε Ματθαίος 4:12, και την οποία προτίμησαν να αναφέρουν, επειδή οι Γαλιλαίοι θεωρούνταν στάσιμος λαός και είχαν παρασυρθεί σε επανάσταση και είχαν υποφέρει γι' αυτό, βλέπε Πράξεις 5:37, σε αυτόν τον τόπο, την πόλη της Ιερουσαλήμ, τη μητρόπολη του έθνους, υπονοώντας ότι δίδασκε στάσιμες αρχές όχι μόνο στη Γαλιλαία, αλλά σε όλη τη διαδρομή από εκεί σε όλη την Ιουδαία, και ακόμη και στην κύρια πόλη τους, και είχε τραβήξει πολλούς μαθητές μετά από αυτόν παντού, έτσι ώστε ήταν μια διαβόητη περίπτωση, καθώς και μεγάλης συνέπειας και πολλού κινδύνου, και δεν έπρεπε να αντιμετωπιστεί ελαφρά. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει σημειώνοντας τη συμφιλίωση μεταξύ του Πιλάτου και του Ηρώδη.
Στίχος 12. Και την ίδια ημέρα ο Πιλάτος και ο Ηρώδης έγιναν φίλοι μεταξύ τους,.... Γιατί ευχαριστήθηκε ο Ηρώδης που ο Πιλάτος έδειξε τέτοια εκτίμηση στην εξουσία και τη δύναμή του, ώστε να στείλει κάποιον που ανήκε στη δικαιοδοσία του για να εξετάσει την υπόθεσή του, και ιδιαίτερα καθώς ήταν πρόσωπο για το οποίο γινόταν πολύς λόγος και που ήθελε από καιρό να δει, και ο Πιλάτος, από την άλλη πλευρά, ευχαριστήθηκε με τον Ηρώδη, ότι αν και ήταν ένας που βρισκόταν υπό τη δικαιοδοσία του, και έτσι είχε δικαίωμα να δικάσει την υπόθεση και είτε να αθωώσει είτε να καταδικάσει, όμως επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει αυτή τη δύναμή του, αλλά παρέπεμψε την υπόθεση στον Ρωμαίο κυβερνήτη: γιατί πριν ήταν σε έχθρα μεταξύ τους, μπορεί να ήταν εξαιτίας των Γαλιλαίων, των υπηκόων του Ηρώδη, τους οποίους ο Πιλάτος είχε σκοτώσει ενώ θυσίαζαν στην Ιερουσαλήμ, Λουκάς 13:1, που ο Ηρώδης μπορεί να το θεώρησε ως παραβίαση της εξουσίας και της δύναμής του, γιατί αν ήταν άξιοι τιμωρίας, έπρεπε να είχε αφεθεί σε αυτόν να την επιβάλει, και όχι στον κυβερνήτη της Ιουδαίας, που δεν είχε καμία σχέση μαζί τους: αλλά τώρα τα πράγματα τακτοποιήθηκαν με αυτό το βήμα του Πιλάτου, στέλνοντας τον Χριστό σε αυτόν, υποτιθέμενο Γαλιλαίο, και έτσι της δικαιοδοσίας του Ηρώδη, που ήταν σιωπηρή αναγνώριση ότι η προηγούμενη συμπεριφορά του ήταν λάθος, και έδειξε εκτίμηση στην εξουσία του Ηρώδη: και έτσι συμφιλιώθηκαν μεταξύ τους και συμφώνησαν στην περιφρονητική χρήση και κακή μεταχείριση του Χριστού, και έτσι εκπλήρωσαν τους Ψαλμούς 2:1. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πώς η αφήγηση του Γκιλ για τις ψευδείς κατηγορίες βαθαίνει την επίγνωσή σας για την αθωότητα του Χριστού; 2. Με ποιους τρόπους η επανειλημμένη ετυμηγορία του Πιλάτου 'κανένα σφάλμα' αντιμετωπίζει την τάση μας να συμβιβαζόμαστε με την αλήθεια υπό πίεση; 3. Τι αποκαλύπτει η απίθανη φιλία μεταξύ του Πιλάτου και του Ηρώδη για την ενότητα του κόσμου κατά του Υιού του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, καθώς ἀτενίζομεν τὴν ἄδικον δίκην τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ τὸ σιωπηλὸν πάθος Του ἐνώπιον τῶν κατηγόρων Του, βάθυνε τὴν εὐγνωμοσύνην μας διὰ τὸν Ἀμνὸν ὁ ὁποῖος ἐβάστασε τὰς ἁμαρτίας μας καὶ ἐξηγόρασε τὴν εἰρήνην μας. Κράτησον ἡμᾶς μακρὰν ἀπὸ τὴν μωρίαν τοῦ πλήθους νὰ προτιμήσῃ τὸν Βαραββᾶν, καὶ διὰ τῆς συμφιλιωτικῆς δυνάμεως τοῦ σταυροῦ ἕλκυσον τὰς καρδίας μας νὰ ἐμπιστευθῶμεν μόνον εἰς τὸν Χριστόν. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ σταθῶμεν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ἀκόμη καὶ ὅταν ὁ κόσμος στραφῇ ἐναντίον Του. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →