← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 3 — με τον Σίμεων

Μάρκος 3Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεων, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θεολογίας που διαμορφώθηκε για την Εκκλησία της Αγγλίας. Σε όλη την έκταση των τόμων του ο Σίμεων ξεδιπλώνει τα Ευαγγέλια με ευλαβική ακρίβεια, επιτρέποντας στην Γραφή να ομιλεί ενώ ο ιεροκήρυκας παραμένει στο περιθώριο. Σε αυτές τις σελίδες για το τρίτο κεφάλαιο του Μάρκου η ευαγγελική θέρμη της παλαιάς θεολογίας συναντά την σταθερή πειθαρχία της αγγλικανικής ομιλητικής, προσκαλώντας μας να ακούσουμε τόσο το κείμενο όσο και την παράδοση που το έχει αγαπήσει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα το τρίτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Αγίου Μάρκου. Στην ησυχία αυτής της ώρας διαβάζουμε δυνατά την ιερή αφήγηση, επιτρέποντας στους ρυθμούς της να διαμορφώσουν τις καρδιές μας. Ο ίδιος Πνεύμα που κίνησε τον ευαγγελιστή ας μας χαρίσει προσεκτικά αυτιά και δεκτικές θελήσεις καθώς ο λόγος τίθεται για μία ακόμη φορά ενώπιον της Εκκλησίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεων εξετάζει πρώτα τις περιστάσεις του θαύματος. Σκεφθείτε τις περιστάσεις του θαύματος— Οι Φαρισαίοι, παρατηρώντας την πρόθεση του Κυρίου μας να θεραπεύσει έναν άνθρωπο που είχε ξερό χέρι, αμφισβήτησαν το δικαίωμά του να το κάνει την ημέρα του Σαββάτου— [Επιθυμώντας να τον κατηγορήσουν για ασυνέπεια ή περιφρόνηση του νόμου, τον ρώτησαν αν ήταν νόμιμο να θεραπεύει την ημέρα του Σαββάτου [Σημείωση: Ματθαίος 12:10 .]; Ο Κύριός μας τους έδειξε ότι ήταν [Σημείωση: Ματθαίος 12:11-12 .]. Έπειτα τους ρώτησε, Αν ενώ καταδίκαζαν αυτόν για μια τόσο ευεργετική πράξη το Σάββατο, ήταν περισσότερο δικαιολογημένοι να τρέφουν φονικές προθέσεις εναντίον του το Σάββατο [Σημείωση: εδ. 4. Αυτή φαίνεται η αληθινή έννοια αυτής της ερώτησης.]; Αυτοί, ανίκανοι να απαντήσουν παρά μόνο προς σύγχυσή τους, 'κρατούσαν την ειρήνη'. Αν και πείστηκαν για την αλογία και την ασέβειά τους, δεν ήθελαν να το ομολογήσουν. Έπειτα καταγράφει την θέαση της πείσματος των Φαρισαίων από τον Κύριό μας. ] Ο Κύριός μας είδε το πείσμα τους με αγανάκτηση και λύπη— [Αν και πράος ήταν ο Κύριός μας, ήταν δεκτικός οργής· όμως εκείνη η οργή δεν έμοιαζε με το πάθος που συχνά μας ταράζει. Ήταν τέλεια δίκαιη και ορθή. Η αμαρτία ήταν το αντικείμενο εναντίον του οποίου στρεφόταν· και ενώ οργιζόταν για την αμαρτία, θρηνούσε για τον αμαρτωλό. Στο μέλλον πράγματι η οργή του θα είναι αμιγής από οίκτο· τώρα όμως είναι, όπως και η δική μας πρέπει πάντοτε να είναι, μετριασμένη με συμπόνια προς το πρόσωπο που αμάρτησε.] Μη εκφοβισμένος από την κακία τους, προχώρησε να θεραπεύσει το ξερό χέρι— [Πρόσταξε τον άνθρωπο να σταθεί στο μέσο όλων. Βεβαίως ένα τόσο ελεεινό αντικείμενο θα έπρεπε να παρακινήσει όλους να ενδιαφερθούν μαζί με τον Χριστό υπέρ αυτού. Έπειτα διέταξε να εκτείνει το χέρι του. Ο άνθρωπος, παρόλο που γνώριζε την αδυναμία του να το κάνει από μόνος του, προσπάθησε να υπακούσει, και στην προσπάθεια έλαβε ακαριαία και τέλεια θεραπεία. Από την υπάκουη πράξη του ανθρώπου αντλεί έπειτα μια πρακτική παρατήρηση. Τότε εμείς, όσο απελπισμένη κι αν είναι η κατάστασή μας, οφείλουμε να προσπαθήσουμε να εκτελέσουμε τις εντολές του Θεού, και με αυτή την πράξη να προσδοκούμε την ευλογία του στις ψυχές μας. Ασφαλώς είμαστε από μόνοι μας τόσο ανίσχυροι όσο ο άνθρωπος με το ξερό χέρι. Αλλά γι' αυτό είμαστε ελεύθεροι να καθίσουμε ακίνητοι χωρίς να κάνουμε καμία προσπάθεια να σωθούμε; Αν εκείνος ο άνθρωπος που έπασχε από φυσική αδυναμία είχε αρνηθεί να κάνει την προσπάθεια που ο Κύριός μας πρόσταξε, θα είχε πιθανότατα χάσει τη θεραπεία που, κάνοντας την προσπάθεια, απέκτησε. Πόσο περισσότερο λοιπόν θα αφεθούμε να θρηνήσουμε την αφροσύνη μας, αν εμείς, των οποίων η ανικανότητα είναι μόνο ηθικής φύσεως, αρνηθούμε να χρησιμοποιήσουμε τα μέσα που ο Θεός έχει ορίσει! Είναι καθήκον μας να μετανοήσουμε: είναι καθήκον μας να πιστέψουμε στον Χριστό: είναι καθήκον μας να παραδώσουμε τον εαυτό μας απεριόριστα στον Θεό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σίμεων συμπεραίνει πόσο λογικοί είναι οι όροι με τους οποίους ο Χριστός αναγνωρίζει τους μαθητές του. Θα τους αναγνωρίσει ως δικούς του, την τελευταία ημέρα— [Ας τον φανταστούμε εκείνη την ημέρα περιτριγυρισμένο από όλο το συναθροισμένο σύμπαν· και πολλοί που κάποτε σχετίζονταν μαζί του κατά σάρκα, ή που κάποτε ομολογούσαν ότι είναι ακόλουθοί του, καλώντας τον και λέγοντας, 'Επιθυμούμε πλησιέστερη πρόσβαση σε σένα· 'φάγαμε και πήγαμε μαζί σου· βγάλαμε δαιμόνια στο όνομά σου, και στο όνομά σου κάναμε πολλά θαυμαστά έργα·' είμαστε αδελφοί σου, αδελφές σου, οι πλησιέστεροι και αγαπητότεροι συγγενείς σου.' Μου φαίνεται ότι τότε θα ανανεώσει την ίδια ελεήμονα δήλωση που περιέχεται στο κείμενό μας· 'Ποια είναι η μητέρα μου, ή οι αδελφοί μου;' Και έπειτα, 'εκτείνοντας το χέρι του προς τους υπάκουους ακολούθους του, θα πει, Ιδού η μητέρα μου, και οι αδελφοί μου· διότι όποιος έκανε το θέλημα του Θεού, αυτός είναι αδελφός μου, και αδελφή μου, και μητέρα μου.'] Συμπέρασμα— 1. Πόσο λογικοί είναι οι όροι με τους οποίους ο Χριστός προτείνει να μας αναγνωρίσει ως μαθητές του! Θέτει περαιτέρω τις ενθαρρύνσεις που δίνονται σε εκείνους που ασπάζονται αυτούς τους όρους. Η ρητή υπόσχεσή του είναι ότι για έναν πατέρα, μητέρα, αδελφό, αδελφή, οίκο, ή περιουσία που χάνουμε για χάρη του, θα λάβουμε ακόμη και σε αυτή τη ζωή εκατό πατέρες, μητέρες, αδελφούς, αδελφές, οίκους, και περιουσίες [Σημείωση: Μάρκος 10:29-30 .]. Ρωτά κάποιος, Πώς θα γίνει αυτό; Θα μπορούσαμε να απαντήσουμε ότι επαληθεύεται άφθονα στην εκτίμηση που μας δείχνουν οι άνθρωποι του Κυρίου· αλλά, ανεξάρτητα από αυτό, λέμε ότι ο Κύριος Ιησούς θα δώσει τον εαυτό του σε εμάς, και θα είναι για εμάς περισσότερο από δέκα χιλιάδες συγγενείς, ή δέκα χιλιάδες κόσμους. Ας πει κάποιος, αν η αγάπη του Χριστού, η χάρη του Χριστού, και η δόξα του Χριστού δεν αποζημιώνουν εκατονταπλάσια για όλη την αγάπη των κτισμάτων, και όλα τα πρόσκαιρα πλεονεκτήματα, που μπορούμε να χάσουμε για χάρη του; Ας γίνει τότε δική μας η απόφαση του Ιησού του Ναυή· ότι όποια πορεία κι αν ακολουθήσουν οι άλλοι, και όποια εμπόδια κι αν βάλουν στον δρόμο μας, 'εμείς, με τη βοήθεια του Θεού, θα υπηρετήσουμε τον Κύριο.'] 3.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην παρούσα ζωή σας ο φόβος των άλλων απειλεί να σιγήσει μια πράξη πιστής υπακοής; Πώς η προτίμηση του Κυρίου για εκείνους που κάνουν το θέλημα του Θεού μπορεί να αναδιατάξει τις αγάπες σας σήμερα; Σε ποιο κρυφό μέρος σας προσκαλεί ο Χριστός να εκτείνετε μια ξερή ικανότητα και να εμπιστευθείτε τη δύναμή του να την αποκαταστήσει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που είδες την σκληρότητα των καρδιών των ανθρώπων με δίκαιη οργή και όμως με τρυφερή λύπη, χάρισε μας χάρη να υπακούουμε τον λόγο σου ακόμη και όταν το κόστος φαίνεται μεγάλο. Διαμόρφωσε μέσα μας εκείνη την υιική αγάπη που σε λογαριάζει πλησιέστερο από πατέρα ή μητέρα, και κάνε μας ζωντανούς μάρτυρες της αποκαταστατικής σου δυνάμεως. Διαφύλαξε την Εκκλησία σου από τον φόβο του ανθρώπου, και δίδαξέ την πάντοτε να κάνει το θέλημά σου με ταπεινές και σταθερές καρδιές, ώστε στο τέλος να σε ακούσουμε να μας αναγνωρίζεις ως αδελφούς και αδελφές ενώπιον του συναθροισμένου κόσμου· δια του ελέους σου, που ζεις και βασιλεύεις με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, έναν Θεό, εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →