Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Εφ 5 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το κλασικό υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα πλούσιο παράθυρο προς τους Εφεσίους 5, καθοδηγώντας μας μέσα από την έκκληση του αποστόλου για άγια ζωή. Με ποιμαντική θέρμη και προσεκτική ερμηνεία, ο Χένρι δείχνει πώς το ευαγγέλιο διαμορφώνει τόσο τις στοργές όσο και τη συμπεριφορά μας. Το σημερινό μάθημα μας προσκαλεί να παραμείνουμε στις γνώσεις του ώστε οι αλήθειες της Γραφής να βυθιστούν βαθιά στην καρδιά και στην πράξη. Καθώς ακολουθούμε τη γραμμή της σκέψης του, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να περπατήσουμε άξια της κλήσεώς μας εν Χριστώ. Ας διεγείρουν τα λόγια του ευγνωμοσύνη, πεποίθηση και ανανεωμένη απόφαση να ζήσουμε ως τέκνα φωτός.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο των Εφεσίων. Ακούστε τα δίδυμα θέματα της αγάπης και της καθαρότητας που διατρέχουν το απόσπασμα. Προσέξτε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από υψηλά ευαγγελικά κίνητρα σε πολύ πρακτικές οδηγίες για την καθημερινή ζωή. Επιτρέψτε στο Πνεύμα να τονίσει οποιαδήποτε λέξη ή φράση που φαίνεται ιδιαίτερα προορισμένη για εσάς σήμερα. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε έτοιμοι να εξερευνήσετε τις σκέψεις του Ματθαίου Χένρι πάνω στους ίδιους αυτούς στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εκθέτοντας τη δομή του κεφαλαίου και τη σύνδεσή του με τις προηγούμενες προτροπές.
Είχαμε αρκετές σημαντικές προτροπές στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, και συνεχίζονται σε αυτό: ιδιαίτερα, Ι. Έχουμε εδώ μια προτροπή για αμοιβαία αγάπη και φιλανθρωπία, εδ. 1, 2. ΙΙ. Ενάντια σε κάθε είδος ακαθαρσίας, με κατάλληλα επιχειρήματα και προτεινόμενα μέσα κατά τέτοιων αμαρτιών: και προστίθενται μερικές περαιτέρω προφυλάξεις, και συνιστώνται άλλα καθήκοντα, εδ. 3-20. ΙΙΙ. Ο απόστολος κατευθύνει προς τη συνειδητή εκπλήρωση των σχετικών καθηκόντων, από τον εδ. 21, σε όλο αυτό το κεφάλαιο, και στην αρχή του επόμενου.Ο Χένρι στη συνέχεια ερμηνεύει την έκκληση να ακολουθήσουμε τον Θεό εν αγάπη ως αγαπημένα τέκνα.
Εδώ έχουμε την προτροπή για αμοιβαία αγάπη, ή για χριστιανική φιλανθρωπία. Ο απόστολος επέμενε σε αυτό στο προηγούμενο κεφάλαιο, και ιδιαίτερα στους τελευταίους στίχους του, στους οποίους αναφέρεται το μόριο επομένως, και συνδέει όσα είπε εκεί με όσα περιέχονται σε αυτούς τους στίχους, ως εξής: «Επειδή ο Θεός, για χάρη του Χριστού, σας συγχώρησε, γίνεστε λοιπόν μιμητές του Θεού, ή μιμητές αυτού·» διότι έτσι σημαίνει η λέξη. Οι ευσεβείς άνθρωποι πρέπει να μιμούνται τον Θεό τον οποίο λατρεύουν, όσο αυτός έχει αποκαλυφθεί ως μιμητός από αυτούς. Πρέπει να συμμορφώνονται με το παράδειγμά του, και να ανανεωθεί η εικόνα του επάνω τους. Αυτό δίνει μεγάλη τιμή στην πρακτική θρησκεία, ότι είναι η μίμηση του Θεού. Πρέπει να είμαστε άγιοι όπως ο Θεός είναι άγιος, ελεήμονες όπως αυτός είναι ελεήμων, τέλειοι όπως αυτός είναι τέλειος. Αλλά δεν υπάρχει κανένα γνώρισμα του Θεού που να συνιστάται περισσότερο στη μίμησή μας από εκείνο της αγαθότητάς του. Γίνεστε μιμητές του Θεού, ή ομοιάστε με αυτόν, σε κάθε χάρη, και ιδιαίτερα στην αγάπη του, και στην συγχωρητική αγαθότητά του. Ο Θεός είναι αγάπη· και εκείνοι που κατοικούν εν αγάπη κατοικούν εν Θεώ και ο Θεός εν αυτοίς. Έτσι έχει διακηρύξει το όνομά του, Ελεήμων και οικτίρμων, και άφθονος εν αγαθότητι. Ως αγαπημένα τέκνα, ως τέκνα (τα οποία συνήθως αγαπιούνται πολύ από τους γονείς τους) συνήθως ομοιάζουν με αυτούς στα χαρακτηριστικά και τα γνωρίσματα των προσώπων τους, και στις διαθέσεις και τις ιδιότητες των νόων τους· ή όπως αρμόζει στα τέκνα του Θεού, τα οποία αγαπιούνται και φροντίζονται από τον ουράνιο Πατέρα τους. Τα τέκνα είναι υποχρεωμένα να μιμούνται τους γονείς τους σε ό,τι είναι καλό, ιδιαίτερα όταν αγαπιούνται πολύ από αυτούς. Ο χαρακτήρας που φέρουμε ως τέκνα του Θεού μας υποχρεώνει να ομοιάσουμε με αυτόν, ιδιαίτερα στην αγάπη και την αγαθότητά του, στο έλεός του και στην ετοιμότητά του να συγχωρεί. Και μόνο εκείνοι είναι τα αγαπημένα τέκνα του Θεού που τον μιμούνται σε αυτά. Ακολουθεί, Και περιπατείτε εν αγάπη, εδ. 2. Αυτή η θεοειδής χάρη πρέπει να καθοδηγεί και να επηρεάζει όλη τη συναναστροφή μας, που εννοείται με το περιπατείτε εν αυτήν. Πρέπει να είναι η αρχή από την οποία ενεργούμε· πρέπει να κατευθύνει τους σκοπούς που επιδιώκουμε. Πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί να δώσουμε απόδειξη της ειλικρίνειας της αγάπης μας ο ένας προς τον άλλον. Καθώς και ο Χριστός μας αγάπησε. Εδώ ο απόστολος μας κατευθύνει στο παράδειγμα του Χριστού, τον οποίο οι χριστιανοί είναι υποχρεωμένοι να μιμούνται, και στον οποίο έχουμε ένα παράδειγμα της πιο ελεύθερης και γενναιόδωρης αγάπης που υπήρξε ποτέ, εκείνης της μεγάλης αγάπης με την οποία μας αγάπησε. Είμαστε όλοι κοινοί μέτοχοι σε εκείνη την αγάπη, και μέτοχοι της παρηγοριάς της, και επομένως πρέπει να αγαπούμε ο ένας τον άλλον, αφού ο Χριστός μας αγάπησε όλους και έδωσε τέτοια απόδειξη της αγάπης του προς εμάς· διότι έδωσε τον εαυτό του για εμάς. Ο απόστολος επεκτείνεται σκόπιμα στο θέμα· διότι τι μπορεί να μας δώσει πιο ευχάριστη ύλη για στοχασμό από αυτό; Ο Χριστός έδωσε τον εαυτό του να πεθάνει για εμάς· και ο θάνατος του Χριστού ήταν η μεγάλη θυσία εξιλέωσης: Προσφορά και θυσία προς τον Θεό· ή προσφορά, ακόμη και θυσία—μια εξιλαστήρια θυσία, για να εξαλείψει την ενοχή μας, η οποία είχε προτυπωθεί στις νομικές προσφορές και θυσίες· και αυτό για οσμή ευωδίας. Μερικοί παρατηρούν ότι οι θυσίες για αμαρτία δεν λέγονταν ποτέ οσμή ευωδίας· αλλά αυτό λέγεται για τον Αμνό του Θεού, ο οποίος αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου. Καθώς πρόσφερε τον εαυτό του με σκοπό να γίνει δεκτός από τον Θεό, έτσι ο Θεός δέχθηκε, ευαρεστήθηκε, και εξιλεώθηκε από εκείνη τη θυσία. Σημείωσε, Καθώς η θυσία του Χριστού ήταν αποτελεσματική ενώπιον του Θεού, έτσι το παράδειγμά του πρέπει να επικρατεί σε εμάς, και πρέπει να αντιγράφουμε προσεκτικά μετά από αυτό.Στη συνέχεια ο Χένρι ασχολείται με τις επείγουσες προφυλάξεις ενάντια σε κάθε μορφή ακαθαρσίας.
Αυτοί οι στίχοι περιέχουν μια προφύλαξη ενάντια σε κάθε είδος ακαθαρσίας, με κατάλληλα μέσα και επιχειρήματα που προτείνονται: προστίθενται μερικές περαιτέρω προφυλάξεις, και συνιστώνται άλλα καθήκοντα. Οι ακάθαρτες επιθυμίες πρέπει να καταστέλλονται, για να υποστηριχθεί η άγια αγάπη. Περιπατείτε εν αγάπη, και αποφύγετε την πορνεία και κάθε ακαθαρσία. Η πορνεία είναι ανοησία που διαπράττεται μεταξύ ανύπαντρων προσώπων. Όλη η ακαθαρσία περιλαμβάνει όλα τα άλλα είδη ακάθαρτων επιθυμιών, οι οποίες ήταν πολύ συνηθισμένες μεταξύ των εθνικών. Ή η πλεονεξία, η οποία συνδεόμενη έτσι, και αναφερόμενη ως πράγμα που δεν πρέπει ούτε να ονομάζεται, μερικοί την κατανοούν, με το σεμνό ύφος της γραφής, ως αφύσικη επιθυμία· ενώ άλλοι την παίρνουν με την πιο κοινή έννοια, για υπερβολική επιθυμία κέρδους ή ακόρεστη αγάπη πλούτου, η οποία είναι πνευματική μοιχεία· διότι με αυτήν η ψυχή, η οποία ήταν αρραβωνιασμένη με τον Θεό, απομακρύνεται από αυτόν, και αγκαλιάζει τον κόλπο ξένου, και επομένως οι σαρκικοί κοσμικοί άνθρωποι ονομάζονται μοιχοί: Εσείς οι μοιχοί και οι μοιχαλίδες, δεν γνωρίζετε ότι η φιλία του κόσμου είναι εχθρότητα προς τον Θεό; Τώρα αυτές οι αμαρτίες πρέπει να φοβούνται και να απεχθάνονται στον υψηλότερο βαθμό: Ας μη ονομάζεται ούτε μία φορά μεταξύ σας, ποτέ με τρόπο έγκρισης ούτε χωρίς αποστροφή, όπως αρμόζει σε αγίους, άγια πρόσωπα, τα οποία είναι χωρισμένα από τον κόσμο, και αφιερωμένα στον Θεό. Ο απόστολος όχι μόνο προφυλάσσει από τις χονδροειδείς πράξεις αμαρτίας, αλλά από ό,τι μερικοί μπορεί να είναι έτοιμοι να θεωρήσουν ελαφρύ, και να νομίζουν ότι είναι συγγνωστό. Ούτε αισχρότητα (εδ. 4), με την οποία μπορεί να εννοηθούν όλες οι άσεμνες και απρεπείς χειρονομίες και συμπεριφορά· ούτε μωρολογία, αισχρή και άσεμνη ομιλία, ή, γενικότερα, τέτοια μάταιη ομιλία που προδίδει πολλή ανοησία και απερισκεψία, και απέχει πολύ από το να οικοδομεί τους ακροατές· ούτε αστεϊσμός. Η ελληνική λέξη ευτραπελία είναι η ίδια που ο Αριστοτέλης, στα Ηθικά του, κάνει αρετή: ευχάριστη συνομιλία. Και δεν υπάρχει αμφιβολία για αθώο και αβλαβή αστεϊσμό, τον οποίο δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο απόστολος απαγορεύει εδώ. Μερικοί τον κατανοούν για τέτοιες σκωπτικές και υβριστικές αναφορές που τείνουν να εκθέτουν άλλους και να τους κάνουν να φαίνονται γελοίοι. Αυτό είναι αρκετά κακό: αλλά το πλαίσιο φαίνεται να το περιορίζει σε τέτοια ευχάριστη ομιλία που είναι αισχρή και άσεμνη, την οποία μπορεί επίσης να εννοεί με εκείνη την διεφθαρμένη, ή σάπια και σαθρή, επικοινωνία για την οποία μιλάει, κεφ. δ΄. 29. Για αυτά τα πράγματα λέει, Δεν είναι πρέποντα. Πράγματι υπάρχει περισσότερο από ακαταλληλότητα, ακόμη και μεγάλη ζημιά, σε αυτά. Είναι τόσο μακριά από το να είναι ωφέλιμα που μολύνουν και δηλητηριάζουν τους ακροατές. Αλλά το νόημα είναι, Εκείνα τα πράγματα δεν αρμόζουν στους χριστιανούς, και είναι πολύ ακατάλληλα για την ομολογία και τον χαρακτήρα τους. Οι χριστιανοί επιτρέπεται να είναι χαρούμενοι και ευχάριστοι· αλλά πρέπει να είναι εύθυμοι και σοφοί. Ο απόστολος προσθέτει, Αλλά μάλλον ευχαριστία: τόσο μακριά ας είναι ο τρόπος της ευθυμίας του χριστιανού από εκείνον του αισχρού και βέβηλου πνεύματος, ώστε να μπορεί να ευφραίνει τον νου του, και να κάνει τον εαυτό του ευχάριστο, με ευγνώμονα ανάμνηση της αγαθότητας και του ελέους του Θεού προς αυτόν, και με ευλογία και δοξολογία αυτού εξαιτίας αυτών. Σημείωσε, 1. Πρέπει να χρησιμοποιούμε όλες τις ευκαιρίες για να αποδίδουμε ευχαριστίες και δοξολογίες στον Θεό για την καλοσύνη και τις ευεργεσίες του προς εμάς. 2. Ένας στοχασμός στη χάρη και την αγαθότητα του Θεού προς εμάς, με σκοπό να διεγείρει την ευγνωμοσύνη μας προς αυτόν, είναι κατάλληλος για να ανανεώσει και να ευφράνει τον νου του χριστιανού, και να τον κάνει ευχάριστο. Ο Δρ. Χάμοντ νομίζει ότι η ευχαριστία μπορεί να σημαίνει ευγενή, ευσεβή, θρησκευτική ομιλία γενικά, κατά τρόπο αντίθεσης προς ό,τι καταδικάζει ο απόστολος. Η ευθυμία μας, αντί να ξεσπά σε ό,τι είναι μάταιο και αμαρτωλό, και βεβήλωση του ονόματος του Θεού, πρέπει να εκφράζεται όπως αρμόζει στους χριστιανούς, και σε ό,τι μπορεί να τείνει στη δόξα αυτού. Αν οι άνθρωποι αφθονούσαν περισσότερο σε καλές και ευσεβείς εκφράσεις, δεν θα ήταν τόσο έτοιμοι να προφέρουν κακές και απρεπείς λέξεις· διότι θα προέρχονται από το ίδιο στόμα ευλογία και κατάρα, ακολασία και ευχαριστίες;Ο Χένρι προχωρά στην έκθεση των επιχειρημάτων που οχυρώνουν τους πιστούς ενάντια σε αυτές τις αμαρτίες.
1. Προβάλλει αρκετά επιχειρήματα, Ως, (1.) Σκεφθείτε ότι αυτές είναι αμαρτίες που αποκλείουν πρόσωπα από τον ουρανό: Διότι αυτό γνωρίζετε, κ.λπ., εδ. 5. Το γνώριζαν, έχοντας ενημερωθεί γι' αυτό από τη χριστιανική θρησκεία. Με πλεονέκτη άνθρωπο μερικοί εννοούν έναν άσωτο λάγνο ελευθεριάζοντα, ο οποίος επιδίδεται σε εκείνες τις αισχρές επιθυμίες που θεωρούνταν τα βέβαια σημάδια εθνικού και ειδωλολάτρη. Άλλοι το κατανοούν με την κοινή αποδοχή της λέξης· και ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ειδωλολάτρης διότι υπάρχει πνευματική ειδωλολατρία στην αγάπη αυτού του κόσμου. Όπως ο επικούρειος κάνει θεό την κοιλιά του, έτσι ο πλεονέκτης κάνει θεό τα χρήματά του, θέτει εκείνες τις στοργές επάνω του, και τοποθετεί εκείνη την ελπίδα, την εμπιστοσύνη, και την ευφροσύνη, στα εγκόσμια αγαθά, τα οποία πρέπει να διατηρούνται μόνο για τον Θεό. Υπηρετεί τον μαμμωνά αντί του Θεού. Για αυτά τα πρόσωπα λέγεται ότι δεν έχουν κληρονομιά στη βασιλεία του Χριστού και του Θεού· δηλαδή, τη βασιλεία του Χριστού, ο οποίος είναι Θεός, ή τη βασιλεία η οποία είναι του Θεού από τη φύση, και του Χριστού ως Μεσίτη, τη βασιλεία την οποία ο Χριστός έχει αγοράσει και την οποία ο Θεός δωρίζει. Ο ουρανός περιγράφεται εδώ ως βασιλεία (όπως συχνά αλλού) σε σχέση με την υπεροχή και τη δόξα του, την πληρότητα και την επάρκειά του, κ.λπ. Σε αυτή τη βασιλεία οι άγιοι και οι υπηρέτες του Θεού έχουν κληρονομιά· διότι είναι η κληρονομιά των αγίων εν φωτί. Αλλά εκείνοι που είναι αμετανόητοι, και επιτρέπουν στον εαυτό τους είτε στις επιθυμίες της σάρκας είτε στην αγάπη του κόσμου, δεν είναι πραγματικά χριστιανοί, και έτσι δεν ανήκουν στη βασιλεία της χάριτος, ούτε θα έρθουν ποτέ στη βασιλεία της δόξας. Ας διεγερθούμε λοιπόν να είμαστε σε επαγρύπνηση ενάντια σε εκείνες τις αμαρτίες που θα απέκλειαν και θα μας έκλειναν έξω από τον ουρανό. (2.) Αυτές οι αμαρτίες φέρνουν την οργή του Θεού επάνω σε εκείνους που είναι ένοχοι γι' αυτές: «Ας μη σας εξαπατά κανείς με μάταια λόγια, κ.λπ., εδ. 6. Ας μη σας κολακεύει κανείς, σαν να ήταν τέτοια πράγματα ανεκτά και να επιτρέπονται στους χριστιανούς, ή σαν να μην ήταν πολύ προκλητικά και προσβλητικά προς τον Θεό, ή σαν να μπορούσατε να επιδίδεστε σε αυτά και όμως να διαφύγετε ατιμώρητοι. Αυτά είναι μάταια λόγια.» Παρατήρησε, Εκείνοι που κολακεύουν τον εαυτό τους και άλλους με ελπίδες ατιμωρησίας στην αμαρτία δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να εξαπατούν τον εαυτό τους και άλλους. Έτσι ο Σατανάς εξαπάτησε τους πρώτους γονείς μας με μάταια λόγια όταν τους είπε, Δεν θα πεθάνετε οπωσδήποτε. Είναι πράγματι μάταια λόγια· διότι εκείνοι που εμπιστεύονται σε αυτά θα βρεθούν άθλια επιβεβλημένοι, διότι εξαιτίας αυτών των πραγμάτων έρχεται η οργή του Θεού επάνω στα τέκνα της απειθείας. Με τέκνα απειθείας μπορεί να εννοούνται οι εθνικοί, οι οποίοι απίστησαν, και αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με, και να υποταχθούν στο, ευαγγέλιο: ή, γενικότερα, όλοι οι πεισματάρηδες αμαρτωλοί, οι οποίοι δεν θα αναμορφωθούν, αλλά παραδίδονται στην απείθεια. Η απείθεια είναι η ίδια η κακία της αμαρτίας. Και είναι με συνήθη εβραϊσμό που τέτοιοι αμαρτωλοί ονομάζονται τέκνα απειθείας· και τέτοιοι είναι πράγματι από την παιδική τους ηλικία, αποπλανώμενοι μόλις γεννηθούν. Η οργή του Θεού έρχεται επάνω σε τέτοιους εξαιτίας των αμαρτιών τους· μερικές φορές σε αυτόν τον κόσμο, αλλά ιδιαίτερα στον επόμενο. Και τολμούμε να θεωρήσουμε ελαφρά εκείνο που θα μας θέσει υπό την οργή του Θεού; Όχι. Μη γίνεστε λοιπόν μέτοχοι με αυτούς, εδ. 7. «Μη μετέχετε μαζί τους στις αμαρτίες τους, για να μην μοιραστείτε στην τιμωρία τους.» Μετέχουμε με άλλους ανθρώπους στις αμαρτίες τους, όχι μόνο όταν ζούμε με τον ίδιο αμαρτωλό τρόπο που ζουν αυτοί, και συναινούμε και συμμορφωνόμαστε με τους πειρασμούς και τις παρακλήσεις τους για αμαρτία, αλλά όταν τους ενθαρρύνουμε στις αμαρτίες τους, τους προτρέπουμε σε αμαρτία, και δεν τους εμποδίζουμε, όσο μπορεί να είναι στη δύναμή μας να το κάνουμε. (3.) Σκεφθείτε ποιες υποχρεώσεις βρίσκονται οι χριστιανοί να ζουν με άλλο ρυθμό από ό,τι ζουν τέτοιοι αμαρτωλοί: Διότι ήσασταν κάποτε σκότος, αλλά τώρα, κ.λπ., εδ. 8. Το νόημα είναι, «Τέτοιοι τρόποι είναι πολύ ακατάλληλοι για την παρούσα κατάστασή σας· διότι, ενώ στην εθνική και αμετανοήτη κατάστασή σας ήσασταν σκότος, έχετε υποστεί τώρα μεγάλη αλλαγή.» Ο απόστολος ονομάζει την προηγούμενη κατάστασή τους σκότος στην αφηρημένη έννοια, για να εκφράσει το μεγάλο σκότος στο οποίο βρίσκονταν. Ζούσαν ασεβείς και βέβηλες ζωές, στερούμενοι του φωτός της διδασκαλίας έξω και του φωτισμού και της χάριτος του μακαρίου Πνεύματος μέσα. Σημείωσε, Η κατάσταση αμαρτίας είναι κατάσταση σκότους. Οι αμαρτωλοί, όπως άνθρωποι στο σκοτάδι, πηγαίνουν δεν ξέρουν πού, και κάνουν δεν ξέρουν τι. Αλλά η χάρη του Θεού είχε προκαλέσει μια ισχυρή αλλαγή στις ψυχές τους: Τώρα είστε φως εν Κυρίω, σωτηριωδώς φωτισμένοι από τον λόγο και το Πνεύμα του Θεού. Τώρα, επάνω στην πίστη σας στον Χριστό, και την αποδοχή του ευαγγελίου. Περιπατείτε ως τέκνα φωτός. Τέκνα φωτός, σύμφωνα με την εβραϊκή διάλεκτο, είναι εκείνοι που βρίσκονται σε κατάσταση φωτός, προικισμένοι με γνώση και αγιότητα. «Τώρα, όντας τέτοιοι, ας είναι η συναναστροφή σας κατάλληλη για την κατάσταση και τα προνόμιά σας, και αναλόγως ζήστε σύμφωνα με την υποχρέωση στην οποία βρίσκεστε από εκείνη τη γνώση και εκείνα τα πλεονεκτήματα που απολαμβάνετε—Αποδεικνύοντας τι είναι ευάρεστο στον Κύριο (εδ. 10), εξετάζοντας και ερευνώντας επιμελώς ό,τι ο Θεός έχει αποκαλύψει ως θέλημά του, και κάνοντας να φανεί ότι το εγκρίνετε συμμορφώνοντας τον εαυτό σας σε αυτό.» Παρατήρησε, Δεν πρέπει μόνο να φοβόμαστε και να αποφεύγουμε ό,τι δυσαρεστεί τον Θεό, αλλά να ερωτούμε και να εξετάζουμε τι θα είναι ευάρεστο σε αυτόν, ερευνώντας τις γραφές με αυτή την άποψη, διατηρώντας έτσι τη μεγαλύτερη απόσταση από αυτές τις αμαρτίες.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα συνταγογραφώντας πρακτικά μέσα που φρουρούν την καρδιά.
2. Ο απόστολος συνταγογραφεί μερικά μέσα ενάντια σε αυτά. Ως, (1.) Αν δεν θέλουμε να εμπλακούμε από τις επιθυμίες της σάρκας, πρέπει να φέρουμε τους καρπούς του Πνεύματος, εδ. 9. Αυτό αναμένεται από τα τέκνα του φωτός, ότι, φωτισμένοι, να αγιαστούν επίσης από το Πνεύμα, και κατά συνέπεια να φέρουν τον καρπό του, ο οποίος είναι σε όλη αγαθότητα, μια κλίση να κάνουν το καλό και να δείξουν έλεος, και δικαιοσύνη, η οποία σημαίνει δικαιοσύνη στις συναλλαγές μας. Έτσι λαμβάνονται πιο αυστηρά· αλλά, γενικότερα, όλη η θρησκεία είναι αγαθότητα και δικαιοσύνη. Και με αυτά πρέπει να είναι η αλήθεια, ή η ειλικρίνεια και η ευθύτητα της καρδιάς. (2.) Δεν πρέπει να έχουμε κοινωνία με αμαρτία ούτε με αμαρτωλούς, εδ. 11. Τα αμαρτωλά έργα είναι έργα σκότους: έρχονται από το σκότος της άγνοιας, ζητούν το σκότος της απόκρυψης, και οδηγούν στο σκότος της κολάσεως. Αυτά τα έργα του σκότους είναι άκαρπα έργα· δεν υπάρχει τίποτε που να κερδίζεται από αυτά μακροπρόθεσμα, όποιο κέρδος και αν προβάλλεται από την αμαρτία, δεν θα ισορροπήσει σε καμία περίπτωση την απώλεια· διότι καταλήγει στην απόλυτη καταστροφή και όλεθρο του αμετανόητου αμαρτωλού. Πρέπει επομένως να μην έχουμε κοινωνία με αυτά τα άκαρπα έργα· όπως δεν πρέπει να τα ασκούμε οι ίδιοι, έτσι δεν πρέπει να εγκρίνουμε άλλους στην άσκησή τους. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να γίνουμε συνένοχοι στις αμαρτίες άλλων, με έπαινο, συμβουλή, συναίνεση, ή απόκρυψη. Και, αν μοιραστούμε με άλλους στην αμαρτία τους, πρέπει να περιμένουμε να μοιραστούμε μαζί τους στις πληγές τους. Μάλιστα, αν έχουμε έτσι κοινωνία με αυτούς, θα βρεθούμε στον έσχατο κίνδυνο να ενεργούμε όπως αυτοί σύντομα. Αλλά, αντί να έχουμε κοινωνία με αυτούς, πρέπει να τους ελέγχουμε, υπονοώντας ότι αν δεν ελέγχουμε τις αμαρτίες άλλων έχουμε κοινωνία με αυτούς. Πρέπει συνετά και στους τόπους μας να μαρτυρούμε ενάντια στις αμαρτίες άλλων, και να προσπαθούμε να τους πείσουμε για την αμαρτωλότητά τους, όταν μπορούμε να το κάνουμε εποχιακά και κατάλληλα, με τα λόγια μας· αλλά ιδιαίτερα με την αγιότητα των ζωών μας, και μια θρησκευτική συναναστροφή. Ελέγχετε τις αμαρτίες τους αφθονώντας στα αντίθετα καθήκοντα. Ένας λόγος που δίνεται είναι, Διότι είναι ντροπή ακόμη και να μιλάει κανείς για εκείνα τα πράγματα, κ.λπ., εδ. 12. Είναι τόσο αισχρά και βδελυρά που είναι ντροπή να τα αναφέρει κανείς, εκτός με τρόπο ελέγχου, πολύ περισσότερο πρέπει να είναι ντροπή να έχει οποιαδήποτε κοινωνία με αυτά. Τα πράγματα που γίνονται από αυτούς εν κρυπτώ. Ο απόστολος φαίνεται να μιλάει εδώ για τους εθνικούς ειδωλολάτρες, και για τα φρικτά μυστήριά τους, τα οποία αφθονούσαν με απεχθή κακία, και στα οποία κανείς δεν επιτρεπόταν να αποκαλύψει υπό ποινή θανάτου. Παρατήρησε, Ένας καλός άνθρωπος ντρέπεται να μιλήσει αυτό που πολλοί πονηροί άνθρωποι δεν ντρέπονται να πράξουν· αλλά, όσο η πονηρία τους φαίνεται, πρέπει να ελέγχεται από καλούς ανθρώπους. Ακολουθεί ένας άλλος λόγος για τέτοιο έλεγχο: Αλλά όλα τα πράγματα που ελέγχονται γίνονται φανερά από το φως, εδ. 13. Το νόημα αυτού του αποσπάσματος μπορεί να είναι αυτό: «Όλα εκείνα τα άκαρπα έργα του σκότους στα οποία καλείστε να ελέγξετε αποκαλύπτονται, και γίνονται να φαίνονται στα κατάλληλα χρώματά τους στους ίδιους τους αμαρτωλούς, από το φως της διδασκαλίας ή του λόγου του Θεού στα στόματά σας, ως πιστοί ελεγκτές, ή από εκείνο το διδακτικό φως που διαχέεται από την αγιότητα των ζωών σας και από την υποδειγματική πορεία σας.» Παρατήρησε, Το φως του λόγου του Θεού, και η παράδειξή του σε χριστιανική συναναστροφή, είναι κατάλληλα μέσα για να πείσουν τους αμαρτωλούς για την αμαρτία και την πονηρία τους. Ακολουθεί, Διότι ό,τι κάνει φανερό είναι φως· δηλαδή, είναι το φως που ανακαλύπτει ό,τι ήταν κρυμμένο πριν στο σκότος· και αναλόγως γίνεται εκείνων που είναι τέκνα φωτός, οι οποίοι είναι φως εν Κυρίω, να ανακαλύπτουν σε άλλους τις αμαρτίες τους, και να προσπαθούν να τους πείσουν για το κακό και τον κίνδυνο αυτών, λάμποντας έτσι ως φώτα στον κόσμο. Ο απόστολος προωθεί περαιτέρω αυτό το καθήκον από το παράδειγμα του Θεού ή του Χριστού: Διότι αυτό λέγει, κ.λπ. (εδ. 14)· σαν να είχε πει, «Κάνοντας αυτό, θα αντιγράψετε μετά τον μεγάλο Θεό, ο οποίος έχει θέσει τον εαυτό του να αφυπνίσει τους αμαρτωλούς από τον ύπνο τους, και να τους εγείρει από τον θάνατο της αμαρτίας, ώστε να λάβουν φως από τον Χριστό.» Λέγει. Ο Κύριος λέγει συνεχώς στον λόγο του ό,τι εκφράζεται πιο ιδιαίτερα στο Ησ. ξ΄. 1. Ή, ο Χριστός, δια των υπηρετών του, οι οποίοι κηρύττουν το αιώνιο ευαγγέλιο, καλεί συνεχώς τους αμαρτωλούς σε αυτό το αποτέλεσμα: Ξύπνα, εσύ που κοιμάσαι, και εγέρσου από τους νεκρούς. Το ίδιο πράγμα στην ουσία σχεδιάζεται από αυτές τις διαφορετικές εκφράσεις· και υπηρετούν για να μας υπενθυμίσουν τη μεγάλη βλακεία και την άθλια ασφάλεια των αμαρτωλών, πόσο αναίσθητοι είναι για τον κίνδυνό τους, και πόσο ακατάλληλοι είναι φυσικά για πνευματικές κινήσεις, αισθήσεις, και ενέργειες. Όταν ο Θεός τους καλεί να ξυπνήσουν, και να εγέρθουν, το νόημά του είναι ότι θα διακόψουν τις αμαρτίες τους με μετάνοια, και θα εισέλθουν σε πορεία άγιας υπακοής, και τους ενθαρρύνει να δοκιμάσουν και να κάνουν το μέγιστο προς αυτή την κατεύθυνση, με εκείνη την ελεήμονα υπόσχεση, Και ο Χριστός θα σου δώσει φως· ή ο Χριστός θα σε φωτίσει, ή θα λάμψει επάνω σου. «Θα σε φέρει σε κατάσταση γνώσεως, αγιότητας, και παρηγοριάς, βοηθώντας σε με τη χάρη του, και ανανεώνοντας τον νου σου με χαρά και ειρήνη εδώ και ανταμείβοντάς σε με αιώνια δόξα στο τέλος.» Παρατήρησε, Όταν προσπαθούμε να πείσουμε τους αμαρτωλούς, και να τους αναμορφώσουμε από τις αμαρτίες τους, μιμούμαστε τον Θεό και τον Χριστό σε αυτό που είναι ο μεγάλος σχεδιασμός τους σε όλο το ευαγγέλιο. Μερικοί πράγματι κατανοούν αυτό ως κάλεσμα προς αμαρτωλούς και προς αγίους: προς αμαρτωλούς να μετανοήσουν και να στραφούν· προς αγίους να διεγείρουν τον εαυτό τους στο καθήκον τους. Οι πρώτοι πρέπει να εγέρθουν από τον πνευματικό θάνατο· και οι δεύτεροι πρέπει να ξυπνήσουν από την πνευματική νεκρότητά τους. (3.) Ένα άλλο μέσο ενάντια στην αμαρτία είναι η περίσκεψη, η φροντίδα, ή η προφύλαξη (εδ. 15): Βλέπετε λοιπόν, κ.λπ. Αυτό μπορεί να κατανοηθεί είτε σε σχέση με ό,τι προηγείται αμέσως, «Αν πρόκειται να ελέγξετε άλλους για τις αμαρτίες τους, και θέλετε να είστε πιστοί στο καθήκον σας σε αυτό το ιδιαίτερο, πρέπει να προσέχετε καλά τον εαυτό σας, και τη δική σας συμπεριφορά και διαγωγή» (και, πράγματι, μόνο εκείνοι είναι κατάλληλοι να ελέγξουν άλλους που περπατούν με δέουσα περίσκεψη και φροντίδα οι ίδιοι): ή αλλιώς έχουμε εδώ ένα άλλο μέσο ή μάλλον προφυλακτικό από τις προαναφερθείσες αμαρτίες· και αυτό νομίζω ότι είναι ο σχεδιασμός του αποστόλου, όντας αδύνατο να διατηρηθεί καθαρότητα και αγιότητα καρδιάς και ζωής χωρίς μεγάλη περίσκεψη και φροντίδα. Περιπατείτε με περίσκεψη, ή, όπως σημαίνει η λέξη, ακριβώς, επακριβώς, στον ορθό δρόμο, για τον οποίο πρέπει να συμβουλευόμαστε συχνά τον κανόνα μας, και τις οδηγίες που έχουμε στις ιερές γραφές. Όχι ως άφρονες, οι οποίοι περπατούν σε όλες τις περιπέτειες, και οι οποίοι δεν έχουν κατανόηση του καθήκοντός τους, ούτε της αξίας των ψυχών τους, και μέσω αμέλειας, νωθρότητας, και έλλειψης φροντίδας, πέφτουν σε αμαρτία, και καταστρέφουν τον εαυτό τους· αλλά ως σοφοί, ως πρόσωπα διδαγμένα από τον Θεό και προικισμένα με σοφία άνωθεν. Η περίσκεπτη πορεία είναι το αποτέλεσμα αληθινής σοφίας, αλλά το αντίθετο είναι το αποτέλεσμα ανοησίας. Ακολουθεί, εξαγοράζοντες τον καιρό (εδ. 16), κυριολεκτικά, αγοράζοντας την ευκαιρία. Είναι μια μεταφορά παρμένη από εμπόρους και εμπορευόμενους οι οποίοι παρατηρούν και βελτιώνουν επιμελώς τις εποχές για εμπόριο και συναλλαγές. Είναι μεγάλο μέρος της χριστιανικής σοφίας να εξαγοράζει τον καιρό. Οι καλοί χριστιανοί πρέπει να είναι καλοί οικονόμοι του καιρού τους, και να φροντίζουν να τον βελτιώνουν στους καλύτερους σκοπούς, παρατηρώντας ενάντια στους πειρασμούς, κάνοντας το καλό ενώ είναι στη δύναμη των χεριών τους, και γεμίζοντάς τον με κατάλληλη απασχόληση—ένα ειδικό προφυλακτικό από την αμαρτία. Πρέπει να κάνουν την καλύτερη χρήση που μπορούν από τις παρούσες εποχές της χάριτος. Ο καιρός μας είναι ένα τάλαντο δοσμένο σε εμάς από τον Θεό για κάποιον καλό σκοπό, και σπαταλιέται και χάνεται όταν δεν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τον σχεδιασμό του. Αν έχουμε χάσει τον καιρό μας στο παρελθόν, πρέπει να προσπαθήσουμε να τον εξαγοράσουμε διπλασιάζοντας την επιμέλειά μας στο καθήκον μας για το μέλλον. Ο λόγος που δίνεται είναι διότι οι ημέρες είναι πονηρές, είτε εξαιτίας της πονηρίας εκείνων που κατοικούν σε αυτές, είτε μάλλον «καθώς είναι ενοχλητικές και επικίνδυνες εποχές για εσάς που ζείτε σε αυτές.» Εκείνες ήταν εποχές διωγμού κατά τις οποίες ο απόστολος έγραψε αυτό: οι χριστιανοί ήταν σε κίνδυνο κάθε ώρα. Όταν οι ημέρες είναι πονηρές έχουμε ένα πρόσθετο επιχείρημα να εξαγοράσουμε καιρό, ιδιαίτερα διότι δεν γνωρίζουμε πόσο σύντομα μπορεί να γίνουν χειρότερες. Οι άνθρωποι είναι πολύ έτοιμοι να παραπονούνται για κακές εποχές· θα ήταν καλό αν αυτό θα τους διήγειρε να εξαγοράσουν καιρό. «Διότι,» λέγει ο απόστολος (εδ. 17), «εξαιτίας της κακίας των εποχών, μη γίνεστε άφρονες, άγνοες του καθήκοντός σας και αμελείς για τις ψυχές σας, αλλά κατανοώντας τι είναι το θέλημα του Κυρίου. Μελετάτε, εξετάζετε, και γνωρίζετε περαιτέρω το θέλημα του Θεού, ως καθορίζον το καθήκον σας.» Παρατήρησε, Η άγνοια του καθήκοντός μας, και η αμέλεια των ψυχών μας, είναι αποδείξεις της μεγαλύτερης ανοησίας· ενώ η γνωριμία με το θέλημα του Θεού, και η φροντίδα να συμμορφωθούμε με αυτό, μιλούν για την καλύτερη και αληθινότερη σοφία.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου χρειάζεται περισσότερο τώρα η έκκληση να «περιπατώ εν αγάπη»; 2. Ποια προειδοποίηση ενάντια στην ακαθαρσία ή την πλεονεξία μιλάει πιο άμεσα σε έναν τρέχοντα πειρασμό; 3. Πώς μπορώ να «εξαγοράσω τον καιρό» πιο σκόπιμα στις ημέρες που έρχονται;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, δώρησέ μας χάρη να Σε μιμούμαστε ως αγαπητά παιδιά και να περπατάμε στην αγάπη με την οποία ο Χριστός έδωσε τον εαυτό Του για εμάς ως ευωδιαστή προσφορά. Γέμισέ μας με το Πνεύμα Σου ώστε να ζούμε ως παιδιά του φωτός, διακρίνοντας τι είναι ευάρεστο σε Σένα και εκθέτοντας τα έργα του σκότους. Δώσε μας σοφία να περπατάμε με προσοχή, εξαγοράζοντας τον καιρό επειδή οι ημέρες είναι πονηρές, ώστε οι ζωές μας να αντηχούν με ευχαριστία δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →