← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 4 — με τον Whedon

Λουκάς 4Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Γουεσλεϊανής μας κληρονομιάς, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, του οποίου η Αρμινιανή σαφήνεια και η ευλαβική μάθηση ανοίγουν τις Γραφές για τον λαό που ονομάζεται Μεθοδιστής. Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τόσο την προειδοποίηση όσο και την υπόσχεση, τοποθετούμε τους εαυτούς μας κάτω από το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον Κύριό μας στην έρημο και πάλι πίσω στη Γαλιλαία.
Διαβάστε
Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο, το τέταρτο κεφάλαιο του Λουκά, προσέχοντας τη δοκιμασία του Υιού, την επιστροφή του εν δυνάμει του Πνεύματος, και την πρώτη διακήρυξη και απόρριψη στη Ναζαρέτ. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχήσει στην καρδιά πριν αρχίσει η έκθεση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει αναπτύσσοντας τη σαρανταήμερη δοκιμασία στην έρημο. Στίχος 2. 2 . Πειραζόμενος επί σαράντα ημέρες Για την πλήρη ιερή περίοδο των σαράντα ημερών είχε ο διάβολος την άδεια να εισάγει στην διάνοια του ανθρώπου Ιησού δυσπιστία για τη θεϊκή του Υιότητα, φοβερές αντιλήψεις για το Μεσσιανικό του πάθος, απευθυνόμενος στη θέλησή του για μια ανάκληση, εκθέσεις των ιδιοτελών χρήσεων στις οποίες μπορεί να θέσει τις θαυματουργικές του δυνάμεις, και υψηλές φαντασιώσεις του μεγαλείου που θα μπορούσε να επιτύχει αν διέστρεφε τις υπερφυσικές του χαρισματικές δυνάμεις για την απόκτηση κυριαρχίας. Όταν οι σαράντα ημέρες έφτασαν στο τέλος τους, η δοκιμασία τερματίστηκε στην τριπλή προσπάθεια του Σατανά αυτοπροσώπως, που αφηγούνται συγκεκριμένα οι ευαγγελιστές. Δεν έφαγε τίποτα Ο Van Oosterzee πιστεύει ότι αποδεικνύεται από το Ματθαίος 11:18, ότι αυτά τα λόγια σημαίνουν μόνο ότι δεν έφαγε τίποτα εκτός από τη δίαιτα νηστείας, δηλαδή, ακρίδες και άγριο μέλι. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να διστάσουμε να δεχτούμε το μέγιστο εύρος της κυριολεκτικής τους σημασίας. Τα παραδείγματα ενός Σπινόζα και ενός Νεύτωνα δείχνουν πόσο ισχυρή σκέψη μπορεί να αναστείλει τις απαιτήσεις της όρεξης. Είναι το πνεύμα που οργανώνει, διαμορφώνει και ελέγχει το σώμα· όχι το σώμα, το πνεύμα: και το σώμα αποδιοργανώνεται και πεθαίνει επειδή το πνεύμα είναι πολύ αδύναμο για να διατηρήσει την πληρότητα και τη σταθερότητα της κυριαρχίας του. Το μεγάλο πνεύμα του Ιησού, υποστηριζόμενο από το Άγιο Πνεύμα, και συγκρατημένο στην πλήρη φυσική του δύναμη από αυτή τη μεγάλη κρίση, κράτησε το σωματικό όργανο σε πλήρη υποταγή στις χρήσεις του. Αλλά πόσο τρομερή πρέπει να ήταν η αντίδραση της πείνας μετά από μια τέτοια νηστεία! Στη συνέχεια, παρακολουθεί τη δογματική σειρά των πειρασμών όπως τους παρουσιάζει ο Λουκάς. Στίχος 5. 5 . Επάνω σε ένα ψηλό βουνό Ο Ματθαίος, αναμφίβολα, ακολουθεί την αληθινή ιστορική σειρά των τριών πειρασμών. Ο Λουκάς, μια δογματική σειρά. Ως εκ τούτου, ενώ οι συνδετικές φράσεις του Ματθαίου τότε, πάλι, ισχυρίζονται ότι επιβεβαιώνουν την αληθινή σειρά, ο Λουκάς προσεκτικά έχει μόνο και. Η σειρά του Λουκά είναι, 1. Η έκκληση στην όρεξη· 2. Η έκκληση στην επιθυμία για μια επίγεια μοναρχία· 3. Η έκκληση στην επιθυμία για μια εντυπωσιακή υπερφυσική εκμετάλλευση, έναν επιδεικτικό θρίαμβο επί των νόμων της φύσης. Στον Ματθαίο υπάρχει μια κορύφωση των ικανοτήτων, δηλαδή, οι ορέξεις, τα γούστα, και η φιλοδοξία. Στον Λουκά η κορύφωση είναι, δύναμη πάνω στην προσωπική ικανοποίηση, δύναμη πάνω στους ανθρώπους, δύναμη πάνω στους νόμους της φύσης. Ο Whedon στη συνέχεια σταθμίζει τις τρεις ιστορικές απόψεις της ηθικής δράσης του Χριστού υπό πειρασμό. Στίχος 13. 13 . Όλος ο πειρασμός Η νηστεία του Μωυσή των σαράντα ημερών ήταν αναμφίβολα μια μικρογραφία της παραμονής του Ισραήλ στην έρημο των σαράντα ετών. Έτσι, και αυτός ο νέος ιδρυτής ενός πνευματικού Ισραήλ περνάει μέσα από τη φοβερή δοκιμασία που είναι αντιπροσωπευτική της δοκιμασίας που πρέπει να περάσει η Εκκλησία του στην επίγεια παραμονή της. Ευτυχισμένη θα είναι, όπως η Κεφαλή της, στην κορυφαία νίκη. Για μια εποχή Νικημένος και αποθαρρυμένος, ο Σατανάς τον αφήνει ήσυχο για λίγο. Αλλά η έντονη κακία δεν επιτρέπει ούτε στον διάβολο ούτε στους αγγέλους ή τους πράκτορές του καμία μόνιμη ανάπαυση. Θα παρενοχλεί τον Ιησού, στο πρόσωπό του ή μέσω αυτών, σε κάθε πιθανό διάστημα· και ειδικά κατά την εποχή των γεγονότων που καταγράφονται στο Λουκά 22:3, και των επακόλουθων. Σε όσα έχουμε πει για την ελεύθερη ηθική δράση του Χριστού, συμπεριλαμβανομένης της βουλητικής του δύναμης να υπακούσει στον πειρασμό, προσθέτουμε εδώ τα εξής. Υπάρχουν τρεις απόψεις για το θέμα: 1 . Ο Χριστός δεν είχε βουλητική δύναμη να υπακούσει στον πειρασμό. Αυτή είναι η παλιά Καλβινιστική άποψη, που υποστηρίζεται ειδικά από τους οπαδούς της Συνόδου του Ντόρτ, και ειδικά από τον Δρ. Edwards στο έργο του για τη Θέληση. 2 . Ο άνθρωπος Ιησούς είχε τέτοια βουλητική δύναμη. Αυτή είναι η παλιά Αρμινιανή άποψη, που υποστηρίζεται από τους Episcopius, Limborch, και Curcellaeus, ενάντια στα δόγματα του Ντόρτ. 3 . Ο αιώνιος Λόγος είχε τη βουλητική δύναμη να αμαρτήσει, έχοντας συγκεντρώσει και μειώσει τον εαυτό του σε πεπερασμένες και ανθρώπινες συνθήκες. Αυτή είναι μια γερμανική άποψη που δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί πλήρως στην Αμερικανική Εκκλησία. Παρουσιάζεται συνοπτικά αλλά σαφώς και υποστηρίζεται από τον Δρ. Nast στο υπόμνημά του για το Ματθαίος 4:1-11.
Σκεφτείτε
Τέλος, πιέζει τον υπό όρους χαρακτήρα της θείας εκλογής μπροστά στην απιστία. Στίχος 25. 25 . Πολλές χήρες Ο Ιησούς τώρα εικονογραφεί την παροιμία του, στην παρούσα περίπτωση, με ένα ζευγάρι παραδειγμάτων στα οποία οι συμπατριώτες τους απέρριψαν τους προφήτες και απορρίφθηκαν οι ίδιοι. Οι χήρες στον Ισραήλ των παλαιών απέρριψαν τον Ηλία και τον Θεό του Ηλία· παραβλέφθηκαν οι ίδιες, ενώ η χήρα της Σαρέπτα επιλέχθηκε και εκλέχθηκε. Οι λεπροί του Ισραήλ απέρριψαν τον Ηλία· απορρίφθηκαν οι ίδιοι συνεπώς και αποδοκιμάστηκαν, και ο Νααμάν ο Σύριος εκλέχθηκε μέσω πίστης για σωματική σωτηρία. Όπως οι απορριφθείσες χήρες και λεπροί του Ισραήλ ήταν αυτοί οι Ναζαρηνοί. Η εκλογή σε όλες τις περιπτώσεις είναι υπό όρους, όχι αυθαίρετη. Και στις δύο περιπτώσεις, ο Ιησούς επιλέγει τους εκλεκτούς του (όπως υπονοεί το Ευαγγέλιο του Λουκά για τους Εθνικούς) από τους Εθνικούς. Και αυτό μπορεί να ήταν μέρος του θέματος της προσβολής. Αλλά ο κύριος λόγος ήταν ότι ο Ιησούς δεν μείωσε ούτε μια τρίχα από τις αξιώσεις του να περάσει μια συνοπτική αποδοκιμασία στους Ναζαρηνούς για τις κακές καρδιές τους της απιστίας.
Απαντήστε
Πού στη δική μου ζωή ο πειραστής εξακολουθεί να αμφισβητεί την ταυτότητά μου ως παιδί του Θεού; Πώς το παράδειγμα του Ιησού ενισχύει τη θέλησή μου να αντισταθώ μέσω του γραπτού Λόγου; Με ποιους τρόπους πειράζομαι να δυσανασχετήσω με τη χάρη που υψώνει τον Χριστό πάνω από την υπερηφάνεια μου;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που έχρισες τον Υιό σου με το Πνεύμα και τον οδήγησες μέσα από κάθε δοκιμασία, χάρισέ μας το ίδιο Πνεύμα για να μη ζούμε μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο από το στόμα σου. Κράτησέ μας σταθερούς όταν ο εχθρός προσφέρει βασίλεια ή απαιτεί σημεία, και ταπείνωσέ μας όταν η χάρη σου αποκαλύπτει την απιστία μας. Είθε το ευπρόσδεκτο έτος του Κυρίου να εκπληρωθεί ξανά στην ακοή μας, μέσω του Ιησού Χριστού του απελευθερωτή και ιατρού μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →