Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 113-114 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Ψαλμοί 113 και 114 μαζί εκθέτουν τον κυρίαρχο Κύριο ο οποίος κατοικεί σε απρόσιτη μεγαλειότητα αλλά έχει δεσμευθεί με διαθήκη σε έναν λαό της δικής του εκλογής. Ο πρώτος ψαλμός καλεί όλους τους δούλους του Θεού να αποδώσουν αίνο σε αυτόν του οποίου το όνομα είναι υψωμένο πάνω από κάθε όνομα, ενώ ο δεύτερος ανακαλεί την απελευθέρωση από την Αίγυπτο ως την αποφασιστική πράξη με την οποία ο ίδιος Κύριος διεκδίκησε την κυριαρχία του επί της δημιουργίας και επί των εκλεκτών του. Αυτοί οι ψαλμοί επομένως δεν προσκαλούν απλώς σε λατρεία· διακηρύσσουν ότι ο Θεός ο οποίος κάθεται ενθρονισμένος στους ουρανούς έχει σκύψει για να λυτρώσει και να κυβερνήσει τον λαό του σύμφωνα με τον δικό του σκοπό. Το πλαίσιο της διαθήκης είναι σαφές: ο Ισραήλ ανήκει στον Κύριο επειδή αυτός τον εξαγόρασε, και τα έθνη καλούνται να αναγνωρίσουν τον ίδιο Κύριο του οποίου η δόξα γεμίζει τη γη. Σε αυτά τα κεφάλαια το δόγμα της θείας κυριαρχίας παρουσιάζεται όχι ως αφηρημένη αρχή αλλά ως το θεμέλιο τόσο της αίνου όσο και της ιστορικής δράσης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τους Ψαλμούς 113 και 114 στο σύνολό τους. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις να αινέσετε το όνομα του Κυρίου, την αντίθεση μεταξύ του υψηλού θρόνου του και της φροντίδας του για τους ταπεινούς, και την περιγραφή της Εξόδου ως γεγονότος στο οποίο η θάλασσα, τα βουνά και η ίδια η γη ανταποκρίνονται στην παρουσία του Δημιουργού τους. Σημειώστε πώς ο δεύτερος ψαλμός παρουσιάζει τη λύτρωση από την Αίγυπτο ως τη στιγμή κατά την οποία ο Ιούδας έγινε το αγιαστήριο του Κυρίου και ο Ισραήλ η κυριαρχία του, θεμελιώνοντας έτσι τη σχέση της διαθήκης που συνεχίζει να διέπει τον λαό του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ψαλμός 113 ανοίγει με τριπλή κλήση στους δούλους του Κυρίου να ευλογούν το όνομά του, επεκτείνοντας την πρόσκληση από τον παρόντα χρόνο σε όλες τις γενεές και από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση του. Αυτός ο οικουμενικός ορίζοντας στηρίζεται στην ομολογία ότι ο Κύριος είναι υψηλός πάνω από όλα τα έθνη και η δόξα του πάνω από τους ουρανούς. Ο ψαλμός στρέφεται έπειτα στον ιδιαίτερο τρόπο της κυριαρχίας του: αν και καθισμένος στα ύψη, συγκαταβαίνει να φροντίζει τα πράγματα που είναι στον ουρανό και στη γη, υψώνοντας τον πτωχό από τη σκόνη και ανυψώνοντας τον ενδεή από τον σωρό της στάχτης για να τον καθίσει με άρχοντες. Η στείρα γυναίκα γίνεται χαρούμενη μητέρα τέκνων. Αυτές οι αναστροφές δεν παρουσιάζονται ως γενική καλοσύνη αλλά ως πράξεις του Κυρίου της διαθήκης ο οποίος ασκεί την εκλεκτική του δύναμη στην ιστορία. Ο ίδιος Θεός που είναι υψωμένος είναι αυτός που επεμβαίνει για να αναστρέψει την κατάσταση εκείνων που έχει εκλέξει. Ο Ψαλμός 114 ακολουθεί αμέσως θεμελιώνοντας αυτό το πρότυπο στην Έξοδο. Όταν ο Ισραήλ εξήλθε από την Αίγυπτο και ο οίκος του Ιακώβ από λαό ξένης γλώσσας, ο Ιούδας έγινε το αγιαστήριο του Κυρίου και ο Ισραήλ η κυριαρχία του. Η θάλασσα το είδε και έφυγε· ο Ιορδάνης γύρισε πίσω. Τα βουνά πήδηξαν σαν κριάρια και οι λόφοι σαν αρνία. Ο ψαλμός ρωτά τη θάλασσα και τα βουνά τι τα ταρακούνησε και απαντά ότι ήταν η παρουσία του Θεού του Ιακώβ, ο οποίος μετέτρεψε τον βράχο σε λίμνη νερού και τον πυρόλιθο σε πηγή. Έτσι η ίδια η τάξη της δημιουργίας μαρτυρεί τον Θεό της διαθήκης ο οποίος λυτρώνει τον λαό του και διεκδικεί την κυριαρχία του. Οι δύο ψαλμοί μαζί παρουσιάζουν την κυριαρχία του Θεού ως υπερβατική και λυτρωτική: ο Κύριος που κυβερνά τα έθνη είναι ο ίδιος Κύριος που εξέλεξε τον Ισραήλ, τον ελευθέρωσε από τη δουλεία και συνεχίζει να τακτοποιεί τα πάντα για χάρη της διαθήκης του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτοί οι ψαλμοί στέκονται μέσα στη μεγαλύτερη γραφική μαρτυρία ότι η Έξοδος είναι η θεμελιώδης πράξη με την οποία ο Θεός συγκρότησε τον λαό του και αποκάλυψε το όνομά του. Το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται στα προφητικά συγγράμματα όπου η απελευθέρωση του Ισραήλ από τον Κύριο ανακαλείται ως εγγύηση μελλοντικών πράξεων λύτρωσης. Οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης επίσης αντιμετωπίζουν την Έξοδο ως τύπο της μεγαλύτερης απελευθέρωσης που πραγματοποιήθηκε εν Χριστώ, στον οποίο ο λαός της διαθήκης συγκροτείται ως πνευματικός οίκος και άγιο έθνος. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης η έμφαση πέφτει στην κυρίαρχη πρωτοβουλία του Θεού τόσο στην εκλογή όσο και στη λύτρωση, ώστε ο αίνος να πηγάζει όχι από ανθρώπινο κατόρθωμα αλλά από την αναγνώριση ότι ο Κύριος μόνος έχει κάνει όλα αυτά τα πράγματα. Οι ψαλμοί επομένως υπηρετούν για να αγκυρώσουν τη λατρεία της εκκλησίας στην αντικειμενική πραγματικότητα των διαθηκικών ενεργειών του Θεού και όχι στην υποκειμενική εμπειρία.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους τρόπους η γνώση ότι ο θρόνος του Κυρίου είναι πάνω από τους ουρανούς όμως αυτός υψώνει τον πτωχό διαμορφώνει την κατανόησή σας για τις συναλλαγές του μαζί σας; Πώς η αφήγηση της Εξόδου στον Ψαλμό 114 επιβεβαιώνει ότι η κυριαρχία του Θεού εκτείνεται τόσο στον λαό του όσο και στην τάξη της δημιουργίας; Ποια απόκριση αίνου και υπακοής απαιτείται από εκείνους που έχουν γίνει το αγιαστήριο και η κυριαρχία αυτού του ίδιου Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ύψιστε, που κατοικείς πάνω από τους ουρανούς όμως έχεις φροντίδα για τους ταπεινούς, ομολογούμε ότι συ μόνος είσαι Θεός και ότι όλα τα έθνη είναι ως ουδέν ενώπιόν σου. Σε ευχαριστούμε που έχεις δεσμευθεί με διαθήκη σε έναν λαό τον οποίο έχεις εκλέξει, ελευθερώνοντάς τον από τη δουλεία και κάνοντάς τον αγιαστήριό σου. Δώσε μας χάρη να αινούμε το όνομά σου από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση του αυτού, και να αναπαυόμαστε στη βεβαιότητα ότι η ίδια δύναμη που έκανε τη θάλασσα να φύγει και τα βουνά να πηδήξουν συνεχίζει να τακτοποιεί τα πάντα σύμφωνα με το κυρίαρχο θέλημά σου. Κράτησέ μας σταθερούς στη διαθήκη που έχεις θεμελιώσει, ώστε να ζούμε ως εκείνοι που ανήκουν σε σένα μόνο, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.