← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Ιησούς του Ναυή 3-4 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιησούς του Ναυή 3-4Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στη διάβαση του ποταμού με τον Ιωάννη Καλβίνο ως οδηγό μας μέσα από τα κεφάλαια 3 και 4 του Ιησού του Ναυή. Η ακριβής κατά στίχο πραγματεία του Καλβίνου δείχνει πώς ο ζωντανός Θεός οδηγεί τον λαό του μέσα από αδύνατα νερά και αφήνει διαρκή μνημεία της δυνάμεώς του. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε την υπακοή, τον φόβο και την εμπιστοσύνη που χαρακτήριζαν την προέλαση του Ισραήλ στη γη της επαγγελίας. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε ότι ο ίδιος Θεός που χώρισε τον Ιορδάνη εξακολουθεί να καλεί την εκκλησία του να ακολουθήσει τον λόγο του χωρίς ανήσυχους υπολογισμούς. Το υπόμνημα του Καλβίνου οξύνει την όρασή μας για τη θεία πιστότητα και την ανθρώπινη απόκριση. Ας αφήσουμε την έκθεσή του να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας για το ταξίδι που έρχεται.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τα κεφάλαια 3 και 4 του Ιησού του Ναυή αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την κιβωτό που οδηγεί τον δρόμο, τους ιερείς που πατούν στην πλημμύρα, τις πέτρες που υψώνονται ως σημείο και την ασφαλή διέλευση του λαού σε ξηρά γη. Αφήστε την αφήγηση να αφυπνίσει τον θαυμασμό για το ισχυρό χέρι του Θεού και την κλήση να θυμόμαστε τα έργα του από γενιά σε γενιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει την πραγματεία του για το τρίτο κεφάλαιο καθιερώνοντας την ακολουθία των εντολών του Ιησού του Ναυή και τις προετοιμασίες του λαού. 1. Και ο Ιησούς σηκώθηκε νωρίς, κ.λπ. Πρέπει να θυμόμαστε, όπως εξήγησα προηγουμένως, ότι ο Ιησούς δεν μετακίνησε το στρατόπεδό του παρά μόνο την επόμενη ημέρα μετά την επιστροφή των κατασκόπων, αλλά ότι αφού άκουσε την αναφορά τους, έδωσε εντολές μέσω των προεστών να συγκεντρώσουν τα σκεύη τους, καθώς τρεις ημέρες αργότερα επρόκειτο να διαβούν τον Ιορδάνη. [43] Η έγερσή του το πρωί, επομένως, δεν αναφέρεται απλώς στην επιστροφή τους, αλλά μάλλον στην έκδοση της διακήρυξής του. Όταν συμπληρώθηκαν οι τρεις ημέρες, οι προεστές στάλθηκαν ξανά μέσα από το στρατόπεδο για να γνωστοποιήσουν στον λαό τον τρόπο της διέλευσης. Αν και αυτά τα πράγματα αναφέρονται χωριστά, είναι εύκολο να πιάσουμε το νήμα της αφήγησης. Αλλά πριν γίνει δημόσια γνωστό με ποια μέσα επρόκειτο να ανοίξει δρόμο για τον λαό, το πλήθος που απλωνόταν στην όχθη του ποταμού εκτέθηκε σε κάποιο βαθμό σύγχυσης. Στη συνέχεια εξετάζει τον διογκωμένο ποταμό και την ήσυχη υπακοή που διέκρινε αυτή τη γενιά από τους πατέρες της. Είναι αλήθεια ότι υπήρχαν περάσματα από τα οποία μπορούσε να διαβεί ο Ιορδάνης. Αλλά τα νερά ήταν τότε διογκωμένα και είχαν υπερχειλίσει, ώστε θα μπορούσαν εύκολα να εμποδίσουν ακόμη και άνδρες εντελώς χωρίς αποσκευές να περάσουν. Δεν υπήρχε επομένως καμία ελπίδα ότι γυναίκες και παιδιά, με τα ζώα και τις υπόλοιπες αποσκευές, θα μπορούσαν να μεταφερθούν στην απέναντι όχθη. Το ότι, σε τέτοιες φαινομενικά απελπιστικές συνθήκες, περιμένουν ήρεμα την έκβαση, αν και αμφίβολη και ακατανόητη γι’ αυτούς, είναι παράδειγμα πιστής υπακοής, αποδεικνύοντας πόσο διαφορετικοί ήταν από τους πατέρες τους, οι οποίοι, με τις παραμικρές αφορμές, υποχωρούσαν σε ταραχές και κατηγορούσαν τον Κύριο και τον Μωυσή. Αυτή η αλλαγή δεν προήλθε χωρίς την ειδική ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Για τις τρεις ημέρες αναμονής, ο Καλβίνος γράφει: 2. Και συνέβη μετά από τρεις ημέρες, κ.λπ. Δηλαδή τρεις ημέρες μετά την ανακοίνωση της αναχώρησής τους. Διότι δεν στάθμευσαν στην όχθη περισσότερο από μία νύχτα. Αλλά καθώς η περίοδος των τριών ημερών είχε προηγουμένως καθοριστεί για τη διάβαση, και δεν είχαν καμία ελπίδα να μπορέσουν να την ολοκληρώσουν, ο Ιησούς τους προτρέπει τώρα να μην δίνουν πλέον σημασία σε εμπόδια και δυσκολίες, και να προσέχουν τη δύναμη του Θεού. Διότι αν και η μορφή του θαύματος δεν έχει ακόμη εξηγηθεί, όμως όταν η κιβωτός της διαθήκης προβάλλεται σαν λάβαρο για να οδηγήσει τον δρόμο, ήταν φυσικό να συμπεράνει κανείς ότι ο Κύριος ετοίμαζε κάτι ασυνήθιστο. Και ενώ κρατούνται σε αγωνία, η πίστη τους αποδεικνύεται ξανά με σοβαρή δοκιμασία· διότι ήταν παράδειγμα σπάνιας αρετής να δώσουν σιωπηρή υπακοή στην εντολή, και έτσι να ακολουθήσουν την κιβωτό, ενώ προφανώς δεν ήταν ενημερωμένοι για το αποτέλεσμα. Αυτό, πράγματι, είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της πίστης, να μην ερωτά περιέργως τι πρόκειται να κάνει ο Κύριος, ούτε να συζητά με λεπτότητα πώς αυτό που δηλώνει μπορεί ενδεχομένως να γίνει, αλλά να ρίχνει όλες τις ανήσυχες φροντίδες μας στην πρόνοιά του, και γνωρίζοντας ότι η δύναμή του, στην οποία μπορούμε να στηριχθούμε, είναι απεριόριστη, να υψώνουμε τις σκέψεις μας πάνω από τον κόσμο, και να αγκαλιάζουμε με πίστη αυτό που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε με τη λογική.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος αντλεί μια θεολογική σύνδεση μεταξύ του μοναδικού θαύματος και της δέσμευσης του Θεού να ολοκληρώσει το έργο της σωτηρίας. Διότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει το έργο των χεριών του στη μέση, αφήνοντάς το ακρωτηριασμένο και ατελές. (Ψαλμός 138:8) Όταν οδηγεί τον λαό του στην επαγγελμένη κληρονομιά, ανοίγει γι’ αυτούς ένα ξηρό πέρασμα κόβοντας την πορεία του Ιορδάνη. Πόσο διεστραμμένο θα ήταν λοιπόν για τους Ισραηλίτες να σταματήσουν σε αυτή τη στιγμιαία πράξη, αντί να αισθάνονται εμπιστοσύνη για όλο τον μελλοντικό χρόνο, μέχρι να αποκτηθεί πραγματικά η ήσυχη κατοχή της γης! Ας μάθουμε λοιπόν από αυτό το παράδειγμα, να συνδυάζουμε συνετά τις διαφορετικές πράξεις της θείας καλοσύνης που σχετίζονται με την τελική μας σωτηρία, ώστε μια ευτυχής αρχή να θρέφει και να διατηρεί ζωντανή στις διάνοιές μας την ελπίδα μιας εξίσου ευτυχούς ολοκλήρωσης. Στη συνέχεια στοχάζεται πώς η πειραματική γνώση υποστηρίζει την πίστη χωρίς να αντικαθιστά την επαγγελία. Όταν ο Ιησούς λέει ότι ο λαός θα γνωρίσει την παρουσία του Θεού από το θαύμα, εμμέσως τους ελέγχει για την απιστία τους, καθώς η απλή επαγγελία του Θεού θα έπρεπε να αρκεί για πλήρη βεβαιότητα, και η πίστη μας, αν δεν θεμελιώνεται αποκλειστικά σε αυτή την επαγγελία, πρέπει να ταλαντεύεται συνεχώς. Αλλά αν και η πίστη οφείλει κανονικά να στηρίζεται μόνο στην αλήθεια του Θεού, δεν έπεται ότι η πειραματική γνώση δεν μπορεί να λειτουργήσει ως δευτερεύουσα υποστήριξη στην αδυναμία της, και να δώσει επικουρική βοήθεια στην επιβεβαίωσή της. Διότι αυτό που ο Θεός μας υπόσχεται με τον λόγο το σφραγίζει με την πράξη, και όποτε μας εκθέτει εκδηλώσεις της χάριτος και της δύναμής του, σκοπεύει να είναι τόσες πολλές επιβεβαιώσεις αυτού που έχει μιλήσει, και τόσες πολλές βοήθειες που τείνουν να καταστείλουν όλες τις αμφιβολίες μας.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποιες από τις τρέχουσες περιστάσεις σας ζητά ο Θεός να ακολουθήσετε χωρίς να δείτε πρώτα τον πλήρη δρόμο; Πώς θα μπορούσατε να θυμηθείτε και να διηγηθείτε σκόπιμα την παρελθούσα πιστότητα του Θεού στην επόμενη γενιά; Με ποιους τρόπους θα μπορούσατε να αφήσετε το ολοκληρωμένο έργο του Χριστού να ενισχύσει την εμπιστοσύνη σας ότι θα φέρει σε πέρας κάθε καλό έργο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Θεέ, ὁ προπορευθεὶς τοῦ λαοῦ σου ἐν τῇ κιβωτῷ τῆς διαθήκης καὶ ἀναστείλας τὰ ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου διὰ τοῦ παντοδυνάμου σου λόγου, ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν ὥστε νὰ ἀκολουθῶμεν ὅπου ὁδηγεῖς καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ διαθηκικῇ σου πιστότητι, ἣν ὤμοσας εἰς τοὺς ἰδικούς σου. Στήριξον ἐν ταῖς καρδίαις καὶ ταῖς οἰκίαις ἡμῶν αἰωνίους μνημεῖα τῶν κραταιῶν σου ἔργων, ἵνα τὰ τέκνα ἡμῶν ἐρωτήσωσι καὶ γνωρίσωσι τὴν χάριν σου, ἥτις φέρει πᾶσαν ὑπόσχεσιν εἰς τὸ τεταγμένον αὐτῆς τέλος. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ ἀγχώδους προσπαθείας, καὶ ποίησον ἡμᾶς νὰ ἐλπίζωμεν μόνον ἐπὶ σοί, τῷ τελειοῦντι ὅσα ἄρχῃ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →