Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 131-132 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις της Βίβλου του Άλμπερτ Μπάρνς για μια προσεκτική ανάγνωση των Ψαλμών 131 και 132. Η υπομονετική ερμηνεία του Μπάρνς στίχο προς στίχο μας βοηθά να ακούσουμε αυτά τα Άσματα των Αναβαθμών με φρέσκια σαφήνεια, ανιχνεύοντας την ταπεινή αυτοεξέταση του ψαλμωδού και τις υποσχέσεις της διαθήκης που αγκυροβολούν την ελπίδα του Ισραήλ. Τα σχόλιά του μας προσκαλούν να παραμείνουμε πάνω στο ήσυχο πνεύμα που επαινείται στον πρώτο ψαλμό και τον σταθερό ζήλο που καταγράφεται στον δεύτερο, ώστε η ίδια εμπιστοσύνη και ευλάβεια να διαμορφώσουν τις δικές μας προσευχές και λατρεία σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 131 και 132 δυνατά, ακούγοντας την ταπεινή ομολογία του πρώτου ψαλμού και την ειλικρινή μεσιτεία του δεύτερου. Καθώς προφέρονται τα λόγια, παρατηρήστε την επαναλαμβανόμενη επίκληση της πιστότητας του Κυρίου και την πρόσκληση στην ελπίδα που κλείνει το τμήμα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εντυπώσει αυτές τις αρχαίες προσευχές στην παρούσα ζωή της εκκλησίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά σκιαγραφώντας το πιθανό πλαίσιο του Ψαλμού 131.
Χωρίς να μπορούμε να το προσδιορίσουμε αυτό με βέβαια γεγονότα, η υπόθεση που φαίνεται να συμφωνεί περισσότερο με το περιεχόμενο του ψαλμού θα ήταν ότι γράφτηκε όταν ήταν νέος άνδρας· όταν είχε εκφράσει, παρουσία άλλων, ορισμένες απόψεις για δημόσιες υποθέσεις που ερμηνεύτηκαν από αυτούς ως δηλωτικές ενός προπετούς και αυτάρεσκου πνεύματος. Αν έτσι, τότε αυτός ο ψαλμός ήταν πιθανώς μια ιδιωτική περισυλλογή για ό,τι είχε κάνει, και ήταν της φύσεως προσωπικής εξέτασης του πνεύματος και των κινήτρων του.Στη συνέχεια στρέφεται στην ρητή άρνηση του ψαλμωδού για υπερήφανη φιλοδοξία στον στίχο 1.
Στίχος 1. Κύριε, η καρδιά μου δεν είναι υπερήφανη - Αν και αυτό μου καταλογίζεται· αν και μπορεί να έχω πει πράγματα που φαίνεται να το υποδηλώνουν· αν και αυτό θα μπορούσε να φανεί δίκαιο συμπέρασμα από τη συμπεριφορά μου - όμως έχω συνείδηση ότι αυτό δεν είναι ο πραγματικός μου χαρακτήρας. Ό,τι είπα δεν ήταν αποτέλεσμα φιλοδοξίας. Ούτε τα μάτια μου υψωμένα - Έχω συνείδηση ότι δεν είμαι φιλόδοξος και φιλοδοξών - όπως κατηγορούμαι ότι είμαι. Ό,τι είπα δεν είναι αποτέλεσμα τέτοιου συναισθήματος, ούτε πρέπει να μου αποδοθεί τέτοια κατηγορία. Ούτε ασχολούμαι - Περιθώριο, όπως στα εβραϊκά, περπατώ. Δεν περπατώ ανάμεσα σε τέτοια πράγματα· δεν ερευνώ σε αυτά· δεν ανακατεύομαι με αυτά. Ό,τι είπα ή έκανα δεν είναι, όπως ειπώθηκε για μένα, αποτέλεσμα ενός παρεμβατικού και ανακατευόμενου πνεύματος. Μπορεί να φαίνεται έτσι· η δική μου συνείδηση μου λέει ότι δεν είναι έτσι.Ο Μπάρνς στη συνέχεια ξεδιπλώνει την ηρεμημένη ψυχή που απεικονίζεται στον στίχο 2.
Στίχος 2. Βεβαίως συμπεριφέρθηκα και ηρέμησα τον εαυτό μου - Περιθώριο, όπως στα εβραϊκά, την ψυχή μου. Το εβραϊκό είναι, «Αν δεν έχω καταπραΰνει και ηρεμήσει την ψυχή μου». Αυτός είναι ένας ισχυρός τρόπος επιβεβαίωσης ότι το έκανε. Η αρνητική μορφή χρησιμοποιείται συχνά έτσι για να δηλώσει ισχυρή επιβεβαίωση. Η πλήρης μορφή θα ήταν, «Ο Θεός γνωρίζει αν δεν το έκανα αυτό»· ή, «Αν δεν το έκανα αυτό, τότε ας υποστώ τις συνέπειες· ας τιμωρηθώ». Η ιδέα είναι ότι είχε συνείδηση ότι το έκανε αυτό. Αντί να είναι αλαζονικός, υπερήφανος και φιλόδοξος - αντί να ανακατεύεται με θέματα πάνω από αυτόν, και που δεν του ανήκαν, είχε γνωρίσει τη σωστή του θέση. Ήταν ευγενής, ήρεμος, αποτραβηγμένος. Η λέξη που αποδίδεται ως συμπεριφέρθηκα σημαίνει κυρίως να είμαι ομοιόμορφος ή επίπεδος· έπειτα, με τη μορφή που χρησιμοποιείται εδώ, να κάνω ομοιόμορφο, ομαλό ή επίπεδο· και χρησιμοποιείται εδώ με την έννοια του κατευνάζειν τον νου· εξομαλύνοντας τις τραχύτητές του· διατηρώντας τον ήρεμο.Κλείνει την ερμηνεία του ψαλμού αντλώντας την τελική του πρόσκληση στην ελπίδα.
Στίχος 3. Ας ελπίζει ο Ισραήλ στον Κύριο ... - Η σύνδεση φαίνεται να απαιτεί να κατανοήσουμε αυτό ως τη διαβεβαίωση εκείνου που κατηγορήθηκε για σκέψεις που φαίνονταν υπερβολικά υψηλές. Ως αποτέλεσμα όλων των περισυλλογών του (εκείνων των περισυλλογών για τις οποίες επιπλήχθηκε και κατηγορήθηκε για υπερηφάνεια, αλλά που πραγματικά συνελήφθησαν με ταπεινό πνεύμα) - ως έκφραση αυτού που είδε ότι φαινόταν να προηγείται αυτού που έβλεπαν οι άλλοι, ή να δείχνει συνήθεια σκέψης πέρα από τα χρόνια του - λέει ότι υπήρχαν λόγοι για τους οποίους ο Ισραήλ έπρεπε να ελπίζει στον Κύριο· ότι υπήρχε θεμέλιο για βέβαιη εμπιστοσύνη· ότι υπήρχε κάτι στον θείο χαρακτήρα που ήταν δίκαιος λόγος εξάρτησης· ότι υπήρχε κάτι στην πορεία των γεγονότων - στις τάσεις των πραγμάτων - που καθιστούσε σωστό για τον λαό του Θεού, για την εκκλησία, να ελπίζει, να εμπιστεύεται, να αισθάνεται βέβαιος για την τελική και μόνιμη ασφάλειά του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει το ευρύτερο μάθημα ότι η αληθινή θρησκεία παράγει πάντα πνεύμα παιδικό.
Η ιδέα είναι ότι ήταν ευγενής· ότι είχε κατευνάσει τα συναισθήματά του· ότι όποιες φιλοδοξίες κι αν είχε, τις είχε κρατήσει υπό έλεγχο· ότι αν και μπορεί να έκανε ερωτήσεις ή να πρόσφερε προτάσεις που φαίνονταν να μυρίζουν υπερηφάνεια ή φιλοδοξία, είχε συνείδηση ότι αυτό δεν ήταν έτσι, αλλά ότι είχε γνωρίσει τη σωστή του θέση και την είχε κρατήσει. Το συναίσθημα εδώ είναι ότι η θρησκεία παράγει πνεύμα παιδικό· ότι διαθέτει όλους να γνωρίζουν και να κρατούν τη σωστή τους θέση· ότι σε όποιες ερωτήσεις ή προτάσεις κι αν οδηγεί μεταξύ των νέων, θα τείνει να τους κρατά μετριόφρονες και ταπεινούς· και ότι όποιες προτάσεις κι αν είναι διατεθειμένος να κάνει κάποιος στην πρώιμη ζωή, θα συνδέονται με πνεύμα ταπεινό, ευγενές και αποτραβηγμένο. Η θρησκεία παράγει αυτοέλεγχο και είναι ασυμβίβαστη με υπερήφανο, αλαζονικό και φιλόδοξο πνεύμα.Καταλήγει δείχνοντας πώς το ίδιο ταπεινό πνεύμα εμφανίζεται στον μεγαλύτερο Υιό του Δαβίδ.
Αυτό θα έδειχνε τη φύση των προτάσεων που είχε εκφράσει, και που τον είχαν εκθέσει στην κατηγορία της αλαζονείας· και θα έδειχνε επίσης ώριμη και ώριμη συνήθεια σκέψης, πέρα από ό,τι θα περίμενε κανείς από κάποιον σε πολύ πρώιμη ζωή. Όλα αυτά ήταν, πιθανώς, εφαρμόσιμα στον Δαβίδ στα πρώιμα χρόνια του, ως προς τις περισυλλογές που μπορεί να προμήνυαν τι θα ήταν στο μέλλον· αυτό ήταν ιδιαιτέρως εφαρμόσιμο στον Απόγονο του Δαβίδ - μεγαλύτερο από αυτόν - ο οποίος, σε ηλικία δώδεκα ετών, εξέπληξε τους Εβραίους διδασκάλους στον ναό με «την κατανόηση και τις απαντήσεις του» Λουκά 2:47· αυτό δίνει μια όμορφη εικόνα μετριοφροσύνης ενωμένης με ασυνήθιστα χαρίσματα στην πρώιμη ζωή· αυτό δείχνει τι είναι πάντα η φύση της αληθινής θρησκείας - ως παράγουσα μετριοφροσύνη, και ως προτρέπουσα στην ελπίδα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή σας έχει επιπλήξει πρόσφατα ο Κύριος ένα ανήσυχο ή φιλόδοξο πνεύμα, και πώς απαντήσατε σε αυτή την επίπληξη; Με ποιους τρόπους η εικόνα του απογαλακτισμένου παιδιού σας βοηθά να αναπαυθείτε πιο ήσυχα στη φροντίδα του Κυρίου σήμερα; Πώς θα μπορούσαν οι υποσχέσεις της διαθήκης που ανακαλούνται στον Ψαλμό 132 να ενισχύσουν τις προσευχές σας για την εκκλησία σε εποχές αβεβαιότητας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για την ήσυχη μαρτυρία αυτών των ψαλμών και για τους πιστούς κόπους εκείνων που τους άνοιξαν σε εμάς. Δίδαξέ μας την ταπείνωση που αρνείται να ανακατεύεται σε θέματα πολύ υψηλά για εμάς, και χάρισέ μας την εγκατεστημένη εμπιστοσύνη που αναπαύεται σαν απογαλακτισμένο παιδί στον κόρφο σου. Θυμήσου την εκκλησία σου όπως θυμήθηκες τον Δαβίδ· εκπλήρωσε κάθε υπόσχεση που ειπώθηκε στον χρισμένο σου, και ένδυσέ τους ιερείς και τον λαό σου με δικαιοσύνη και χαρά. Ας γίνουν τα σπίτια και οι συναγωγές μας τόποι όπου η κιβωτός σου βρίσκει ανάπαυση και το όνομά σου τιμάται για πάντα, διαμέσου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →