← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικό 15-16 — με τον Benson

Λευιτικόν 15-16Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Μπένσον για το Λευιτικό 15-16 ανοίγει τα αρχαία καταστατικά της αγνότητας και του εξιλασμού, αποκαλύπτοντας πώς αυτά οδηγούν την καρδιά προς την αγιότητα και την τέλεια μεσιτεία του Χριστού. Η ποιμαντική του διορατικότητα καλεί κάθε αναγνώστη να προσεγγίσει αυτά τα κεφάλαια όχι απλώς ως ιστορία, αλλά ως ζωντανή διδασκαλία για τη ζωή της πίστης. Με ευλάβεια ετοιμαζόμαστε να ακούσουμε, να μάθουμε και να ανταποκριθούμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 15 και 16 του Λευιτικού με ήσυχη προσοχή. Αυτά τα χωρία εκθέτουν τους νόμους της τελετουργικής ακαθαρσίας και την επίσημη υπηρεσία της Ημέρας του Εξιλασμού. Καθώς ακούγονται τα λόγια, είθε το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά να δεχθεί τα βαθύτερα μαθήματα που αποκαλύπτει ο Benson σχετικά με την αγνότητα, τη μετάνοια και τη μία μεγάλη θυσία που αφαιρεί την αμαρτία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ξεκινά δηλώνοντας τον κύριο σκοπό των νόμων που καταγράφονται στο κεφάλαιο 15. Στίχος 1. Λευιτικό 15:1. Οι νόμοι σε αυτό το κεφάλαιο, αν και, στο σύνολό τους, αποσκοπούν στον ίδιο σκοπό με τις προηγούμενες περιπτώσεις, δηλαδή, να διδάξουν την αναγκαιότητα της ηθικής αγνότητας και να διατηρήσουν τον σεβασμό που οφείλεται στη λατρεία του Θεού, εντούτοις αποσκοπούσαν επίσης ιδιαίτερα ως περιορισμός στις αμέτρητες απολαύσεις της σάρκας. Στη συνέχεια στρέφεται στους κανονισμούς που διέπουν τα φυσικά συμβάντα και τους καθορισμένους περιορισμούς τους. Στίχοι 16-18. Λευιτικό 15:16-18. Και θα είναι ακάθαρτοι μέχρι το βράδυ. Έτσι ώστε να μην τολμούν να πλησιάσουν το αγιαστήριο για εκείνη την ημέρα· μέχρι το βράδυ. Δηλαδή, μέχρι να αρχίσει η επόμενη ημέρα. Αυτός ο νόμος χρησίμευε τόσο για τη διατήρηση της δέουσας εκτίμησης για τη φυσική αγνότητα, όσο και για τον περιορισμό της αμέτρητης χρήσης του συζυγικού κρεβατιού. Προχωρώντας στο κεφάλαιο 16, ο Benson περιγράφει την περιορισμένη είσοδο του αρχιερέα στα άγια των αγίων. Στίχος 2. Λευιτικό 16:2. Να μην έρχεται ανά πάσα στιγμή. Όχι όποτε θέλει, αλλά μόνο όταν εγώ θα ορίσω. Στον άγιο τόπο πίσω από το καταπέτασμα, ο αρχιερέας, ή ένας από τους κατώτερους ιερείς, πήγαινε κάθε πρωί και βράδυ όταν προσέφεραν θυμίαμα· αλλά σε αυτόν τον άγιο τόπο πίσω από το καταπέτασμα, που συνήθως ονομάζεται άγια των αγίων, ή ο πιο άγιος τόπος, όπως κανείς άλλος εκτός από τον αρχιερέα δεν έπρεπε να εισέλθει, έτσι ούτε αυτός έπρεπε να εισέλθει ανά πάσα στιγμή, ως κοινός τόπος λατρείας, ή να εκτελέσει εκεί θεία λειτουργία κατά την ευχαρίστησή του. Συνήθως έπρεπε να εισέλθει μόνο μία φορά το χρόνο, και αυτό την μεγάλη ημέρα του εξιλασμού, ή της εξιλέωσης για τις παραβάσεις ολόκληρου του ισραηλιτικού έθνους. Σε έκτακτες περιπτώσεις, μπορούσε επίσης να εισέλθει συχνότερα, όπως όταν έπρεπε να συμβουλευτεί το μαντείο του Θεού, ή όταν έπρεπε να αποσυναρμολογηθεί ή να στηθεί η σκηνή, σύμφωνα με τις πορείες του λαού. Μην πεθάνει. Για την αυθάδειά του. Γιατί θα εμφανιστώ στο σύννεφο. Ένα φωτεινό και ένδοξο σύννεφο πάνω από το ιλαστήριο. Αυτό το ιερό διαμέρισμα έπρεπε να το θεωρεί ως τον τόπο της ειδικής κατοικίας της θείας δόξας, και επομένως δεν έπρεπε να εισέλθει εκεί παρά μόνο όταν οριζόταν, και με τον τρόπο που ο Θεός διέταζε. Σχετικά με τους δύο τράγους, στη συνέχεια εκθέτει τη διακριτή αλλά ενωμένη σημασία τους. Στίχος 8. Λευιτικό 16:8. Ένας κλήρος για τον Κύριο. Για να θυσιαστεί σε αυτόν πάνω στο θυσιαστήριό του. Τόσο αυτός όσο και ο άλλος τράγος τύπωναν τον Χριστό· αυτός στον θάνατο και το πάθος του για εμάς, εκείνος στην ανάστασή του για τη σωτηρία μας. Ο άλλος κλήρος για τον αποδιοπομπαίο τράγο. Οι Εβραίοι διδάσκαλοι μας λένε ότι αυτός ο τράγος, στον οποίο μεταφέρθηκαν οι αμαρτίες του έθνους, φορτώθηκε με όλα τα σημάδια της μομφής και των κατάρων, και ότι ο λαός προσευχόταν να πέσουν πάνω του όλα αυτά τα κακά που θεωρούσαν ότι τους οφείλονταν. Έτσι ο Χριστός έγινε κατάρα για εμάς, ενώ πάνω του τέθηκαν οι ανομίες όλων μας.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Benson πιέζει την κλήση στην πραγματική αγιότητα που τελικά απαιτούν αυτές οι διατάξεις. Μπορούν τώρα να μεταλάβουν το δείπνο του Κυρίου, αυτοί που τότε δεν τολμούσαν να φάνε από την ειρηνική προσφορά. Και η μόλυνση που αποκτούμε από τις καθημερινές μας αδυναμίες μπορούμε να καθαριστούμε από αυτήν εν κρυπτώ, με τις ανανεωμένες πράξεις μετάνοιας και πίστης, χωρίς να λουστούμε σε νερό, ή να φέρουμε προσφορά στην πόρτα της σκηνής. 2ον, Ας απέχουμε προσεκτικά από κάθε αμαρτία, ως μολυσματική για τη συνείδηση, και ιδιαίτερα από όλες τις σαρκικές επιθυμίες· κατέχοντας το σκεύος μας εν αγιασμώ και τιμή, και όχι στις επιθυμίες της ακαθαρσίας, οι οποίες όχι μόνο μολύνουν την ψυχή, αλλά πολεμούν εναντίον της, και απειλούν την καταστροφή της. 3ον, Ας σκεφτούμε, και ας πειστούμε, πόσο απαραίτητη είναι η πραγματική αγιότητα για τη μελλοντική μας ευτυχία· και ας καθαρίσουμε τις καρδιές μας με πίστη, ώστε να μπορέσουμε να γίνουμε δεκτοί να δούμε τον Θεό, και να εισέλθουμε στο ουράνιο αγιαστήριο για να λατρέψουμε και να χαρούμε ενώπιόν του. Κύριε, ποιος θα κατοικήσει στη σκηνή σου; Ποιος θα κατοικήσει στον άγιο λόφο σου; Ολοκληρώνει δείχνοντας πώς η μετάνοια και η πίστη ανταποκρίνονται στα ευαγγελικά προνόμια που προεικονίστηκαν την Ημέρα του Εξιλασμού. Τώρα, οι δύο μεγάλες ευαγγελικές υποχρεώσεις της μετάνοιας και της πίστης τυπώνονται έτσι· μέσω των οποίων αποκτούμε ένα συμφέρον στον εξιλασμό που έγινε με τον θάνατο του Χριστού, και ερχόμαστε να δικαιωθούμε στο όφελος αυτού. Με τη μετάνοια πρέπει να θλίψουμε τις ψυχές μας, θρηνώντας εσωτερικά για τις αμαρτίες μας, και ζώντας μια ζωή αυτοάρνησης και ασκητισμού. Και πρέπει να κάνουμε μια μετανοημένη ομολογία αμαρτίας, και αυτό με το βλέμμα στον Χριστό τον οποίο διαπεράσαμε. Με την πίστη πρέπει να βάλουμε τα χέρια μας στο κεφάλι της προσφοράς, βασιζόμενοι στον Χριστό ως τον Κύριο τη δικαιοσύνη μας· επικαλούμενοι την ικανοποίησή του, ως αυτή που ήταν μόνη ικανή να εξιλεώσει τις αμαρτίες μας, και να μας εξασφαλίσει συγχώρεση, και με ένα χέρι πίστης στη θυσία του, πρέπει να διαβεβαιώσουμε τους εαυτούς μας ότι, αν ομολογήσουμε και εγκαταλείψουμε τις αμαρτίες μας, ο Θεός είναι πιστός και δίκαιος να μας συγχωρέσει τις αμαρτίες μας, και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Σε ποιον τομέα της καθημερινής ζωής ο Κύριος καλεί σε βαθύτερο σεβασμό για την αγνότητα; 2. Πώς η μοναδική ετήσια είσοδος του αρχιερέα προκαλεί ευγνωμοσύνη για τη συνεχή πρόσβαση μέσω του Χριστού; 3. Πού μπορεί το Πνεύμα να προτρέπει σε μια πιο εγκάρδια μετάνοια και εμπιστοσύνη στον ολοκληρωμένο εξιλασμό;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε ο Joseph Benson σε αυτά τα ιερά κεφάλαια. Χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε την κλήση στην αγιότητα που διατρέχει κάθε καταστατικό. Καθάρισε τις καρδιές μας από κρυφά σφάλματα και φύλαξέ μας από την αυθάδη αμαρτία. Είθε η ανάμνηση της Ημέρας του Εξιλασμού να μας οδηγεί καθημερινά στον Αμνό του Θεού που αίρει την αμαρτία του κόσμου. Ενίσχυσε τη μετάνοιά μας, βάθυνε την πίστη μας, και ας είναι η ελευθερία που αγοράστηκε με το αίμα του Χριστού το χαρούμενο μερίδιό μας. Στο όνομά του προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →