← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 39-40 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χάιντοκ

Ψαλμοί 39-40Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στον ιερό διάλογο των Ψαλμών 39 και 40 μέσω του Καθολικού Οικογενειακού Σχολίου της Βίβλου του Χάιντοκ, ενός θησαυρού που συγκεντρώνει τις αρχαίες φωνές της Εκκλησίας για να φωτίσει κάθε στίχο. Αυτή η σεβάσμια συλλογή αποκαλύπτει πώς οι προσωπικές θρήνοι και ευχαριστίες του Δαβίδ προεικονίζουν τα παθήματα και τον θρίαμβο του Χριστού. Καθώς ακούμε, οι προσεκτικές σημειώσεις του Χάιντοκ μας οδηγούν από την κραυγή του ψαλμωδού για απελευθέρωση στο μυστήριο του Ενσαρκωμένου Λόγου που εκπληρώνει κάθε προφητεία. Ας μας οδηγήσουν οι πολυεπίπεδες γνώσεις του σχολίου βαθύτερα στην καρδιά της Γραφής, όπου το πάθημα γίνεται ο δρόμος προς τη λύτρωση και η προδοσία υποχωρεί στην αιώνια πιστότητα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήσυχη προσοχή, ανοίξτε τη Βίβλο σας στους Ψαλμούς 39 και 40. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις λέξεις του θρήνου, της ευγνωμοσύνης και της εμπιστοσύνης να αντηχούν στην καρδιά σας. Παρατηρήστε την κίνηση από τη θλίψη στον αίνο, από το κρυφό πάθημα στη δημόσια μαρτυρία. Ας προετοιμάσει το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτούς τους ψαλμούς και εσάς να δεχθείτε την πλούσια καθολική παράδοση που ο Χάιντοκ διατηρεί για εμάς σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ξεκινά θέτοντας τον χριστολογικό ορίζοντα του Ψαλμού ΛΘ΄. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Ψαλμός. Οι Προτεστάντες υπαινίσσονται ότι αυτό δεν υπήρχε στα Εβραϊκά· αλλά βρίσκουμε μιζμόρ, «ωδή», που είναι ισοδύναμο. (Χέιντοκ) — Ο Δαβίδ ομιλεί για την ίδια του αποκατάσταση στην υγεία ως τύπο του Ιησού Χριστού, ο οποίος κυρίως εννοείται, Εβραίους ι΄ 7. Το τέλος του ψαλμού είναι σχεδόν το ίδιο με τον ΞΘ΄. (Καλμέ) — Μερικοί αυθαίρετα (Μπερτιέ) ερμηνεύουν τα λόγια σε σχέση με την εξέγερση του Αβεσσαλώμ. (Μποσσυέ) — Άλλοι νομίζουν ότι μπορεί να αναφέρεται στους αιχμαλώτους, (Βεν. Βέδη) στον Δανιήλ, ή στον Ιερεμία, που σώθηκαν από τη φυλακή. Βλέπε Θεοδώρητο, ο οποίος το ερμηνεύει για ανθρώπους που περιμένουν την καθολική ανάσταση. Μπορεί να εκφράζει τα αισθήματα της Εκκλησίας, όταν οι διωγμοί έπαυσαν. (Ευθύμιος) — Ο Χριστός ομιλεί άλλοτε στο δικό του όνομα, και άλλοτε σε εκείνο των μελών του. (Άγ. Αμβρόσιος· Άγ. Αυγουστίνος) (Καλμέ) — Είναι βέβαιο ότι ο Δαβίδ είχε τον Χριστό εν όψει· και αν αναφέρεται στον εαυτό του, είναι μόνο ως τύπος αυτού. (Μπερτιέ) Στο θέμα της αληθινής θυσίας, το σχόλιο στρέφεται στα διατρημένα αυτιά και το προετοιμασμένο σώμα του Μεσσία. Θυσία και προσφορά. Ούτε αιματηρές ούτε αναίμακτες θυσίες του νόμου θα αρκέσουν. (Μενοχίος) — Διατρημένα αυτιά. Οι Εβδομήκοντα και ο Άγ. Παύλος διαβάζουν, σώμα ετοίμασες σε μένα, Εβραίους ι΄ 5. (Χέιντοκ) — Ο Νομπίλιος αναφέρει, ότι βρήκε την ανάγνωση της Βουλγάτας σε ένα ελληνικό χειρόγραφο στον Ευσέβιο, κ.λπ. — Η Αραβική έχει και τα δύο. «Ετοίμασες σώμα για μένα, και άνοιξες τα αυτιά μου.» (Καλμέ) — Και τα δύο είναι, στην ουσία, θείας αυθεντίας. Η εκδοχή που υιοθετήθηκε από τον Άγ. Παύλο, δεν μπορεί να απορριφθεί, ούτε περισσότερο από τα Εβραϊκά που επιβεβαιώνονται από τη Βουλγάτα. Ο Τζέιμς Πιρς ισχυρίζεται, ότι το Εβραϊκό είναι εσφαλμένο, οζνάιμ τεθέν για αζ ζιπ, «τότε σώμα», καθώς τα γράμματα δεν μοιάζουν. Η διατριβή είναι ευφυής· ο συγγραφέας, όμως, είναι ύποπτος σοκινιανισμού. Δεν γνωρίζουμε τον λόγο για τον οποίο η Βουλγάτα εδώ εγκαταλείπει τους Εβδομήκοντα. Η έννοια είναι πολύ η ίδια· ο προφήτης σημειώνει την πλήρη υπακοή του Μεσσία, (Μπερτιέ) και ο απόστολος περιλαμβάνει όλο το πρόσωπό του. (Μενοχίος) — Το σώμα του ήταν θαυματουργό, (Χέιντοκ) και η ενσάρκωση έργο του Θεού. (Καλμέ) — Τίποτε δεν μπορούσε να φθάσει την υποταγή του. «Έσκαψες αυτιά για μένα,» (Άγ. Ιερώνυμος· Χέιντοκ) αναφερόμενος στο έθιμο να γίνονται δούλοι για πάντα, (Έξοδος κα΄ 5.) ή «ετοίμασες, (Καλμέ) άνοιξες, (Προτεστάντες) τα αυτιά μου,» καθιστώντας με ικανό να ακούω, και να υπακούω. (Χέιντοκ) — Η θυσία του Χριστού δεν διακόπηκε ποτέ, από την πρώτη στιγμή της ενσαρκώσεώς του. (Καλμέ) — Ήταν πάντοτε κάνοντας το θέλημα του Πατρός του. (Χέιντοκ) — Αυτή η θυσία είναι η πλέον ουσιώδης. Ο Θεός απέρριψε όλες όσες στερούνταν αυτής της προϋποθέσεως, ή δεν προσφέρονταν από ανθρώπους αποφασισμένους να τηρούν όλο τον νόμο, Α΄ Βασιλειών ιε΄ 22., Ησαΐας α΄ 11., και Ιερεμίας ζ΄ 22. (Πορφύριος, Απ. β΄.) (Καλμέ) — Καμία θυσία της Παλαιάς Διαθήκης δεν ήταν αρκετή για να ικανοποιήσει τη δικαιοσύνη του Θεού για αμαρτία. Ο Χριστός, διά του ωτός της υπακοής, επέφερε τη λύτρωση του ανθρώπου διά του θανάτου του, όπως είχε ορισθεί από την αιωνιότητα. Βλέπε Εβραίους ι΄. (Γουόρθινγκτον) — Και παραλείπεται στη λατινική εκδοχή του Αγ. Παύλου, ολοκαυτώματα περί αμαρτίας, απροσεξία, ή μάλλον για να δηλώσει, ότι ομιλούσε για το ολοκαύτωμα του εξιλασμού, Εβραίους ι΄ 6, 8., και ιγ΄ 11., και Λευιτικόν ιστ΄ 27. (Μπερτιέ) — Ο Άγ. Αυγουστίνος επίσης παραδέχεται μόνο ένα είδος θυσίας, «ολοκαυτώματα επίσης περί αμαρτίας.» Αλλά άλλοι τα διακρίνουν από τα θύματα που προορίζονταν για εξιλασμό των αμαρτιών ατόμων, (Λευιτικόν ε΄, κ.λπ.) για τα οποία ομιλεί επίσης ο προφήτης. (Καλμέ) Ο Χέιντοκ στη συνέχεια εισάγει τον Ψαλμό Μ΄ ανιχνεύοντας την κυριολεκτική και προφητική αναφορά του στον Χριστό. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Αυτός· υπονοώντας, ότι ο Δαβίδ συνέθεσε αυτόν τον ψαλμό, μολονότι η λέξη δεν εκφράζεται στα Εβραϊκά ή Ελληνικά. (Μπερτιέ· Τ. γ΄.) — Τα ίδια άρθρα, όμως, εμφανίζονται, τα οποία έχουν αποδοθεί έτσι προηγουμένως. (Χέιντοκ) — Μερικοί ερμηνεύουν αυτόν τον ψαλμό για την ασθένεια του Εζεκία, (Βεν. Βέδη) ή για εκείνη του Δαβίδ, λίγο πριν την εξέγερση του Αβεσσαλώμ. (Ραβ. Μουίς· Μποσσυέ) — Αυτό μπορεί να περιγραφεί ως τύπος των παθών του Σωτήρος μας. (Καλμέ) — Διότι θα ήταν θράσος να μην αναγνωρίσουμε, ότι Αυτός είναι εδώ το κύριο αντικείμενο εν όψει, (Θεοδώρητος) αφού εφάρμοσε (εδ. ι΄.) στη συμπεριφορά του προδότη, (Καλμέ) και όλα τα υπόλοιπα μπορεί να αναφέρονται ορθώς στα ίδια γεγονότα. Ο ψαλμωδός ομιλεί για τον Μεσσία στους πρώτους έξι στίχους, και εισάγει αυτόν, στο υπόλοιπο, εκφράζοντας τα δικά του αισθήματα, (Μπερτιέ) σχετικά με το πάθος και την ανάστασή του. (Γουόρθινγκτον) (Ησαΐας νγ΄ 4.) (Μενοχίος) Το σχόλιο εξετάζει στη συνέχεια την προδοσία στο τραπέζι και την εκπλήρωσή της στον Ιούδα. Άρτο. Αυτό χαρακτηρίζει τον προδότη, ο οποίος είχε λάβει την αγία Κοινωνία, και είχε εμπιστευθεί το πουγκί από τον Σωτήρα μας, όμως τον πρόδωσε με το σημείο της ειρήνης. (Καλμέ) — Το να παραβιάζει κανείς τους νόμους της φιλοξενίας ήταν πολύ κατακριτέο από τους ίδιους τους εθνικούς. (Πλούταρχος, Συμπ. ζ΄ 4.) — Με υπέσκαψε, ή κλότσησε σαν άγριο πουλάρι, όπως παραπονέθηκε ο Πλάτων ότι έκανε ο Αριστοτέλης, όταν ίδρυσε άλλη σχολή. (Χέιντοκ) Ελληνικά· Εμάς απελάκτισε. (Λαέρτιος, Αιλιανός δ΄ 9.) — Ο Δαβίδ μπορεί να αναφερόταν στον Αβεσσαλώμ, μολονότι το Άγιο Πνεύμα ομιλεί για τον Ιούδα. (Καλμέ) — Ο ίδιος ο Σωτήρας μας λέγει, (Γουόρθινγκτον) ότι οι Γραφές μπορεί να εκπληρωθούν, εκείνος που τρώγει άρτο με εμέ, θα υψώσει την πτέρναν αυτού εναντίον μου· Qui manducat mecum panem levabit contra me calcaneum suum· Ελληνικά· έπερεν επ εμέ την πτέρναν αυτού, «ύψωσε,» κ.λπ., όπως το εκφράζει εδώ το Εβραϊκό. Ο Ιούδας είχε ήδη επιχειρήσει να προδώσει τον Χριστό, και θα το έκανε πιο αποτελεσματικά αργότερα· ώστε και το παρόν και το μέλλον μπορούσαν να συμφωνούν με αυτόν. Βρίσκουμε επίσης τον ψαλμό μεταφρασμένο qui edebat panes meos, κ.λπ. Αλλά η διαφορά είναι πολύ μικρή. (Χέιντοκ) — Το να υψώνει κανείς την πτέρνα, είναι η στάση εκείνου που επιχειρεί να υποσκελίσει τον αντίπαλό του. (Μενοχίος)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χάιντοκ συνδέει τον τόμο του βιβλίου με τη μαρτυρία των Γραφών σχετικά με τον Χριστό. Κεφαλή, ή αρχή, (Γένεση α', Ιωάννης α', και η'. 25.· Αγ. Ιερώνυμος, κ.ά.) ή στην αρχή αυτού του βιβλίου των Ψαλμών, (Αγ. Αυγουστίνος) ή μάλλον σε όλη τη Βίβλο. (Καλμέ) --- Κεφαλίς δηλώνει τόμο, (Σούδας) ή ράβδο, πάνω στην οποία τυλίγονταν παλαιότερα τα βιβλία, γραμμένα σε περγαμηνή. Οι Ιουδαίοι ακόμη τηρούν το ίδιο έθιμο στις συναγωγές τους. (Καλμέ) (Λουκάς δ'. 17, 20.) --- Εβραϊκά, 'Στον τόμο του βιβλίου,' σημαίνει, στο βιβλίο, (Αμάμα) ή τη Βίβλο, που είναι το βιβλίο κατ' εξοχήν, όπου η ενσάρκωση και ο θάνατος του Χριστού, για τη λύτρωση του ανθρώπου, καθορίζονται σαφώς. (Χάιντοκ) --- Αυτό είναι το άθροισμα των Γραφών. (Γουόρθινγκτον) --- Μαρτυρούν για τον Χριστό, Ιωάννης ε'. 39., και Λουκάς κδ'. 27. (Χάιντοκ) --- Ο απόστολος χρησιμοποιεί τη λέξη κεφάλαιο, για το άθροισμα, Εβραίους η'. Όποια έννοια κι αν επιλεγεί, πρέπει να διαλογιζόμαστε αυτήν την κεφαλή ή τον τόμο. Αλλά ο Χριστός υπέγραψε, κατά κάποιον τρόπο, αυτήν την επίσημη δέσμευση, από την αιωνιότητα. Αν προσαρμόσουμε το χωρίο στον Δαβίδ, μπορούμε να μεταφράσουμε, 'Έρχομαι, έχοντας πάνω μου τον τόμο των Γραφών σου.' Βλ. Δ' Βασιλειών ια'. 12. (Καλμέ) Το σχόλιο τονίζει την αθωότητα του Χριστού ως τον άσπιλο θύτη. Αθωότητα. Ο Ιησούς ήταν το άσπιλο αρνί ανίκανο για αμαρτία. Την εξάλειψε με το αίμα του και γι' αυτό στέφεται με δόξα, Εβραίους β'. 9., και Φιλιππησίους β'. 9. (Καλμέ) --- Αυτή η αθωότητα τον έκανε κατάλληλο θύτη για αμαρτία. (Γουόρθινγκτον)
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε την κίνηση του ψαλμωδού από το παράπονο σε ένα νέο άσμα ευγνωμοσύνης; 2. Πώς η έμφαση του σχολίου στην υπακοή του Χριστού σας προσκαλεί να προσφέρετε το καθημερινό σας 'ναι' πιο πλήρως; 3. Με ποιους τρόπους μπορεί ο διαλογισμός στην προδοσία και την αθωότητα του Χριστού να ενισχύσει την εμπιστοσύνη σας όταν αισθάνεστε περικυκλωμένοι από εχθρούς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὁ διδάξας τὸν ψαλμῳδὸν φυλάττειν τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἐν τῷ πάθει καὶ πᾶσαν τὴν ἐλπίδα αὐτοῦ ἐν Σοὶ τιθέναι ἐν μέσῳ τῶν φευγαλέων σκιῶν τῆς ζωῆς, θέσεως ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν τὴν καινὴν ᾠδὴν τῆς ἀπολυτρώσεως, ἥτις ῥέει ἐκ τῆς ἐλεήμονος χειρός Σου. Εἴθε ἡ Παναγία Παρθένος Μαρία καὶ πάντες οἱ Ἅγιοι πρεσβεύσωσιν ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα προσκολληθῶμεν τῇ ἀθώᾳ προσφορᾷ τοῦ Υἱοῦ Σου καὶ μηδέποτε παύσωμεν αἰνοῦντές Σε ἐν πάσῃ δοκιμασίᾳ. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →