Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Παραλειπομένων 21-23 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Α' Παραλειπομένων 21–23 μας εισάγει στη σοβαρή αφήγηση της υπερήφανης απογραφής του Δαβίδ και στο έλεος που ακολουθεί. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά πώς η παιδαγωγία του Κυρίου γίνεται το ίδιο το μέσο με το οποίο αποκαλύπτεται ο τόπος του μελλοντικού ναού. Οι σκέψεις του τονίζουν τόσο τον κίνδυνο της αυτοπεποίθησης όσο και τη θαυμαστή χάρη που μετατρέπει την κρίση σε προετοιμασία για λατρεία. Καθώς ακούμε τα λόγια του, μας υπενθυμίζεται ότι ακόμη και οι αποτυχίες των υπηρετών του Θεού μπορούν να υπηρετήσουν τη μεγαλύτερη ιστορία της λύτρωσης. Το σημερινό μάθημα μας ωθεί να σκεφτούμε πώς η μετάνοια ανοίγει τον δρόμο για να προχωρήσουν οι σκοποί του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τις Α' Παραλειπομένων 21–23. Προσέξτε τη μετάβαση από την αμαρτία του Δαβίδ και τις δαπανηρές συνέπειές της στην θεία πρόνοια ενός θυσιαστηρίου και στις προσεκτικές προετοιμασίες για τον ναό. Αφήστε την αφήγηση να διεγείρει τόσο τη συνείδηση όσο και την ελπίδα καθώς προετοιμάζεστε να ακούσετε τις γνώσεις του Ματθαίου Χένρι για αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά ανιχνεύοντας την αμαρτία στην πηγή της στην πρόκληση του Σατανά και στην υπερηφάνεια του Δαβίδ.
Ι. Πόσο ενεργός ήταν ο πειραστής σε αυτό (εδ. 1): Ο Σατανάς στάθηκε εναντίον του Ισραήλ και προκάλεσε τον Δαβίδ να το κάνει. Λέγεται (Β' Βασιλειών κδ' 1) ότι η οργή του Κυρίου άναψε εναντίον του Ισραήλ και τον κίνησε να το κάνει. Οι δίκαιες κρίσεις του Θεού πρέπει να παρατηρούνται και να αναγνωρίζονται ακόμη και στις αμαρτίες και την αδικία των ανθρώπων. Είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός δεν είναι ο δημιουργός της αμαρτίας — δεν πειράζει κανέναν άνθρωπο· και επομένως, όταν λέγεται ότι τον κίνησε να το κάνει, πρέπει να εξηγηθεί από αυτό που υπονοείται εδώ, ότι, για σοφούς και άγιους σκοπούς, επέτρεψε στον διάβολο να το κάνει. Εδώ ανιχνεύουμε αυτό το βρώμικο ρεύμα μέχρι την πηγή του. Ότι ο Σατανάς, ο εχθρός του Θεού και κάθε καλού, πρέπει να σταθεί εναντίον του Ισραήλ, δεν είναι παράξενο· αυτός στοχεύει σε αυτό, να αποδυναμώσει τη δύναμη, να μειώσει τον αριθμό και να επισκιάσει τη δόξα του Ισραήλ του Θεού, στον οποίο είναι Σατανάς, ορκισμένος αντίπαλος. Αλλά ότι πρέπει να επηρεάσει τον Δαβίδ, τον άνθρωπο της καρδιάς του Θεού, να κάνει κάτι λάθος, μπορεί κάλλιστα να προκαλέσει απορία. Κανείς θα νόμιζε ότι είναι ένας από εκείνους που ο πονηρός δεν αγγίζει. Όχι, ακόμη και οι καλύτεροι άγιοι, μέχρι να φτάσουν στον ουρανό, δεν πρέπει ποτέ να θεωρούν τους εαυτούς τους εκτός της εμβέλειας των πειρασμών του Σατανά. Τώρα, όταν ο Σατανάς σκόπευε να κάνει κακό στον Ισραήλ, τι πορεία ακολούθησε; Δεν κίνησε τον Θεό εναντίον τους για να τους καταστρέψει (όπως στον Ιώβ, κεφ. β' 3), αλλά προκάλεσε τον Δαβίδ, τον καλύτερο φίλο που είχαν, να τους απαριθμήσει, και έτσι να προσβάλει τον Θεό και να τον στρέψει εναντίον τους. Σημείωσε, 1. Ο διάβολος μας κάνει περισσότερο κακό πειράζοντάς μας να αμαρτήσουμε εναντίον του Θεού μας παρά κατηγορώντας μας ενώπιον του Θεού μας. Δεν καταστρέφει κανέναν παρά μόνο με τα ίδια τους τα χέρια, 2. Η μεγαλύτερη κακία που μπορεί να κάνει στην εκκλησία του Θεού είναι να πειράξει τους άρχοντες της εκκλησίας στην υπερηφάνεια· γιατί κανείς δεν μπορεί να συλλάβει τις μοιραίες συνέπειες αυτής της αμαρτίας σε όλους, ιδιαίτερα στους άρχοντες της εκκλησίας. Εσείς δεν θα είστε έτσι, Λουκάς κβ' 26.Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς πώς ο Δαβίδ λαμβάνει και υπομένει την διόρθωση του Κυρίου.
Ι. Πώς διορθώθηκε. Αν τα πιο αγαπημένα παιδιά του Θεού κάνουν λάθος, πρέπει να περιμένουν να πληρώσουν γι' αυτό. 1. Του δίνεται να καταλάβει ότι ο Θεός είναι δυσαρεστημένος· και ότι δεν είναι μικρή δυστυχία για έναν τόσο καλό άνθρωπο όπως ο Δαβίδ, εδ. 7. Ο Θεός παρατηρεί και δυσαρεστείται με τις αμαρτίες του λαού του· και καμία αμαρτία δεν είναι πιο δυσάρεστη σε αυτόν από την υπερηφάνεια της καρδιάς· ούτε τίποτα δεν είναι πιο ταπεινωτικό, και θλιβερό, και νεκρωτικό για μια ευσεβή ψυχή, από το να δει τον εαυτό της υπό τη δυσαρέσκεια του Θεού. 2. Τίθεται στην επιλογή του αν θα τιμωρηθεί με πόλεμο, λιμό ή πανούκλα· γιατί πρέπει να τιμωρηθεί, και με ένα από αυτά. Έτσι, για περαιτέρω ταπείνωσή του, τίθεται σε στενόχωρη θέση, μεγάλη στενόχωρη θέση, και ο τρόμος και των τριών κρίσεων εντυπώνεται στο μυαλό του, χωρίς αμφιβολία προς μεγάλη κατάπληξή του, ενώ σκέφτεται ποια θα διαλέξει. 3. Ακούει για 70.000 από τους υπηκόους του που σε λίγες ώρες χτυπήθηκαν νεκροί από την πανούκλα, εδ. 14. Ήταν υπερήφανος για το πλήθος του λαού του, αλλά η θεία Δικαιοσύνη πήρε μια πορεία για να τους κάνει λιγότερους. Δικαίως αφαιρείται από εμάς, εξασθενεί ή πικραίνεται σε εμάς, αυτό για το οποίο είμαστε υπερήφανοι. Ο Δαβίδ πρέπει να έχει απαριθμηθεί ο λαός: Φέρτε μου τον αριθμό τους, λέει, για να τον ξέρω. Αλλά τώρα ο Θεός τους απαριθμεί με άλλον τρόπο, αριθμεί στη μάχαιρα, Ησαΐας ξε' 12. Και ο Δαβίδ είχε έναν άλλο αριθμό τους που του φέρθηκε, περισσότερο προς σύγχυσή του παρά προς ικανοποίησή του, δηλαδή τον αριθμό των σκοτωμένων — έναν μαύρο κατάλογο θνησιμότητας, που είναι μια μείωση στον κατάλογο στρατολόγησής του. 4. Βλέπει τον άγγελο της καταστροφής, με το σπαθί του τραβηγμένο εναντίον της Ιερουσαλήμ, εδ. 16. Αυτό δεν μπορούσε παρά να είναι πολύ τρομερό γι' αυτόν, καθώς ήταν ορατή ένδειξη της οργής του ουρανού, και απειλούσε την πλήρη καταστροφή αυτής της αγαπημένης πόλης. Οι πανούκλες κάνουν τις μεγαλύτερες καταστροφές στα πιο πολυπληθή μέρη. Η θέα ενός αγγέλου, αν και έρχεται ειρηνικά και σε φιλική αποστολή, έχει κάνει ακόμη και ισχυρούς άνδρες να τρέμουν· πόσο τρομερή τότε πρέπει να είναι αυτή η θέα ενός αγγέλου με τραβηγμένο σπαθί στο χέρι του, ένα φλεγόμενο σπαθί, όπως αυτό των χερουβίμ, που γύριζε προς κάθε κατεύθυνση για να φυλάξει τον δρόμο του δέντρου της ζωής! Ενώ βρισκόμαστε υπό την οργή του Θεού, οι άγιοι άγγελοι είναι οπλισμένοι εναντίον μας, αν και δεν τους βλέπουμε όπως ο Δαβίδ.Ο Χένρι ολοκληρώνει δείχνοντας πώς η μετάνοια αποκαθιστά την ειρήνη και εγκαθιστά το θυσιαστήριο.
Έχουμε εδώ τη διαμάχη που ολοκληρώθηκε, και, με τη μετάνοια του Δαβίδ, έγινε η ειρήνη του με τον Θεό. Αν και ήσουν θυμωμένος μαζί μου, ο θυμός σου απομακρύνθηκε. 1. Τέθηκε ένα σταμάτημα στην πρόοδο της εκτέλεσης, εδ. 15. Όταν ο Δαβίδ μετανόησε για την αμαρτία, ο Θεός μετανόησε για την κρίση, και διέταξε τον άγγελο της καταστροφής να σταματήσει το χέρι του και να βάλει το σπαθί του στη θήκη, εδ. 27. 2. Δόθηκε οδηγία στον Δαβίδ να υψώσει ένα θυσιαστήριο στο αλώνι του Ορνάν, εδ. 18. Ο άγγελος διέταξε τον προφήτη Γαδ να φέρει στον Δαβίδ αυτή την οδηγία. Ο ίδιος άγγελος που είχε, στο όνομα του Θεού, διεξάγει τον πόλεμο, είναι εδώ πρόθυμος να ξεκινήσει τη συνθήκη ειρήνης· γιατί οι άγγελοι δεν επιθυμούν την ημέρα της οδύνης. Ο άγγελος θα μπορούσε να δώσει αυτή την εντολή στον Δαβίδ ο ίδιος· αλλά επέλεξε να το κάνει μέσω του οραματιστή του, ώστε να τιμήσει το προφητικό αξίωμα. Έτσι η αποκάλυψη του Ιησού Χριστού κοινοποιήθηκε από τον άγγελο στον Ιωάννη, και από αυτόν στις εκκλησίες. Η εντολή στον Δαβίδ να χτίσει ένα θυσιαστήριο ήταν ένα ευλογημένο σημάδι συμφιλίωσης· γιατί, αν ο Θεός είχε ευχαριστηθεί να τον σκοτώσει, δεν θα είχε ορίσει, επειδή δεν θα δεχόταν, θυσία στα χέρια του. 3. Ο Δαβίδ έκανε αμέσως μια συμφωνία με τον Ορνάν για το αλώνι· γιατί δεν θα υπηρετούσε τον Θεό με έξοδα άλλων ανθρώπων. Ο Ορνάν γενναιόδωρα του το πρόσφερε δωρεάν, όχι μόνο από ευγένεια προς τον βασιλιά, αλλά επειδή ο ίδιος είχε δει τον άγγελο (εδ. 20), το οποίο τον τρόμαξε τόσο πολύ που αυτός και οι τέσσερις γιοι του κρύφτηκαν, ανίκανοι να αντέξουν τη λάμψη της δόξας του και φοβισμένοι από το τραβηγμένο σπαθί του. Υπό αυτές τις ανησυχίες ήταν πρόθυμος να κάνει οτιδήποτε προς την εξιλέωση. Εκείνοι που είναι δεόντως ευαισθητοποιημένοι στους τρόμους του Κυρίου θα κάνουν ό,τι μπορούν, στις θέσεις τους, για να προωθήσουν τη θρησκεία, και να ενθαρρύνουν όλες τις μεθόδους συμφιλίωσης για την απομάκρυνση της οργής του Θεού. 4. Ο Θεός μαρτύρησε την αποδοχή των προσφορών του Δαβίδ σε αυτό το θυσιαστήριο· Του απάντησε από τον ουρανό με φωτιά, εδ. 26. Για να σημάνει ότι η οργή του Θεού απομακρύνθηκε από αυτόν, η φωτιά που δικαίως θα μπορούσε να προσκολληθεί στον αμαρτωλό προσκολλήθηκε στη θυσία και την κατανάλωσε· και, με αυτό, το καταστροφικό σπαθί επέστρεψε στη θήκη του. Έτσι ο Χριστός έγινε αμαρτία και κατάρα για εμάς, και ευαρέστησε στον Κύριο να τον συνθλίψει, ώστε μέσω αυτού ο Θεός να είναι σε εμάς, όχι καταναλωτική φωτιά, αλλά συμφιλιωμένος Πατέρας. 5. Συνέχισε να προσφέρει τις θυσίες του σε αυτό το θυσιαστήριο. Το χάλκινο θυσιαστήριο που έφτιαξε ο Μωυσής ήταν στη Γαβαών (εδ. 29), και εκεί προσφέρονταν όλες οι θυσίες του Ισραήλ· αλλά ο Δαβίδ ήταν τόσο τρομαγμένος από τη θέα του σπαθιού του αγγέλου που δεν μπορούσε να πάει εκεί, εδ. 30. Η υπόθεση απαιτούσε βιασύνη, όταν η πανούκλα είχε αρχίσει. Ο Ααρών πρέπει να πάει γρήγορα, μάλιστα, πρέπει να τρέξει, για να κάνει εξιλέωση, Αριθμοί ιστ' 46, 47. Και η περίπτωση εδώ δεν ήταν λιγότερο επείγουσα· έτσι ώστε ο Δαβίδ δεν είχε χρόνο να πάει στη Γαβαών· ούτε τολμούσε να αφήσει τον άγγελο με το σπαθί του τραβηγμένο πάνω από την Ιερουσαλήμ, μήπως το μοιραίο χτύπημα δοθεί πριν επιστρέψει. Και επομένως ο Θεός, με τρυφερότητα προς αυτόν, τον πρόσταξε να χτίσει ένα θυσιαστήριο σε εκείνο το μέρος, απαλλάσσοντάς τον από τον δικό του νόμο σχετικά με ένα θυσιαστήριο λόγω της παρούσας ανάγκης, και αποδεχόμενος τις θυσίες που προσφέρονταν σε αυτό το νέο θυσιαστήριο, το οποίο δεν στήθηκε σε αντίθεση με εκείνο, αλλά σε συμφωνία με αυτό. Τα σύμβολα της ενότητας δεν επιμένουν τόσο πολύ όσο η ίδια η ενότητα. Μάλιστα, όταν η παρούσα ανάγκη πέρασε (όπως φαίνεται), ο Δαβίδ, όσο ζούσε, θυσίαζε εκεί, αν και το θυσιαστήριο στη Γαβαών εξακολουθούσε να διατηρείται· γιατί ο Θεός είχε εγκρίνει τις θυσίες που προσφέρονταν εδώ και είχε μαρτυρήσει την αποδοχή τους, εδ. 28. Σε εκείνες τις διακονίες στις οποίες έχουμε βιώσει τα σημάδια της παρουσίας του Θεού, και έχουμε βρει ότι είναι μαζί μας αληθινά, είναι καλό να συνεχίσουμε την παρουσία μας. 'Εδώ ο Θεός με συνάντησε με χάρη, και επομένως θα περιμένω ακόμη να τον συναντήσω.'
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι στοχάζεται τη μετάβαση από την κρίση στο χαρούμενο έργο της προετοιμασίας του ναού.
'Από τον τρώγοντα βγαίνει τροφή.' Ήταν με αφορμή την τρομερή κρίση που επιβλήθηκε στον Ισραήλ για την αμαρτία του Δαβίδ που ο Θεός έδωσε ένδειξη για την ανέγερση ενός άλλου θυσιαστηρίου, και για τον τόπο όπου θα ήθελε να χτιστεί ο ναός, πάνω στον οποίο ο Δαβίδ παρακινήθηκε με μεγάλη δύναμη να κάνει προετοιμασίες για αυτό το μεγάλο έργο, στο οποίο, αν και το είχε σχεδιάσει από καιρό, φαίνεται ότι είχε, τελευταία, γίνει αμελής, μέχρι που ξύπνησε από τον συναγερμό εκείνης της κρίσης. Τα σημάδια της εύνοιας του Θεού που έλαβε μετά από εκείνα της δυσαρέσκειάς του, Ι. Τον κατεύθυναν στον τόπο, εδ. 1. ΙΙ. Τον ενθάρρυναν και τον ξεσήκωσαν στο έργο. 1. Αφιερώθηκε στην προετοιμασία για το χτίσιμο, εδ. 2-5. 2. Δίδαξε τον Σολομώντα, και του έδωσε εντολή σχετικά με αυτό το έργο, εδ. 6-16. 3. Διέταξε τους άρχοντες να τον βοηθήσουν σε αυτό, εδ. 17-19. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ της κατάστασης του πνεύματος του Δαβίδ στην αρχή του προηγούμενου κεφαλαίου και στην αρχή αυτού. Εκεί, στην υπερηφάνεια της καρδιάς του, απαριθμούσε τον λαό· εδώ, στην ταπείνωσή του, προετοιμάζεται για την υπηρεσία του Θεού. Εκεί η διαφθορά ήταν κυρίαρχη (αλλά το πηγάδι του ζωντανού νερού στην ψυχή, αν και μπορεί να θολώσει, θα καθαρίσει ξανά από μόνο του)· η χάρη εδώ έχει ανακτήσει το πάνω χέρι.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί η υπερηφάνεια να σας ωθεί να ενεργείτε ανεξάρτητα από τον Θεό; Πώς η αποδοχή της διόρθωσης από τον Δαβίδ σας ενθαρρύνει να ανταποκριθείτε στη συνείδηση; Με ποιους τρόπους μπορούν οι παλιές αποτυχίες να γίνουν το θεμέλιο για μελλοντική λατρεία και υπηρεσία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την ειλικρινή καταγραφή της αποτυχίας του Δαβίδ και του ελέους που ακολούθησε. Δίδαξέ μας να αναγνωρίζουμε την λεπτή υπερηφάνεια που μας απομακρύνει από την εξάρτηση από εσένα. Δώσε μας γρήγορη μετάνοια όταν απομακρυνόμαστε και την ταπείνωση να δεχόμαστε την αγαπητική σου παιδαγωγία. Ας γίνουν οι τόποι της μεγαλύτερης ανάγκης μας θυσιαστήρια όπου η παρουσία σου γίνεται γνωστή. Ενίσχυσέ μας να προετοιμαστούμε πιστά για το έργο που μας εμπιστεύτηκες, και ας δείχνει κάθε πράξη υπακοής τους άλλους στον αληθινό ναό, τον Ιησού Χριστό. Στο όνομά του προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →