Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Ιησ 15-16 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για το Ιησούς του Ναυή 15–16 μας καλεί να παρακολουθήσουμε πώς οι αρχαίες υποσχέσεις του Θεού γίνονται συγκεκριμένες κληρονομιές για τον λαό Του. Σε αυτά τα κεφάλαια η νότια κληρονομιά του Ιούδα και το βόρειο τμήμα του Ιωσήφ καθορίζονται με ακρίβεια, υπενθυμίζοντας σε κάθε γενιά ότι ο Κύριος τηρεί τον λόγο Του μέχρι την τελευταία πέτρα ορίου. Οι σκέψεις του Χένρι τονίζουν τόσο την πιστότητα του Δωρητή όσο και την ευθύνη των αποδεκτών. Καθώς ακολουθούμε τα σχόλιά του βλέπουμε πώς η γεωγραφία γίνεται θεολογία και πώς κάθε πόλη που ονομάζεται φέρει ένα μάθημα για εκείνους που ακόμη περπατούν με πίστη. Η σημερινή μελέτη λοιπόν μας καλεί να δεχθούμε το δικό μας μερίδιο με ευγνωμοσύνη και θάρρος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 15 και 16 του Ιησού του Ναυή. Προσέξτε την προσεκτική καταγραφή των συνόρων, την τιμή που δείχνεται στον Χάλεβ και τις πόλεις που σηματοδοτούν την κληρονομιά του Ιούδα. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στο νου σας πριν στραφείτε στις παρατηρήσεις του Χένρι για το πώς αποφασίστηκαν αυτές οι κληρονομιές και τι αποκαλύπτουν για την τάξη που βάζει ο Θεός στη ζωή του λαού Του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξηγώντας γιατί ο Ιούδας και ο Ιωσήφ λαμβάνουν τα μερίδιά τους πριν από τις άλλες φυλές.
Ο Ιούδας και ο Ιωσήφ ήταν οι δύο γιοι του Ιακώβ στους οποίους περιήλθε το χαμένο πρωτοτόκιο του Ρουβήν. Στον Ιούδα μεταβιβάστηκε η κυριαρχία και στον Ιωσήφ το διπλό μερίδιο, και γι' αυτό αυτές οι δύο φυλές εγκαταστάθηκαν πρώτες, ο Ιούδας στο νότιο μέρος της γης Χαναάν και ο Ιωσήφ στο βόρειο μέρος, και οι άλλες επτά τις ακολούθησαν και έλαβαν τους αντίστοιχους κλήρους τους ως εξαρτήματα αυτών των δύο· οι κλήροι του Βενιαμίν, του Συμεών και του Δαν ήταν προσαρτημένοι στον Ιούδα, και εκείνοι του Ισσαχάρ και του Ζαβουλών, του Νεφθαλεί και του Ασήρ στον Ιωσήφ. Αυτές οι δύο τέθηκαν πρώτες για να προνοηθούν, φαίνεται, πριν υπάρξει τόσο ακριβής χαρτογράφηση της γης όπως βρίσκουμε αργότερα, κεφ. ιη΄ 9. Είναι πιθανό ότι τα πιο σημαντικά μέρη των βόρειων και νότιων χωρών, και εκείνα που βρίσκονταν πλησιέστερα στη Γαλγάλ και με τα οποία ο λαός ήταν πιο εξοικειωμένος, τέθηκαν πρώτα σε δύο μερίδια, και ο κλήρος ρίχθηκε επάνω τους μεταξύ αυτών των δύο κύριων φυλών, από τις οποίες ο Ιησούς του Ναυή ήταν μία και ο Χάλεβ η άλλη, ο οποίος ήταν ο πρώτος επίτροπος σε αυτό το έγγραφο διανομής· και με την απόφαση εκείνου του κλήρου η νότια χώρα, για την οποία έχουμε λογαριασμό σε αυτό το κεφάλαιο, έπεσε στον Ιούδα, και η βόρεια, για την οποία έχουμε λογαριασμό στα δύο επόμενα κεφάλαια, στον Ιωσήφ. Και όταν έγινε αυτό υπήρξε πιο ισότιμη διανομή (είτε σε ποσότητα είτε σε ποιότητα) του υπολοίπου μεταξύ των επτά φυλών. Και αυτό, πιθανώς, εννοούνταν σε εκείνον τον γενικό κανόνα που δόθηκε σχετικά με αυτή τη διανομή (Αρ. λγ΄ 54), σε αυτούς που είναι περισσότεροι θα δώσεις περισσότερη κληρονομιά, και σε αυτούς που είναι λιγότεροι θα δώσεις λιγότερη, και η κληρονομιά κάθε ανθρώπου θα είναι όπου πέσει ο κλήρος του· δηλαδή, «Θα ορίσετε δύο μεγαλύτερα μερίδια που θα καθοριστούν με κλήρο για εκείνες τις πολυπληθέστερες φυλές του Ιούδα και του Ιωσήφ, και έπειτα τα υπόλοιπα θα είναι μικρότερα μερίδια για να διανεμηθούν στις λιγότερο πολυπληθείς φυλές.» Το πρώτο έγινε στη Γαλγάλ, το δεύτερο στη Σηλώ.Ο Χένρι στη συνέχεια ιχνηλατεί τα σύνορα που όρισαν την κληρονομιά του Ιούδα.
Σε αυτούς τους στίχους έχουμε τα σύνορα του κλήρου του Ιούδα, ο οποίος, όπως και οι υπόλοιποι, λέγεται ότι είναι κατά τις οικογένειές τους, δηλαδή με γνώμονα τον αριθμό των οικογενειών τους. Και υπονοεί ότι ο Ιησούς του Ναυή και ο Ελεάζαρ και οι υπόλοιποι επίτροποι, όταν με κλήρο έδωσαν σε κάθε φυλή το μερίδιό της, έκαναν στη συνέχεια (πιθανώς επίσης με κλήρο) υποδιαίρεση εκείνων των μεγαλύτερων μεριδίων και απέδωσαν σε κάθε οικογένεια την κληρονομιά της, και έπειτα σε κάθε νοικοκυριό, το οποίο θα γινόταν καλύτερα από αυτή την υπέρτατη αρχή και θα προκαλούσε λιγότερη δυσαρέσκεια από ό,τι αν είχε αφεθεί στους κατώτερους άρχοντες κάθε φυλής να κάνουν αυτή τη διανομή. Τα σύνορα αυτής της φυλής καθορίζονται εδώ εκτενώς, όμως όχι αμετάβλητα, γιατί αρκετό από αυτό που βρίσκεται εντός αυτών των ορίων αποδόθηκε αργότερα στους κλήρους του Συμεών και του Δαν. 1. Το ανατολικό σύνορο ήταν όλο και μόνο η Αλμυρή Θάλασσα, εδ. 5. Κάθε θάλασσα είναι αλμυρή, αλλά αυτή ήταν εξαιρετικής και υπερφυσικής αλμυρότητας, αποτέλεσμα εκείνου του πυρός και θείου με τα οποία καταστράφηκαν τα Σόδομα και τα Γόμορρα στον καιρό του Αβραάμ, των οποίων τα ερείπια κείτονται θαμμένα στον πυθμένα αυτού του νεκρού νερού, που ποτέ ούτε κινήθηκε ούτε είχε κανένα ζωντανό πλάσμα μέσα του. 2. Το νότιο σύνορο ήταν εκείνο της γης Χαναάν γενικά, όπως θα φανεί συγκρίνοντας εδ. 1-4 με Αρ. λδ΄ 3-5. Έτσι αυτή η ισχυρή και πολεμική φυλή του Ιούδα φύλαγε τα σύνορα ολόκληρης της γης, από εκείνη την πλευρά που βρισκόταν προς τους παλαιούς ορκισμένους εχθρούς τους (αν και οι δύο πατέρες τους ήταν δίδυμοι αδελφοί), τους Εδωμίτες. Ο Κύριός μας λοιπόν, που προήλθε από τον Ιούδα και του οποίου είναι η βασιλεία, θα κρίνει το όρος του Ησαύ, Αβδ. 21. 3. Το βόρειο σύνορο τη χώριζε από τον κλήρο του Βενιαμίν. Σε αυτό γίνεται μνεία της πέτρας του Βοχάν Ρουβηνίτη (εδ. 6), ο οποίος πιθανώς ήταν μεγάλος διοικητής εκείνων των δυνάμεων του Ρουβήν που πέρασαν τον Ιορδάνη και πέθανε στο στρατόπεδο στη Γαλγάλ και θάφτηκε όχι μακριά κάτω από αυτή την πέτρα. Η κοιλάδα του Αχώρ επίσης βρίσκεται σε αυτό το σύνορο (εδ. 7), για να υπενθυμίζει στους άνδρες του Ιούδα τον κόπο που προκάλεσε ο Αχάν, ένας από τη φυλή τους, στη συναγωγή του Ισραήλ, ώστε να μην υπερηφανεύονται υπερβολικά για τις υπηρεσίες τους. Αυτή η βόρεια γραμμή άγγιζε στενά την Ιερουσαλήμ (εδ. 8), τόσο στενά ώστε να περιλαμβάνει στον κλήρο αυτής της φυλής το Όρος Σιών και το Όρος Μωριά, αν και το μεγαλύτερο μέρος της πόλης βρισκόταν στον κλήρο του Βενιαμίν. 4. Το δυτικό σύνορο πήγαινε κοντά στη μεγάλη θάλασσα στην αρχή (εδ. 12), αλλά αργότερα ο κλήρος της φυλής του Δαν απέσπασε καλό μέρος του κλήρου του Ιούδα από εκείνη την πλευρά· γιατί ο κλήρος προοριζόταν μόνο να καθορίσει μεταξύ Ιούδα και Ιωσήφ ποιος θα έχει τον βορρά και ποιος τον νότο, και όχι να καθορίσει αμετάβλητα το σύνορο του καθενός. Η κληρονομιά του Ιούδα είχε τα σύνορά της καθορισμένα. Αν και ήταν ισχυρή πολεμική φυλή και είχε μεγάλη επιρροή στις άλλες φυλές, όμως δεν πρέπει γι' αυτό να αφεθούν στην ίδια τους την επιλογή, να διευρύνουν τις κτήσεις τους κατά βούληση, αλλά πρέπει να ζουν έτσι ώστε οι γείτονές τους να μπορούν να ζουν δίπλα τους. Εκείνοι που τοποθετούνται ψηλά όμως δεν πρέπει να νομίζουν ότι τοποθετούνται μόνοι στη μέση της γης.Ο Χένρι εξετάζει έπειτα την ειδική παραχώρηση που δόθηκε στον Χάλεβ μέσα στον κλήρο του Ιούδα.
Ι. Η παραχώρηση που του έκανε ο Ιησούς του Ναυή για το όρος Χεβρών ως κληρονομιά του επαναλαμβάνεται εδώ (εδ. 13), και λέγεται ότι του δόθηκε. 1. Σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου προς τον Ιησού του Ναυή. Αν και ο Χάλεβ στην αίτησή του είχε προβάλει πολύ καλό τίτλο σε αυτήν με υπόσχεση, όμως επειδή ο Θεός είχε διατάξει τον Ιησού του Ναυή να διαιρέσει τη γη με κλήρο, δεν θα έκανε σε αυτή τη μία και μοναδική περίπτωση, ούτε καν για να ευχαριστήσει τον παλιό του φίλο τον Χάλεβ, διαφορετικά, χωρίς εντολές από τον Θεό, του οποίου το μαντείο, είναι πιθανό, συμβουλεύτηκε για αυτή την περίσταση. Σε κάθε αμφίβολη περίπτωση είναι πολύ επιθυμητό να γνωρίζουμε το θέλημα του Θεού και να βλέπουμε τον δρόμο του καθήκοντός μας καθαρά. 2. Λέγεται ότι είναι μέρος μεταξύ των υιών του Ιούδα· αν και του αποδόθηκε πριν έρθει ο κλήρος εκείνης της φυλής, όμως αποδείχθηκε, με τον Θεό να κατευθύνει τον κλήρο, ότι ήταν στην καρδιά εκείνης της φυλής, το οποίο διατάχθηκε με χάρη προς αυτόν, ώστε να μην είναι σαν ένας αποχωρισμένος από τους αδελφούς του και περιτριγυρισμένος από εκείνους άλλων φυλών.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα αντλώντας διαχρονικά μαθήματα από την ιστορία της Αχσά.
Από αυτή την ιστορία μαθαίνουμε, 1. Ότι δεν είναι παράβαση της δεκάτης εντολής να επιθυμούμε με μέτρο εκείνες τις παρηγοριές και τις ανέσεις αυτής της ζωής που βλέπουμε ότι είναι εφικτές με δίκαιο και τακτικό τρόπο. 2. Ότι οι σύζυγοι πρέπει αμοιβαία να συμβουλεύονται και από κοινού να συμφωνούν για ό,τι είναι για το κοινό καλό της οικογένειάς τους· και πολύ περισσότερο πρέπει να συμφωνούν ζητώντας από τον ουράνιο Πατέρα τους τις καλύτερες ευλογίες, εκείνες των άνω πηγών. 3. Ότι οι γονείς δεν πρέπει ποτέ να νομίζουν χαμένο ό,τι δίνεται στα παιδιά τους για το πραγματικό τους όφελος, αλλά πρέπει να είναι ελεύθεροι να τους δίνουν μερίδια καθώς και συντήρηση, ιδιαίτερα όταν είναι υπάκουα. Ο Χάλεβ είχε γιους (Α΄ Χρον. δ΄ 15), και όμως έδωσε τόσο γενναιόδωρα στην κόρη του. Εκείνοι οι γονείς ξεχνούν τον εαυτό τους και τη σχέση τους που φθονούν στα παιδιά τους ό,τι είναι βολικό γι' αυτά όταν μπορούν βολικά να το αποχωριστούν.Ο Χένρι τέλος στοχάζεται τη σημασία των πόλεων που απαριθμούνται για τον Ιούδα.
ΙΙ. Τώρα εδώ, 1. Δεν βρίσκουμε τη Βηθλεέμ, η οποία αργότερα ήταν η πόλη του Δαβίδ και ενδοξώθηκε από τη γέννηση του Κυρίου μας Ιησού σε αυτήν. Αλλά εκείνη η πόλη, που στην καλύτερη περίπτωση ήταν μόνο λίγη ανάμεσα στις χιλιάδες του Ιούδα (Μιχ. ε΄ 2), εκτός από το ότι έτσι τιμήθηκε, ήταν τώρα τόσο λίγη ώστε να μην λογίζεται μία από τις πόλεις, αλλά ίσως ήταν ένα από τα χωριά που δεν ονομάζονται. Ο Χριστός ήρθε για να δώσει τιμή στους τόπους με τους οποίους σχετιζόταν, όχι για να λάβει τιμή από αυτούς. 2. Η Ιερουσαλήμ λέγεται ότι παραμένει στα χέρια των Ιεβουσαίων (εδ. 63), γιατί οι υιοί του Ιούδα δεν μπόρεσαν να τους διώξουν, λόγω της νωθρότητας, της ανοησίας και της απιστίας τους. Αν την είχαν επιχειρήσει με σθένος και αποφασιστικότητα, έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι ο Θεός δεν θα τους είχε λείψει για να τους δώσει επιτυχία· αλλά δεν μπόρεσαν να το κάνουν, επειδή δεν ήθελαν. Η Ιερουσαλήμ επρόκειτο αργότερα να είναι η αγία πόλη, η βασιλική πόλη, η πόλη του μεγάλου Βασιλέα, το λαμπρότερο στολίδι όλης της γης του Ισραήλ. Ο Θεός την έχει σχεδιάσει να είναι έτσι. Μπορεί επομένως δικαίως να θεωρηθεί ως τιμωρία της αμέλειάς τους να κατακτήσουν άλλες πόλεις που ο Θεός τους είχε δώσει ότι κρατήθηκαν τόσο καιρό έξω από αυτήν. 3. Μεταξύ των πόλεων του Ιούδα (συνολικά 114) συναντούμε τη Λεβνά, η οποία στις ημέρες του Ιωράμ αποστάτησε και πιθανώς αυτοανακηρύχθηκε ελεύθερο ανεξάρτητο κράτος (Β΄ Βασ. η΄ 22), και τη Λαχίς, όπου σκοτώθηκε ο βασιλιάς Αμασίας (Α΄ Βασ. ιδ΄ 19)· αυτή ηγήθηκε του χορού στην ειδωλολατρία (Μιχ. α΄ 13)· ήταν η αρχή της αμαρτίας για την κόρη της Σιών. Η Γελώ, η πόλη του Αχιτόφελ, αναφέρεται εδώ, και η Θεκωά, από την οποία ήταν ο προφήτης Αμώς, και κοντά στην οποία ο Ιωσαφάτ απέκτησε εκείνη τη δοξασμένη νίκη, Β΄ Χρον. κ΄ 20 κ.εξ., και η Μαρησά, όπου ο Ασά ήταν κατακτητής. Πολλές από τις πόλεις αυτής της φυλής εμφανίζονται στην ιστορία των θλίψεων του Δαβίδ. Η Αδουλλάμ, η Ζιφ, η Κεϊλά, η Μαών, η Ενγεδδί, η Σικλάγ, εδώ καταλογίζονται σε αυτή τη φυλή, ήταν τόποι κοντά στους οποίους ο Δαβίδ είχε τα περισσότερα από τα καταφύγιά του· γιατί, αν και μερικές φορές ο Σαούλ τον έδιωχνε από την κληρονομιά του Κυρίου, όμως κρατιόταν όσο πιο κοντά μπορούσε σε αυτήν. Την έρημο του Ιούδα τη συχνάζει πολύ, και σε αυτήν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής κήρυξε, και εκεί άρχισε η βασιλεία των ουρανών, Ματθ. γ΄ 1. Ο πλούτος αυτής της χώρας αναμφίβολα ανταποκρινόταν στην ευλογία του Ιακώβ για αυτή τη φυλή, ότι θα έπλενε τα ενδύματά του σε κρασί, Γεν. μθ΄ 11. Και γενικά, Ιούδα, εσύ είσαι αυτός τον οποίο οι αδελφοί σου θα αινέσουν, όχι θα φθονήσουν.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να διευρύνω το μερίδιό μου εις βάρος των άλλων;
2. Πώς η εμπιστοσύνη του Χάλεβ στην υπόσχεση του Θεού προκαλεί τη δική μου προθυμία να διεκδικήσω ό,τι ο Θεός έχει ήδη δώσει;
3. Ποιες 'άνω πηγές' ζητώ από τον Πατέρα να προσθέσει στην κληρονομιά που μου έχει ήδη αποδώσει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε κάθε ορίου και συνόρου, Σε ευχαριστούμε για τον προσεκτικό τρόπο με τον οποίο μοιράζεις τόσο γη όσο και χάρη. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε την κληρονομιά μας με την πίστη του Χάλεβ και την ταπεινή τόλμη της Αχσά. Φύλαξέ μας από τη νωθρότητα που άφησε την Ιερουσαλήμ στα χέρια εχθρών και από την υπερηφάνεια που ξεχνά ότι κάθε δώρο έρχεται από το χέρι Σου. Ας αναζωογονούν τις ψυχές μας οι πηγές ζωντανού νερού που παρέχεις και ας υπερχειλίζουν σε εκείνους γύρω μας. Τάξε τα βήματά μας εντός του κλήρου που έχεις μετρήσει για εμάς, και ας διακηρύττει κάθε πόλη των ζωών μας την πιστότητά Σου. Στο όνομα του μεγαλύτερου Ιησού του Ναυή προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →