Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 23-24 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ερμηνεία της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Καθώς ανοίγουμε το Β' Σαμουήλ 23-24, η προσεκτική ερμηνεία κατά στίχο του Γκιλ μας καθοδηγεί μέσα από τα τελευταία εμπνευσμένα λόγια του Δαβίδ, τα κατορθώματα των ισχυρών ανδρών του και την σοβαρή απογραφή που ακολουθεί. Η ερμηνεία του τονίζει την πιστότητα της διαθήκης του Θεού εν μέσω ανθρώπινης αδυναμίας και την έλευση του δικαίου Άρχοντα. Ας φωτίσουν οι γνώσεις του Γκιλ αυτά τα τελευταία κεφάλαια της βασιλείας του Δαβίδ, δείχνοντάς μας τον Χριστό και τις βέβαιες υποσχέσεις της αιώνιας διαθήκης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε πλήρως τα κεφάλαια 23 και 24 του Β' Σαμουήλ. Ακούστε τα τελευταία λόγια του Δαβίδ, τον κατάλογο των γενναίων πολεμιστών του, την πληγή που ακολουθεί την απογραφή του βασιλιά και το έλεος που συγκρατεί τον άγγελο της καταστροφής. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Γκιλ για βαθύτερη κατανόηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει εισάγοντας τα τελευταία προφητικά λόγια του Δαβίδ.
Στίχος 1. Τώρα αυτά είναι τα τελευταία λόγια του Δαβίδ ,.... Τα οποία δεν αναφέρονται στον ψαλμό στο προηγούμενο κεφάλαιο, αλλά σε ό,τι ακολουθεί· όχι τα τελευταία λόγια που μίλησε, γιατί είπε πολλά πράγματα μετά· γιατί η συμβουλή που έδωσε στον Σολομώντα και οι οδηγίες προς αυτόν για την οικοδόμηση του ναού δόθηκαν μετά από αυτόν τον χρόνο· αλλά αυτά ήταν τα τελευταία αφού είχε ολοκληρώσει το βιβλίο των Ψαλμών· ή τα τελευταία που μίλησε υπό την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος, ή που παρέδωσε με τρόπο προφητείας· αν και οι Ιουδαίοι δεν του επιτρέπουν να μιλήσει με το πνεύμα της προφητείας· παραδέχονται ότι μίλησε με το Άγιο Πνεύμα, το οποίο διακρίνουν από την προφητεία· αλλά η Ταργκούμ ονομάζει αυτά τα λόγια προφητεία και τα θεωρεί προφητεία για τον Μεσσία και για πράγματα που θα έρθουν, όπως αναμφίβολα είναι, παραφράζοντάς τα έτσι· «αυτά είναι τα λόγια της προφητείας του Δαβίδ, την οποία προφήτευσε σχετικά με το τέλος του κόσμου, σχετικά με τις ημέρες παρηγοριάς που θα έρθουν·» αυτό παρατηρείται για να διεγείρει την προσοχή, τα τελευταία λόγια των ετοιμοθάνατων ανθρώπων συνήθως θεωρούνται και θυμούνται: ο Δαβίδ ο γιος του Ιεσσαί είπε · άρχισε με την καταγωγή του, η οποία ήταν σχετικά ταπεινή, για να απεικονίσει την διακριτική καλοσύνη του Θεού προς αυτόν στην εξύψωσή του: και ο άνθρωπος που υψώθηκε σε υψηλό · από χαμηλή κατάσταση σε υψηλή, από το μαντρί στον θρόνο, για να είναι βασιλιάς σε όλες τις φυλές του Ισραήλ, και κατακτητής και αρχηγός των εθνών γύρω του: ο χρισμένος του Θεού του Ιακώβ · ο οποίος χρίστηκε βασιλιάς από τον Σαμουήλ με εντολή του Θεού του Ιακώβ· και αυτό ήταν παράδειγμα ότι ήταν ο Θεός του Ιακώβ ή Ισραήλ και της φροντίδας του γι' αυτούς και της προσοχής του προς αυτούς, ότι έχρισε έναν τέτοιο άνθρωπο βασιλιά πάνω τους, καθώς και ήταν τιμή για τον Δαβίδ: και ο γλυκός ψαλμωδός του Ισραήλ · ο οποίος συνέθεσε τους περισσότερους ψαλμούς και ύμνους αίνου για τον λαό του Ισραήλ· επινόησε και έθεσε τις μελωδίες σε αυτούς στους οποίους έπρεπε να ψαλλούν και τα μουσικά όργανα στα οποία ψάλλονταν· και διόρισε ψάλτες να προεδρεύουν και να τους οδηγούν σε αυτό το μέρος της θείας λατρείας, ψάλλοντας ψαλμούς και ύμνους· και πολύ γλυκοί ήταν οι ψαλμοί που συνέθεσε ως προς το περιεχόμενό τους και πολύ γλυκιά και ευχάριστη στο αυτί ήταν η μουσική στον τρόπο ψαλμωδίας τους: μπορεί να αποδοθεί, ο οποίος ήταν «γλυκός» ή «ευχάριστος [στα] τραγούδια του Ισραήλ» , τα πολεμικά του κατορθώματα και οι νίκες του ήταν το θέμα τους, Α' Σαμουήλ 18:6 · είπε · ως εξής· γιατί όλα όσα προηγούνται είναι τα λόγια του γραφέα αυτού του βιβλίου, σχεδιάζοντας τον χαρακτήρα του Δαβίδ· στον οποίο ήταν τύπος του Χριστού, κλάδος από τη ρίζα του Ιεσσαί, υψηλά υψωμένος και εκλεγμένος από τον λαό, χρισμένος για να είναι προφήτης, ιερέας και βασιλιάς· και ο οποίος γλυκά εξήγησε τους ψαλμούς σχετικά με τον εαυτό του και διέταξε να ψάλλονται στις εκκλησίες και του οποίου είναι το θέμα και μπορεί να ειπωθεί ότι παρουσιάζεται γλυκά σε αυτούς, δες Λουκάς 24:44 .Ο Γκιλ στη συνέχεια αναφέρεται στο Πνεύμα που μιλάει μέσω του Δαβίδ.
Στίχος 2. Το Πνεύμα του Κυρίου μίλησε δι' εμού ,.... Οι ψαλμοί και τα τραγούδια που συνέθεσε δεν ήταν καρποί της δικής του ιδιοφυΐας, αλλά γράφτηκαν από αυτόν υπό την έμπνευση του Πνεύματος του Θεού· από τον οποίο άγιοι άνθρωποι του Θεού, οι γραφείς των Γραφών, μίλησαν, ακόμη και όπως κινούνταν από το Άγιο Πνεύμα, από τους οποίους ο Δαβίδ ήταν ένας, όντας προφήτης· δες Πράξεις 1:16 Πράξεις 2:30 · έτσι η Ταργκούμ εδώ, «ο Δαβίδ μίλησε με το πνεύμα της προφητείας του Κυρίου:» ή μίλησε «εν εμοί» · ό,τι μίλησε εντυπώθηκε πρώτα εσωτερικά στο μυαλό του από το Πνεύμα του Θεού και μετά το εξέφρασε με τη γλώσσα του, ως εξής: και ο λόγος του ήταν στη γλώσσα μου · όχι μόνο το περιεχόμενο των ψαλμών του υπαγορεύτηκε από το Πνεύμα του Θεού και υποδείχθηκε στο μυαλό του· αλλά οι ίδιες οι λέξεις στις οποίες παραδίδονται δόθηκαν σε αυτόν και κατευθύνθηκε να τις χρησιμοποιήσει και το έκανε. εν εμοί , Μοντανός, Γιούνιος & Τρεμέλλιος. επιστροφή στην 'Κορυφή Σελίδας'Ο Γκιλ εξετάζει στη συνέχεια τη θεία εντολή σχετικά με τη δίκαιη διακυβέρνηση.
Στίχος 3. Ο Θεός του Ισραήλ είπε ,.... Στον Δαβίδ ή δι' αυτού· αυτός που ήταν ο Θεός της διαθήκης του Ισραήλ κυριολεκτικά θεωρούμενος και είναι ο Θεός της διαθήκης και Πατέρας όλου του πνευματικού Ισραήλ και ο οποίος αναγνωρίζεται, πιστεύεται και λατρεύεται από αυτούς: ο Βράχος του Ισραήλ μίλησε σε εμένα · ο ίδιος με τον Θεό του Ισραήλ με άλλα λόγια, ο οποίος είναι η δύναμη και η ασφάλεια του Ισραήλ· ή το δεύτερο θεϊκό Πρόσωπο, ο Υιός και Λόγος του Θεού, εννοείται, ο οποίος συχνά ονομάζεται βράχος στη Γραφή· και είναι ο βράχος πάνω στον οποίο το Ισραήλ ή η εκκλησία του Θεού οικοδομείται και στον οποίο παραμένει ασφαλής και σταθερή, οι πύλες του άδη δεν μπορούν να υπερισχύσουν εναντίον της· και έτσι εδώ είναι παράδειγμα και απόδειξη τριάδας προσώπων στη Θεότητα· ο Θεός του Ισραήλ, Ιεχωβάς ο Πατέρας· ο Βράχος του Ισραήλ, Ιεχωβάς ο Υιός· και το Πνεύμα του Ιεχωβά, όπως στο Β' Σαμουήλ 23:2 , ο οποίος είναι Ιεχωβάς το Πνεύμα: τώρα τι ειπώθηκε από αυτά τα τρία θεϊκά Πρόσωπα στον Δαβίδ και δι' αυτού και σχετικά με τον εαυτό του ως τύπο του Μεσσία, ακολουθεί: αυτός που κυβερνά πάνω σε ανθρώπους πρέπει να είναι δίκαιος, κυβερνώντας με τον φόβο του Θεού · το οποίο είναι χαρακτηριστικό που κάθε βασιλιάς μεταξύ ανθρώπων οφείλει να έχει, απονέμοντας δικαιοσύνη στους υπηκόους του· κυβερνώντας όχι μόνο σύμφωνα με τους νόμους της χώρας αλλά σύμφωνα με τον νόμο του Θεού· έχοντας τον φόβο του μπροστά στα μάτια τους και ενεργώντας με σκοπό την τιμή και τη δόξα του, του οποίου είναι αντιπρόσωποι και στον οποίο είναι υπεύθυνοι· πρέπει να κυβερνούν με πραότητα και ανθρωπιά, θεωρώντας ότι είναι άνθρωποι και όχι θηρία, πάνω στα οποία κυβερνούν.Ο Γκιλ προχωρά συγκρίνοντας τον άρχοντα με το φως του πρωινού.
Στίχος 4. Και θα είναι ως το φως του πρωινού, όταν ο ήλιος ανατέλλει, ακόμη και πρωινό χωρίς σύννεφα ,.... Δηλαδή, ένας τέτοιος άρχοντας που κυβερνά με δικαιοσύνη και με τον φόβο του Θεού· είναι το φως και η δόξα του λαού του, ο οποίος τους καθοδηγεί και τους κατευθύνει, τους κάνει χαρούμενους και άνετους· οι διοικήσεις του είναι ευχάριστες και απολαυστικές και υπόσχονται μια αυξανόμενη και αυξανόμενη ευτυχία σε αυτούς, όπως το πρωινό φως και ο ανατέλλων ήλιος· και δεν υπάρχουν σύννεφα ούτε προμηνύματα σκοτεινών καιρών, θλίψης και δυστυχίας, που έρχονται πάνω τους, αλλά το αντίθετο: και με τον Χριστό αυτές οι μεταφορές ταιριάζουν καλά, ο οποίος είναι το αληθινό φως που λάμπει, Ιωάννης 1:9 · ο αστέρας του πρωινού, Αποκάλυψη 22:16 · η ανατολή από ψηλά, Λουκάς 1:78 · ο ήλιος της δικαιοσύνης, Μαλαχίας 4:2 · και φως του κόσμου, Ιωάννης 8:2 · η έξοδος ή η εμφάνισή του στην ανθρώπινη φύση, κατά την ενσάρκωσή του, ήταν ως το πρωινό, Ωσηέ 6:3 · η πρώτη ανακάλυψή του στον Αδάμ, αφού η αμαρτία έφερε νύχτα σκότους στον κόσμο, ήταν ως την αυγή του πρωινού· και αυτό το φως όπως εκείνο του πρωινού αυξήθηκε, φρέσκες και καθαρότερες ανακαλύψεις του γίνονταν στους πατριάρχες μετά· και αν και ακόμη ο ήλιος δεν είχε ανατείλει και δεν ήταν πρωινό χωρίς σύννεφα, όμως οι ανακαλύψεις που γίνονταν τότε έφερναν χαρά μαζί τους, όπως στον Αβραάμ και άλλους, και ήταν σίγουρο σημάδι της ανατολής του ήλιου.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει με την αιώνια διαθήκη που έγινε με τον Δαβίδ.
όπως το φως του πρωινού, το οποίο αυξάνεται λίγο λίγο, και όπως το πρωινό, το οποίο μερικές φορές δεν είναι συννεφιασμένο και μερικές φορές ο ήλιος λάμπει καθαρά και μερικές φορές όχι· ή όπως το τρυφερό χορτάρι, το οποίο μερικές φορές ανθίζει και μετά μαραίνεται· αλλά έτσι δεν είναι η βασιλεία μου, είναι αιώνια, δοθείσα και εξασφαλισμένη από αιώνια διαθήκη· και τέτοια σίγουρα είναι ή θα είναι η βασιλεία του Μεσσία: όμως έκανε μαζί μου αιώνια διαθήκη, τακτοποιημένη σε όλα τα πράγματα και βέβαιη · ή, «γιατί ο έκανε», κ.λπ.Ο Γκιλ κλείνει περιγράφοντας το τέλος των υιών του Βελίαλ.
Στίχος 7. Αλλά ο άνθρωπος που θα τους αγγίξει πρέπει να είναι περιφραγμένος με σίδηρο και το ραβδί του δόρατος ,.... Για να απομακρύνει αυτά τα αγκάθια ή υιούς του Βελίαλ από τον δρόμο ή για να υπερασπιστεί τον εαυτό του εναντίον τους· ή όπλα πολέμου πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να τους κατακτήσουν και να τους καταστρέψουν, σύμφωνα με την έννοια του Μπεν Γκέρσομ και την οποία ακολουθεί ο Ντε Ντιέ· ένας άνθρωπος που ανακατεύεται μαζί τους πρέπει να περιμένει να πληγωθεί και να τραυματιστεί από αυτούς τόσο πολύ σε όλο το σώμα, σαν όχι μόνο η αιχμή ή η σιδερένια κεφαλή του δόρατος αλλά και το ξύλο ή η λαβή του δόρατος να ωθηθούν μέσα του· αλλά η προηγούμενη έννοια φαίνεται καλύτερη: και θα καούν εντελώς με φωτιά στον ίδιο τόπο : όπου φύτρωσαν τα αγκάθια ή όπου μεταφέρθηκαν ή κάθονται· όπου πρόσωπα κάθονται για να ζεσταθούν κοντά τους: και αυτό μπορεί να εννοηθεί για την καταστροφή των πονηρών αρχόντων, όταν η βασιλεία τους αφαιρείται από αυτούς και καταναλώνονται ρίζα και κλάδος· και ήταν αληθινό όχι μόνο για τον Σαούλ και τους απογόνους του, όπως το εφαρμόζουν μερικοί, και για τον Ιεροβοάμ και αυτούς που του μοιάζουν, όπως ο παραπάνω Ιουδαίος συγγραφέας· αλλά για τους πονηρούς Ιουδαίους και τους άρχοντές τους, αυτούς τους υιούς του Βελίαλ, οι οποίοι απέρριψαν τον ζυγό του Χριστού και δεν ήθελαν αυτόν να βασιλεύει πάνω τους· στους οποίους ο Κύριος έστειλε τους ρωμαϊκούς στρατούς περιφραγμένους με σπαθιά και δόρατα και έκαψαν την πόλη τους και τους κατέστρεψαν στον ίδιο τόπο· και μπορεί να συμπεριλάβει τον αντίχριστο και τα αντίχριστα κράτη, αυτούς τους υιούς του Βελίαλ, του πονηρού άνομου και άνομου, του υιού της απωλείας, του οποίου η πόλη, η Ρώμη, θα καεί με φωτιά· και ακόμη και όλοι οι πονηροί άνθρωποι, την μεγάλη ημέρα της κρίσης, στην οποία αναφέρεται η Ταργκούμ αυτά τα λόγια· όταν αυτοί, των οποίων το τέλος, όπως τα αγκάθια, είναι να καούν, θα ριφθούν στη λίμνη που καίει με φωτιά και θειάφι.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς η βεβαιότητα της διαθήκης του Θεού με τον Δαβίδ ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στη βασιλεία του Χριστού σήμερα; Με ποιους τρόπους πειράζεστε να βασίζεστε στην ανθρώπινη δύναμη αντί για την έμπνευση του Πνεύματος; Πού βλέπετε την αντίθεση μεταξύ του δίκαιου άρχοντα και των υιών του Βελίαλ στους δικούς σας κύκλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸ Πνεῦμα τὸ λαλῆσαν διὰ Δαυΐδ, καὶ διὰ τὴν αἰώνιον διαθήκην τὴν τεταγμένην ἐν πᾶσι καὶ βεβαίαν, τὴν πληρωθεῖσαν ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ δικαίῳ Βασιλεῖ ἡμῶν. Διὰ τῆς χάριτός σου διατήρησον ἡμᾶς ἐμπιστευομένους εἰς τὸ τετελεσμένον ἔργον αὐτοῦ, περιπατοῦντας ταπεινῶς ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καὶ προφυλαττομένους ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας τῆς φερούσης κρίσιν. Εἴθε οἱ λόγοι καὶ αἱ ζωαὶ ἡμῶν νὰ σοὶ φέρουν δόξαν καθὼς ἀναπαυόμεθα ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τῷ σῴζοντι καὶ διατηροῦντι ἡμᾶς μέχρι τέλους. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →