← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 51-52 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 51-52Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς προσφέρει διαχρονική διορατικότητα στην καρδιά της μετάνοιας και της αποκατάστασης. Σε αυτά τα κεφάλαια, οι σκέψεις του μας καθοδηγούν μέσα από τα βάθη της ομολογίας και τα ύψη της ανανεωμένης κοινωνίας με τον Θεό. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από την έκθεσή του στους Ψαλμούς 51 και 52, προσκαλώντας μας να παραμείνουμε στις λέξεις ενός συγχωρημένου αμαρτωλού που βρήκε έλεος. Καθώς ανοίγουμε αυτή τη μελέτη, ας ανακινήσουν οι προσεκτικές παρατηρήσεις του Χένρι φρέσκια ταπεινότητα και ελπίδα μέσα μας. Ας οδηγήσει η φωνή του στην Αγία Γραφή με ευλάβεια και προσδοκία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 51 και 52 αργά και προσευχητικά. Αφήστε τις αρχαίες λέξεις της ομολογίας, του καθαρισμού και της εμπιστοσύνης να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Παρατηρήστε πώς ο Δαβίδ μετακινείται από τη συντριβή στην ανανεωμένη χαρά και τον σκοπό. Καθώς διαβάζετε, προσκαλέστε το Άγιο Πνεύμα να φωτίσει κάθε γραμμή για τη δική σας πορεία με τον Θεό σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει τη μελέτη παρουσιάζοντας τον σκοπό και τη δομή του ψαλμού. Αν και ο Δαβίδ συνέταξε αυτόν τον ψαλμό για μια πολύ συγκεκριμένη περίσταση, εντούτοις είναι τόσο γενικής χρήσης όσο οποιοσδήποτε από τους ψαλμούς του Δαβίδ· είναι ο πιο εξέχων από τους μετανοητικούς ψαλμούς και εκφράζει περισσότερο τις φροντίδες και τις επιθυμίες ενός μετανοούντος αμαρτωλού. Είναι κρίμα πράγματι ότι στις ευλαβείς προσεγγίσεις μας προς τον Θεό θα πρέπει να έχουμε οτιδήποτε άλλο να κάνουμε παρά να δοξάζουμε τον Θεό, γιατί αυτό είναι το έργο του ουρανού· αλλά εμείς δημιουργούμε άλλο έργο για τον εαυτό μας με τις δικές μας αμαρτίες και ανοησίες: πρέπει να ερχόμαστε στον θρόνο της χάριτος στη στάση των μετανοούντων, για να ομολογήσουμε τις αμαρτίες μας και να ζητήσουμε τη χάρη του Θεού· και, αν σε αυτό θα παίρναμε μαζί μας λόγια, δεν μπορούμε πουθενά να βρούμε πιο κατάλληλα από αυτόν τον ψαλμό, που είναι το αρχείο της μετάνοιας του Δαβίδ για την αμαρτία του στο ζήτημα του Ουρία, που ήταν ο μεγαλύτερος λεκές στον χαρακτήρα του: όλα τα υπόλοιπα σφάλματά του δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτό· λέγεται γι' αυτόν (Α' Βασιλέων ιε' 5), Ότι 'δεν παρεξέκλινε από την εντολή του Κυρίου όλες τις ημέρες της ζωής του, εκτός μόνο στο ζήτημα του Ουρία του Χετταίου'. Σε αυτόν τον ψαλμό, Ι. Ομολογεί την αμαρτία του, εδ. 3-6. ΙΙ. Προσεύχεται θερμά για τη συγχώρηση της αμαρτίας του, εδ. 1, 2, 7, 9. ΙΙΙ. Για ειρήνη συνειδήσεως, εδ. 8, 12. IV. Για χάρη να πάει και να μην αμαρτήσει πλέον, εδ. 10, 11, 14. V. Για ελευθερία πρόσβασης στον Θεό, εδ. 15. IV. Υπόσχεται να κάνει ό,τι μπορεί για το καλό των ψυχών των άλλων (εδ. 13) και για τη δόξα του Θεού, εδ. 16, 17, 19. Και, τέλος, καταλήγει με προσευχή για τη Σιών και την Ιερουσαλήμ, εδ. 18. Εκείνοι των οποίων η συνείδηση τους κατηγορεί για κάποια βαριά αμαρτία θα πρέπει, με πιστή αναφορά στον Ιησού Χριστό, τον Μεσίτη, ξανά και ξανά να προσεύχονται πάνω από αυτόν τον ψαλμό· μάλιστα, αν και δεν έχουμε ένοχοι μοιχείας και φόνου, ή οποιουδήποτε παρόμοιου τεράστιου εγκλήματος, εντούτοις στο να τον ψάλλουμε και να προσευχόμαστε πάνω από αυτόν, μπορούμε πολύ αισθητά να τον εφαρμόσουμε όλο στον εαυτό μας, το οποίο αν το κάνουμε με κατάλληλα αισθήματα θα βρούμε, διαμέσου του Χριστού, έλεος για συγχώρηση και χάρη για εύκαιρη βοήθεια. Στη συνέχεια εξετάζει την περίσταση που προκάλεσε τη μετάνοια του Δαβίδ. Ο τίτλος αναφέρεται σε μια πολύ θλιβερή ιστορία, αυτή της πτώσης του Δαβίδ. Αλλά, αν και έπεσε, δεν καταβλήθηκε εντελώς, γιατί ο Θεός με χάρη τον στήριξε και τον ανέστησε. 1. Η αμαρτία την οποία, σε αυτόν τον ψαλμό, θρηνεί, ήταν η ανοησία και η κακία που διέπραξε με τη γυναίκα του γείτονά του, αμαρτία που δεν πρέπει να μνημονεύεται ούτε να σκέφτεται χωρίς αποστροφή. Η διαφθορά της Βηρσαβεέ ήταν η είσοδος σε όλες τις άλλες αμαρτίες που ακολούθησαν· ήταν σαν το άνοιγμα του νερού. Αυτή η αμαρτία του Δαβίδ καταγράφεται για προειδοποίηση σε όλους, ότι αυτός που νομίζει ότι στέκεται ας προσέχει μήπως πέσει. 2. Η μετάνοια την οποία, σε αυτόν τον ψαλμό, εκφράζει, οδηγήθηκε σε αυτήν από τη διακονία του Νάθαν, που στάλθηκε από τον Θεό για να τον πείσει για την αμαρτία του, αφού είχε συνεχίσει πάνω από εννέα μήνες (όσο φαίνεται) χωρίς ιδιαίτερες εκφράσεις μεταμέλειας και λύπης γι' αυτήν. Αλλά αν και ο Θεός μπορεί να επιτρέψει στον λαό του να πέσει σε αμαρτία, και να μείνει σε αυτήν για πολύ καιρό, εντούτοις θα τον ανακτήσει με κάποιο μέσο ή άλλο στη μετάνοια, θα τον φέρει στον εαυτό του και στο ορθό φρόνημά του ξανά. Σε αυτό γενικά χρησιμοποιεί τη διακονία του λόγου, τον οποίο όμως δεν δεσμεύεται. Αλλά εκείνοι που έχουν παρασυρθεί σε οποιοδήποτε σφάλμα οφείλουν να θεωρούν μια πιστή επίπληξη τη μεγαλύτερη καλοσύνη που μπορεί να τους γίνει και έναν σοφό ελέγχοντα τον καλύτερο φίλο τους. Ας με κτυπήσει ο δίκαιος, και θα είναι εξαίρετο λάδι. 3. Ο Δαβίδ, αφού πείστηκε για την αμαρτία του, έχυσε την ψυχή του στον Θεό σε προσευχή για έλεος και χάρη. Πού αλλού θα έπρεπε να επιστρέψουν τα αποστάτη παιδιά, παρά στον Κύριο τον Θεό τους, από τον οποίο αποστάτησαν, και που μόνο μπορεί να θεραπεύσει τις αποστασίες τους; 4. Συνέταξε, με θεία έμπνευση, τις κινήσεις της καρδιάς του προς τον Θεό, σε αυτή την περίσταση, σε ψαλμό, ώστε να επαναλαμβάνεται συχνά, και πολύ αργότερα να αναθεωρείται· και αυτόν τον ανέθεσε στον αρχιμουσικό, για να ψάλλεται στη δημόσια λατρεία της εκκλησίας. (1.) Ως ομολογία της δικής του μετάνοιας, την οποία θα ήθελε να γίνει γενικά αντιληπτή, αφού η αμαρτία του ήταν διαβόητη, ώστε το έμπλαστρο να είναι τόσο ευρύ όσο η πληγή. Εκείνοι που μετανοούν αληθινά για τις αμαρτίες τους δεν θα ντραπούν να ομολογήσουν τη μετάνοιά τους· αλλά, έχοντας χάσει την τιμή των αθώων, θα επιθυμήσουν μάλλον την τιμή των μετανοούντων. (2.) Ως υπόδειγμα για τους άλλους, τόσο για να τους φέρει στη μετάνοια με το παράδειγμά του όσο και για να τους διδάξει στη μετάνοιά τους τι να κάνουν και τι να πουν. Αφού μεταστράφηκε ο ίδιος, έτσι ενισχύει τους αδελφούς του (Λουκάς κβ' 32), και γι' αυτόν τον λόγο έλαβε έλεος, Α' Τιμόθεον α' 16. Στη συνέχεια ο Χένρι εξερευνά τις συγκεκριμένες δεήσεις που προσφέρθηκαν για καθαρισμό. 1. Προσεύχεται ο Θεός να τον καθαρίσει από τις αμαρτίες του και τον μολυσμό που είχε προσλάβει από αυτές (εδ. 7): 'Καθάρισέ με με ύσσωπο· δηλαδή, συγχώρησε τις αμαρτίες μου, και ας γνωρίζω ότι συγχωρήθηκαν, ώστε να αποκατασταθώ σε εκείνα τα προνόμια που με την αμαρτία έχω χάσει και στερηθεί'. Η έκφραση εδώ αναφέρεται σε μια τελετουργική διάκριση, εκείνη του καθαρισμού του λεπρού, ή εκείνων που ήταν ακάθαρτοι από την επαφή με σώμα, ραντίζοντας νερό, ή αίμα, ή και τα δύο πάνω τους με ένα μάτσο ύσσωπο, με το οποίο τελικά απαλλάσσονταν από τους περιορισμούς που τους είχαν επιβληθεί από τη μόλυνσή τους. 'Κύριε, ας είμαι τόσο καλά βέβαιος για την αποκατάστασή μου στην εύνοιά σου, και στο προνόμιο της κοινωνίας μαζί σου, όσο εκείνοι ήταν βέβαιοι για την επανεισδοχή τους στα προηγούμενα προνόμιά τους'. Αλλά θεμελιώνεται πάνω στη χάρη του ευαγγελίου: Καθάρισέ με με ύσσωπο, δηλαδή με το αίμα του Χριστού που εφαρμόζεται στην ψυχή μου με ζωντανή πίστη, όπως το νερό καθαρισμού ραντιζόταν με μάτσο ύσσωπο. Είναι το αίμα του Χριστού (που γι' αυτό ονομάζεται αίμα ραντισμού, Εβραίους ιβ' 24), που καθαρίζει τη συνείδηση από νεκρά έργα, από εκείνη την ενοχή της αμαρτίας και τον φόβο του Θεού που μας αποκλείει από την κοινωνία μαζί του, όπως η επαφή με νεκρό σώμα, σύμφωνα με τον νόμο, απέκλειε έναν άνθρωπο από τις αυλές του οίκου του Θεού. Αν αυτό το αίμα του Χριστού, που καθαρίζει από κάθε αμαρτία, μας καθαρίσει από την αμαρτία μας, τότε θα είμαστε πραγματικά καθαροί, Εβραίους ι' 2. Αν πλυθούμε σε αυτή τη βρύση που άνοιξε, θα είμαστε λευκότεροι από χιόνι, όχι μόνο αθωωμένοι αλλά και αποδεκτοί· έτσι είναι εκείνοι που δικαιώνονται. Ησαΐας α' 18, Αν και οι αμαρτίες σας ήταν σαν κόκκινο, θα γίνουν λευκές σαν χιόνι.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι καταλήγει αντανακλώντας στο εσωτερικό έργο της χάριτος που ακολουθεί τη συγχώρηση. ΙΙΙ. Η αναγνώριση της χάριτος του Θεού από τον Δαβίδ (εδ. 6), τόσο της καλής του θέλησης προς εμάς ('επιθυμείς αλήθεια στα ενδότατα μέρη, θα ήθελες να είμαστε όλοι έντιμοι και ειλικρινείς, και αληθινοί στην ομολογία μας') όσο και του καλού έργου του σε εμάς—'Στο κρυφό μέρος έχεις κάνει', ή θα κάνεις, 'εμένα να γνωρίσω σοφία'. Σημείωσε, 1. Η αλήθεια και η σοφία θα προχωρήσουν πολύ μακριά προς το να κάνουν έναν άνθρωπο καλό άνθρωπο. Ένα καθαρό μυαλό και μια υγιής καρδιά (φρόνηση και ειλικρίνεια) χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο του Θεού τέλειο. 2. Ό,τι απαιτεί ο Θεός από εμάς ο ίδιος το εργάζεται σε εμάς, και το εργάζεται με τον κανονικό τρόπο, φωτίζοντας τον νου, και έτσι κερδίζοντας τη θέληση. Αλλά πώς έρχεται αυτό εδώ; (1.) Ο Θεός δικαιώνεται και καθαρίζεται έτσι: 'Κύριε, δεν ήσουν εσύ ο συγγραφέας της αμαρτίας μου· δεν υπάρχει καμία ευθύνη να αποδοθεί σε σένα· αλλά εγώ μόνο πρέπει να τη φέρω· γιατί εσύ πολλές φορές με νουθέτησες να είμαι ειλικρινής, και με έκανες να γνωρίσω εκείνο που, αν το είχα δεόντως σκεφτεί, θα είχε αποτρέψει την πτώση μου σε αυτή την αμαρτία· αν είχα βελτιώσει τη χάρη που μου έδωσες, θα είχα διατηρήσει την ακεραιότητά μου'. (2.) Η αμαρτία επιβαρύνεται έτσι: 'Κύριε, επιθυμείς αλήθεια· αλλά πού ήταν όταν προσποιήθηκα με τον Ουρία; Με έκανες να γνωρίσω σοφία· αλλά δεν έζησα σύμφωνα με ό,τι έχω γνωρίσει'. (3.) Ενθαρρύνεται έτσι, στη μετάνοιά του, να ελπίζει ότι ο Θεός θα τον δεχόταν με χάρη· γιατί, [1.] Ο Θεός τον είχε κάνει ειλικρινή στις αποφάσεις του να μην επιστρέψει ποτέ ξανά στην ανοησία: Επιθυμείς αλήθεια στο ενδότατο μέρος· αυτό είναι εκείνο στο οποίο ο Θεός έχει το βλέμμα του σε έναν αμαρτωλό που επιστρέφει, ότι στο πνεύμα του δεν υπάρχει δόλος, Ψαλμός λβ' 2. Ο Δαβίδ ήταν συνειδητός στον εαυτό του για την ευθύτητα της καρδιάς του προς τον Θεό στη μετάνοιά του, και γι' αυτό δεν αμφέβαλε ότι ο Θεός θα τον δεχόταν. [2.] Ήλπιζε ότι ο Θεός θα τον ενδυνάμωνε να πραγματοποιήσει τις αποφάσεις του, ότι στο κρυφό μέρος, στον νέο άνθρωπο, που ονομάζεται ο κρυφός άνθρωπος της καρδιάς (Α' Πέτρου γ' 4), θα τον έκανε να γνωρίσει σοφία, ώστε να διακρίνει και να αποφύγει τα σχέδια του πειραστή άλλη φορά. Μερικοί το διαβάζουν ως προσευχή: 'Κύριε, σε αυτή την περίπτωση, έκανα ανόητα· για το μέλλον κάνε με να γνωρίσω σοφία'. Όπου υπάρχει αλήθεια ο Θεός θα δώσει σοφία· εκείνοι που ειλικρινά προσπαθούν να κάνουν το καθήκον τους θα διδαχθούν το καθήκον τους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας χρειάζεστε περισσότερο το έλεος που ζήτησε ο Δαβίδ; Πώς μπορεί η επαναλαμβανόμενη ομολογία να κρατήσει την καρδιά σας τρυφερή ενώπιον του Θεού; Ποιο βήμα ανανεωμένης υπακοής σας προτρέπει το Πνεύμα να κάνετε σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὰ ἀνομήματα ἡμῶν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας. Κτίσον ἐν ἡμῖν καρδίας καθαρὰς καὶ ἀνακαίνισον πνεῦμα εὐθὲς ἐν τοῖς ἔνδον ἡμῶν, ἀποδίδους ἡμῖν τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ στηρίζων ἡμᾶς τῷ Πνεύματί σου τῷ Ἁγίῳ. Διατήρησον ἡμᾶς διηνεκῶς ἐξηρτημένους ἐκ τῆς χάριτός σου, ἵνα περιπατῶμεν ταπεινῶς ἐνώπιόν σου καὶ διαγγέλλωμεν τὸν ἔπαινόν σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →