Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτ 21-22 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο Δευτερονόμιο 21–22 ανοίγει ένα παράθυρο στην προσεκτική ηθική αρχιτεκτονική της αρχαίας Ισραήλ. Οι στοχασμοί του αποκαλύπτουν πώς ο νόμος του Θεού αντιμετώπιζε την κρυμμένη ενοχή, προστάτευε τους ευάλωτους και διατηρούσε την τάξη της οικογένειας. Καθώς ακούμε τη φωνή του Χένρι σήμερα, ανακαλύπτουμε αρχές που ακόμα διαμορφώνουν καρδιές και κοινότητες. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τη δικαιοσύνη, το έλεος και την αγιότητα στην καθημερινή ζωή. Ας μας φέρει αυτή η μελέτη πιο κοντά στον Θεό που δίνει τόσο νόμο όσο και χάρη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 21 και 22 του Δευτερονόμιου αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με τον άλυτο φόνο, τις αιχμάλωτες γυναίκες, τα δικαιώματα κληρονομιάς, τους επαναστατημένους γιους και τη φροντίδα του πλησίον. Αφήστε το κείμενο να διεγείρει τόσο ευλάβεια όσο και περιέργεια. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα φέρει ο Ματθαίος Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τις πέντε κύριες διατάξεις του κεφαλαίου.
Σε αυτό το κεφάλαιο γίνεται πρόβλεψη, Ι. Για την απομάκρυνση της ενοχής του αίματος από τη γη, όταν αυτός που το έχυσε είχε διαφύγει από τη δικαιοσύνη, εδ. 1-9. ΙΙ. Για τη διατήρηση της τιμής μιας αιχμάλωτης κόρης, εδ. 10-14. ΙΙΙ. Για την εξασφάλιση του δικαιώματος του πρωτότοκου γιου, ακόμα κι αν δεν ήταν αγαπημένος, εδ. 15-17. IV. Για τον περιορισμό και την τιμωρία ενός επαναστατημένου γιου, εδ. 18-21. V. Για τη διατήρηση της τιμής των ανθρώπινων σωμάτων, που δεν πρέπει να κρεμιούνται σε αλυσίδες, αλλά να θάβονται ευπρεπώς, ακόμα και τα σώματα των χειρότερων κακοποιών, εδ. 22, 23.Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την επίσημη τελετουργία για άγνωστο φόνο.
Είχε ληφθεί μέριμνα από ορισμένους προηγούμενους νόμους για τη σθεναρή και αποτελεσματική δίωξη ενός εκούσιου δολοφόνου (κεφ. ιθ΄ 11 κ.ε.), η θανάτωση του οποίου ήταν η απομάκρυνση της ενοχής του αίματος από τη γη· αλλά αν αυτό δεν μπορούσε να γίνει, επειδή ο δολοφόνος δεν είχε ανακαλυφθεί, δεν πρέπει να νομίζουν ότι η γη δεν διέτρεχε κανέναν κίνδυνο να μολυνθεί επειδή δεν ήταν από δική τους αμέλεια που ο δολοφόνος έμεινε ατιμώρητος· όχι, εδώ προβλέπεται μια μεγάλη επίσημη τελετουργία για την απομάκρυνση της ενοχής, ως έκφραση του φόβου και της αποστροφής τους για εκείνη την αμαρτία.Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στον νόμο που προστατεύει μια αιχμάλωτη γυναίκα.
Με αυτόν τον νόμο επιτρέπεται σε έναν στρατιώτη να παντρευτεί την αιχμάλωτή του αν το επιθυμεί. Για τη σκληρότητα των καρδιών τους ο Μωυσής τους έδωσε αυτή την άδεια, μήπως, αν δεν τους είχε δοθεί ελευθερία να παντρευτούν τέτοιες, πάρουν την ελευθερία να μολυνθούν μαζί τους, και με τέτοια ανομία θα ταραζόταν το στρατόπεδο. Ο άνδρας υποτίθεται ότι έχει ήδη σύζυγο, και παίρνει αυτή τη σύζυγο ως δευτερεύουσα σύζυγο, όπως τις ονόμαζαν οι Ιουδαίοι. Αυτή η επιείκεια προς τις άτακτες επιθυμίες των ανθρώπων, στις οποίες οι καρδιές τους περπατούσαν μετά τα μάτια τους, δεν συμφωνεί καθόλου με τον νόμο του Χριστού, ο οποίος επομένως σε αυτό το σημείο, μεταξύ άλλων, υπερβαίνει κατά πολύ σε δόξα τον νόμο του Μωυσή. Το ευαγγέλιο δεν επιτρέπει σε αυτόν που έχει μία σύζυγο να πάρει άλλη, γιατί από την αρχή δεν ήταν έτσι. Το ευαγγέλιο απαγορεύει να κοιτάζει κανείς μια γυναίκα, έστω και όμορφη, για να επιθυμήσει, και διατάζει τη νέκρωση και την άρνηση όλων των άτακτων επιθυμιών, έστω κι αν είναι τόσο δύσκολο όσο το κόψιμο του δεξιού χεριού· τόσο πολύ η αγία μας θρησκεία, περισσότερο από αυτή των Ιουδαίων, προάγει την τιμή και υποστηρίζει την κυριαρχία της ψυχής πάνω στο σώμα, του πνεύματος πάνω στη σάρκα, σύμφωνα με την ένδοξη αποκάλυψη που κάνει για τη ζωή και την αθανασία, και την καλύτερη ελπίδα.Ο Χένρι προχωρεί στην περίπτωση του επαναστατημένου γιου.
Εδώ είναι, Ι. Ένας νόμος για την τιμωρία ενός επαναστατημένου γιου. Έχοντας στον προηγούμενο νόμο προβλέψει ότι οι γονείς δεν πρέπει να στερήσουν τα παιδιά τους από το δικαίωμά τους, ήταν σωστό να προβλεφθεί στη συνέχεια ότι τα παιδιά δεν θα αποσύρουν την τιμή και το καθήκον που οφείλουν στους γονείς τους, γιατί δεν υπάρχει μεροληψία στον θείο νόμο. Προσέξτε,
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει την ενότητα εξετάζοντας τους νόμους του κεφαλαίου 22.
Οι νόμοι αυτού του κεφαλαίου προβλέπουν, Ι. Την διατήρηση της αγάπης και της καλής γειτονίας, στην φροντίδα των χαμένων ή πεσμένων ζώων, εδ. 1-4. ΙΙ. Την διατήρηση της τάξεως και της διακρίσεως, ώστε άνδρες και γυναίκες να μην φορούν ο ένας τα ρούχα του άλλου (εδ. 5), και ώστε να αποφεύγονται άλλες άσκοπες μίξεις, εδ. 9-11. ΙΙΙ. Την διατήρηση των πτηνών, εδ. 6, 7. IV. Της ζωής, εδ. 8. V. Των εντολών, εδ. 12. VI. Της φήμης συζύγου που κακοποιήθηκε, αν ήταν αθώα (εδ. 13-19), αλλά για την τιμωρία της αν ένοχη, εδ. 20, 21. VII. Την διατήρηση της αγνότητας των συζύγων, εδ. 22. Παρθένων μνηστευμένων (εδ. 23-27), ή μη μνηστευμένων, εδ. 28, 29. Και, τέλος, κατά της αιμομιξίας, εδ. 30.Ο Χένρι κλείνει με μια τελική σκέψη για την ταφή και τον Χριστό.
ΙΙ. Νόμος για την ταφή των σωμάτων των κακούργων που κρεμάστηκαν, εδ. 22. Η κρέμαση αυτών από τον λαιμό έως ότου το σώμα νεκρωθεί δεν χρησιμοποιούνταν καθόλου μεταξύ των Ιουδαίων, όπως σε εμάς· αλλά για όσους λιθοβολήθηκαν μέχρι θανάτου, αν ήταν για βλασφημία, ή κάποιο άλλο πολύ απεχθές έγκλημα, ήταν σύνηθες, με διαταγή των κριτών, να κρεμούν τα νεκρά σώματα επάνω σε πάσσαλο για κάποιο διάστημα, ως θέαμα στον κόσμο, για να εκφράσουν την ατιμία του εγκλήματος, και για να προκαλέσουν μεγαλύτερο τρόμο σε άλλους, ώστε όχι μόνο να ακούσουν και να φοβηθούν, αλλά να δουν και να φοβηθούν. Τώρα προβλέπεται εδώ ότι, όποια ώρα της ημέρας κρεμόντουσαν έτσι, κατά την δύση του ηλίου έπρεπε να κατέβουν και να ταφούν, και να μην αφεθούν να κρέμονται όλη την νύχτα· αρκεί (λέγει ο νόμος) σε τέτοιον άνθρωπο αυτή η τιμωρία· μέχρι εδώ ας φθάσει, αλλά όχι περαιτέρω. Ας κρυφθεί ο κακούργος και το έγκλημά του στον τάφο. Τώρα, 1. Ο Θεός θα διατηρούσε έτσι την τιμή των ανθρωπίνων σωμάτων και την τρυφερότητα προς τους χειρότερους εγκληματίες. Ο χρόνος της έκθεσης νεκρών σωμάτων έτσι περιορίζεται για τον ίδιο λόγο που ο αριθμός των πληγών περιοριζόταν από άλλον νόμο· Μήπως ο αδελφός σου φανεί ευτελής ενώπιόν σου. Η τιμωρία πέραν του θανάτου ο Θεός την επιφυλάσσει για τον εαυτό Του· όσο για τον άνθρωπο, δεν υπάρχει τίποτε άλλο που μπορεί να κάνει. Επομένως, αν η κρέμαση κακούργων σε αλυσίδες, και η τοποθέτηση των κεφαλών και τεμαχίων τους, είναι πρέπουσα μεταξύ Χριστιανών που προσδοκούν την ανάσταση του σώματος, ίσως αξίζει να εξεταστεί. 2. Ωστόσο είναι σαφές ότι υπήρχε κάτι τελετουργικό σε αυτό· κατά τον νόμο του Μωυσέως η επαφή με νεκρό σώμα ήταν μολυσματική, και επομένως νεκρά σώματα δεν έπρεπε να αφήνονται κρεμασμένα στην ύπαιθρο, διότι, κατά τον ίδιο κανόνα, αυτό θα μόλυνε την γη. Αλλά, 3. Υπάρχει ένας λόγος που δίδεται εδώ ο οποίος αναφέρεται στον Χριστό. Εκείνος που κρεμάται είναι καταραμένος από τον Θεό, δηλαδή είναι ο υψηλότερος βαθμός ατιμίας και ονειδισμού που μπορεί να γίνει σε άνθρωπο, και τον ανακηρύσσει υπό την κατάρα του Θεού όσο μπορεί οποιαδήποτε εξωτερική τιμωρία. Εκείνοι που τον βλέπουν έτσι κρεμασμένο μεταξύ ουρανού και γης θα συμπεράνουν ότι εγκαταλείφθηκε και από τα δύο και ανάξιος και των δύο· και επομένως ας μην κρεμάται όλη την νύχτα, διότι αυτό θα το προχωρούσε υπερβολικά. Τώρα ο απόστολος, δείχνοντας πώς ο Χριστός μας εξηγόρασε από την κατάρα του νόμου με το να γίνει ο ίδιος κατάρα υπέρ ημών, το εικονογραφεί συγκρίνοντας το στίγμα που τίθεται εδώ σε εκείνον που κρεμάστηκε σε δέντρο με τον θάνατο του Χριστού, Γαλ. γ΄ 13. Ο Μωυσής, υπό του Πνεύματος, χρησιμοποιεί αυτή την φράση του να είναι καταραμένος από τον Θεό, όταν εννοεί τίποτε άλλο παρά να αντιμετωπίζεται με τον πλέον ονειδιστικό τρόπο, ώστε αργότερα να εφαρμοστεί στον θάνατο του Χριστού, και να δείξει ότι σε αυτόν υπέστη την κατάρα του νόμου υπέρ ημών, το οποίο είναι μεγάλη ενίσχυση της αγάπης Του και μεγάλη παρότρυνση στην πίστη μας σε Αυτόν. Και (όπως παρατηρεί άριστα ο επίσκοπος Πάτρικ) αυτό το χωρίο εφαρμόζεται στον θάνατο του Χριστού, όχι μόνο διότι έφερε τις αμαρτίες μας και εκτέθηκε σε ντροπή, όπως αυτοί οι κακούργοι που ήταν καταραμένοι από τον Θεό, αλλά διότι το εσπέρας κατέβηκε από το καταραμένο ξύλο και ετάφη (και αυτό με ιδιαίτερη φροντίδα των Ιουδαίων, με αναφορά σε αυτόν τον νόμο, Ιω. ιθ΄ 31), σε ένδειξη ότι τώρα, αφού αφαιρέθηκε η ενοχή, ο νόμος ικανοποιήθηκε, όπως όταν ο κακούργος είχε κρεμαστεί έως την δύση του ηλίου· δεν απαιτούσε πλέον τίποτε. Τότε έπαυσε να είναι κατάρα, και εκείνοι που ήταν δικοί Του. Και, όπως η γη του Ισραήλ ήταν καθαρή όταν το νεκρό σώμα ετάφη, έτσι η Εκκλησία πλύνεται και καθαρίζεται από την πλήρη ικανοποίηση που έτσι ο Χριστός παρέσχε.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σας μπορεί να χρειάζεται ακόμα να αντιμετωπιστεί κρυμμένη ενοχή ενώπιον του Θεού; 2. Πώς η προστασία των ευάλωτων από τον νόμο αμφισβητεί την άποψή σας για τη δικαιοσύνη σήμερα; 3. Με ποιους τρόπους μπορείτε να τιμάτε καλύτερα τόσο την εξουσία όσο και το έλεος μέσα στο δικό σας νοικοκυριό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ εὐσπλαγχνικέ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τοὺς δικαίους νόμους τοῦ Δευτερονομίου, οἱ ὁποῖοι καλοῦν τὸν λαόν Σου νὰ ἐκδιώξῃ τὸ κακὸν ἀπὸ τῆς γῆς, νὰ ὑπερασπισθῇ τὴν δικαιοσύνην διὰ τοὺς ἀθῴους καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ ἔλεος πρὸς τοὺς εὐάλωτους. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἐκριζῶσον τὴν ἀνταρσίαν ἀπὸ τῶν καρδιῶν ἡμῶν καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς σκληρότητος, ἵνα προσκολληθῶμεν εἰς τὸν Χριστόν, ὅστις ἔφερε τὴν κατάραν δι' ἡμᾶς. Διαμόρφωσον ἡμᾶς ὥστε νὰ περιπατῶμεν ἐν τῇ καθαρότητι καὶ τῇ καλοσύνῃ τοῦ εὐαγγελίου Σου, μέχρις οὗ Σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →