Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 18 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής μας κληρονομιάς, στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και Καινή Διαθήκη, για το 18ο κεφάλαιο των Πράξεων. Η ευθύς Αρμινιανή-Ουεσλεϋανή έκθεση του Whedon παρακολουθεί τους κόπους του Παύλου στην Κόρινθο, την ίδρυση μιας άλλης ευρωπαϊκής εκκλησίας, και την κυρίαρχη αλλά μη καταναγκαστική χάρη που συγκεντρώνει έναν λαό για τον Κύριο. Είθε η προσεκτική του έκθεση να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας στη δύναμη του Ευαγγελίου μεταξύ των Εθνών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τις Πράξεις 18 ολόκληρες, προσέχοντας τη δεκαοκτάμηνη παραμονή του Παύλου, τη συνεργασία του με τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, την αποφασιστική στιγμή ενώπιον του Γαλλίωνος, και τη σύντομη αλλά καρποφόρα διακονία του Απολλώ. Δεχθείτε τον λόγο με την ίδια ευλαβική προσδοκία που κινούσε την πρώιμη Εκκλησία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει περιγράφοντας την άφιξη του Παύλου στην Κόρινθο υπό μεγάλη προσωπική αποθάρρυνση.
Εδάφιο 4. 4 . Έπεισε Φρέσκος από την αποκαρδιωτική του αποτυχία στην Αθήνα, και φορτωμένος με την αβεβαιότητα μήπως οι τρεις πρώτες του Εκκλησίες στην Ευρώπη, δηλαδή οι Φίλιπποι, η Θεσσαλονίκη και η Βέροια, αποδειχθούν επίσης αποτυχίες, και έτσι ολόκληρη η διακονία του αποδειχθεί αποτυχία, ο απόστολος κατά την πρώτη του είσοδο στην τρομερή πόλη της Κορίνθου είναι πνευματικά εκφοβισμένος και άψυχος. Έτσι περιγράφει τα δικά του συναισθήματα στους Κορινθίους (1 Κορινθίους 2:1-4) και στους Θεσσαλονικείς (1 Θεσσαλονικείς 3:6-8). Διαμένοντας με τον Ακύλα, πηγαίνει στη συναγωγή και εκεί, υπό κατάθλιψη και μόνος, μάλλον πείθει με ήπια επιφύλαξη, και συμφιλιώνει τα ευγενικά συναισθήματα των Ιουδαίων.Στη συνέχεια αφηγείται πώς η άφιξη του Σίλα και του Τιμόθεου αναζωπύρωσε την τόλμη του αποστόλου.
Εδάφιο 5. 5 . Από τη Μακεδονία (Βλέπε σημείωση στις Πράξεις 17:14· Πράξεις 17:16.) Η άφιξη του Σίλα και του Τιμόθεου αναζωογόνησε τον απόστολο. Από εκεί μαθαίνει ότι οι Εκκλησίες του παραμένουν σταθερές στην αλήθεια, και ότι η πίστη της Θεσσαλονίκης ηχεί, σαν σάλπιγγα, στον κόσμο. Και, ενισχυμένος σε θάρρος από τη συνεργασία τους, πιέστηκε από ένα επείγον πνεύμα να κηρύξει τον Ιησού τον Μεσσία με νέα και άφοβη δύναμη. Η ημέρα της συμφιλίωσης είχε πλέον παρέλθει, και η συνήθης έκρηξη των Ιουδαίων ακολούθησε αναλόγως. Η αναφορά που έκαναν ο Σίλας και ο Τιμόθεος ωθεί τώρα τον Παύλο να γράψει από την Κόρινθο την ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ (53 μ.Χ.), οι οποίες δεν ήταν μόνο οι πρώτες από τις κανονικές επιστολές του Παύλου, αλλά ίσως τα πρώτα γραπτά κείμενα ολόκληρης της Καινής Διαθήκης. Η δεύτερη επιστολή γράφτηκε για να προφυλάξει τους Θεσσαλονικείς από το να φανταστούν από οτιδήποτε ειπώθηκε ή γράφτηκε από τον Παύλο ότι η δεύτερη έλευση του Χριστού ήταν κοντά. (Βλέπε σημείωση στις Πράξεις 17:4.)Ο Whedon στη συνέχεια εξηγεί τη διαβεβαίωση του Κυρίου ότι πολλοί στην πόλη του ανήκαν ήδη.
Εδάφιο 10. 10 . Έχω πολύ λαό Όχι, όπως το έχει ο Δρ. Hackett, 'Πολλοί που είναι προορισμένοι να γίνουν τέτοιοι', γιατί τίποτα δεν λέγεται για τέτοιο διορισμό. Δεν διορίστηκαν να γίνουν Χριστιανοί περισσότερο από όλους τους Κορινθίους. Σε όλους υπήρχε η ίδια δύναμη αποδοχής, και σε όλους ο ίδιος διορισμός να αποδεχθούν. Ωστόσο, η θεία πρόγνωση προέβλεψε ποιοι θα ασκούσαν τη δύναμη να αποδεχθούν, και ονομάζει αυτή την τάξη, λίγο πολύ, εκ των προτέρων, λαό του Κυρίου.Τέλος, σημειώνει την περίοδο των δεκαοκτώ μηνών κατά την οποία ιδρύθηκε μια ισχυρή εκκλησία.
Εδάφιο 11. 11 . Ένα έτος και έξι μήνες Κατά τη διάρκεια της περιόδου των δεκαοκτώ μηνών ίδρυσε μια Εκκλησία η οποία, με όλα τα ελαττώματά της από κομματισμό, ακαθαρσία και αιρέσεις, ήταν ένα από τα πιο εξέχοντα μνημεία της θείας ευλογίας στους αποστολικούς του κόπους.
Σκεφτείτε
Ο Whedon τονίζει το σημείο ότι η θεία πρόγνωση ποτέ δεν ακυρώνει την ανθρώπινη ελευθερία να δεχτεί ή να αρνηθεί τη χάρη.
Εδάφιο 10. 10 . Έχω πολύ λαό Όχι, όπως το έχει ο Δρ. Hackett, 'Πολλοί που είναι προορισμένοι να γίνουν τέτοιοι', γιατί τίποτα δεν λέγεται για τέτοιο διορισμό. Δεν διορίστηκαν να γίνουν Χριστιανοί περισσότερο από όλους τους Κορινθίους. Σε όλους υπήρχε η ίδια δύναμη αποδοχής, και σε όλους ο ίδιος διορισμός να αποδεχθούν. Ωστόσο, η θεία πρόγνωση προέβλεψε ποιοι θα ασκούσαν τη δύναμη να αποδεχθούν, και ονομάζει αυτή την τάξη, λίγο πολύ, εκ των προτέρων, λαό του Κυρίου.Κλείνει την ενότητα υπογραμμίζοντας τον αποφασιστικό έλεγχο που έδωσε η αδιαφορία του Γαλλίωνος στην ιουδαϊκή αντιπολίτευση.
Εδάφιο 17. 17 . Όλοι οι Έλληνες Όλοι οι Έλληνες που ήταν παρόντες στο δικαστήριο. Οι Έλληνες αυτής της εκφυλισμένης εποχής είχαν μάθει να παρακολουθούν το βλέμμα του Ρωμαίου διαιτητή τους με δουλοπρεπή κολακεία, και να παίρνουν το σύνθημα από τα λόγια του. Όταν, λοιπόν, ο Γαλλίων διέταξε τους Ιουδαίους να φύγουν από την παρουσία του, αυτοί οι Έλληνες φαίνεται, χωρίς επίπληξη από τον Γαλλίωνα, να έπιασαν τον αρχηγό τους και να τον τιμώρησαν επειδή είχε έρθει στην δικαστική παρουσία. Αλλά, εκτός από την παρούσα αντιδημοτικότητα της ιουδαϊκής φυλής, αυτή η ομάδα Ελλήνων που ήταν παρούσα εδώ είχε, πιθανώς, δείξει κάποιο ενδιαφέρον για αυτή την υπόθεση. Ήξεραν ότι η διαμάχη μεταξύ των Ιουδαίων και του Παύλου ήταν μια διαμάχη Ιουδαίων και Εθνικών. Χωρίς καμία βαθιά συμπάθεια για τη θρησκεία του Παύλου, ήταν πάντως εναντίον των Ιουδαίων στη διαμάχη. Δεν νοιάστηκε για τίποτα Από τον ήχο των λέξεων, αυτό φαίνεται ένα εξαιρετικό κείμενο από το οποίο μπορεί κανείς να κηρύξει κατά της αδιαφορίας στη θρησκεία. Και, στην πραγματικότητα, αυτός ο ευγενικός Ρωμαίος φιλόσοφος, αυτός ο αδελφός του Σενέκα, είχε μπροστά του την ιστορία του σταυρωμένου Ιησού, και από αδιαφορία, μάλιστα, θηλυπρεπή αδιαφορία, την απέρριψε από εξέταση! Ωστόσο, το 'αυτά τα πράγματα' του παρόντος εδαφίου αναφέρεται όχι τόσο στα θρησκευτικά θέματα όσο στην παράνομη τιμωρία του Σωσθένη από τους Έλληνες. Δεν ήταν θρησκευτική, αλλά επίσημη αμέλεια· και το κείμενο είναι μάλλον ένα καλό μαστίγιο για τους αμελείς δικαστές που επιτρέπουν τις διαταραχές και την αναταραχή να παραμένουν ανεξέλεγκτες.
Απαντήστε
1. Πού αισθάνεστε την ίδια αποθάρρυνση που ένιωσε ο Παύλος, και πώς θα μπορούσε ο λόγος του Κυρίου προς αυτόν να σας μιλήσει; 2. Με ποιους τρόπους ασκείτε τη δύναμη της αποδοχής που ο Whedon επιμένει ότι ανήκει σε κάθε ακροατή του Ευαγγελίου; 3. Πώς το παράδειγμα του Γαλλίωνος μας προειδοποιεί να μην αντιμετωπίζουμε τις αξιώσεις του Χριστού με επίσημη ή προσωπική αδιαφορία;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, σε ευχαριστούμε για τους κόπους του δούλου σου Παύλου και για την σαφή μαρτυρία που διατήρησε ο Λουκάς. Χάρισε μας, όπως στον απόστολο, θάρρος να μιλάμε όταν ο φόβος θα μας σιωπούσε, και σταθερότητα να παραμένουμε όταν ανακύπτει αντίσταση. Κράτησέ μας από την εύκολη αδιαφορία του Γαλλίωνος· μάλλον κίνησε τις καρδιές μας να δεχτούμε τον λόγο σου με την πλήρη ελευθερία που μας έχεις δώσει. Ανάστησε στις μέρες μας πολλούς που, όπως ο Ακύλας, η Πρίσκιλλα και ο Απολλώς, θα διδάξουν τον δρόμο του Κυρίου πιο τέλεια. Είθε οι εκκλησίες που φυτεύουμε να διαρκέσουν ως ζωντανά μνημεία της κυρίαρχης αλλά και χαριτωμένης κλήσης σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →