← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 5-6 — με τον Whedon

Ιώβ 5-6Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην προληπτική χάρη, ανοίγουμε το Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη για τα κεφάλαια 5–6 του Ιώβ. Η μετρημένη έκθεση του Whedon μας καθοδηγεί μέσα από τη συμβουλή του Ελιφάζ και την παθιασμένη απάντηση του Ιώβ, υπενθυμίζοντάς μας ότι κάθε δοκιμασία βρίσκεται μέσα στους σοφούς και αγαπητούς σκοπούς του Θεού. Ακούμε με ευλάβεια, έτοιμοι να δεχτούμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά καθώς το Πνεύμα εφαρμόζει τον λόγο στις καρδιές μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε δυνατά τα κεφάλαια 5 και 6 του Ιώβ. Ακούστε τον Ελιφάζ να προτρέπει την υποταγή στον Παντοδύναμο και τον Ιώβ να υπερασπίζεται το βάθος της αγωνίας του. Αφήστε τον ρυθμό του κειμένου να εγκατασταθεί στην ψυχή, σημειώνοντας πού η θλίψη συναντά το δόγμα και πού το δόγμα συναντά τον ζωντανό Θεό που και πληγώνει και επουλώνει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει ανιχνεύοντας την προειδοποίηση του Ελιφάζ ενάντια στην παθιασμένη θλίψη. Εδάφιο 2. 2 . Διότι ο θυμός כעשׂ σημαίνει επίσης θλίψη. Η παθιασμένη θλίψη, στην οποία είχε ενδώσει ο Ιώβ, σκοτώνει τον ανόητο. 2 Κορινθίους 7:10 . Στη λέξη 'διότι', ο Ελιφάζ επαναλαμβάνει την κύρια σκέψη αυτού του λόγου: οι άνθρωποι θερίζουν ό,τι σπέρνουν. Τα πάθη ενός ανθρώπου, για παράδειγμα, ο 'φθόνος', (ζήλια,) ένας φθόνος που ακόμη και κοιτάζει με λαχτάρα την ανυπαρξία, (Ιώβ 3:3) δεν είναι μόνο η καταστροφή ενός ανθρώπου, αλλά είναι τα σημάδια ενός 'ανόητου', אויל μια λέξη που επαναλαμβάνει στο επόμενο εδάφιο. 'Η βία της αμαρτίας δεν φέρνει βοήθεια, αλλά καταστροφή, στον εαυτό της, που είναι το νεύρο όλων όσων λέει ο Ελιφάζ: Ιώβ 5:6-7 .' DAV. Στην αρχή της συζήτησης η υπονοούμενη κατηγορία εναντίον του Ιώβ είναι για ανοησία, που εκδηλώνεται μέσω ζήλιας και παθιασμένων γογγυσμών εναντίον του Θεού, παρά για έγκλημα. Το τελευταίο φυλάσσεται για μια άμεση κατηγορία, την οποία ο τώρα ευγενικός Ελιφάζ ο ίδιος φέρνει εναντίον του Ιώβ σε μεταγενέστερο στάδιο της συζήτησης· κεφ. 22. Παρ' όλα αυτά, αυτά τα λόγια βυθίζονται βαθιά στην καρδιά του Ιώβ, όπως φαίνεται από την αναφορά του (Ιώβ 6:2) σε αυτήν ακριβώς τη λέξη 'θυμός'. Στη συνέχεια αναπτύσσει τη δεύτερη στροφή για τον θείο ορισμό του πόνου. Εδάφιο 6. Δεύτερη στροφή Ο πόνος είναι θεϊκός ορισμός, Ιώβ 5:6-7 . Αυτό φαίνεται από το ότι είναι αχώριστος από τη σύσταση της φύσης. 6 . Αν και Μάλλον, διότι. Προχωρά να δώσει τον λόγο για τον οποίο είναι ανόητο να γογγύζουμε για τη θλίψη: το κακό δεν είναι τυχαίο, αλλά οφείλεται στην κακία του ανθρώπου. Θλίψη און · κακό. Αναβλύζουν Φυτρώνουν σαν αγριόχορτα. Η ταλαιπωρία του ανθρώπου δεν είναι μια ανάπτυξη ή παρακλάδι της φύσης, αλλά ένας θεϊκός ορισμός λόγω της αμαρτίας. Ανήκει σε ένα σχέδιο μεταγενέστερο εκείνου της φύσης, στο οποίο ο άνθρωπος, μια αμαρτωλή φυλή, αναπτύσσεται προς την ταλαιπωρία τόσο φυσικά όσο το φυτό βλαστάνει από τη γη, ή η σπίθα αναπηδά προς τα πάνω από το καιόμενο κάρβουνο. Η αληθινή πηγή της δυστυχίας δεν βρίσκεται στη φύση, αλλά μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο. Ο Whedon παρουσιάζει στη συνέχεια την απόφαση του Ελιφάζ να αναζητήσει τον Θεό απευθείας. Εδάφιο 8. Τέταρτη διπλή στροφή Η ΗΘΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Ιώβ 5:8-16 . Πρώτη στροφή Η διακυβέρνησή Του είναι τόσο ευεργετική στον ηθικό όσο και στον φυσικό κόσμο, Ιώβ 5:8-11 . 8 . Εγώ θα ζητούσα Κυριολεκτικά, Αλλά εγώ, εγώ θα ζητούσα. Όσο για μένα, ό,τι κι αν κάνουν οι άλλοι, εγώ θα ζητούσα τον Θεό. Προτείνει να πάει, όχι σε αγίους ή αγγέλους, ή μέσω αγίων ή αγγέλων, αλλά απευθείας στον ίδιο τον Θεό. Θεός Το πρώτο όνομα του Θεού είναι Ελ, το δεύτερο Ελοχίμ. Ο πρώτος προσδιορισμός του Θεού τον παρουσιάζει ως τον παντοδύναμο· ο δεύτερος, ως 'Θεό στην ολότητα της ποικιλοτρόπως εκδηλωμένης φύσης Του'. Στρέφεται με ισχυρότερη αποστροφή από τη σκέψη των κραυγών απελπισίας του Ιώβ, με τον ίδιο τρόπο όπως αργότερα (Ιώβ 22:18) από το θέαμα των επιτυχημένων προκατακλυσμιαίων αμαρτωλών, και καταφεύγει στον Θεό. Τέλος, φτάνει στα ευλογημένα αποτελέσματα της πρόθυμης υποταγής. Εδάφιο 17. Πέμπτη διπλή στροφή ΤΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ, Ιώβ 5:17-27 . Πρώτη στροφή Η ευτυχία αυτού που πρόθυμα παραδίδεται στις αγαπητικές παιδεύσεις του Παντοδύναμου, Ιώβ 5:17-21 . 17 . Ιδού, μακάριος Ιδού, μακάριος ο άνθρωπος. Μία από τις πρώτες μακαριότητες· τόσο σημαντική, ώστε η προσοχή μας καλείται ειδικά. Εμφανίζεται ξανά στους Ψαλμούς, (94,) στις Παροιμίες, (3,) και στους Εβραίους, (12.) 'Ο κόσμος,' λέει ο A.H. Hallam, 'αγαπήθηκε μόνο εν Χριστώ. Οι αδελφοί ήταν μέλη του μυστικού του σώματος. Όλοι οι άλλοι δεσμοί που είχαν στερεώσει το πνεύμα του σύμπαντος στον στενό μας κύκλο της γης ήταν σαν τίποτα σε σύγκριση με αυτή τη χρυσή αλυσίδα του πόνου και της αυτοθυσίας, η οποία αμέσως συνέδεσε την καρδιά του ανθρώπου με κάποιον που, όπως και ο ίδιος, ήταν εξοικειωμένος με τη θλίψη. Ο πόνος είναι το βαθύτερο πράγμα που έχουμε στη φύση μας, και η ένωση [με τον Θεό] μέσω του πόνου φάνηκε πάντα πιο αληθινή και πιο ιερή από οποιαδήποτε άλλη.'
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Whedon κλείνει το κεφάλαιο σημειώνοντας την ενωμένη μαρτυρία των φίλων. Εδάφιο 27. 27 . Το ερευνήσαμε Έτσι δεσμεύει τους άλλους δύο φίλους στα συναισθήματα που έχει εκφράσει, και αυτοί με τη σιωπή τους συναινούν. Ο Ιώβ το υποθέτει αυτό στην απάντησή του. Για το καλό σου Όπως στο περιθώριο, για τον εαυτό σου. Αυτές τις αρχές, αποδεδειγμένες από την εμπειρία, ο Ιώβ μπορεί να τις λάβει για τον εαυτό του. Η ψυχρή έλλειψη συμπάθειας συνοδεύει την ομιλία μέχρι το πικρό της τέλος. Ο πληγωμένος ίππος μπορεί να τινάξει τον Ιώβ στα χέρια ενός δίκαιου Θεού, ας υποφέρει. 'Ο Ελιφάζ κατηγορεί τον Ιώβ για τον γογγυσμό του, και τον καλεί να δεχτεί τη θλίψη του με αναγνώριση της ανθρώπινης αμαρτωλότητας και του θείου σκοπού για το καλό. Έτσι αρχίζει η διαμάχη.' Delitzsch. Στρέφεται αμέσως στην πρώτη απάντηση του Ιώβ και στην βαθύτερη έκκλησή του. Εισαγωγή. Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΒ. Η απάντηση του Ιώβ περιέχει μια συγκινητική έκκληση στον άνθρωπο, (κεφ. 6,) και μια πολύ πιο συγκινητική στον Θεό, (κεφάλαιο 7,) εκκλήσεις που ο Ewald αποκαλεί 'μονόλογο απελπισίας'. Η άθλια κατάστασή του είναι τέτοια που αφήνει προς το παρόν την εξέταση του ψυχρού διδακτικού επιχειρήματος του Ελιφάζ. Υπερασπίζεται τον θρήνο του, (κεφ. 3,) ως τη φυσική έκρηξη μιας καρδιάς σπασμένης από τη θλίψη, αλλά παραδέχεται ότι είχε μιλήσει απρόσεκτα. Αντί για το βάλσαμο της φιλίας και τα ζωογόνα ρεύματα της συμπάθειας, βρίσκει μια επιτηδευμένη διάθεση να εκμεταλλευτεί τα λόγια της θλίψης του που είχαν βγει από μια αιμορραγούσα καρδιά. Στην έκκλησή του προς τον Θεό επικαλείται τη συντομία και τη ματαιότητα της ζωής, την ακαμψία του θανάτου, τη δική του ασήμαντη ύπαρξη, ως λόγους για απαλλαγή από το βάρος των θείων επισκέψεων.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού έχω συγχύσει την παθιασμένη θλίψη με τον πιστό θρήνο; Πώς με παρηγορεί η κλήση να αναζητήσω τον Θεό απευθείας εν μέσω της παρούσας δοκιμασίας; Με ποιους τρόπους καλούμαι να δεχτώ την παιδεία ως σημάδι θεϊκής φροντίδας και όχι μόνο οργής;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων και παντοδύναμε Θεέ, του οποίου τη σοφία διακήρυξε ο Ελιφάζ και του οποίου το έλεος ζήτησε ο Ιώβ, χάρισε μας τη χάρη να δεχτούμε την παιδεία Σου χωρίς γογγυσμό. Είθε το Πνεύμα να μας φυλάξει από την ανοησία, διατηρώντας μας παράλληλα από την απελπισία. Επούλωσε τις πληγές μας, Κύριε, και δίδαξέ μας να αναζητούμε μόνο Εσένα. Είθε ο Λόγος Σου να κατοικεί πλούσια μέσα μας, διαμορφώνοντας υπομονή, ελπίδα και αγάπη. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος υπέστη τα βέλη της δικαιοσύνης Σου για χάρη μας, αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →