← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 133-134 — με τον Μάθιου Χένρι

Ψαλμοί 133-134Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε πάλι στον Μάθιου Χένρι, του οποίου η σταθερή ερμηνεία ανοίγει νέα παράθυρα στις Γραφές. Οι στοχασμοί του στους Ψαλμούς 133 και 134 μας εισάγουν στην ομορφιά της ενότητας και στον σταθερό ρυθμό της λατρείας που χαρακτηρίζει τον λαό του Θεού. Ο Χένρι γράφει με ποιμαντική θέρμη, δείχνοντας πώς αυτά τα σύντομα άσματα των αναβαθμών διαμορφώνουν ακόμη τις καρδιές σήμερα. Καθώς ακούμε, ας ζωογονήσει το Πνεύμα την επιθυμία μας για ειρήνη μεταξύ των αδελφών και για συνεχή αίνεση ενώπιον του Κυρίου. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του σε βαθύτερη αγάπη για την κοινωνία των αγίων και την ευλογία που ρέει από τη Σιών.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 133 και 134 δυνατά ή σιωπηλά. Προσέξτε την ήπια πρόσκληση να κατοικείτε μαζί εν ενότητι και την εσπερινή πρόσκληση να ευλογείτε τον Κύριο. Αφήστε τις εικόνες του ελαίου και της δρόσου να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας και δεχθείτε την υπόσχεση της προσταγμένης ευλογίας. Αυτά τα σύντομα άσματα προετοιμάζουν την καρδιά τόσο για την κοινότητα όσο και για την προσευχή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει θέτοντας το πλαίσιο και τον σκοπό του Ψαλμού 133. Αυτός ο ψαλμός είναι ένα σύντομο εγκώμιο για την ενότητα και την αδελφική αγάπη, την οποία, αν δεν βλέπαμε τις δυστυχίες της διχόνοιας μεταξύ των ανθρώπων, θα θεωρούσαμε περιττή· αλλά δεν μπορούμε να πούμε αρκετά, θα ήταν καλό αν μπορούσαμε να πούμε αρκετά, για να πείσουμε τους ανθρώπους να ζουν μαζί εν ειρήνη. Μερικοί εικάζουν ότι ο Δαβίδ συνέθεσε αυτόν τον ψαλμό με αφορμή την ένωση των φυλών όταν συναντήθηκαν όλες ομόφωνα για να τον ανακηρύξουν βασιλιά. Είναι ψαλμός γενικής χρήσεως για όλες τις κοινωνίες, μικρότερες και μεγαλύτερες, πολιτικές και ιερές. Εδώ είναι, Ι. Η διδασκαλία που τίθεται για την ευτυχία της αδελφικής αγάπης, εδ. 1. ΙΙ. Η εικονογράφηση αυτής της διδασκαλίας, με δύο ομοιότητες, εδ. 2, 3. ΙΙΙ. Η απόδειξή της, με έναν καλό λόγο που δίνεται γι’ αυτήν (εδ. 3)· και έπειτα αφήνεται σε εμάς να κάνουμε την εφαρμογή, την οποία οφείλουμε να κάνουμε ψάλλοντας τον, προκαλώντας τον εαυτό μας και ο ένας τον άλλον σε αγία αγάπη. Τα περιεχόμενα αυτού του ψαλμού στις Βίβλους μας είναι σύντομα, αλλά πολύ κατάλληλα· είναι «το όφελος της κοινωνίας των αγίων». Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς τη φύση του να κατοικούν οι αδελφοί μαζί εν ενότητι. Εδώ δείτε, Ι. Τι είναι αυτό που επαινείται—το να κατοικούν οι αδελφοί μαζί εν ενότητι, όχι μόνο χωρίς να τσακώνονται και να καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλον, αλλά να ευφραίνονται ο ένας με τον άλλον με αμοιβαίες τρυφερότητες και να προάγουν την ευημερία ο ένας του άλλου με αμοιβαίες υπηρεσίες. Μερικές φορές επιλέγεται, ως το καλύτερο μέσο για τη διατήρηση της ειρήνης, να ζουν οι αδελφοί χωριστά και σε απόσταση ο ένας από τον άλλον· αυτό πράγματι μπορεί να αποτρέψει την έχθρα και τη διαμάχη (Γεν. ιγ΄ 9), αλλά η καλοσύνη και η ευχαρίστηση είναι για τους αδελφούς να κατοικούν μαζί και έτσι να κατοικούν εν ενότητι, να κατοικούν ακόμη και ως ένας (έτσι το διαβάζουν μερικοί), έχοντας μία καρδιά, μία ψυχή, ένα συμφέρον. Ο Δαβίδ είχε πολλούς γιους από πολλές γυναίκες· πιθανώς συνέθεσε αυτόν τον ψαλμό για την καθοδήγησή τους, για να τους δεσμεύσει να αγαπούν ο ένας τον άλλον, και αν το είχαν κάνει αυτό, πολλά από τα κακά που προέκυψαν στην οικογένειά του θα είχαν αποτραπεί ευτυχώς. Οι φυλές του Ισραήλ είχαν για πολύ καιρό ξεχωριστά συμφέροντα κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης των Κριτών, και συχνά είχε κακές συνέπειες· αλλά τώρα που ενώθηκαν υπό μία κοινή κεφαλή θα ήθελε να αισθανθούν πόσο πιθανό ήταν να είναι προς όφελός τους, ιδιαίτερα αφού τώρα η κιβωτός ήταν σταθεροποιημένη, και μαζί της ο τόπος της συνάντησής τους για τη δημόσια λατρεία και το κέντρο της ενότητάς τους. Τώρα ας ζουν εν αγάπη. Ο Χένρι δείχνει στη συνέχεια πόσο αξιέπαινη είναι πραγματικά αυτή η ενότητα. ΙΙ. Πόσο αξιέπαινη είναι: Ιδού, πόσο καλό και πόσο ευχάριστο είναι! Είναι καλό από μόνο του, σύμφωνο με το θέλημα του Θεού, η συμμόρφωση της γης με τον ουρανό. Είναι καλό για εμάς, για την τιμή και την παρηγοριά μας. Είναι ευχάριστο και αρεστό στον Θεό και σε όλους τους καλούς ανθρώπους· φέρνει συνεχή ευφροσύνη σε εκείνους που ζουν έτσι εν ενότητι. Ιδού, πόσο καλό! Δεν μπορούμε να συλλάβουμε ή να εκφράσουμε την καλοσύνη και την ευχαρίστησή του. Ιδού είναι σπάνιο πράγμα, και επομένως αξιοθαύμαστο. Ιδού και θαυμάστε ότι πρέπει να υπάρχει τόση καλοσύνη και ευχαρίστηση μεταξύ των ανθρώπων, τόσο πολύς ουρανός σε αυτή τη γη! Ιδού είναι αξιαγάπητο πράγμα, που θα ελκύσει τις καρδιές μας. Ιδού είναι υποδειγματικό πράγμα, το οποίο, όπου υπάρχει, πρέπει να μιμηθούμε με άγιο ζήλο. Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα ανιχνεύοντας την ευλογία που προστάζει ο Θεός σε ανθρώπους που αγαπούν. ΙV. Η απόδειξη της εξοχότητας της αδελφικής αγάπης. Οι άνθρωποι που αγαπούν είναι ευλογημένοι άνθρωποι. Διότι, 1. Είναι ευλογημένοι από τον Θεό, και επομένως ευλογημένοι αληθινά: Εκεί, όπου οι αδελφοί κατοικούν μαζί εν ενότητι, ο Κύριος προστάζει την ευλογία, μια σύνθετη ευλογία, που περιλαμβάνει όλες τις ευλογίες. Είναι προνόμιο του Θεού να προστάζει την ευλογία, ο άνθρωπος μπορεί μόνο να ζητήσει ευλογία. Ευλογίες σύμφωνα με την επαγγελία είναι προσταγμένες ευλογίες, διότι έχει προστάξει τη διαθήκη του για πάντα. Ευλογίες που πραγματοποιούνται είναι προσταγμένες ευλογίες, διότι μιλά και γίνεται. 2. Είναι αιωνίως ευλογημένοι. Η ευλογία που προστάζει ο Θεός σε εκείνους που κατοικούν εν αγάπη είναι ζωή αιώνια· αυτή είναι η ευλογία των ευλογιών. Εκείνοι που κατοικούν εν αγάπη όχι μόνο κατοικούν στον Θεό, αλλά κατοικούν ήδη στον ουρανό. Όπως η τελειότητα της αγάπης είναι η μακαριότητα του ουρανού, έτσι η ειλικρίνεια της αγάπης είναι το αρραβωνιάσματα εκείνης της μακαριότητας. Εκείνοι που ζουν εν αγάπη και ειρήνη θα έχουν τον Θεό της αγάπης και της ειρήνης μαζί τους τώρα, και θα είναι μαζί του σύντομα, μαζί του για πάντα, στον κόσμο της ατέλειωτης αγάπης και ειρήνης. Πόσο καλό λοιπόν είναι, και πόσο ευχάριστο!
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στον Ψαλμό 134 και στην πρόσκλησή του για τη νυχτερινή φρουρά. Αυτός είναι ο τελευταίος από τους δεκαπέντε ψαλμούς των αναβαθμών· και, αν ψάλλονταν κάποτε όλοι μαζί στη λατρεία του ναού, ταιριάζει να γίνει το συμπέρασμά τους, διότι ο σκοπός του είναι να παροτρύνει τους λειτουργούς να συνεχίσουν το έργο τους τη νύχτα, όταν οι πανηγυρικές τελετές της ημέρας είχαν τελειώσει. Μερικοί κάνουν αυτόν τον ψαλμό διάλογο. Ι. Στους πρώτους δύο στίχους, οι ιερείς ή Λευίτες που έμεναν ξύπνιοι όλη τη νύχτα για να φυλάττουν την οικία του Κυρίου καλούνται να περάσουν τον χρόνο τους ενώ ήταν στη φρουρά, όχι σε αδρανή ομιλία, αλλά σε πράξεις ευλαβείας. ΙΙ. Στον τελευταίο στίχο εκείνοι που έτσι κλήθηκαν να αινέσουν τον Θεό προσεύχονται γι’ αυτόν που έδωσε την προτροπή, είτε ο αρχιερέας είτε ο αρχηγός της φρουράς. Ή έτσι: εκείνοι που έκαναν αυτή την υπηρεσία παρότρυναν αμοιβαία ο ένας τον άλλον και προσεύχονταν ο ένας για τον άλλον. Ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό πρέπει και να παροτρύνουμε τον εαυτό μας να δώσουμε δόξα στον Θεό και να ενθαρρύνουμε τον εαυτό μας να ελπίζουμε σε έλεος και χάρη από αυτόν. Ο Χένρι κλείνει δείχνοντας πώς ο Θεός επιστρέφει ευλογία σε εκείνους που τον ευλογούν. ΙΙ. Η ευλογία του Θεού σε εμάς, και αυτό είναι να κάνει καλά για εμάς, το οποίο διδασκόμαστε εδώ να επιθυμούμε, εδ. 3. Είτε είναι η ευλογία των φυλάκων προς τον αρχηγό τους, είτε η ευλογία των Λευιτών προς τον αρχιερέα, είτε όποιος ήταν ο αρχηγός τους (όπως πολλοί το εκλαμβάνουν, επειδή είναι στον ενικό αριθμό, Ο Κύριος να σε ευλογήσει), είτε η ευλογία προφέρεται από έναν σε πολλούς («Ο Κύριος να σε ευλογήσει, τον καθένα σας ιδιαίτερα, εσένα και εσένα· εσείς που ευλογείτε τον Θεό, ο Κύριος να σας ευλογήσει»), δεν έχει σημασία. Μπορούμε να μάθουμε, 1. Ότι δεν χρειαζόμαστε να επιθυμούμε τίποτε περισσότερο για να μας κάνει ευτυχισμένους από το να ευλογηθούμε από τον Κύριο, διότι εκείνοι που ευλογεί αυτός είναι αληθινά ευλογημένοι. 2. Ότι ευλογίες από τη Σιών, πνευματικές ευλογίες, οι ευλογίες της διαθήκης, και της κοινωνίας με τον Θεό, είναι οι καλύτερες ευλογίες, για τις οποίες πρέπει να είμαστε πιο πρόθυμοι. 3. Είναι μεγάλη ενθάρρυνση για εμάς, όταν ερχόμαστε στον Θεό για ευλογία, ότι είναι αυτός που έκανε τον ουρανό και τη γη, και επομένως έχει όλες τις ευλογίες και των δύο στη διάθεσή του, τις άνω και κάτω πηγές. 4. Οφείλουμε να ζητούμε αυτές τις ευλογίες, όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για άλλους επίσης· όχι μόνο, Ο Κύριος να με ευλογήσει, αλλά, Ο Κύριος να σε ευλογήσει, μαρτυρώντας έτσι την πίστη μας στην πληρότητα των θείων ευλογιών, ότι υπάρχει αρκετό για άλλους όπως και για εμάς, και την καλή μας θέληση επίσης προς άλλους. Πρέπει να προσευχόμαστε για εκείνους που μας προτρέπουν. Αν και ο μικρότερος ευλογείται από τον μεγαλύτερο (Εβρ. ζ΄ 7), όμως ο μεγαλύτερος πρέπει να προσεύχεται από τον μικρότερο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας σας προσκαλεί ο Κύριος να επιδιώξετε βαθύτερη ενότητα με τους πιστούς αδελφούς; Πώς θα μπορούσατε να ασκηθείτε στο να υψώνετε άγια χέρια σε αίνεση ακόμη και κατά τις συνήθεις ή νυχτερινές ώρες; Με ποιους τρόπους μπορείτε και να λαμβάνετε και να μεταδίδετε την ευλογία που ρέει από τη Σιών σε άλλους γύρω σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἑνότητα τὴν ὁποίαν προστάζεις μεταξὺ τοῦ λαοῦ σου, πολύτιμον ὡς ἔλαιον ῥέον ἀπὸ τῆς κεφαλῆς καὶ ἀναψυκτικὴν ὡς δρόσος ἐπὶ τῶν ὀρέων. Σύνδεσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν ἀγάπῃ, ἵνα ἡ εὐλογία σου ἀναπαυθῇ ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ῥεύσῃ πρὸς ἄλλους. Κράτησον τὰς χεῖρας ἡμῶν ὑψωμένας ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ σου καὶ τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐξηρτημένας ἀπὸ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα κατοικῶμεν ἐν τῇ ζωῇ τὴν ὁποίαν μόνος σὺ δίδεις. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →