Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτερονόμιον 19-20 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το Δευτερονόμιον 19 και 20 εκθέτουν την τακτική πρόνοια του Κυρίου για τη δικαιοσύνη και τον πόλεμο μέσα στον λαό της διαθήκης. Αυτά τα κεφάλαια παρουσιάζουν τον κυρίαρχο Θεό που διακρίνει μεταξύ ενόχου και αθώου, που καθορίζει όρια για τη γη και που ρυθμίζει τη συμπεριφορά του πολέμου ώστε οι σκοποί του για τον Ισραήλ να παραμείνουν ακέραιοι. Οι οδηγίες σχετικά με τις πόλεις καταφυγίου, η απαίτηση πολλαπλών μαρτύρων και οι περιορισμοί που τίθενται στις πολιορκητικές δυνάμεις προέρχονται όλα από το ίδιο θείο θέλημα που έδωσε τη γη και που υποστηρίζει τη δικαιοσύνη μεταξύ εκείνων που φέρουν το όνομά του. Σε αυτά τα διατάγματα ο Κύριος της διαθήκης αποκαλύπτει τόσο τον ζήλο του για τη διαφύλαξη της ζωής σύμφωνα με την αλήθεια όσο και την απόφασή του ότι ο λαός του πρέπει να συμπεριφέρεται ως αφιερωμένος στη δόξα του και όχι σε αχαλίνωτη κατάκτηση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το Δευτερονόμιον 19–20 με προσοχή στις προσεκτικές διακρίσεις που γίνονται μεταξύ εκούσιων και ακούσιων πράξεων, στις εγγυήσεις που περιβάλλουν τη μαρτυρία και στα όρια που επιβάλλονται ακόμη και στον έννομο πόλεμο. Παρατηρήστε πώς ο Κύριος ορίζει συγκεκριμένες πόλεις για καταφύγιο, απαιτεί δύο ή τρεις μάρτυρες για να θεμελιωθεί οποιαδήποτε κατηγορία και απαγορεύει την καταστροφή καρποφόρων δέντρων κατά τη διάρκεια παρατεταμένων πολιορκιών. Σημειώστε τις απαλλαγές που χορηγούνται σε ορισμένους άνδρες πριν από τη μάχη και την διαφορετική μεταχείριση που προβλέπεται για πόλεις κοντινές και μακρινές. Αυτές οι διατάξεις μαζί παρουσιάζουν την τακτοποίηση του Κυρίου της πολιτικής και στρατιωτικής ζωής υπό τη διαθήκη του.
Μελετήστε
Μελέτη
Το αρχικό τμήμα του κεφαλαίου 19 καθιερώνει έξι πόλεις καταφυγίου ώστε ο ανθρωποκτόνος που σκοτώνει τον πλησίον του χωρίς προηγούμενο μίσος να μπορεί να φύγει και να ζήσει. Το κείμενο διαχωρίζει προσεκτικά την περίπτωση της ακούσιας θανάτωσης από εκείνη του προμελετημένου φόνου. Το καταφύγιο υπάρχει όχι για να μειώσει την αξία της ζωής αλλά για να εμποδίσει τον εκδικητή του αίματος να ενεργήσει πριν εξεταστεί το ζήτημα από τους πρεσβυτέρους. Σε αυτή τη ρύθμιση ο Κύριος παρέχει κυριαρχικά ένα μέσο με το οποίο ο αθώος μπορεί να προστατευθεί ενώ ο ένοχος εξακολουθεί να λογοδοτεί. Η απαίτηση ο φονιάς να παραμείνει στην πόλη μέχρι τον θάνατο του αρχιερέα υπογραμμίζει περαιτέρω ότι η απελευθέρωση από τις συνέπειες ακόμη και ακούσιας αιματοχυσίας δεν είναι αυτόματη αλλά διέπεται από θεία διάταξη.
Ο νόμος στη συνέχεια ασχολείται με την αφαίρεση αρχαίων οροσήμων. Απαγορεύοντας τη μετακίνηση του λίθου ορίου του πλησίον, ο Κύριος προστατεύει την κληρονομιά που έχει αποδώσει σε κάθε οικογένεια. Αυτό το διάταγμα ενισχύει την αρχή ότι η ίδια η γη κατέχεται υπό χορήγηση διαθήκης και όχι με ανθρώπινη αρπαγή. Κάθε προσπάθεια αλλοίωσης αυτών των ορίων αποτελεί προσβολή κατά της διανομής του Κυρίου και κατά της σταθερότητας της κοινότητας που έχει σχηματίσει.
Η απαίτηση δύο ή τριών μαρτύρων ακολουθεί απευθείας. Μία μόνο μαρτυρία δεν αρκεί για να θεμελιωθεί ενοχή σε υπόθεση θανατικής ποινής. Ο Κύριος έτσι φυλάσσεται από τον κίνδυνο ένα πρόσωπο να καθορίζει με τον λόγο του τη ζωή άλλου. Όταν ανακαλύπτονται ψευδομάρτυρες, η ποινή που επιδίωξαν να επιβάλουν στον αθώο πρέπει να εκτελεστεί επάνω τους. Αυτή η αμοιβαία δικαιοσύνη υποστηρίζει την ακεραιότητα της δικαστικής διαδικασίας και αποστρέφεται τη διαστροφή της αλήθειας μέσα στη συνάθροιση της διαθήκης.
Το κεφάλαιο 20 στρέφεται στη συμπεριφορά του πολέμου. Πριν από τη μάχη ο ιερέας απευθύνεται στον λαό, υπενθυμίζοντάς τους ότι ο Κύριος ο Θεός τους πορεύεται μαζί τους για να πολεμήσει υπέρ αυτών. Ορισμένοι άνδρες απαλλάσσονται από την υπηρεσία: εκείνοι που έχουν οικοδομήσει νέο οίκο, φυτέψει αμπέλι, αρραβωνιαστεί σύζυγο ή είναι φοβισμένοι. Αυτές οι απαλλαγές διαφυλάσσουν τα συνήθη καθήκοντα της ζωής της διαθήκης ακόμη και εν μέσω εθνικής σύγκρουσης. Όταν πλησιάζεται μια πόλη, προσφέρεται πρώτα πρόταση ειρήνης· μόνο μετά την άρνηση προχωρεί η πολιορκία. Για μακρινές πόλεις οι άρρενες μπορεί να παραδοθούν στο ξίφος, όμως οι γυναίκες, τα παιδιά και τα ζώα γλιτώνονται. Για τις πόλεις εντός της γης που είναι αφιερωμένες σε καταστροφή απαιτείται πλήρης κρίση. Σε όλη αυτή τη ρύθμιση ο Κύριος διατηρεί κυρίαρχο έλεγχο τόσο στην περίσταση όσο και στα όρια του πολέμου.
Ένας αξιοσημείωτος περιορισμός εμφανίζεται στην απαγόρευση καταστροφής καρποφόρων δέντρων κατά τη διάρκεια παρατεταμένης πολιορκίας. Τα δέντρα δεν είναι εχθροί· παρέχουν τροφή για μελλοντικές γενιές. Ακόμη και στην άσκηση έννομης κρίσης ο λαός πρέπει να ενεργεί με μέριμνα για τη συνεχιζόμενη πρόνοια της γης που ο Κύριος έχει δώσει. Έτσι τα διατάγματα του πολέμου αντανακλούν την ίδια τάξη διαθήκης που διέπει τις πόλεις καταφυγίου και τους κανόνες της μαρτυρίας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτά τα κεφάλαια βρίσκονται σε συνέχεια με προγενέστερη νομοθεσία της διαθήκης που διακρίνει μεταξύ βαθμών ενοχής και απαιτεί τακτοποιημένη μαρτυρία. Η αρχή ότι ο Κύριος μόνος καθορίζει τα όρια της κληρονομιάς και τη συμπεριφορά του λαού του επανεμφανίζεται στα προφητικά συγγράμματα όταν ο Ισραήλ κρίνεται για παραβίαση ακριβώς αυτών των διαταγμάτων. Στην Καινή Διαθήκη η ίδια μέριμνα για αληθινή μαρτυρία και μετρημένη κρίση αναλαμβάνεται όταν ο Χριστός διδάσκει ότι το στόμα ομιλεί από την αφθονία της καρδιάς και όταν οι απόστολοι απαιτούν δύο ή τρεις μάρτυρες για να θεμελιωθεί οποιαδήποτε κατηγορία κατά πρεσβυτέρου. Οι πόλεις καταφυγίου βρίσκουν τον τελικό τους αντίστοιχο στην ασφάλεια που κατέχουν οι πιστοί στον Χριστό, ο οποίος απελευθερώνει από τον εκδικητή μέσω της ιδίας ιερατικής του υπηρεσίας. Ο περιορισμός που δείχνεται προς τα καρποφόρα δέντρα προλαμβάνει το ευρύτερο βιβλικό θέμα ότι η κρίση του Θεού, αν και αυστηρή, δεν αφανίζει την κτιστή τάξη που σκοπεύει να διαφυλάξει για τους δικούς του σκοπούς.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η διάκριση μεταξύ εκούσιας και ακούσιας αδικοπραγίας διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο εξετάζετε τη συνείδησή σας και τον τρόπο με τον οποίο κρίνετε τη συμπεριφορά άλλων μέσα στην εκκλησία;
Με ποιους τρόπους μπορεί η απαίτηση πολλαπλών μαρτύρων να πληροφορήσει την απόκρισή σας σε κατηγορίες ή φήμες που ανακύπτουν στην κοινότητά σας ή στη σύναξή σας;
Πώς πρέπει ο περιορισμός του Κυρίου ακόμη και στον έννομο πόλεμο να επηρεάσει την κατανόησή σας για τη χριστιανική συμπεριφορά σε θέσεις πολιτικής εξουσίας ή σε καιρούς εθνικής σύγκρουσης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ο Θεός μας, που έχεις καθιερώσει δικαιοσύνη και έλεος μέσα στη διαθήκη σου, χάρισε μας χάρη να τιμούμε τις διακρίσεις που έχεις κάνει μεταξύ ενόχου και αθώου. Διαφύλαξε την εκκλησία σου από ψευδή μαρτυρία και από βιαστική κρίση. Στήριξε εκείνους που φέρουν πολιτική εξουσία ώστε να ενεργούν σύμφωνα με τον λόγο σου και όχι σύμφωνα με αχαλίνωτη δύναμη. Κράτησέ μας ενθύμιους ότι η γη και ο καρπός της ανήκουν σε σένα και ότι η συμπεριφορά μας σε κάθε σφαίρα πρέπει να υπηρετεί τους κυρίαρχους σκοπούς σου. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.