Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές
Κριτές 1-2 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην προληπτική χάρη, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Whedon στα κεφάλαια 1-2 των Κριτών ανιχνεύει τα πρώτα ασταθή βήματα του Ισραήλ μετά τον Ιησού του Ναυή, δείχνοντας πώς ο θείος διορισμός συναντά τον ανθρώπινο δισταγμό. Οι σημειώσεις του φωτίζουν την κλήση προς τον Ιούδα, την τομεακή συμμαχία με τον Συμεών, και τον δαπανηρό δισταγμό μπροστά στα σιδερένια άρματα. Μέσω της καθοδήγησής του καλούμαστε να εξετάσουμε πώς η υπακοή και η απιστία διαμορφώνουν τη ζωή του λαού του Θεού ανά τις γενιές. Είθε το ίδιο Πνεύμα που συγκίνησε εκείνους τους αρχαίους πρεσβυτέρους να ζωογονήσει τις καρδιές μας σε πιστή δράση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τα κεφάλαια 1 και 2 των Κριτών, ακούγοντας την κατεύθυνση του Κυρίου προς τον λαό του και την απάντησή τους. Καθώς οι φυλές ρωτούν ποιος θα ηγηθεί εναντίον των Χαναναίων, παρατηρήστε την αλληλεπίδραση της υπόσχεσης, της μερικής υπακοής και των πρώτων σκιών του συμβιβασμού. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση να αποκαλύψει τόσο την πιστότητα του Θεού όσο και την αδυναμία του λαού του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας την εθνική έρευνα που ακολουθεί τον θάνατο του Ιησού του Ναυή.
Εδάφιο 1. ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ. ΕΙΣΑΓΩΓΗ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ Κριτές 1:1 έως Κριτές 3:6. Η ΗΓΕΣΙΑ, Κριτές 1:1-2. 1. Μετά τον θάνατο του Ιησού του Ναυή Πιθανώς όχι πολύ αργότερα. Μέχρι τον θάνατο του Ιησού του Ναυή, οι υποθέσεις του έθνους συνδέονταν στενά με ένα μεγάλο μυαλό, στο οποίο έπεφτε η κύρια ευθύνη της διακυβέρνησης. Ο Μωυσής και ο Ιησούς του Ναυή ήταν για τον Ισραήλ σαν οι αρχιστράτηγοι ενός μεγάλου στρατού, και το μεγάλο σώμα του λαού είχε μικρή αίσθηση εθνικής ευθύνης. Αλλά μόλις αυτοί οι μεγάλοι ηγέτες έφυγαν, έρχεται μια αναδυόμενη αίσθηση εθνικής ενότητας και ευθύνης, και τώρα όχι ένας άνθρωπος, αλλά ολόκληρος ο λαός, οι υιοί Ισραήλ, ζητούν συμβουλή από τον Ιεχωβά. Οι υιοί Ισραήλ εδώ πρέπει να νοηθούν ως οι φυλές δυτικά του Ιορδάνη, εκπροσωπούμενες από τους πρεσβυτέρους τους. Ρώτησαν τον Κύριο Με τη χρήση του ουρίμ και του θουμμίμ. Βλέπε σημείωση στο Ιησούς του Ναυή 1:1. Ο λαός και οι πρεσβύτεροι δεν είχαν ξεχάσει τις τελευταίες συμβουλές του Ιησού του Ναυή. Ιησούς του Ναυή 23-24.Στη συνέχεια αναπτύσσει τον ορισμό του Κυρίου για τον Ιούδα ως ηγέτη μεταξύ των φυλών.
Εδάφιο 2. 2. Ιούδας Η φυλή· το άτομο είχε πεθάνει προ πολλού. Δευτερονόμιο 1:35. Αυτός ο ορισμός του Ιούδα στην υπεροχή ήταν ουσιαστικά επανάληψη της προφητικής ευλογίας του ετοιμοθάνατου Ιακώβ: 'Εσύ είσαι αυτός που θα επαινέσουν οι αδελφοί σου· το χέρι σου θα είναι στον λαιμό των εχθρών σου· τα παιδιά του πατέρα σου θα προσκυνήσουν μπροστά σου.' Γένεση 49:8. Αλλά παρόλο που ο Θεός όρισε τόσο ξεκάθαρα τον Ιούδα για την ηγεσία, η φυλή απέτυχε να καταλάβει ότι από τις χιλιάδες της έπρεπε να αναζητηθεί ένας προσωπικός ηγέτης και εθνικός εκτελεστικός, και να ληφθούν αμέσως μέτρα για την οργάνωση μιας ισχυρής κεντρικής κυβέρνησης, και να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατό το ιδανικό που παρουσιάζεται στο βιβλίο του Νόμου. Εδώ ήταν η θεία κλήση του Ιούδα, αλλά η φυλή την παραμέλησε, συνήψε συμμαχία με τον Συμεών, και καθ' όλη την περίοδο των Κριτών συνέχισε να βυθίζεται σε σχετική ασήμαντοτητα. Στην εποχή του Σαμψών αυτή η φυλή φαίνεται να ήταν η πιο δειλή στον Ισραήλ, και εντελώς φοβισμένη να αντισταθεί στους Φιλισταίους κατακτητές. Συγκρίνετε Κριτές 15:11, σημείωση. Μόνο όταν ο Δαβίδ ανέβηκε στον θρόνο ο Ιούδας ανέκαμψε από τις συνέπειες της αποτυχίας να αξιοποιήσει πλήρως αυτή τη θεία κλήση. Έχω παραδώσει Ήταν ο θείος σκοπός η τελική και πλήρης κατάκτηση της Γης της Επαγγελίας να πραγματοποιηθεί από το σκήπτρο του Ιούδα, αλλά δεν έγινε μέχρι τις ημέρες του Δαβίδ. Η γη Όχι μόνο η κληρονομιά του Ιούδα, αλλά ολόκληρη η γη της Χαναάν.Ο Whedon στη συνέχεια εξερευνά τις συνέπειες της συνάντησης του Ιούδα με τα σιδερένια άρματα στην κοιλάδα.
Εδάφιο 19. 19. Και έδιωξε τους κατοίκους του βουνού Εβραϊκά, κατέλαβε ή κατείχε το βουνό. Σε συνηθισμένες περιπτώσεις ξένης εισβολής, τα βουνά είναι τα οχυρά που παραδίδονται τελευταία. Αλλά οι Ισραηλίτες, έχοντας εμπιστοσύνη μόνο στον ορεινό πόλεμο, συγκέντρωσαν τις ενέργειές τους σε αυτά τα οχυρά και εξασφάλισαν την κατοχή τους. Αλλά δεν μπορούσε να διώξει Κυριολεκτικά, γιατί δεν μπορούσε να διώξει τους κατοίκους της κοιλάδας· δηλαδή, δεν επρόκειτο να διωχθούν, ή, όπως θα μπορούσε να πει κανείς, δεν υπήρχε τρόπος να τους διώξουν. Η λέξη που αποδίδεται ως κοιλάδα είναι עמק, emek, και δεν αναφέρεται απαραίτητα καθόλου στην πεδιάδα των Φιλισταίων, η οποία ονομάζεται Σεφελάν, Κριτές 1:9. Το Emek δηλώνει οποιαδήποτε κοιλάδα, λεκάνη ή κοίλωμα μεταξύ βουνών, και μπορεί εδώ να αναφέρεται σε πεδιάδες που βρίσκονται ανάμεσα στα βουνά του Ιούδα ή αλλού. Επειδή είχαν σιδερένια άρματα Αυτό πρέπει αναμφίβολα να το θεωρήσουμε ως την αφορμή, όχι την αναγκαστική αιτία, της τελικής αποτυχίας του Ιούδα να κατακτήσει όλους τους εχθρούς του. Τα σιδερένια άρματα δεν μπορούσαν να αντέξουν τις δυνάμεις του Ιησού του Ναυή (Ιησούς του Ναυή 11:4-9) ούτε του Βαράκ (Κριτές 4:15), όταν ο λαός του Ιεχωβά πολέμησε με πίστη στη δύναμή του, και ο Ιούδας θα μπορούσε ομοίως να είχε κατακτήσει· αλλά καταλαβαίνουμε ότι, μετά από πολλούς θριάμβους, όταν ο Ιούδας βρέθηκε αντιμέτωπος με αυτά τα σιδερένια άρματα –όργανα πολέμου παράξενα και τρομερά– δίστασε, ταλαντεύτηκε, υπέκυψε στον φόβο, και έτσι έχασε την πίστη στον Θεό, και τότε δεν υπήρχε τρόπος να διώξει τον εχθρό του.
Σκεφτείτε
Ο Whedon κλείνει την ενότητα ζυγίζοντας το βαθύτερο πνευματικό κόστος όταν η δύναμη οδηγεί μόνο σε φόρο τιμής και όχι σε υπακοή.
Εδάφιο 28. 28. Όταν ο Ισραήλ ήταν δυνατός Η έλλειψη δύναμης ήταν η δικαιολογία για τη δειλία και την ανυπακοή τους σε μια θετική εντολή, παρόλο που είχαν τη διαβεβαίωση βοήθειας από τον Θεό. Ίσως, επίσης, η προηγούμενη αδυναμία τους οφειλόταν στον φόβο τους για τα πολεμικά άρματα. Βλέπε σημείωση στο Κριτές 1:19. Σχεδόν όλες αυτές οι πόλεις βρίσκονταν στη μεγάλη πεδιάδα του Εσδραήλ· και, καθώς συνόρευαν με την πορεία του ανατολικού εμπορίου με τις μεγάλες πόλεις της Φοινίκης, ήταν πιθανώς καλά οχυρωμένες. Αλλά, με την πάροδο του χρόνου, φαίνεται ότι ο Ισραήλ έγινε αρκετά δυνατός για να τις υποτάξει. Έβαλαν τους Χαναναίους σε φόρο τιμής Η αγάπη του χρήματος προστίθεται τώρα στην αγάπη τους για την άνεση και την ανυπακοή. Όταν έγιναν δυνατοί, δεν ήταν πιο πρόθυμοι να υπακούσουν στη φωνή του Θεού από ό,τι πριν. Με τη μακρά εξοικείωση μαζί τους, οι ειδωλολάτρες εχθροί τους είχαν πάψει να είναι απεχθείς στα μάτια τους, ενώ η εντολή να τους εξοντώσουν είχε γίνει στην εκτίμησή τους όλο και πιο παράλογη και βάρβαρη. Ωστόσο, σύντομα έμαθαν, προς λύπη τους, ότι είχαν φυτέψει τους σπόρους της κοινωνικής και εθνικής καταστροφής αρνούμενοι να εφαρμόσουν στον εαυτό τους τη θεϊκά ορισμένη διασφάλιση της ευημερίας τους – την ριζική εξόντωση των εχθρών τους.
Απαντήστε
1. Πού στη δική μου ζωή ο Κύριος έχει σαφώς ορίσει ένα μονοπάτι που έχω αντιμετωπίσει με δισταγμό αντί για ολόψυχη πρόοδο; 2. Πώς οι τομεακές ή αυτοπροστατευτικές συμμαχίες μπορεί να περιορίζουν την πληρέστερη υπακοή που επιθυμεί ο Θεός από τον λαό του σήμερα; 3. Πότε επέτρεψα στον φόβο των τρομερών εμποδίων να επισκιάσει την εμπιστοσύνη στον Θεό που έχει ήδη υποσχεθεί τη νίκη;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, που ορίζεις ηγέτες και καλείς τον λαό σου σε γενναία εμπιστοσύνη, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε ο δούλος σου Whedon σε αυτά τα αρχικά κεφάλαια των Κριτών. Συγχώρεσέ μας όταν σε ρωτάμε αλλά συρρικνωνόμαστε από τη μάχη που μας έχεις αναθέσει. Ενδυνάμωσε τις καρδιές μας ενάντια στα άρματα του φόβου και την ύπουλη γοητεία του συμβιβασμού. Ανάστησε στις μέρες μας έναν λαό που, όπως ο Ιούδας του παρελθόντος, προχωρά με τη δύναμη της υπόσχεσής σου. Είθε η ίδια χάρη που στήριξε τις καλύτερες στιγμές του Ισραήλ να μας διαμορφώσει τώρα σε πιστή μαρτυρία, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →