← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους

Προς Εφεσίους 4 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Εφεσίους 4Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο τέταρτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους επιστολής ανοίγει ένα παράθυρο στην επείγουσα έκκληση του αποστόλου για χριστιανική ενότητα. Σε αυτά τα πρακτικά κεφάλαια ο Καλβίνος δείχνει πώς το ευαγγέλιο διαμορφώνει την καθημερινή ζωή μαζί, ξεκινώντας με την ταπεινοφροσύνη και την ανεκτικότητα που φυλάσσουν τον δεσμό της ειρήνης που δίνεται από το Πνεύμα. Η προσεκτική του ερμηνεία μας υπενθυμίζει ότι η ενότητα της εκκλησίας δεν είναι προαιρετική αλλά πηγάζει άμεσα από την κοινή μας κλήση, έναν Κύριο και ένα βάπτισμα. Καθώς ακούμε τον Καλβίνο σήμερα καλούμαστε να εξετάσουμε αν οι σχέσεις μας αντανακλούν την αρμονία που εξασφάλισε ο Χριστός. Τα λόγια του συνεχίζουν να στηρίζουν τους πιστούς που επιθυμούν να περπατήσουν άξια της χάριτος που έχουν λάβει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στο τέταρτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους επιστολής και διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Άκου την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην ενότητα και τις πρακτικές αρετές που την διατηρούν. Παρατήρησε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από υψηλή διδασκαλία σε συγκεκριμένες προτροπές για ταπεινοφροσύνη, υπομονή και τα χαρίσματα που δίνει ο Χριστός στο σώμα του. Άσε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σου πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος αρχίζει σημειώνοντας την πρακτική εστίαση των υπολοίπων κεφαλαίων. Τα τρία εναπομείναντα κεφάλαια αποτελούνται εξ ολοκλήρου από πρακτικές προτροπές. Η αμοιβαία συμφωνία είναι το πρώτο θέμα, κατά την πορεία του οποίου εισάγεται συζήτηση σχετικά με τη διακυβέρνηση της εκκλησίας, ως διαμορφωμένης από τον Κύριό μας για τον σκοπό της διατήρησης της ενότητας μεταξύ των χριστιανών. Ο Καλβίνος στη συνέχεια εκθέτει τη γενική κλήση να περπατήσουμε άξια της κλήσης. Για να περπατήσετε άξια. Αυτή είναι μια γενική σκέψη, ένα είδος προλόγου, πάνω στον οποίο θεμελιώνονται όλες οι ακόλουθες δηλώσεις. Είχε προηγουμένως απεικονίσει την κλήση με την οποία κλήθηκαν, και τώρα τους υπενθυμίζει ότι πρέπει να ζουν σε υπακοή στον Θεό, ώστε να μην είναι ανάξιοι μιας τέτοιας διακεκριμένης χάριτος. Στη συνέχεια κατέρχεται στην ιδιαίτερη αρετή της ταπεινοφροσύνης ως το πρώτο βήμα προς την ενότητα. 2. Με κάθε ταπεινοφροσύνη. Κατέρχεται τώρα σε λεπτομέρειες, και πρώτα απ' όλα αναφέρει την ταπεινοφροσύνη. Ο λόγος είναι ότι επρόκειτο να εισέλθει στο θέμα της Ενότητας, για την οποία η ταπεινοφροσύνη είναι το πρώτο βήμα. Αυτή πάλι παράγει πραότητα, η οποία μας διαθέτει να ανεχόμαστε τους αδελφούς μας, και έτσι να διατηρούμε εκείνη την ενότητα που διαφορετικά θα διασπώνταν εκατό φορές την ημέρα. Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι, στην καλλιέργεια της αδελφικής καλοσύνης, πρέπει να αρχίσουμε με την ταπεινοφροσύνη. Από πού προέρχονται η αγένεια, η υπερηφάνεια και η περιφρονητική γλώσσα προς τους αδελφούς; Από πού προέρχονται οι διαμάχες, οι προσβολές και οι μομφές; Δεν προέρχονται από αυτό, ότι ο καθένας φέρει την αγάπη για τον εαυτό του και την έγνοια για τα δικά του συμφέροντα σε υπερβολή; Αποθέτοντας την αλαζονεία και την επιθυμία να ευαρεστούμε τον εαυτό μας, θα γίνουμε πράοι και ήπιοι, και θα αποκτήσουμε εκείνη τη μετριοπάθεια του χαρακτήρα που θα παραβλέπει και θα συγχωρεί πολλά πράγματα στη συμπεριφορά των αδελφών μας. Ας παρατηρήσουμε προσεκτικά τη σειρά και τη διάταξη αυτών των προτροπών. Θα είναι μάταιο να προτρέπουμε για ανεκτικότητα μέχρι να υποταχθεί η φυσική αγριότητα και να αποκτηθεί η πραότητα· και θα είναι εξίσου μάταιο να ομιλούμε για πραότητα, μέχρι να έχουμε αρχίσει με την ταπεινοφροσύνη. Ο Καλβίνος προχωρεί για να δείξει τον πλήρη τρόπο με τον οποίο οι χριστιανοί οφείλουν να ενωθούν ως ένα σώμα. 4. Υπάρχει ένα σώμα. Προχωρεί για να δείξει πληρέστερα με πόσο πλήρη τρόπο οι χριστιανοί οφείλουν να ενωθούν. Η ένωση πρέπει να είναι τέτοια ώστε να σχηματίζουμε ένα σώμα και μία ψυχή. Αυτές οι λέξεις δηλώνουν τον ολόκληρο άνθρωπο. Οφείλουμε να ενωθούμε, όχι μόνο εν μέρει, αλλά στο σώμα και στην ψυχή. Υποστηρίζει αυτό με ένα ισχυρό επιχείρημα, καθώς έχετε κληθεί σε μία ελπίδα της κλήσεώς σας. Καλούμαστε σε μία κληρονομιά και μία ζωή· και εξ αυτού έπεται ότι δεν μπορούμε να αποκτήσουμε αιώνια ζωή χωρίς να ζούμε σε αμοιβαία αρμονία σε αυτόν τον κόσμο. Μία θεία πρόσκληση που απευθύνεται σε όλους, οφείλουν να ενωθούν στην ίδια ομολογία πίστεως, και να προσφέρουν κάθε είδους βοήθεια ο ένας στον άλλον. Ω, αν αυτή η σκέψη εντυπωνόταν βαθιά στο νου μας, ότι υποκείμεθα σε έναν νόμο που δεν επιτρέπει περισσότερο στα τέκνα του Θεού να διαφέρουν μεταξύ τους παρά στο βασίλειο των ουρανών να διαιρεθεί, πόσο επιμελώς θα καλλιεργούσαμε την αδελφική καλοσύνη! Πώς θα φοβόμασταν κάθε είδος εχθρότητας, αν στοχαζόμασταν δεόντως ότι όλοι όσοι μας χωρίζουν από τους αδελφούς μας, μας αποξενώνουν από τη βασιλεία του Θεού! Και όμως, παραδόξως, ενώ λησμονούμε τα καθήκοντα που οφείλουν οι αδελφοί ο ένας στον άλλον, συνεχίζουμε να καυχώμαστε ότι είμαστε υιοί του Θεού. Ας μάθουμε από τον Παύλο ότι κανείς δεν είναι καθόλου κατάλληλος για εκείνη την κληρονομιά αν δεν είναι ένα σώμα και ένα πνεύμα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτή την ενότητα τελικά με τον ένα Θεό και Πατέρα όλων. 6. Ένας Θεός και Πατέρας όλων. Αυτό είναι το κύριο επιχείρημα, από το οποίο ρέουν όλα τα υπόλοιπα. Πώς συμβαίνει να ενωνόμαστε με την πίστη, με το βάπτισμα, ή ακόμη και με τη διακυβέρνηση του Χριστού, παρά επειδή ο Θεός ο Πατέρας, επεκτείνοντας σε καθέναν από εμάς την ελεήμονα παρουσία του, χρησιμοποιεί αυτά τα μέσα για να μας συγκεντρώσει στον εαυτό του; Οι δύο φράσεις, επί πάντων και διά πάντων, μπορεί να σημαίνουν, πάνω από όλα και διά μέσου όλων των πραγμάτων, ή πάνω από όλα και διά μέσου όλων των ανθρώπων. Κάθε σημασία θα εφαρμοστεί επαρκώς καλά, ή μάλλον, και στις δύο περιπτώσεις, η σημασία θα είναι η ίδια. Αν και ο Θεός με τη δύναμή του στηρίζει, και διατηρεί, και κυβερνά, όλα τα πράγματα, ο Παύλος δεν ομιλεί τώρα για την καθολική, αλλά για την πνευματική διακυβέρνηση που ανήκει στην εκκλησία. Με το Πνεύμα του αγιασμού, ο Θεός εξαπλώνεται μέσω όλων των μελών της εκκλησίας, αγκαλιάζει όλους στη διακυβέρνησή του, και κατοικεί σε όλους· αλλά ο Θεός δεν είναι ασυνεπής με τον εαυτό του, και επομένως δεν μπορούμε παρά να ενωθούμε μαζί του σε ένα σώμα.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις σχέσεις σου χρειάζεται περισσότερο η ταπεινοφροσύνη για να φυλάξει την ενότητα; Πώς αλλάζει η ανάμνηση της κοινής σου κλήσης τον τρόπο που βλέπεις τους συναδέλφους πιστούς; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείς αυτή την εβδομάδα να χρησιμοποιήσεις ένα χάρισμα που έχεις λάβει για να ενισχύσεις το σώμα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος μᾶς ἐκάλεσας εἰς τὸ ἓν σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ μᾶς συνέδεσας διὰ τοῦ Πνεύματος ἐν τῇ εἰρήνῃ τὴν ὁποίαν Αὐτὸς ἐξησφάλισε. Δώρησαι ἡμῖν ταπεινοφροσύνην ἵνα ἀνεχώμεθα ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ καὶ περιπατῶμεν ἀξίως τῆς κοινῆς ἡμῶν κλήσεως, ἀγαπῶντες τὴν ἑνότητα τὴν πηγάζουσαν ἐκ τοῦ ἑνὸς Κυρίου, τῆς μιᾶς πίστεως, καὶ τοῦ ἑνὸς βαπτίσματος. Εἴθε πᾶν δῶρον τὸ ὁποῖον χορηγεῖς νὰ ὑπηρετῇ εἰς οἰκοδομὴν τοῦ λαοῦ σου, ἕως ὅτου φθάσωμεν εἰς τὸ πλήρες μέτρον τῆς ὡριμότητος ἐν τῷ Υἱῷ σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →