← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 29-30 — με τον Whedon

Ιώβ 29-30Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στην ήσυχη πειθαρχία της καθημερινής ανάγνωσης της Γραφής στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η υπομονετική, ευλαβική έκθεση του Whedon ανοίγει την καρδιά του τελικού μονόλογου του Ιώβ, κεφάλαια είκοσι εννέα και τριάντα, όπου η αναμνηστική ευλογία συγκρούεται με την παρούσα θλίψη. Η μεθοδική του σαφήνεια και η αρμινιανή του ζεστασιά μας υπενθυμίζουν ότι κάθε δοκιμασία περιέχεται στον ευρύτερο σκοπό ενός Θεού που προσκαλεί ειλικρινή θρήνο αλλά ποτέ δεν εγκαταλείπει την ακεραιότητα. Είθε το Πνεύμα που καθοδήγησε τον Whedon να μας καθοδηγήσει τώρα καθώς ακούμε την ίδια χάρη που στήριξε τον πατριάρχη.
Διαβάστε
Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε δυνατά τα κεφάλαια είκοσι εννέα και τριάντα του Ιώβ. Ακούστε τον πατριάρχη να θυμάται πρώτα τις ημέρες που ο λύχνος του Θεού έλαμπε πάνω από το κεφάλι του και η δικαιοσύνη τον έντυνε σαν βασιλικό ένδυμα. Έπειτα ακούστε καθώς ο τόνος σκοτεινιάζει και ο ίδιος άνθρωπος περιγράφει την περιφρόνηση των απόβλητων και τη σιωπή του ουρανού. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε αντίθεση να κατασταλάξει· το Άγιο Πνεύμα συχνά μιλάει πιο καθαρά στον χώρο μεταξύ της ευημερίας που θυμόμαστε και του πόνου που υπομένουμε.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει στρέφοντας την προσοχή στην αναδρομική άποψη του Ιώβ για τη μακροχρόνια ευημερία. Στίχος 2. Πρώτη ενότητα Η ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΙΩΒ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΕΥΗΜΕΡΙΑ, ΜΙΑ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, κεφ. 29. Πρώτη στροφή Η πιο αγαπητή κοινωνία με τον Θεό στεφανώθηκε με την ανεξάντλητη γενναιοδωρία της Πρόνοιας, και με τη βαθιά εκτίμηση και αγάπη των συνανθρώπων του Ιώβ, Ιώβ 29:2-10. 2. Όταν ο Θεός με διαφύλαξε Σε όλες τις σκέψεις του Ιώβ ο Θεός είναι πρωταρχικός. Πέντε φορές σε αυτούς τους λίγους στίχους (2-5) ο Ιώβ, με ποικίλες εκφράσεις, αναφέρεται στην παρουσία και την κοινωνία του Θεού ως την ύψιστη ευλογία του, και την πηγή κάθε αγαθού. Όπως η ύψωση της προσφοράς παραπομπής έδειχνε προς τον Θεό στους ουρανούς, έτσι και όλα τα ανθρώπινα εγχειρήματα πρέπει να ξεκινούν από αυτόν. Στη συνέχεια αναπτύσσει τη στέρεη βάση της καλοσύνης και της δικαιοσύνης πάνω στην οποία στηριζόταν αυτή η ευημερία. Στίχος 11. Δεύτερη στροφή Αυτή η ευημερία στηριζόταν στη στέρεη βάση της καλοσύνης, της φιλανθρωπίας και της δικαιοσύνης, που είχαν γίνει συνήθεια γι' αυτόν, σαν να είχαν ενσωματωθεί στην ίδια του τη φύση, Ιώβ 29:11-17. 11. Με ευλόγησε Ο χαρακτήρας του, ως δημόσιου λειτουργού, όχι μόνο διέταζε τον σεβασμό των ηλικιωμένων και των μεγάλων, αλλά και την εκτίμηση και την αγάπη όλων. Ο φίλος του Θεού είναι ο φίλος του ανθρώπου. Ο Whedon στη συνέχεια δείχνει πώς ο Ιώβ απεικονίζει τη δικαιοσύνη τόσο ως εξωτερικό ένδυμα όσο και ως εσωτερική μεταμόρφωση. Στίχος 14. 14. Και με έντυσε לבשׁ, να φορέσει, να ντύσει· η ίδια λέξη και στις δύο προτάσεις της πρότασης. Η δικαιοσύνη που φόρεσε ανανέωσε και μεταμόρφωσε την ύπαρξή του στην ίδια της την αγνή φύση: Αυτή (η δικαιοσύνη) με έντυσε. 'Ο Ιώβ θέλει να πει, έξω και μέσα ήμουν δίκαιος.' Hahn. Η ίδια λέξη χρησιμοποιείται για το Πνεύμα του Ιεχωβά όταν κάνει τον άνθρωπο όργανο για την εκδήλωση της δύναμής του. Κριτές 6:34· 1 Χρονικών 12:18. Από την άλλη πλευρά, η αμαρτία είναι σαν το καιόμενο ένδυμα του Νέσσου, αλλάζει ολόκληρη τη φύση του ανθρώπου στην ίδια της την άθλια ομοιότητα. Διάδημα Τιάρα ή τουρμπάνι. Αυτό αποτελούνταν από ακριβά υφάσματα, τυλιγμένα γύρω από το κεφάλι. Σύμφωνα με τον Niebuhr, το κάλυμμα κεφαλής που φορούν οι Άραβες της μόδας είναι τόσο περίπλοκο όσο και επιβλητικό. 'Φορούν δεκαπέντε σκούφους, ο ένας πάνω στον άλλο, μερικοί από τους οποίους είναι πράγματι λινά, αλλά οι υπόλοιποι από χοντρό ύφασμα ή βαμβάκι. Αυτός που καλύπτει όλους τους άλλους είναι συνήθως πλούσια κεντημένος με χρυσό, και έχει πάντα κάποια πρόταση του Κορανίου κεντημένη πάνω του.' Βλέπε περαιτέρω, Travels, 2:233. Κρίση Η ακεραιότητα είναι ένα όμορφο ένδυμα για ολόκληρο τον άνθρωπο. Ο Ιώβ προχωρά σε ένα αποκορύφωμα την όμορφη εικόνα στην πρώτη πρόταση, του ενδύματος και του στολισμού για την ψυχή. (Σύγκρ. Ησαΐας 11:5· Ησαΐας 51:9· Ησαΐας 59:17.) Η άψογη ακεραιότητα ήταν το βασιλικό του ένδυμα, מעיל, (βλέπε σημείωση, Ιώβ 1:20,) και ένα διάδημα ή στέμμα για το μέτωπό του.
Σκεφτείτε
Ο Whedon εισάγει το δεύτερο μέρος του μονόλογου εκθέτοντας την αξιοθρήνητη αντίθεση μεταξύ της πρώην τιμής και της παρούσας δυστυχίας. Εισαγωγή. Ο Μονόλογος του Ιώβ, (συνέχεια.) ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ, κεφ. 30. Αυτός ο τελευταίος θρήνος του Ιώβ βαθαίνει την πλοκή της θλίψης, αλλά την ωριμάζει για λύση. Το ότι ο Ιώβ κάποτε τιμήθηκε από τους πιο τιμημένους ανθρώπους, τώρα πικραίνει το ποτήρι που οι πιο αξιοκαταφρόνητοι πιέζουν στα χείλη του. Τέτοια ήταν η συστηματική και σκληρή μεταχείριση που έλαβε από τον κτηνώδη όχλο (Τρωγλοδύτες), που ζούσε σε κοιλάδες και τρύπες της γης, ώστε να συγκρίνει τον εαυτό του με μια οχυρωμένη πόλη πολιορκημένη και καταληφθείσα με έφοδο. Ο Θεός τον είχε υψώσει στον ουρανό, και τον είχε κάνει να ιππεύει στον άνεμο σαν σε άρμα, για να τον ρίξει βαθύτερα στην άβυσσο. Πρέπει να σημειωθεί ότι αν και η κραυγή του απελπισίας του είχε αποτύχει να συγκινήσει τον Θεό ή τον άνθρωπο (Ιώβ 30:20· Ιώβ 30:28), αυτός κρατάει ήρεμα την ακεραιότητα και την πίστη του, και περιμένει το τελικό χτύπημα. Κάτι παρόμοιο ακραίες και ξαφνικές ανατροπές της τύχης είναι ακόμα συχνές στην Ανατολή. Layard, στο Nineveh, (τόμ. Συνεχίζει να παρακολουθεί πώς η κακοποίηση του όχλου ακολουθεί το πρότυπο που ο ίδιος ο Θεός φαίνεται να έχει θέσει. Στίχος 9. Δεύτερη στροφή Αυτοί οι ανθρώπινοι απόβλητοι οδηγούνται σε τέτοια κτηνώδη χρήση του Ιώβ από τη μεταχείριση που είχε λάβει από τον Θεό, ο οποίος ο ίδιος είχε δώσει το παράδειγμα, αφήνοντας ελεύθερη την ορδή των συμφορών του εναντίον του υπηρέτη του, Ιώβ 30:9-15. 9. Το τραγούδι τους (της χλεύης) Βλέπε Ιώβ 17:6. Τίποτα δεν μπορεί να μας δώσει στη Δύση μια ιδέα των σοκαριστικών και απρεπών βωμολοχιών που οι Ανατολίτες βάζουν στα σατιρικά, ή μάλλον, υβριστικά τους τραγούδια. (Kitto.)
Απαντήστε
1. Πού στην ιστορία μου βλέπω πιο καθαρά τα περασμένα ελέη του Θεού, και πώς η ανάμνησή τους διαμορφώνει την παρούσα εμπιστοσύνη μου; 2. Είμαι πρόθυμος, όπως ο Ιώβ, να αφήσω τη δικαιοσύνη να διαμορφώσει τόσο τη δημόσια συμπεριφορά μου όσο και τον κρυφό μου χαρακτήρα; 3. Όταν η θλίψη με κάνει να νιώθω περιφρονημένος, πώς μπορεί το Πνεύμα να με κρατήσει από την απελπισία ενώ περιμένω την δικαίωση του Θεού;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων και δίκαιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Daniel D. Whedon, του οποίου ο σχολιασμός ανοίγει τον λόγο σου με σαφήνεια και ευλάβεια. Καθώς εξετάσαμε την αναμνηστική ευημερία και την παρούσα θλίψη του Ιώβ, χάρισέ μας τη χάρη να κρατήσουμε ακέραια την ακεραιότητά μας όταν οι περιστάσεις στρέφονται εναντίον μας. Κράτησε τις καρδιές μας από την πικρία και τα χείλη μας από το να σε κατηγορούν. Ντύσε μας εκ νέου με τη δικαιοσύνη του Χριστού, ώστε να περπατάμε ενώπιόν σου και ενώπιον των άλλων με ταπεινή εμπιστοσύνη. Σε κάθε εποχή ανατροπής, υπενθύμισέ μας ότι η εύνοιά σου είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός μας. Το ζητάμε αυτό στο ισχυρό όνομα του Ιησού, ο οποίος ο ίδιος υπέμεινε την αντίφαση των αμαρτωλών. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →