← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 13 — με τον Whedon

Α' Κορινθίους 13Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης και της Αρμινιανής-Ουεσλεϋανής έμφασης στην ανανέωση της καρδιάς, στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon για την φωτεινή του επεξεργασία της Α' Κορινθίους 13. Ο Whedon, με χαρακτηριστική σαφήνεια και ποιμαντικό βάθος, αναδεικνύει την αιώνια υπεροχή της χριστιανικής αγάπης πάνω από κάθε παροδικό χάρισμα. Η έκθεσή του καλεί τους πιστούς να προχωρήσουν πέρα από τη γοητεία των Κορινθίων με τα θεαματικά χαρίσματα και να αγκαλιάσουν τη μόνιμη, τελειοποιητική χάρη που μόνη εκπληρώνει τον νόμο του Χριστού. Καθώς μελετούμε, είθε το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει την κατανόησή μας και να ανάψει μέσα μας εκείνη τη θεία αγάπη που αποτελεί τον ίδιο τον ουρανό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα μαζί το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους, αυτόν τον ασύγκριτο ύμνο στην αγάπη. Προσέξτε με προσευχή κάθε πρόταση, επιτρέποντας στις μετρημένες ρυθμικές πτώσεις του αποστόλου να αποκαλύψουν τόσο τη ματαιότητα των άκαρπων χαρισμάτων όσο και την υπερέχουσα ομορφιά της αγάπης. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το Πνεύμα σας ωθεί, και δεχθείτε τον λόγο ως καθρέφτη για την καθημερινή ζωή του πιστού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon αρχίζει την έκθεση δηλώνοντας την άπειρη υπεροχή της αγάπης έναντι κάθε πνευματικού χαρίσματος. Στίχοι 1-13. 2. Άπειρη υπεροχή της Αγάπης έναντι των Χαρισμάτων, Α' Κορινθίους 13:1-13. Το κεντρικό χάρισμα του Χριστιανισμού όχι παροδικό αλλά μόνιμο, η διαμαντένια υπεροχή του οποίου όλες οι άλλες αρετές είναι μια φάση, είναι η ΑΓΑΠΗ. Και για να αφυπνίσει τους Κορινθίους του πάνω από την προθυμία τους για το παροδικό, ο απόστολος επιστρατεύει όλες του τις δυνάμεις για να παρουσιάσει το διαμάντι μπροστά στα μάτια τους στην πιο ελκυστική του λάμψη. Όλοι οι κριτικοί θεωρούν αυτό το απόσπασμα ως ένα από τα γνήσια κοσμήματα του Παύλου. Έχει κάτι από τον ρυθμό, καθώς και από τη λαμπρότητα, της ποίησης. Αλλά είναι σύντομο και συμπυκνωμένο, και ούτε μία λέξη δεν έχει εισαχθεί απλώς για ωραία γραφή· διότι ο Παύλος ούτε στιγμή δεν ξεχνά το επιχείρημά του· ο σκοπός του οποίου είναι να εντυπωσιάσει τους αδελφούς του ότι αυτή η μία αρετή που είναι προσιτή σε όλους, η μόνιμη κληρονομιά της Εκκλησίας, είναι η θεία αγάπη. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε μία από τις ατυχίες της αγγλικής μας μετάφρασης ότι η ελληνική λέξη για την αγάπη, αγάπη, έχει μεταφραστεί ως φιλανθρωπία (charity). Στη συνέχεια περιγράφει τα τρία διακριτά στάδια ή παραγράφους του κεφαλαίου. Το πρώτο δηλώνει, με έντονη υπερβολή, την απόλυτη αναξιότητα κάθε αρετής αν λείπει η αγάπη, (Α' Κορινθίους 13:1-3)· το δεύτερο ζωγραφίζει μια σύντομη όμορφη εικόνα της αγάπης στην πραγματική ζωή, (Α' Κορινθίους 13:4-8)· το τρίτο (Α' Κορινθίους 13:8-13) παρακολουθεί την πρόοδό μας μέσα από παροδικές εξελίξεις, σε αντίθεση με τις τρεις μόνιμες χάριτες, την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη. Ο Παύλος, όπως και σε άλλες περιπτώσεις υποτιμητικής παρατήρησης, μιλάει σε πρώτο πρόσωπο. Ο Whedon στη συνέχεια στρέφεται στην απεικόνιση της αγάπης στην καθημερινή της άσκηση μεταξύ των αγίων. Στίχοι 4-7. β. Εικόνα της Αγάπης στην καθημερινή ζωή, Α' Κορινθίους 13:4-7. Οι υπερβολές του αποστόλου στην προηγούμενη παράγραφο ορμούν σαν καταρράκτης· οι περιγραφές αυτής της παραγράφου ρέουν σαν ένα απαλό και διαυγές ρεύμα. Δεν περιγράφει την αγάπη στις ηρωικές της διαθέσεις, να πεθαίνει για τα αγαπημένα της αντικείμενα, αλλά στις πτυχές της καθημερινής ζωής, και ιδιαίτερα σε αναφορές σε εκείνες τις μάταιες δόξες και τις φιλονικίες μεταξύ των Κορινθίων του, των οποίων η αγάπη θα ήταν το διορθωτικό. Δίνει δεκαπέντε χαρακτηριστικά της αγάπης. Τα τρία πρώτα αγγίζουν την υπομονετική καλοσύνη της αγάπης· τα επόμενα οκτώ είναι αρνητικά, περιγράφοντας ιδιότητες που η αγάπη δεν εκδηλώνει, αλλά που, δυστυχώς, οι ιδιοσυγκρασίες των Κορινθίων εκδήλωναν· μετά τέσσερα χαρακτηριστικά που η συμπεριφορά του αποστόλου μας εκδήλωνε προς αυτούς. Το απόσπασμα δεν είναι ένα φανταστικό κομμάτι, αλλά στοχεύει στην πρακτική ζωή.
Σκεφτείτε
Ο Whedon αντιπαραβάλλει την παροδικότητα όλων των χαρισμάτων με τη μονιμότητα και την υπεροχή της αγάπης. Στίχος 8. γ. Η παροδικότητα όλων των χαρισμάτων σε αντίθεση με τη μονιμότητα και την υπεροχή της Αγάπης, Α' Κορινθίους 13:8-13. 8. Ουδέποτε εκπίπτει. Από τη θεία αγάπη στην καθημερινή της ζωή, ο Παύλος τώρα περνάει αμέσως στην υπερβατική και αιώνια φύση της. Τα χαρίσματα —προφητείες, γλώσσες, γνώση— είναι όλα προσωρινά και μερικά· σύντομα θα συγχωνευθούν στο τέλειο και το καθολικό. Τέλος, συμπεραίνει ότι η αγάπη είναι η μεγαλύτερη από τις τρεις μόνιμες χάριτες. Στίχος 13. 13. Και τώρα. Ως το καθαρό αποτέλεσμα από όλες αυτές τις προϋποθέσεις. Μένει. Σε ατελείωτη μονιμότητα. Πίστη. Όχι το παροδικό χάρισμα του Α' Κορινθίους 13:12, (όπου βλέπε σημείωση,) αλλά η σίγουρη εμπιστοσύνη στον Θεό που θα είναι πάντα σίγουρη στον ουρανό. Ελπίδα. Που ακόμα και μέσα στο ύψιστο αγαθό αναζητά ένα ακόμα υψηλότερο. Δεν μπορούμε να θυμηθούμε κανένα άλλο απόσπασμα στη Βίβλο που να υποδεικνύει την ύπαρξη προόδου για την ψυχή στον ουρανό εκτός από αυτή τη λέξη σε αυτό το σημείο. Αυτά τα τρία. Εν όψει των πολλών αποσπασμάτων του Παύλου στα οποία η τριάδα σκιάζεται χωρίς να εκφράζεται πλήρως, δεν μπορούμε να απορρίψουμε εντελώς την άποψη του Γρότιου, ότι ο Παύλος εννοεί μια τριάδα χαρίτων. Μεγαλύτερη… είναι η αγάπη. Η αγάπη δεν είναι μόνο μια αιώνια χάρη, αλλά η υψηλότερη μεταξύ των αιώνιων. Η πίστη είναι πράγματι η προϋπόθεση για τη χριστιανική μας ζωή, αλλά η αγάπη είναι η ολοκλήρωσή της. Η πίστη απλώς ξεκλειδώνει την πόρτα από την οποία εισερχόμαστε στην ευλογία της ανώτερης της, της αγάπης. Άλλες χάριτες συμβάλλουν στον ουρανό· η αγάπη αποτελεί τον ουρανό: διότι μια καρδιά αγάπης σε έναν κόσμο αγάπης είναι ο ουρανός. Αν η αγάπη είναι μια ευτυχία που προέρχεται από την ευτυχία των άλλων, πόσο πλούσια πρέπει να είναι αυτή η ευτυχία όπου αμέτρητα εκατομμύρια είναι τόσο ευτυχισμένα όσο επιτρέπουν τα όρια της πεπερασμένης φύσης τους! Και αυτή η αγάπη είναι απλώς μια συνέχεια και διεύρυνση μιας χάριτος που κατέχεται εδώ. Αν μια σπίθα της αγάπης του Θεού λάμπει τώρα στην καρδιά μας, είναι της φύσης του ουρανού. Αν όχι, τότε δεν έχουμε αληθινή πίστη, ούτε καλά θεμελιωμένη ελπίδα, ούτε θεϊκή αγάπη. Αυτά τα τρία πάνε χέρι-χέρι, και ποτέ δεν μπορούν να διαχωριστούν· ούτε μπορεί το ένα να υπάρχει χωρίς τα άλλα.
Απαντήστε
1. Σε ποια παρούσα άσκηση αγάπης σας καλεί το Πνεύμα να αντικαταστήσετε ένα αγαπημένο αλλά άκαρπο χάρισμα; 2. Πώς η καθημερινή εικόνα της αγάπης επιπλήττει κάθε τάση προς φθόνο ή αυτοπροβολή μέσα στην κοινότητά σας; 3. Πού αναζητά η ελπίδα σας ακόμα υψηλότερο αγαθό επειδή η αγάπη μένει και αυξάνεται;
Προσευχηθείτε
Ω Θεέ της αγάπης, που έχεις χύσει το Πνεύμα Σου στις καρδιές μας, δώσε να εκτιμούμε πάνω από κάθε εκθαμβωτικό χάρισμα την ήσυχη, διαρκή χάρη της αγάπης. Καθάρισε από εμάς κάθε αλαζονεία, κάθε ευερεθιστότητα, κάθε κακή υποψία, και ένδυσέ μας με εκείνη την μακροθυμία που καλύπτει πλήθος ελαττωμάτων. Είθε οι παροδικές λαμπρότητες αυτής της παρούσας εποχής να ξεθωριάσουν μπροστά στην αιώνια λάμψη της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης· και ας βασιλεύει η αγάπη, η μεγαλύτερη, μέχρι να Σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →