← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 3 — με τον Συμεών

Ρωμαίους 3Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις σελίδες των Ωρών Ομιλητικών του Καρόλου Συμεών το επιχείρημα του αποστόλου στην Προς Ρωμαίους 3 ανοίγεται με χαρακτηριστική σαφήνεια και ποιμαντική φροντίδα. Ο Συμεών οδηγεί τον αναγνώστη μέσα από τα προνόμια που δόθηκαν στην Εκκλησία, το πείσμα της απιστίας και την πλήρη έκταση της ανθρώπινης διαφθοράς, κατευθύνοντας πάντοτε την καρδιά προς τη δικαιοσύνη που είναι δια της πίστεως. Η μέθοδός του είναι ταυτόχρονα ερμηνευτική και ευλαβική, κρατώντας τον καθρέφτη της Γραφής ενώπιον της συνειδήσεως ενώ δείχνει σταθερά προς τον Χριστό. Καθώς ακολουθούμε σήμερα τους λόγους του, καλούμαστε να δεχθούμε τον ίδιο λόγο που εκείνος δέχθηκε και να τον αφήσουμε να ερευνά και να παρηγορεί εμάς εξίσου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα το τρίτο κεφάλαιο της Επιστολής προς Ρωμαίους. Ακούμε τη φωνή του αποστόλου καθώς εκθέτει τόσο τη σοβαρή κατηγορία κατά όλου του κόσμου όσο και το δικαιωτικό έλεος του Θεού. Ο ίδιος Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα λόγια ας μας δώσει ήσυχες καρδιές και προσεκτικά μυαλά καθώς το απόσπασμα διαβάζεται δυνατά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει αντιμετωπίζοντας το ζήτημα του χριστιανικού πλεονεκτήματος έναντι των εθνικών. Στίχοι 1-2. ΟΜΙΛΙΑ: 1828 ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ Προς Ρωμαίους 3:1-2. Τι λοιπόν το πλεονέκτημα του Ιουδαίου; ή τι η ωφέλεια της περιτομής; Πολύ κατά πάντα τρόπο. Δεν είναι εύκολο να σχηματίσει κανείς ορθή εκτίμηση των προνομίων που συνδέονται με την ομολογία του Χριστιανισμού: είμαστε έτοιμοι είτε, από τη μία, να τα υπερτιμήσουμε, είτε, από την άλλη, να τα υποτιμήσουμε και να τα περιφρονήσουμε. Οι Ιουδαίοι έδιναν τόση έμφαση στη συγγένειά τους με τον Αβραάμ, ώστε σχεδόν δεν μπορούσαν να συλλάβουν ότι ήταν δυνατόν να απολεσθούν: συμπέραιναν ότι επειδή έφεραν στη σάρκα τους την εξωτερική σφραγίδα της διαθήκης του Θεού, έπρεπε αναγκαστικά να μετέχουν και των πνευματικών ευλογιών της: και όταν ο Απόστολος Παύλος τους έδειχνε το σφάλμα τους, απαντούσαν αγανακτισμένοι: «Τι λοιπόν το πλεονέκτημα του Ιουδαίου; ή τι η ωφέλεια της περιτομής;» Προχωρεί στην ανάπτυξη του πρώτου από αυτά τα πλεονεκτήματα, τον ασφαλή οδηγό που δόθηκε για την πίστη. Βασιζόμενος σε αυτές τις απαντήσεις ως προλέγουσες επιτυχία, άρχισε τον πόλεμο, ο οποίος γρήγορα κατέληξε στην καταστροφή του ιδίου και ολόκληρου του βασιλείου του: και όταν παραπονέθηκε ότι είχε εξαπατηθεί από τα Μαντεία, του ειπώθηκε ότι ο Κύρος ήταν εκείνος ο ημίονος (όντας Πέρσης από την πλευρά του πατέρα του και Μήδος από την πλευρά της μητέρας του) και ότι το βασίλειο που επρόκειτο να καταστρέψει ήταν το δικό του. Βλέπε την αφήγηση που δίνεται στη Σύνδεση της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης Ιστορίας του Prideaux.]. Αλλά τα δικά μας μαντεία δεν έχουν τέτοιες υπεκφυγές: ούτε μπορούμε να πλανηθούμε δίνοντάς τους την πλέον απόλυτη εμπιστοσύνη. Μας δηλώνουν τη φύση και τις τελειότητες του Θεού — τον τρόπο που έχει ορίσει για τη συμφιλίωσή μας με αυτόν — την αιώνια κατάσταση εκείνων που θα δεχθούν το προσφερόμενο έλεός του και εκείνων που θα το απορρίψουν. Για αυτά τα πράγματα οι εθνικοί ήσαν εντελώς αδαείς, ούτε τα μαντεία τους μπορούσαν να τους δώσουν καμία αξιόπιστη διδασκαλία. Ο Συμεών στρέφεται έπειτα στην πρακτική βελτίωση που απαιτούν τέτοια προνόμια. Εάν πράγματι αναπαύεται στην είσοδό του στη χριστιανική διαθήκη και δεν βλέπει πέρα από μια απλή ομολογία Χριστιανισμού, μπορεί εύκολα να υπερτιμήσει τα προνόμιά του: αλλά εάν τα θεωρεί μέσα προς έναν σκοπό και τα χρησιμοποιεί προς αυτόν τον σκοπό, δεν μπορεί ποτέ να είναι αρκετά ευγνώμων που νωρίς εισήχθη στον κόλπο της Εκκλησίας και μυήθηκε διά του βαπτίσματος σε ομολογία της θρησκείας του Χριστού.] Αφού εξέθεσε τα πλεονεκτήματά μας, προχωρούμε να σημειώσουμε, ΙΙ. Την βελτίωση που οφείλουμε να κάνουμε από αυτά — Εάν η κατοχή των ιερών μαντείων αποτελεί το κύριο πλεονέκτημά μας, ασφαλώς οφείλουμε, 1. Να τα μελετούμε — [«Ερευνάτε τας Γραφάς», λέγει ο Κύριος, «διότι εν αυταίς νομίζετε ότι έχετε αιώνιον ζωήν.» Εάν παραμελούμε τον λόγον του Θεού, χάνουμε ακριβώς το πλεονέκτημα που ο Θεός εν τω ελέει του μας έχει παραχωρήσει και μειώνουμε τον εαυτό μας, κατά το δυνατόν, στην κατάσταση των εθνικών. Έπειτα αποκαλύπτει την κρυφή απιστία που εξακολουθεί να ενεργεί ακόμη και μεταξύ εκείνων που ομολογούν τα μαντεία του Θεού. Στίχοι 3-4. ΟΜΙΛΙΑ: 1829 Η ΑΦΡΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ Προς Ρωμαίους 3:3-4. Τι δε εάν τινές ηπίστησαν; μήτι η απιστία αυτών την πίστιν του Θεού καταργήσει; Μη γένοιτο: αλλ’ ας γείνη ο Θεός αληθής, πας δε άνθρωπος ψεύστης. Εν πάση εποχή του κόσμου ο άνθρωπος υπήρξε επιρρεπής στην απιστία στη μαρτυρία του Θεού: οι πρώτοι γονείς μας έπεσαν αμφισβητώντας την απαγόρευση που ο Θεός τους είχε δώσει και αμφιβάλλοντας για την ποινή με την οποία είχε επιβληθεί. Οι απόγονοί τους, γεννημένοι στην πεσμένη εικόνα τους, αντέγραψαν πολύ πιστά το παράδειγμά τους. Διά της απιστίας ο προκατακλυσμιαίος κόσμος καταποντίσθηκε: διά της απιστίας ο εκλεκτός λαός του Θεού οι Ιουδαίοι στερήθηκαν όλα τα προνόμιά τους. Η ίδια κακοήθης αρχή διαπερνά επίσης και την χριστιανική εκκλησία. Ομολογούμε πράγματι, όπως οι Ιουδαίοι παλαιά, ότι σεβόμαστε τα ιερά μαντεία, αλλά δεν υπάρχει σχεδόν καμία αλήθεια που περιέχεται σε αυτά η οποία να μην αρνείται πρακτικώς και σχεδόν καθολικώς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Συμεών πιέζει την μόνη θεραπεία για τέτοια απιστία, την ανάγκη ζώσης πίστεως στον Χριστό μόνο. Με άλλα λόγια, Ας αναπαυθούμε βέβαιοι ότι η ζωή ευρίσκεται εν τω Χριστώ μόνω και ότι «όστις έχει τον Υιόν έχει ζωήν, και όστις δεν έχει τον Υιόν του Θεού δεν έχει ζωήν [Σημείωσις: Α' Ιωάννου 5:11-12.].»
Απαντήστε

Απόκριση

Με ποιους τρόπους έχω μεταχειρισθεί τις Γραφές ως ζώσα διαθήκη και όχι ως παραμελημένο βιβλίο; Πού ανακαλύπτω μέσα μου την υπολανθάνουσα απιστία που συγκατανεύει στην αλήθεια αλλά αρνείται την κυριαρχία της; Πώς θα τακτοποιήσω τη ζωή μου αυτή την ημέρα ώστε τα μαντεία που μου εμπιστεύθηκαν να καρποφορήσουν εν πίστει και υπακοή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που εμπιστεύθηκες στην Εκκλησία σου τα μαντεία του Θεού, δώσε μας χάρη να τιμούμε αυτόν τον θησαυρό ώστε ποτέ να μην μειώνουμε τον εαυτό μας στην πενία εκείνων που δεν τον έχουν. Ας είναι ο λόγος σου ο καθημερινός μας σύμβουλος, το ένταλμα της ελπίδος μας και ο κανόνας της διαγωγής μας. Όπου η απιστία κρύβεται κάτω από χριστιανικό όνομα, αποκάλυψέ την και υποτάξ' την και φύτεψε στη θέση της εκείνη την ζώσα πίστη που αναπαύεται μόνο στον αγαπητό σου Υιό. Έτσι ας ευρεθούμε μεταξύ εκείνων που αληθώς πιστεύουν, προς δόξαν της δόξης σου, διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →