Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές
Κριταί 13-14 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θεολογίας που διαμορφώθηκε για την Εκκλησία της Αγγλίας. Στους Κριτές 13 και 14 ο Σάιμεον ανιχνεύει τις μυστηριώδεις συναλλαγές του Θεού με το σπιτικό του Μανοέ και τη παράξενη νίκη κρυμμένη στο αίνιγμα του Σαμψών. Τα λόγια του, που ειπώθηκαν από τον άμβωνα της Αγίας Τριάδας, Κέιμπριτζ, ακόμα μας καλούν να δεχθούμε την Γραφή ως τη ζωντανή φωνή του Χριστού. Ας καθίσουμε λοιπόν στα πόδια του, ώστε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον κριτή να φωτίσει τις καρδιές μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη προσοχή ας ακούσουμε τα δέκατο τρίτο και δέκατο τέταρτο κεφάλαια του Βιβλίου των Κριτών. Η αφήγηση προχωρεί από την άγονη μήτρα στο πτώμα του λιονταριού, από την αγγελική επίσκεψη στο γαμήλιο συμπόσιο. Καθώς διαβάζεται το κείμενο, ας προετοιμάσει ο Κύριος να δεχθούμε τη ομιλητική σοφία που ο Σάιμεον άντλησε από αυτές τις αρχαίες σκηνές για την οικοδομή του ποιμνίου του Χριστού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει την ομιλία αφηγούμενος την αποκάλυψη που δόθηκε στον Μανοέ και τη σύζυγό του.
Αλλά ο Θεός από τη δική του χάρη και έλεος ανέστησε γι' αυτούς έναν απελευθερωτή. Άλλοι απελευθερωτές είχαν αναστηθεί αμέσως, και ακριβώς τη στιγμή που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η απελευθέρωση: αλλά, στην παρούσα περίπτωση, το πρόσωπο που επρόκειτο να είναι το όργανο του Θεού για το καλό του έθνους, δεν είχε καν συλληφθεί στη μήτρα. Έπρεπε να γεννηθεί, όπως ο Ισαάκ και ο Ιακώβ, από μητέρα που ήταν άγονη· ώστε να φανεί πιο εξέχοντα ως ειδικό δώρο του Θεού. «Υπήρχε ένας άνθρωπος από τη φυλή των Δανιτών, ο οποίος ονομαζόταν Μανοέ· και η γυναίκα του ήταν άγονη, και δεν γέννησε. Και ο Άγγελος του Κυρίου εμφανίστηκε στη γυναίκα, και της είπε, ότι θα συλλάβει και θα γεννήσει γιο», ο οποίος θα αφιερωθεί ως Ναζιραίος στον Κύριο, και θα γίνει εν καιρώ, εν μέρει τουλάχιστον, σωτήρας της χώρας του [Σημείωση: εδ. 2–5,].Στη συνέχεια εξετάζει τον φόβο που κατέλαβε τον Μανοέ όταν αναγνώρισε τον θείο επισκέπτη.
Ο Μανοέ, μη γνωρίζοντας ποιος ήταν αυτός ο άγγελος, αν ήταν μόνο άνθρωπος, ή άγγελος με ανθρώπινη μορφή, ή αν δεν ήταν ο Άγγελος της Διαθήκης, ακόμα και ο ίδιος ο Υιός του Θεού με ανθρώπινη μορφή, ζήτησε άδεια να παραθέσει μπροστά του συμπόσιο, ή προσφορά, όπως θα ταίριαζε περισσότερο στον χαρακτήρα του: αλλά όταν είχε προσφέρει προσφορά, φωτιά, πιθανώς από τον βράχο ή από τον ουρανό, κατανάλωσε τη θυσία· και ο Άγγελος ανήλθε στη φλόγα στον ουρανό· και έτσι μαρτύρησε την αποδοχή τόσο των προσώπων όσο και της θυσίας τους.] Ας παρατηρήσουμε τώρα, ΙΙ. Το αποτέλεσμα που παράχθηκε επάνω τους— Μεγάλη ήταν η πίστη τόσο του Μανοέ όσο και της γυναίκας του: αλλά αυτή, όντας η πιο εξέχουσα από τους δύο, βίωσε πολύ διαφορετικό αποτέλεσμα. Η αποκάλυψη παρήγαγε, 1. Στον Μανοέ, φόβο— [Τώρα αντιλήφθηκε και γνώρισε, ότι το πρόσωπο που του είχε αναγγείλει αυτά τα νέα ήταν ο Θεός, με ανθρώπινη μορφή: και Επομένως συνέλαβε ότι και αυτός και η γυναίκα του έπρεπε να πεθάνουν.Στη συνέχεια εκθέτει την αντίθετη εμπιστοσύνη που στήριξε τη σύζυγο του Μανοέ.
Εκείνη θεωρούσε τα ελέη που είχαν ήδη χορηγηθεί σ' αυτούς ως σημεία για καλό: γιατί να δώσει ο Θεός τέτοια ιδιαίτερη τιμή σ' αυτούς, αν σκόπευε να τους σκοτώσει; Γιατί δέχθηκε από τα χέρια τους την ολοκαύτωση; Γιατί έσκυψε να τους δώσει τέτοια πληροφορία; Γιατί να τους δώσει τέτοιες ελεήμονες υποσχέσεις; Έγινε όλο αυτό για να τους χλευάσει; Πράγματι, αν τους σκότωνε, πώς θα μπορούσαν να εκπληρωθούν οι υποσχέσεις; ή για ποιο σκοπό δόθηκαν; Αυτός ήταν δίκαιος τρόπος επιχειρηματολογίας· διότι τέτοια ελέη ήταν και αποδείξεις, και ενέχυρα, της αγάπης του: και επομένως έπρεπε μάλλον να θεωρούνται ως αρραβώνες μελλοντικών ευλογιών, παρά ως προάγγελοι κακού. Αυτή ακριβώς ήταν η άποψη που είχε ο Παύλος για τα ελέη που του χορηγήθηκαν από τον Θεό, «ο οποίος», λέει, «μας ελευθέρωσε από τόσο μεγάλο θάνατο, και ελευθερώνει: σ' αυτόν εμπιστευόμαστε ότι θα μας ελευθερώσει ακόμα [Σημείωση: Β' Κορινθίους 1:10 .
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σάιμεον αντλεί το πρώτο πρακτικό μάθημα σχετικά με ανάξιες σκέψεις για τον Θεό.
]:» και είναι το αληθινό φως στο οποίο κάθε περίπτωση της καλοσύνης του πρέπει να θεωρείται.] Ας μάθουμε λοιπόν από εδώ, 1. Να φυλαγόμαστε από χαμηλές και ανάξιες σκέψεις για τον Θεό— [Είναι πραγματικά όχι ασυνήθιστη σκέψη, ακόμα και μεταξύ καλών ανθρώπων, ότι οι ευλογίες τους είναι πολύ μεγάλες για να διαρκέσουν πολύ. Αυτό το συναίσθημα δεν προκύπτει από μια άποψη της αστάθειας των ανθρώπινων υποθέσεων, αλλά από μια αντίληψη ότι η συνέχιση των ευλογιών τους είναι πολύ μεγάλο πράγμα για να το περιμένουμε ακόμα και από τον ίδιο τον Θεό, και ότι η χάρη του, αν και πλούσια, δεν είναι αρκετά εκτεταμένη για ένα τέτοιο δώρο. Αλλά πόσο ατιμωτικό είναι αυτό για τον Θεό! και τι ανάξια ανταπόδοση για όλη την καλοσύνη του προς εμάς! Γιατί να τρέφουμε τέτοια υποψία; γιατί να φιλοξενούμε τέτοιες αγενείς σκέψεις; γιατί να περιορίζουμε τόσο τις ένδοξες τελειότητές του;Καταλήγει εφαρμόζοντας το αίνιγμα στο πρόσωπο και το έργο του ίδιου του Χριστού.
Δεν πρέπει μάλλον να υποθέσουμε ότι το μεγαλύτερο δυνατό κακό πρέπει να προκύψει από αυτό, ακόμα και η πιο επιβαρυμένη καταδίκη όλου του κόσμου; Και όμως ιδού, «από τον τρώγοντα βγήκε τροφή·» από εκείνο, που θα είχαμε φανταστεί ότι θα αποδεικνυόταν η καταστροφή όλου του ανθρώπινου γένους, έχει προέλθει η σωτηρία του χαμένου ανθρώπου! Με αυτό το φως αναγγέλθηκε αυτό το μυστήριο στον Αδάμ στον Παράδεισο· «Θα βάλω έχθρα ανάμεσα σ' εσένα και τη γυναίκα, και ανάμεσα στο σπέρμα σου και στο σπέρμα της: αυτό θα συνθλίψει το κεφάλι σου, και εσύ θα συνθλίψεις τη φτέρνα του [Σημείωση: Γένεσις 3:15 .].» Εδώ οι ίδιες οι πληγές που ο Σατανάς θα επέφερε στον Κύριο Ιησού, μιλούνται ως τα μέσα για την πραγματοποίηση της δικής του καταστροφής. Ο Ησαΐας μιλάει προς το ίδιο αποτέλεσμα, ότι ο Μεσσίας, κάνοντας την ψυχή του προσφορά για αμαρτία, θα εξασφάλιζε στον εαυτό του σπέρμα που θα ζούσε για πάντα [Σημείωση: Ησαΐας 53:10 · Ησαΐας 53:12 .].
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική μου ζωή έχω παρερμηνεύσει τα σημεία της εύνοιας του Θεού ως σημάδια επερχόμενης κρίσης; Πώς μπορεί η μνήμη των ελέων που ήδη λάβαμε να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μου όταν προκύπτουν νέες δοκιμασίες; Με ποιους τρόπους παραμένει ο σταυρός το υπέρτατο παράδειγμα γλυκύτητας που βγήκε από δύναμη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που κάποτε έστειλες τον Άγγελό σου στο σπίτι του Μανοέ και έκρυψες τη νίκη στο πτώμα του λιονταριού, χάρισε μας χάρη να διαβάζουμε τις συναλλαγές σου με την ίδια πίστη που στήριξε τη σύζυγο του Μανοέ. Φύλαξέ μας από κάθε χαμηλή και άπιστη σκέψη για την καλοσύνη σου· δίδαξέ μας να θεωρούμε τα παρελθόντα ελέη σου ως ενέχυρα ακόμα μεγαλύτερων ευλογιών. Πάνω απ' όλα, στρέψε τα μάτια μας στον Υιό σου, στον θάνατο του οποίου η ζωή προήλθε και του οποίου ο θρίαμβος πάνω στον ισχυρό έγινε η αιώνια γλυκύτητά μας. Έτσι πλάσε τις καρδιές μας με το Πνεύμα σου ώστε να πορευόμαστε ενώπιόν σου στο φως των ζώντων, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →