Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 1 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την μετρημένη, στίχο προς στίχο επεξεργασία του 1ου κεφαλαίου του Ιωάννη. Η έκθεσή τους ανιχνεύει την αιώνια δόξα του Λόγου, τη δημιουργική Του δύναμη και το θαύμα της ενσάρκωσής Του με την σαφήνεια που έχει υπηρετήσει την εκκλησία για πολύ καιρό. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να μας χαρίσει την ίδια ευλαβική προσοχή που υπέδειξαν αυτοί οι ερμηνευτές, ώστε ο Χριστός να γίνει πιο πλήρως γνωστός και να λατρευτεί.
Διαβάστε
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε το 1ο κεφάλαιο του Ιωάννη σε μία προσεκτική ανάγνωση. Ακούστε τις μεγαλειώδεις αρχικές δηλώσεις σχετικά με τον Λόγο, τη μαρτυρία του Βαπτιστή και την πρώτη συγκέντρωση των μαθητών. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να ηχήσει τη νότα του πριν προχωρήσετε στον επόμενο, ώστε η συσσωρευτική μαρτυρία για τον Υιό του Θεού να εδραιωθεί στο νου και την καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν την επεξεργασία τους του κεφαλαίου εξηγώντας τον στίχο 1.
Στίχος 1. 1. Εν αρχή —όλου του χρόνου και της κτιστής ύπαρξης, διότι αυτός ο Λόγος της έδωσε ύπαρξη (Ιωάννης 1:3· Ιωάννης 1:10)· επομένως, 'πριν ο κόσμος υπήρχε' (Ιωάννης 17:5· Ιωάννης 17:24)· ή, από όλη την αιωνιότητα. ήταν ο Λόγος —Αυτός που είναι για τον Θεό ό,τι είναι ο λόγος του ανθρώπου για τον εαυτό του, η εκδήλωση ή έκφραση του εαυτού του σε αυτούς που είναι εκτός αυτού. (Βλέπε Ιωάννης 17:24- : ). Για την προέλευση αυτού του υπέρτατου και τώρα για πάντα καθαγιασμένου τίτλου του Χριστού, δεν είναι εδώ ο τόπος να μιλήσουμε. Εμφανίζεται μόνο στα γραπτά αυτού του σεραφικού αποστόλου. ήταν προς τον Θεόν —έχοντας συνειδητή προσωπική ύπαρξη διακριτή από τον Θεό (όπως κάποιος είναι από το πρόσωπο με το οποίο είναι 'προς'), αλλά αχώριστος από Αυτόν και συνδεδεμένος με Αυτόν (Ιωάννης 1:18· Ιωάννης 17:5· 1 Ιωάννης 1:2), όπου 'Ο ΠΑΤΗΡ' χρησιμοποιείται με την ίδια έννοια όπως 'Ο ΘΕΟΣ' εδώ. ήταν Θεός —κατά ουσία και φύση ΘΕΟΣ· ή κατείχε ουσιώδη ή ίδια θεότητα.Στη συνέχεια αναπτύσσουν τη σχέση του Λόγου με την κτιστή ζωή και το φως.
Στίχος 4. 4. Εν αυτώ ζωή ην — ουσιαστικά και αρχικά, όπως δείχνουν οι προηγούμενοι στίχοι να είναι η σημασία. Έτσι Αυτός είναι ο Ζωντανός Λόγος, ή, όπως ονομάζεται στο 1 Ιωάννης 1:1· 1 Ιωάννης 1:2, 'ο Λόγος της Ζωής'. η ζωή . . . το φως των ανθρώπων —Όλα όσα στους ανθρώπους είναι αληθινό φως —γνώση, ακεραιότητα, νοήμων, πρόθυμη υποταγή στον Θεό, αγάπη προς Αυτόν και προς τους συνανθρώπους τους, σοφία, αγνότητα, αγία χαρά, λογική ευτυχία— όλο αυτό το 'φως των ανθρώπων' έχει την πηγή του στην ουσιώδη αρχική 'ζωή' του 'Λόγου' (1 Ιωάννης 1:5-7· Ψαλμοί 36:9).Ο σχολιασμός φτάνει στη συνέχεια στην αποφασιστική δήλωση της ενσάρκωσης.
Στίχος 14. 14. Και ο Λόγος, κ.λπ.— Για να ανυψωθεί ο αναγνώστης στο ύψος αυτού του αποκορυφώματος γράφτηκαν οι δεκατρείς προηγούμενοι στίχοι. σαρξ εγένετο —ΕΓΙΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, στην παρούσα εύθραυστη, θνητή κατάσταση του ανθρώπου, που δηλώνεται με τη λέξη 'σάρκα' (Ησαΐας 40:6· 1 Πέτρου 1:24). Στρέφεται πιθανώς κατά των Δοκητών, οι οποίοι υποστήριζαν ότι ο Χριστός δεν ήταν πραγματικά αλλά μόνο φαινομενικά άνθρωπος· εναντίον των οποίων αυτό το ευγενικό πνεύμα είναι σφοδρό στις Επιστολές του (1 Ιωάννου 4:3· 2 Ιωάννου 1:7· 2 Ιωάννου 1:10· 2 Ιωάννου 1:11), [LUCKE, κ.λπ.]. Ούτε θα μπορούσε να είναι υπερβολικά, διότι με την αλήθεια της Ενσάρκωσης εξαφανίζεται κάθε ουσιαστική Χριστιανοσύνη. Αλλά τώρα, παντρεμένος με τη φύση μας, εφεξής είναι τόσο προσωπικά ενήμερος για όλα όσα είναι αυστηρά ανθρώπινα όσο και για όλα όσα είναι κατάλληλα θεϊκά, και η φύση μας στο Πρόσωπό Του λυτρώνεται και ζωογονείται, εξυψώνεται και μεταμορφώνεται.
Σκεφτείτε
Σχετικά με την εκδηλωμένη δόξα του ενσαρκωμένου Λόγου, πιέζουν την τελική παρατήρηση.
πλήρης χάριτος και αληθείας —Έτσι θα έπρεπε να διαβάζεται: 'Και εσκήνωσεν εν ημίν πλήρης χάριτος και αληθείας'· ή, με φράση της Παλαιάς Διαθήκης, 'Έλεος και αλήθεια', δηλώνοντας όλο τον καρπό των σκοπών αγάπης του Θεού προς τους αμαρτωλούς ανθρώπους, που μέχρι τώρα υπήρχε μόνο σε υπόσχεση, και την εκπλήρωση τελικά αυτής της υπόσχεσης εν Χριστώ· με μία μεγάλη λέξη, 'τα ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΕΗ του Δαβίδ' (Ησαΐας 55:3· Πράξεις 13:34· σύγκρινε 2 Σαμουήλ 23:5). Στο Πρόσωπό Του όλη αυτή η Χάρη και η Αλήθεια που πλανιόταν τόσο καιρό σε σκιώδεις μορφές, και εκτόξευε στις ψυχές των φτωχών και των ενδεών τις σπασμένες ακτίνες της, κατέλαβε αιώνια την ανθρώπινη σάρκα και την γέμισε πλήρως. Με αυτή την Ενσάρκωση της Χάριτος και της Αλήθειας, η διδασκαλία χιλιάδων ετών ξεπεράστηκε αμέσως και έγινε φτωχή, και η οικογένεια του Θεού αναδύθηκε σε Ανθρωπότητα. και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού —όχι με το μάτι της αίσθησης, που έβλεπε σε Αυτόν μόνο 'τον ξυλουργό'.
Απαντήστε
Πώς η αιώνια διάκριση του Λόγου από τον Πατέρα, αλλά και η πλήρης θεότητά Του, διαμορφώνει τη λατρεία σας σήμερα; Με ποιους τρόπους το φως του Λόγου έχει ήδη λάμψει σε περιοχές σκότους που κάποτε θεωρούσατε αδιαπέραστες; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας καλεί να αντικρίσετε ξανά τη δόξα του Χριστού, ώστε η πίστη να βαθαίνει;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την ασφαλή μαρτυρία που διατηρείται στον Λόγο Σου και μας αποκαλύπτεται από πιστούς ερμηνευτές. Δώσε να κατοικεί πλούσια στις καρδιές μας με πίστη ο αιώνιος Λόγος που ήταν μαζί Σου και ήταν Θεός. Φώτισε κάθε σκιασμένο μέρος με το άκτιστο φως Του, και συμμόρφωσέ μας στη χάρη και την αλήθεια που έγινε σάρκα στον Ιησού Χριστό. Είθε οι ζωές μας να μαρτυρούν ότι είδαμε τη δόξα Του, και κράτησέ μας σταθερούς μέχρι να Τον δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →