← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Φωτιά στα Σόδομα και Διατηρημένη Αγνότητα: Λώτ και Αβιμέλεχ — Γένεσις 19 και 20

Γένεσις 19-20Ομιλίαι εις την Α΄ Επιστολήν Ιωάννου υπό του Μακαρίου Αυγουστίνου Ιππώνος21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι Γένεσις 19 και 20 είναι κεφάλαια κρίσεως και ελέους ενωμένα. Οι δύο άγγελοι που έφυγαν από τη Μαμβρή κατέρχονται στα Σόδομα, και ο Λώτ τους υποδέχεται, και αυτοί τον σύρουν αυτόν και την οικογένειά του έξω από το χέρι διότι «ο Κύριος εσπλαχνίσθη αυτόν». Έπειτα πυρ και θείον πίπτουν, και οι πόλεις της πεδιάδος γίνονται στάχτη, και η γυναίκα του Λώτ — βλέπουσα οπίσω — γίνεται στήλη άλατος. Στο κεφάλαιο 20 η σκηνή μετατίθεται στη Γέραρα, όπου ο Αβραάμ πάλι αποκαλεί τη Σάρρα αδελφή του, και ο Αβιμέλεχ ο βασιλεύς την λαμβάνει, και ο Θεός ο Ίδιος φυλάττει την αγνότητά της και ελέγχει τον βασιλέα εν ονείρω. Ο οδηγός μας παραμένει ο Μακάριος Αυγουστίνος Ιππώνος (354–430), ο μέγας Πατήρ της Δύσεως τον οποίον η Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά ως Μακάριον· αυτός ερμηνεύει το πυρ των Σοδόμων ως αληθινό δείγμα της εσχάτης κρίσεως, το οπίσω βλέμμα της γυναικός του Λώτ ως προειδοποίησιν προς πάσαν ψυχήν φεύγουσαν την παλαιάν ζωήν, και την αθίκτη επιστροφήν της Σάρρας ως έργον Θεού ο οποίος υπερασπίζεται εκείνους που εμπιστεύονται εις Αυτόν. Οργή και τρυφερότης κινούνται δια των σελίδων τούτων ομού — ο Θεός ο οποίος καίει τους αμετανοήτους είναι ο Θεός ο οποίος δεν θα επιτρέψη να βλαφθούν οι ιδικοί Του.
Διαβάστε

Ανάγνωσις

Αναγνώσατε Γένεσιν 19–20 — τους δύο αγγέλους ερχομένους εις τα Σόδομα εσπέρας και τον Λώτ εισάγοντα αυτούς εις τον οίκον αυτού· τους άνδρας της πόλεως περικυκλουμένους υπό τυφλώσεως· τους αγγέλους αρπάζοντας τον Λώτ, την γυναίκα αυτού και τας δύο θυγατέρας αυτού από του χειρός διότι ο Κύριος εσπλαχνίσθη, και την εντολήν, «Σώζου υπέρ της ψυχής σου· μη βλέψης οπίσω σου»· τον Κύριον βρέχοντα θείον και πυρ επί Σόδομα και Γόμορραν· την γυναίκα του Λώτ βλέπουσαν οπίσω και γινομένην στήλην άλατος· και έπειτα το κεφάλαιον 20 — τον Αβραάμ παροικούντα εν Γεράροις, αποκαλούντα την Σάρραν αδελφήν αυτού· τον Αβιμέλεχ λαμβάνοντα αυτήν, και τον Θεόν ερχόμενον προς αυτόν εν ονείρω νυκτός, «συ δε εί συ άνθρωπος νεκρός, περί της γυναικός ης έλαβες· διότι αυτή εστίν ανδρός γυνή»· την ιδίαν μαρτυρίαν του Θεού, «εγώ εκώλυσα σε του αμαρτήσαι εις εμέ»· και την Σάρραν αποκατασταθείσαν αθίκτη, μετά της προσευχής του Αβραάμ θεραπευούσης τον οίκον του βασιλέως.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακάριος Αυγουστίνος βλέπει εις την καύσιν των πόλεων της πεδιάδος ουχί μόνον αρχαίαν συμφοράν αλλά προεικόνισιν του πυρός το οποίον τελειώνει την εποχήν. Η καταστροφή ήτο ολοκληρωτική — βροχή πυρός εξ ουρανού μετετράπη εις στάχτην ολόκληρον εκείνην την περιοχήν της ασεβούς πόλεως — και ίσταται ως σημείον κρεμασμένον υπέρ πάσης ανθρωπίνης ιστορίας: Αλλ’ η τιμωρία αυτών ήτο δείγμα της θείας κρίσεως της μελλούσης. Την εντολήν των αγγέλων να μη βλέψωσιν οπίσω ερμηνεύει ευθέως εις τον αγώνα της ιδίας ψυχής, διότι ο κίνδυνος του οπισθοβλέμματος είναι ο κίνδυνος της καρδίας η οποία ποθεί εκείνο από του οποίου η χάρις την ερρύσατο — δεν πρέπει να βλέπωμεν οπίσω εν καρδία προς την παλαιάν ζωήν την οποίαν, αναγεννηθέντες διά της χάριτος, απεθέσαμεν. Η γυνή του Λώτ, σταματώσα και μετατραπείσα εις άλας, γίνεται μόνιμος προειδοποίησις εντεθειμένη εις την μνήμην παντός πιστού ο οποίος θα έφευγε την καιομένην πόλιν και δεν θα εβλεπεν οπίσω προς αυτήν με πόθον.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Εάν το κεφάλαιον 19 δείκνυσιν οργήν, το κεφάλαιον 20 δείκνυσι τον αυτόν Θεόν ως ζηλότυπον φύλακα των αθώων. Όταν ο Αβραάμ, φοβούμενος υπέρ της ζωής αυτού μεταξύ ξένων, πάλιν εκάλεσε την Σάρραν αδελφήν αυτού, δεν την εγκατέλειψεν αλλά την ενεπιστεύθη εις τον Θεόν — εμπιστευόμενος εις τον Θεόν την υπεράσπισιν της αγνότητος της γυναικός αυτού — ενώ έτι ελάμβανε όσην ανθρωπίνην φρόνησιν ηδύνατο, διότι το να μη πράξη τίποτε καθόλου θα ήτο πειρασμός: θα επείραζε τον Θεόν μάλλον παρά να εμπιστεύεται εις Αυτόν. Και ο Θεός απήντησε την εμπιστοσύνην: ο Αβραάμ έπραξεν εν Γεράροις μετά του Αβιμέλεχ ό,τι είχε πράξει ποτέ εν Αιγύπτω, και έλαβεν αυτήν οπίσω αθίκτη κατά τον αυτόν τρόπον. Τα δύο κεφάλαια θέτουν τας διδαχάς αυτών παραλλήλως. Ο Θεός ο οποίος έβρεξεν πυρ επί των αμετανοήτων πόλεων είναι ο αυτός Θεός ο οποίος εκράτησε την χείρα βασιλέως ειδωλολάτρου εν τη νυκτί και εφύλαξεν ακάθαρτον γυναίκα κοιμωμένην. Η κρίσις Αυτού και η προστασία Αυτού ρέουσιν εκ της αυτής αγιότητος — φοβερά εις τους αμετανοήτους, καταφύγιον εις εκείνους οι οποίοι κρύπτονται εις Αυτόν.
Απαντήστε

Απόκρισις

Μη βλέπετε οπίσω. Η επείγουσα παράκλησις των αγγέλων προς τον Λώτ είναι η επείγουσα παράκλησις του Ευαγγελίου προς εσάς: όταν η χάρις σας έχει σύρει έξω από τον καιόμενον οίκον παλαιάς ζωής, μη σταθήτε εις το χείλος αυτού και αφήσετε την καρδίαν σας να παρασυρθή προς τα οπίσω προς εκείνο το οποίον σας κατέστρεψεν. Η γυνή του Λώτ δεν εστράφη διά να πράξη κακόν — μόνον εβλέψεν — και το βλέμμα ήτο πόθος, και ο πόθος την εστερέωσεν εις τον τόπον. Φεύγετε προς τα εμπρός, προς το όρος, προς την ασφάλειαν, προς τον Χριστόν. Και μάθετε εκ του κεφαλαίου 20 πώς να ζήτε εις κόσμον φοβερόν: εμπιστεύεσθε τον Θεόν διά ό,τι δεν δύνασθε να ελέγξετε, ενώ πράττετε το έντιμον ό,τι δύνασθε. Ο Αβραάμ ενεπιστεύθη την ασφάλειαν της γυναικός αυτού εις τον Θεόν και έτι έπραξεν συνετώς, και ο Θεός ο Ίδιος έγινεν η υπεράσπισις αυτής. Δεν σας ζητείται να γίνετε απερίσκεπτοι εν ονόματι της πίστεως, ουδέ άπιστοι εν ονόματι της φρονήσεως — αλλά να πράττετε το μέρος σας και να αφήνετε το υπόλοιπον εις τας χείρας Εκείνου ο οποίος κωλύει βασιλείς από αμαρτίας και φυλάττει τους ιδικούς Του αθίκτους.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ, δίκαιε και ελεήμων, ο βρέξας κρίσιν επί των πόλεων της αμαρτίας και όμως οδηγήσας τον δούλον Σου έξω από του χειρός: λύτρωσόν με από την καύσιν αμετανοήτου ζωής, και μηδέποτε αφήσης την καρδίαν μου να βλέπη οπίσω με πόθον επί εκείνων τα οποία η χάρις Σου απέθεσεν. Στήριξον το πρόσωπόν μου προς το όρος της ασφαλείας το οποίον είναι ο Χριστός, και ας φύγω προς Αυτόν και μη εκκλίνω. Γίνου η υπεράσπισις πάντων των εμπιστευομένων εις Σε, ως υπήρξας η υπεράσπισις της αγνότητος της Σάρρας εν οίκω ξένου, και δίδαξόν με να εμπιστεύωμαι εις Σε ό,τι δεν δύναμαι να φυλάξω, ενώ πράττω εν τιμιότητι ό,τι δύναμαι. Φύλαξόν με αθίκτον από του κακού του περιβάλλοντός με, και φέρε με τέλος αβλαβή εις την βασιλείαν Σου. Εις Σε, Πάτερ, Υιέ, και Άγιον Πνεύμα, δόξα, ευχαριστία και προσκύνησις, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι εις την Α΄ Επιστολήν Ιωάννου υπό του Μακαρίου Αυγουστίνου Ιππώνος · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →