← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Τιμόθεο

2 Τιμόθεο 1 — με τον Μπράουν

Β' Τιμόθεο 1Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα, αντλημένο από το Σχολιασμό της Πλήρους Βίβλου των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, εξερευνούμε το πρώτο κεφάλαιο της δεύτερης επιστολής του Παύλου προς τον Τιμόθεο. Αυτό το σεβαστό έργο προσφέρει βαθιές ερμηνευτικές γνώσεις στίχο προς στίχο στις τελικές παραινέσεις του αποστόλου, τονίζοντας την πίστη, το δώρο του Πνεύματος και την υπόσχεση της αιώνιας ζωής. Καθώς εμβαθύνουμε σε αυτά τα αρχαία λόγια, είθε το Άγιο Πνεύμα να φωτίσει τις καρδιές μας για να δεχτούμε τις διαχρονικές αλήθειες που παρουσιάζονται σε αυτή την κλασική ευαγγελική έκθεση.
Διαβάστε
Σήμερα σας προσκαλούμε να διαβάσετε το πρώτο κεφάλαιο της 2ης προς Τιμόθεο, ακούγοντας τα εγκάρδια λόγια του αποστόλου Παύλου προς τον αγαπημένο του πνευματικό υιό. Καθώς ανοίγετε τη Βίβλο σας, σκεφτείτε το πλαίσιο της φυλάκισης του Παύλου και την επιθυμία του να ενδυναμώσει τον Τιμόθεο για τις προκλήσεις που έρχονται. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να προετοιμάσουν το μυαλό σας για τις γνώσεις από τον σχολιασμό που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν τονίζοντας την έκφραση ευγνωμοσύνης του Παύλου στην υπηρεσία του προς τον Θεό. Στίχος 3. 3. Ευχαριστώ — Ελληνικά, «Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη προς τον Θεό». τον οποίον λατρεύω από τους προγόνους μου — τον οποίον λατρεύω ( :- ) όπως και οι πρόγονοί μου. Δεν εννοεί να θέσει στην ίδια βάση την ιουδαϊκή και τη χριστιανική λατρεία του Θεού· αλλά απλώς να επιβεβαιώσει τη δική του ευσυνείδητη λατρεία του Θεού όπως την είχε λάβει από τους προγόνους του (όχι τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, κ.λπ., τους οποίους αποκαλεί «τους πατέρες», όχι «προγόνους» όπως είναι εδώ η ελληνική λέξη Ρωμαίους 9:5 ). Η μνήμη εκείνων που είχαν προηγηθεί και στους οποίους πρόκειται να συγκεντρωθεί, είναι τώρα, την παραμονή του θανάτου, ευχάριστη γι' αυτόν· εξ ου και ανακαλεί στη μνήμη την πίστη της μητέρας και της γιαγιάς του Τιμόθεου· όπως αυτός βαδίζει στην πίστη των προγόνων του ( Πράξεις 23:1 · Πράξεις 24:14 · Πράξεις 26:6 · Πράξεις 26:7 · Πράξεις 28:20 ), έτσι και ο Τιμόθεος πρέπει να επιμείνει σταθερά στην πίστη του γονέα και της γιαγιάς του. Στη συνέχεια εξετάζουν την ανυπόκριτη πίστη που κατοίκησε πρώτα στη γιαγιά και τη μητέρα του Τιμόθεου. Στίχος 5. 5. Όταν ανακαλώ στη μνήμη —Αυτό αύξησε την «επιθυμία του να δει» τον Τιμόθεο. Τα παλαιότερα χειρόγραφα γράφουν, «Όταν ανακάλεσα στη μνήμη»· υπονοώντας ότι κάποιο πρόσφατο περιστατικό (ίσως η αντίθετη δειλία του υποκριτή Δήμα, ο οποίος τον εγκατέλειψε) του είχε υπενθυμίσει την ειλικρίνεια της πίστης του Τιμόθεου. πίστη που είναι εν σοι —Ο ALFORD μεταφράζει, «που ήταν εν σοι». Θυμάται την πίστη του Τιμόθεου στο παρελθόν ως γεγονός· η παρούσα ύπαρξή της σε αυτόν είναι μόνο θέμα της πεποιθημένης του βεβαιότητας ή ελπίδας. η οποία — Ελληνικά, «τέτοια όπως». κατοίκησε —«έκανε την κατοικία» ή διαμονή της ( :- ). Ο αόριστος χρόνος υποδηλώνει ότι είχαν πλέον πεθάνει. πρώτον —πριν κατοικήσει εν σοι. Ήταν η πιο μακρινή από τους προγόνους του Τιμόθεου που γνώριζε ο Παύλος. μητέρα Ευνοίκη —πιστή Ιουδαία· αλλά ο πατέρας του ήταν Έλληνας, δηλαδή, ειδωλολάτρης ( :- ). Η πίστη του ενός γονέα αγίασε το παιδί ( 2 Τιμόθεο 3:15 · 1 Κορινθίους 7:14 ). Πιθανότατα μεταστράφηκε στην πρώτη επίσκεψη του Παύλου στα Λύστρα ( 1 Κορινθίους 7:14- : ). Είναι μια ακούσια σύμπτωση, και επομένως ένα σημάδι αλήθειας, ότι στις Πράξεις 16:1 αναφέρεται μόνο η πίστη της μητέρας, όπως ακριβώς εδώ επαινείται η πίστη της μητέρας, ενώ δεν λαμβάνεται υπόψη ο πατέρας [PALEY, Horæ Paulinæ ]. και — Ελληνικά, «αλλά», δηλαδή, παρά τις εμφανίσεις [ALFORD]. πεπεισμένος ότι — κατοικεί, ή θα κατοικήσει «και εν σοι». Η αναφορά της πίστης της μητέρας και της γιαγιάς του έχει σκοπό να παρακινήσει την πίστη του. Στην προτροπή να αναζωπυρώσει το χάρισμα, αναπτύσσουν: Στίχος 6. 6. Δι' ην αιτίαν — Ελληνικά, «Για την οποία αιτία», δηλαδή, επειδή κληρονόμησες, κάποτε κατείχες, και πιστεύω («είμαι πεπεισμένος») ότι εξακολουθείς να κατέχεις, μια τέτοια ανυπόκριτη πίστη [ALFORD]. αναζωπύρωσον —κυριολεκτικά, «αναζωπύρωσε», «αναζωογόνησε τη σπίθα του»· το αντίθετο του «σβήσε» ή «εξαφάνισε» ( :- ). Ο Παύλος δεν αμφιβάλλει για την ύπαρξη αληθινής πίστης στον Τιμόθεο, αλλά επιθυμεί να τεθεί σε ενεργό άσκηση. Ο Τιμόθεος φαίνεται να έχει γίνει κάπως αμελής από το να είναι τόσο καιρό χωρίς τον Παύλο ( 2 Τιμόθεο 2:22 ). χάρισμα του Θεού —η πνευματική χάρη που έλαβε για το διακονικό του αξίωμα, είτε στην αρχική του χειροτονία, είτε στην καθιέρωσή του στο συγκεκριμένο αξίωμα της επίβλεψης της Εκκλησίας της Εφέσου (βλ. 2 Τιμόθεο 2:22- : ), μεταδίδοντας αφοβία, δύναμη, αγάπη και σώφρονα νου ( 2 Τιμόθεο 1:7 ). διά της επιθέσεως των χειρών μου —Στην 1 Τιμόθεο 4:14 , είναι «με [όχι διά ] την επίθεση των χειρών του πρεσβυτερίου». Ο απόστολος ήταν ο επικεφαλής στη χειροτονία, και σε αυτόν εφαρμόζεται το «ΔΙΑ». Το πρεσβυτέριο ήταν οι βοηθοί του· έτσι το «με», που υποδηλώνει απλώς συνοδεία, λέγεται γι' αυτούς. Ο Παύλος ήταν το όργανο στη χειροτονία του Τιμόθεου και στην λήψη της χάριτος που του δόθηκε τότε· οι πρεσβύτεροι ήταν οι ταυτόχρονοι συμμετέχοντες στην πράξη της χειροτονίας· έτσι το ελληνικό, «διά» και «μετά». Έτσι και στις χειροτονίες από επίσκοπο στις μέρες μας, αυτός κάνει την κύρια πράξη· αυτοί συμμετέχουν στην επίθεση των χειρών μαζί του. Στη συνέχεια αντιπαραβάλλουν το πνεύμα που δίνεται από τον Θεό με ένα πνεύμα φόβου. Στίχος 7. 7. Διότι, κ.λπ.—υπονοώντας ότι ο Τιμόθεος χρειαζόταν την προτροπή «να αναζωπυρώσει το χάρισμα του Θεού μέσα του», όντας εκ φύσεως «δειλός»: «Διότι ο Θεός δεν μας έδωσε (έτσι το ελληνικό, δηλαδή, κατά τη χειροτονία ή καθιέρωσή μας) πνεύμα δειλίας». Το πνεύμα που μας έδωσε, δεν ήταν το πνεύμα της δειλίας (κυριολεκτικά, «δειλία», που είναι αδυναμία), αλλά της «δύναμης» (που εκδηλώνεται σε μια άφοβη «μαρτυρία» για τον Χριστό, :- ). «Η δύναμη είναι η αμετάβλητη συνοδεία του δώρου του Αγίου Πνεύματος. Λουκάς 24:49 Πράξεις 1:8 · σύγκρινε Πράξεις 1:8- : , «πλήρης πίστεως και Αγίου Πνεύματος», με 2 Τιμόθεο 1:8 , «πλήρης πίστεως και δυνάμεως». Ο φόβος είναι το αποτέλεσμα του «πνεύματος της δουλείας» ( Ρωμαίους 8:15 ). Ο φόβος μέσα μας μεγεθύνει τις αιτίες του φόβου έξω. «Το πνεύμα της δύναμης» είναι το πνεύμα του ανθρώπου που κατοικείται από το Πνεύμα του Θεού που μεταδίδει δύναμη· αυτή η δύναμη «εκβάλλει τον φόβο» από εμάς, και μας παρακινεί να προσπαθήσουμε να τον εκβάλλουμε από τους άλλους ( 1 Ιωάννη 4:18 ). αγάπη —που κινεί τον πιστό ενώ «λέει την αλήθεια» με δύναμη, όταν δίνει τη μαρτυρία του για τον Χριστό ( 1 Ιωάννη 4:18- : ), ταυτόχρονα να το κάνει «εν αγάπη» ( 1 Ιωάννη 4:18- : ). σώφρονα νου —Το ελληνικό, είναι μάλλον, «το να φέρει τους ανθρώπους σε σώφρονα νου» [WAHL]. Ο BENGEL υποστηρίζει την αγγλική μετάφραση, «σώφρονα νου», ή «σωφροσύνη»· ένα καθήκον για το οποίο ένας νέος όπως ο Τιμόθεος χρειαζόταν ιδιαίτερα να προτραπεί ( 2 Τιμόθεο 2:22 · 1 Τιμόθεο 4:12 · Τίτο 2:4 · Τίτο 2:6 ). Έτσι ο Παύλος τον προτρέπει, στο 2 Τιμόθεο 2:4 , να εγκαταλείψει τις κοσμικές εμπλοκές, οι οποίες ως αγκάθια ( 2 Τιμόθεο 2:4- : ) πνίγουν τον λόγο. Αυτά τα τρία χαρίσματα είναι προτιμότερα από οποιεσδήποτε θαυματουργικές δυνάμεις.
Σκεφτείτε
Λαμβάνοντας υπόψη την αποκάλυψη του ευαγγελίου για τη ζωή και την αθανασία, συμπεραίνουν: Στίχος 10. 10. Αλλά . . τώρα . . φανερωθείσα —σε αντίθεση με την απόκρυψή της μέχρι τώρα στον αιώνιο σκοπό του Θεού «πριν τους αιώνες» ( 2 Τιμόθεο 1:9 · Κολοσσαείς 1:16 · Τίτο 1:2 · Τίτο 1:3 ). φανέρωση —η ορατή εκδήλωση εν σαρκί. κατήργησε τον θάνατο — Ελληνικά, «αφαίρεσε τη δύναμη από τον θάνατο» [TITTMANN]. Το ελληνικό άρθρο πριν από τον «θάνατο» υποδηλώνει ότι ο Χριστός κατήργησε τον θάνατο, όχι μόνο σε κάποια συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά στην ίδια του την ουσία, ύπαρξη και ιδέα, καθώς και σε όλες τις πτυχές και συνέπειές του ( Ιωάννης 11:26 · Ρωμαίους 8:2 · Ρωμαίους 8:38 · 1 Κορινθίους 15:26 · 1 Κορινθίους 15:55 · Εβραίους 2:14 ). Η πλήρης εκτέλεση της κατάργησης του θανάτου πρόκειται να γίνει στην ανάσταση ( Αποκάλυψη 20:14 ). Ο θάνατος του σώματος εν τω μεταξύ είναι μόνο προσωρινός, και δεν λαμβάνεται υπόψη από τον Χριστό και τους αποστόλους. έφερε . . στο φως —κάνοντας ορατό μέσω του Ευαγγελίου αυτό που ήταν προηγουμένως κρυμμένο στον σκοπό του Θεού.
Απαντήστε
Πώς επηρεάζει η κληρονομιά της πίστης σας την τρέχουσα πορεία σας με τον Χριστό; Σε ποιους τομείς χρειάζεται να αναζωπυρώσετε το χάρισμα που σας έχει δώσει ο Θεός; Υπάρχουν καταστάσεις όπου ο φόβος ή η ντροπή μπορεί να εμποδίσουν τη μαρτυρία σας για το ευαγγέλιο;
Προσευχηθείτε
Πάτερ εὐσπλαγχνικέ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ τὸ ἀποκεκαλυμμένον ἐν τῷ λόγῳ σου, τὸ ὁποῖον καλεῖ ἡμᾶς νὰ ἀναζωπυρήσωμεν τὸ χάρισμα τοῦ Πνεύματός σου καὶ νὰ κρατῶμεν σταθερῶς τὸ ὑπόδειγμα τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας. Δώρησαι ἡμῖν θάρρος νὰ μαρτυρῶμεν περὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἄνευ φόβου ἢ αἰσχύνης, πιστεύοντες ὅτι σὺ εἶ ἱκανὸς νὰ φυλάξῃς πάντα ὅσα σοι ἐμπιστευόμεθα μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα ζῶμεν καὶ ὑπηρετῶμεν πρὸς δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →