Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 31-32 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα εισερχόμαστε στις ιερές σελίδες των Ψαλμών 31 και 32 μέσω του Σχολίου της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ, ενός θησαυρού που συγκεντρώνει τη σοφία των Πατέρων και της Καθολικής παράδοσης. Αυτό το σεβάσμιο έργο ανοίγει την καρδιά του Δαβίδ, αποκαλύπτοντας το μονοπάτι από την κρυμμένη αμαρτία στην ανοιχτή εξομολόγηση και από τη λύπη στην χαρούμενη δοξολογία του Δημιουργού. Καθώς ακούμε τη φωνή του Χέιντοκ, καλούμαστε να αφήσουμε αυτές τις αρχαίες γνώσεις να διαμορφώσουν τη δική μας μετάνοια και ευγνωμοσύνη. Το σχόλιο μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή κατανόηση έρχεται όταν επιτρέπουμε στη χάρη του Θεού να αποκαλύψει ό,τι έχουμε κρύψει. Είθε αυτή η μελέτη να φυτέψει σπόρους διαρκούς μεταστροφής μέσα μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη προσοχή, διαβάστε τους Ψαλμούς 31 και 32 από τη Βίβλο σας. Αφήστε τα λόγια του ψαλμωδού για μετάνοια και δοξολογία να σας περιβάλουν, παρατηρώντας τη μετάβαση από την κρυμμένη ενοχή στην ανοιχτή ευχαριστία. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αναπνεύσετε το έλεος που ανακάλυψε ο Δαβίδ και να γευτείτε τη χαρά του νέου άσματος που προσφέρεται στον Κύριο της δημιουργίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ανοίγει παρουσιάζοντας τον τίτλο και το ιστορικό πλαίσιο του Ψαλμού λα΄.
Σχόλιον Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Κατανόησις· (Προτεστάνται μασκίλ· Χέιντοκ) δεικνύουσα πῶς ἐφέρθη εἰς τὸ νὰ ὁμολογήσῃ τὸ πταῖσμα αὐτοῦ καὶ διὰ μετανοίας νὰ λάβῃ συγχώρησιν (Οὐόρθιγκτον) δικαίως ἀπονέμουσα τὴν δόξαν εἰς τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ. (Ἅγιος Αὐγουστῖνος) --- Ἀλεξανδρινὴ Ἑβδομήκοντα [Ψαλμὸς] τῷ Δαυίδ τῆς συνέσεως· ἥτις ἐλήφθη ἐξ ἄλλου τινὸς ἀντιγράφου. (Χέιντοκ) --- Τινὲς ὑποθέτουσιν ὅτι ἡ λέξις αὕτη παρενεβλήθη ἐκ τοῦ στίχου η΄. (Ἀβενέζρα) --- Ἀλλὰ ὑπάρχουσι καὶ ἄλλοι ψαλμοὶ ἔχοντες τὸν τίτλον τοῦτον (Χέιντοκ) δηλοῦντες ἢ ὅτι περιέχουσι μεγάλα μυστήρια (Εὐσέβιος) ἢ ὅτι εἶναι εὐκόλως κατανοητοί. (Ἀγέλλιος) --- Οὗτος εἶναι ἐντελῶς ἠθικῆς φύσεως. Οἱ Ἰουδαῖοι ὠνόμαζον αὐτὸν καρδίαν τοῦ Δαυίδ διότι ἀναπτύσσει τὰ αἰσθήματα τῆς μετανοίας αὐτοῦ. (Καλμέτ) --- Συνέθεσεν αὐτὸν πιθανώτατα μετὰ τὸ νὰ προτρέψῃ αὐτὸν ὁ Νάθαν εἰς ὁμολογίαν τοῦ πταίσματος αὐτοῦ. [Β΄ Βασιλειῶν ιβ΄] (Βελλαρμῖνος) --- Ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ ἐν τῇ πανηγύρει τῆς ἐξιλεώσεως. (Γκρότιος Πράξεις ΚΘ΄ 7.) --- Οἱ Πατέρες ἑρμηνεύουσιν αὐτὸν περὶ τῆς χάριτος ἣν λαμβάνομεν ἐν τῷ βαπτίσματι καὶ ἐν τῇ μετανοίᾳ. (Ἅγιος Αὐγουστῖνος· Ἅγιος Γρηγόριος κ.λπ.) (Καλμέτ) --- Εἰσὶν αἱ εὐλογίαι Ἑβραϊστί τοῦ ἀνθρώπου οὗ ἡ ἀνομία. (Πάγκνιν) --- Ἀλλὰ ἡ ἔννοια εἶναι ἡ αὐτὴ καὶ ὁ Ἅγιος Παῦλος ἀκολουθεῖ τοὺς Ἑβδομήκοντα οἵτινες παρέχουσιν εἰς τὴν μετάφρασιν αὐτῶν τὴν ὑψίστην αὐθεντίαν Ρωμαίους δ΄ 7. --- Ἁμαρτίαι· ἢ ὁ ἀποκρυπτόμενος ἀπὸ τῆς τιμωρίας τῆς ἁμαρτίας. (Πρίν. δίσκ.) Ἡ ἁμαρτία ἔχει συχνάκις τὴν σημασίαν ταύτην· καὶ ὁ ψαλμῳδὸς θὰ ἐφαίνετο ἄλλως νὰ λέγῃ ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅσα ἤδη ἐξέφρασεν. (Βερθιέρ) --- Κεκαλυμμέναι ὑπὸ τῆς ἀγάπης (Α΄ Πέτρου δ΄) ὡς ἰατρὸς καλύπτει τραῦμα διὰ νὰ ἀφαιρέσῃ αὐτὸ ἐντελῶς· καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν νὰ καλύπτωμεν τὰς προτέρας παραβάσεις ἡμῶν διὰ τῆς πράξεως ἀγαθῶν ἔργων. (Ἅγιος Γρηγόριος) --- Τότε αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν δὲν θὰ ἐμφανισθῶσιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως (Ἅγιος Ἱερώνυμος) οὐδὲ θὰ τιμωρηθῶσιν καθότι ἐξωλοθρεύθησαν ἐντελῶς. Οἱ Πελαγιανοὶ διέβαλλον τοὺς Καθολικοὺς ὡς διδάσκοντας ὅτι αἱ ἁμαρτίαι μόνον ἐξυρίζοντο οἱ δὲ ρίζαι παρέμενον· ὅπερ ὁ Ἅγιος Αὐγουστῖνος (κατὰ Β΄ ἐπιστ. Πελαγ. α΄ 13.) λέγει Οὐδεὶς βεβαιοῖ εἰ μὴ ἄπιστος. Οὕτω καταδικάζεται ἡ διδασκαλία τοῦ Καλβίνου· ὅστις καταχρῆται τὰ κείμενα ταῦτα πρὸς ἀπόδειξιν ὅτι αἱ ἁμαρτίαι μόνον καλύπτονται καὶ παραμένουσιν ἀκόμη καὶ ἐν τοῖς δικαιοτάτοις· ὅπερ ἀντίκειται εἰς ἀναριθμήτους χωρία τῆς Γραφῆς (Ἠσαΐας ϛ΄ Ἰωάννης α΄ Α΄ Κορινθίους ϛ΄ κ.λπ.) καὶ βλάπτει τὰς τελειότητας τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ Χριστοῦ ὡς καὶ τοὺς ἁγίους ἐν οὐρανῷ οἵτινες οὕτω παριστάνονται ὡς ἔτι μεμολυσμένοι ὑπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. (Οὐόρθιγκτον) --- Ἡ διδασκαλία αὕτη νῦν σχεδὸν ἐγκατελείφθη ὑπὸ τῶν Προτεσταντῶν καθότι ἀντίκειται καὶ εἰς τὴν ὑγιῆ φιλοσοφίαν καὶ εἰς τὴν θεολογίαν· διότι ἡ ἁμαρτία εἶναι οὐδὲν φυσικόν ἀλλὰ ἔλλειψις ἠθικῆς ὀρθότητος. (Βερθιέρ) --- Ὁ Θεὸς δὲν δύναται νὰ παραλείψῃ νὰ τιμωρήσῃ τὴν ἁμαρτίαν ὅπου αὕτη ὑπάρχει πραγματικῶς. Τὸ πνεῦμα αὐτοῦ εἶναι βεβαίως ἀπηλλαγμένον δόλου. Δὲν δύναται νὰ ὑποθέσῃ ὅτι εἴμεθα δίκαιοι διὰ λογιστικῆς καταλογισμοῦ τῆς δικαιοσύνης τοῦ Χριστοῦ ἐκτὸς ἐὰν ὦμεν πραγματικῶς τοιοῦτοι. (Χέιντοκ) --- Διὰ τῶν μυστηρίων ὁ ἁμαρτωλὸς γίνεται δίκαιος καὶ ὁ Θεὸς οὐδὲν βλέπει ἐν αὐτῷ ἄξιον τιμωρίας. (Καλμέτ) --- Ἐὰν τις ἐπιθυμῇ αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ νὰ καλυφθῶσιν ἂς φανερώσῃ αὐτὰς εἰς τὸν Θεὸν διὰ τῆς φωνῆς τῆς ἐξομολογήσεως. (Ἅγιος Γρηγόριος) --- Ἀλλὰ ἀπαντᾷ σχολιαστὴς Λουθηρανὸς Ὁ Θεὸς δὲν λησμονεῖ τὴν ἁμαρτίαν. Τί τοῦτο πρὸς τὸν σκοπόν ἐφ’ ὅσον ἡ ἁμαρτία δὲν ὑπάρχει ἐν τῷ παραβάτῃ; Ἐπιτρέπει ὅτι ἡ συγχώρησις τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἀχώριστος τῆς ἁγιασμοῦ. Ἀνακαίνισον πνεῦμα εὐθὲς ἐν τοῖς σπλάγχνοις μου Ψαλμὸς ν΄ 12. (Βερθιέρ) --- Ὁ ἄνθρωπος ὅστις ἔχει αἰσθανθῆ πραγματικὴν κατάνυξιν θὰ δυνηθῇ νὰ σχηματίσῃ ἀληθῆ ἔννοιαν τῆς εὐτυχίας τῆς συμφιλιώσεως. (Καλμέτ) --- Ἡ κάλυψις ἴσως ἀναφέρεται εἰς τὸ ἔθιμον τοῦ γράφειν ἐπὶ κηροῦ ὅπερ ἠδύνατο εὐκόλως νὰ ἐξαλειφθῇ. Αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἀναγράφονται ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ. (Μενοχίος)Τὸ σχόλιον στρέφεται ἔπειτα εἰς τὴν στιγμὴν τῆς εἰλικρινοῦς ὁμολογίας ἐν τῷ στίχῳ ε΄.
Ἁμαρτίαν. Ἢ ὡς τινὲς ψαλτήρια ἀναγινώσκουσι τῆς καρδίας μου μετὰ τῶν Ἑβδομήκοντα Κασσιοδώρου κ.λπ. (Καλμέτ) --- Γνωρίζω ὅτι σὺ ἑτοίμως θὰ συγχωρήσῃς τὰς ἁμαρτίας αἵτινες εἶναι πλήρως ἀνεῳγμέναι ἐνώπιόν σου. (Ἅγιος Ἱερώνυμος) --- Ὁ Δαυίδ οὐχὶ εὐθὺς ὡς ἀντελήφθη ὅτι ἦτο ὁ ἄδικος ἄνθρωπος (Χέιντοκ) τὸν ὁποῖον ὁ Νάθαν εἶχε περιγράψει ἀνέκραξεν Ἡμάρτησα· καὶ ἐν αὐτῇ τῇ στιγμῇ ὁ Θεὸς συνεχώρησεν αὐτόν Β΄ Βασιλειῶν ιβ΄ 7. (Καλμέτ) --- Ἐὰν ὁ ψαλμὸς οὗτος ἀναφέρεται εἰς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ φαίνεται ὅτι εἶχεν ἤδη προσφύγει εἰς τὸν Θεόν· ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἀμφίβολον καθότι φαίνεται νὰ εἰσῆλθεν εἰς ἑαυτὸν μόνον μετὰ τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ προφήτου. Οὐδὲν δύναται νὰ δώσῃ εἰρήνην εἰς τὴν ψυχὴν τελεώτερον ἀπὸ ταπεινὴν ὁμολογίαν ἥτις στοιχίζει εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ὑπερηφάνειαν πολὺ ὅταν δέῃ νὰ γίνῃ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν. (Βερθιέρ) --- Οἱ Ἰουδαῖοι ἠναγκάζοντο ἐνίοτε νὰ ὁμολογῶσιν εἰς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Θεοῦ Λευιτικὸν δ΄ 5. καὶ Ἀριθμοὶ ε΄ 7. (Μενοχίος)Ὁ Χέιντοκ εἰσάγει τὸν Ψαλμὸν λβ΄ σημειῶν τὴν στενὴν σχέσιν αὐτοῦ πρὸς τὸν προηγούμενον ψαλμόν.
Σχόλιον Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Δαυίδ. Δὲν ὑπάρχει τίτλος ἐν Ἑβραϊκῷ· καὶ τὰ ἑλληνικὰ ἀντίγραφα ποικίλλουσιν. Ὁ ψαλμὸς οὗτος δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς συνέχεια τοῦ προηγουμένου μετὰ τοῦ ὁποίου ὁ τελευταῖος στίχος δύναται καλῶς νὰ συνδεθῇ. (Καλμέτ) --- Τινὲς ὑποθέτουσιν ὅτι ὁ Δαυίδ συνέθεσεν αὐτὸν μετὰ τὸ νὰ ἐσωθῇ ἀπὸ τοῦ γίγαντος Ἰεσβιβενόβ στίχος ιϛ΄ καὶ Α΄ Παραλειπομένων κ΄ 4. (Φερράνδ.) --- Δὲν εἶναι βέβαιον ὅτι οὗτος εἶναι ὁ συγγραφεύς· ἀλλ’ ἐπειδὴ ἄλλοι ψαλμοὶ ἄνευ τίτλου ἀποδίδονται εἰς αὐτόν δὲν ἔχομεν λόγον νὰ ἀρνηθῶμεν ὅτι ἔγραψεν οὗτος τοῦτον. (Βερθιέρ) --- Πολλοὶ ἑρμηνεύουσιν αὐτὸν ὡς εὐχαριστίαν τοῦ Ἐζεκίου. (Θεοδώρητος κ.λπ.) --- Ἀλλὰ δὲν χρειάζεται νὰ ἀναφέρωμεν αὐτὸν εἰς οἱανδήποτε ἰδιαιτέραν περίστασιν. (Καλμέτ) --- Εὐθεῖς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι πρέπον ἐν τῷ στόματι ἁμαρτωλοῦ Ἐκκλησιαστικὸς ιε΄ 9. (Οὐόρθιγκτον) καὶ Ψαλμὸς ξθ΄ 16. (Καλμέτ)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιδοκ εφιστά την προσοχή στο Τριαδικό μυστήριο που εκφράζεται στην αφήγηση της δημιουργίας.
Στόμα, με την εντολή του. (Ευθύμιος) (Γένεσις α΄. 6.) --- Οι Πατέρες εδώ βρίσκουν την ευλογημένη Τριάδα εκφρασμένη· (Καλμέτ· Μενοχίους) και η Σύνοδος του Τρέντο μας προτρέπει να ακολουθήσουμε την ομόφωνη ερμηνεία τους, η οποία υιοθετείται εδώ από τον Μπάουμγκαρτε, έναν Προτεστάντη, 1719. Ο Άγιος Ιωάννης [α΄. 1.] μας πληροφορεί ότι όλα έγιναν από τον Λόγο, από τον οποίο ο Πατήρ και το Άγιο Πνεύμα δεν μπορούν να χωριστούν. (Μπέρθιερ) --- Ο Σενέκας (παρηγ. 8.) φαίνεται να είχε κάποια ιδέα αυτού του μυστηρίου. Όποιος ήταν ο διαμορφωτής του σύμπαντος, είτε αυτός είναι ο Θεός ο παντοδύναμος όλων· είτε η ασώματη Λογική, ο τεχνίτης των μεγάλων έργων· είτε το θείο Πνεύμα, διαχυμένο σε όλα τα μέγιστα και ελάχιστα με ίση πρόθεση. Η δύναμη αυτών μπορεί να δηλώνει τα άστρα και τους αγγέλους, τα οποία τα εβραϊκά ονομάζουν «τον στρατό» του ουρανού, Ησαΐας κδ΄. 21., και Ματθαίος κστ΄. 53. (Καλμέτ) --- Ο λόγος του Θεού είναι παντοδύναμος, (Γουόρθινγκτον) «ο Δημιουργός....και των ορατών και των αοράτων πραγμάτων.» (Σύμβολο της Νίκαιας) (Χέιδοκ) --- Ο Καλβίνος απορρίπτει αυτή την απόδειξη της Τριάδας ως αδύναμη, (Άμαμα) καθώς δεν του άρεσε η λέξη Τριάδα, ούτε ίσως το ίδιο το μυστήριο. (Χέιδοκ)Στο θέμα της θείας δύναμης, το σχόλιο υπογραμμίζει την απόλυτη κυριαρχία του Θεού πάνω σε όλα τα πράγματα.
Εδημιούργησε. Εβραϊκά, «επί ποδός», για να εκφράσει την απόλυτη κυριαρχία του Θεού. (Καλμέτ) --- Αυτό το χωρίο δείχνει ότι το μπάρα σημαίνει κυρίως δημιουργήθηκε από το μηδέν, Γένεσις α΄. Η ύλη δεν υπήρχε πριν μιλήσει ο Θεός. (Μπέρθιερ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου ακόμα πειράζομαι να κρατώ σιωπή για τα σφάλματά μου ενώπιον του Θεού; Πώς η χαρά της συγχώρεσης με κινεί να δοξάσω τον Δημιουργό με ένα νέο τραγούδι; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να αφήσω τις ιδέες του Χέιντοκ να διαμορφώσουν την προσευχή μου αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ἐλέους, ὁ κρύψας τὰς ἁμαρτίας τοῦ δούλου σου Δαυΐδ καὶ ἀνακαινίσας τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν τῇ χαρᾷ τῆς συγχωρήσεώς σου, ἕλκυσον ἡμᾶς εἰς τὸ ἰαματικὸν φῶς τῶν ψαλμῶν τούτων. Δώρησαι ἡμῖν τὴν εἰρήνην συνειδήσεως κεκαθαρμένης καὶ τὴν ἐλευθερίαν καρδιῶν λελυτρωμένων διὰ τοῦ Υἱοῦ σου, ἵνα ὑμνῶμεν τὰς αἰνέσεις σου μετὰ εὐθέος θάρρους. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ σκληροκαρδίας καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς καθ' ἑκάστην εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν τέκνων σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →