Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ὁ Χριστὸς τέλος τοῦ νόμου: Ὁ λόγος ἐγγύς σου
Άνοιγμα
Εἰσαγωγή
Ἡ ἐπιθυμία τῆς καρδίας τοῦ Παύλου καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ εἶναι ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ Ἰσραήλ — διότι δύναται νὰ μαρτυρήσῃ ὅτι «ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν». Ἐπεζήτουν νὰ στήσωσι τὴν ἰδίαν αὐτῶν δικαιοσύνην καὶ οὐχ ὑπετάγησαν τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐνταῦθα ὁ Παῦλος ὀνομάζει τὸ σημεῖον καμπῆς τῶν αἰώνων: «τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστεύοντι». Ἡ δικαιοσύνη ἣν ἐζήτουν δι᾽ ἀδυνάτου ἀναβάσεως νῦν ἐστὶ «ἐγγύς σου, ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου»: «ἐὰν ὁμολογήσῃς ἐν τῷ στόματί σου Κύριον Ἰησοῦν, καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, σωθήσῃ». Καὶ ἐπειδὴ ἡ σωτηρία αὕτη ἐστὶ «παντὶ τῷ», πρέπει νὰ κηρυχθῇ — «πῶς ἀκούσωσι χωρὶς κηρύσσοντος;» Ὁ Χρυσόστομος ἐνδιατρίβει ἐπὶ τῆς πραότητος καὶ τῆς ἐγγύτητος τῆς χάριτος ταύτης, ἀντιτιθεμένης πρὸς τὸ βαρὺν φορτίον τοῦ νόμου.
Διαβάστε
Ἀνάγνωσις
Ἀνάγνωθι Πρὸς Ῥωμαίους 10 — ἡ προσευχὴ τοῦ Παύλου ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ· ὁ ζῆλος αὐτῶν τοῦ Θεοῦ, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν· ἀγνοοῦντες τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, ἐπιζητοῦντες στῆσαι τὴν ἰδίαν· «τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστεύοντι»· ὁ λόγος ἐγγύς σου, ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου· ὁμολόγει ἐν τῷ στόματι, πίστευε ἐν τῇ καρδίᾳ, καὶ σώζου· «πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται»· «πῶς ἀκούσωσι χωρὶς κηρύσσοντος;»· «ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ»· καὶ «ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην».
Μελετήστε
Μελέτη
Διὰ τί λαὸς οὕτω ζηλωτὴς ἥμαρτε τῆς σωτηρίας; Οὐ δι᾽ ἔλλειψιν θερμότητος ἀλλὰ δι᾽ ἔλλειψιν γνώσεως — καὶ ὁ Χρυσόστομος εἰκονίζει τὴν διαφορὰν δι᾽ οἰκείας παραβολῆς. Ὁ νόμος ἦν ὡς τέχνη ἧς μόνον σκοπὸς ἐστὶν ἡ ὑγεία· ὁ δυνάμενος ἰᾶσθαι, κἂν ἄνευ τῆς τέχνης, ἔχει πάντα, ἐνῷ ὁ ἔχων τὴν τέχνην ἀλλὰ μὴ δυνάμενος ἰᾶσθαι οὐδὲν ἔχει.
Τέλος γὰρ τῆς ἰατρικῆς τέχνης ἡ ὑγεία. Ὥσπερ οὖν ὁ δυνάμενος ὑγιᾶ ποιεῖν, κἂν μὴ ἔχῃ τὴν ἰατρικὴν τέχνην, πάντα ἔχει· ὁ δὲ μὴ εἰδὼς ἰᾶσθαι, κἂν δοκῇ τῆς τέχνης εἶναι, πάντων ὑστερεῖ· οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ νόμου καὶ τῆς πίστεως.Ἡ πίστις ἐστὶν ἡ ἴασις πρὸς ἣν ὁ νόμος μόνον ἐδείκνυεν. Καὶ ὁ Χρυσόστομος ἀκούει ἐν τῇ ἀπαύστῳ προσευχῇ τοῦ Παύλου αὐτὴν τὴν καρδίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀπολωλότας.
Οὐ γὰρ εἰκὸς τὸν αὐτὸν καὶ σωθῆναι αὐτοὺς ἐπιθυμεῖν, καὶ μὴ μόνον ἐπιθυμεῖν, ἀλλὰ καὶ εὔχεσθαι, καὶ ὅμως καὶ μισεῖν αὐτοὺς καὶ ἀποστρέφεσθαι.Διότι ὁλόκληρος ὁ λόγος δι᾽ ὃν ἡ σωτηρία αὕτη προσφέρεται οὕτω ἐλευθέρως καὶ οὕτω ἐγγύς ἐστιν ὅτι ἐστὶν αὐτὴ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ τὸ ἐλεεῖν.
Οὐ μόνον γὰρ ῥᾳδίως ἂν ἐγένετο ἡ σωτηρία αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ μεγίστη δόξα τοῦ Θεοῦ τὸ δεῖξαι τὴν φιλανθρωπίαν αὐτοῦ.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Πρόσεχε τί ποιεῖ ὁ Παῦλος μετὰ τοῦ λόγου «ἐγγύς». Ὁ παλαιὸς τρόπος τῆς δικαιοσύνης ἀπῄτει ἀνάβασιν ἣν οὐδεὶς ἠδύνατο ποιῆσαι — τίς ἀναβήσεται εἰς τὸν οὐρανόν, τίς καταβήσεται εἰς τὴν ἄβυσσον; Ἀλλ᾽ ὁ λόγος τῆς πίστεως ἤδη ἐστὶν ἐγγύς: «ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου». Ἡ σωτηρία κατέβη ἔνθα ἡμεῖς ἐσμέν. Διὰ τοῦτο ὁ Χρυσόστομος καλεῖ τὴν χάριν «εὐχερῆ» ὅπου ὁ νόμος ἦν «βαρύς» — οὐχ ὅτι ὀλίγον αἰτεῖ τῆς ψυχῆς, ἀλλ᾽ ὅτι φέρει τὸ δῶρον ἐπὶ τὴν θύραν ἀντὶ τοῦ πέμπειν τὴν ψυχὴν εἰς ἀδύνατον πορείαν. Καὶ ἐπειδὴ τὸ δῶρον ἐστὶ «παντὶ τῷ ἐπικαλουμένῳ», τὸ κεφάλαιον στρέφεται πρὸς τὰ ἔξω: ἡ ἐγγύτης τῆς σωτηρίας γεννᾷ τὴν ἀνάγκην τοῦ κηρύγματος. Οἱ πόδες οἱ φέροντες τὴν εὐαγγελικὴν εἰρήνην εἰσὶν «ὡραῖοι», διότι ἡ πίστις ἔρχεται δι᾽ ἀκοῆς. Ἡ τραγῳδία τοῦ Ἰσραὴλ ἦν ζῆλος δραμὼν σφοδρῶς ἐν τῇ ἐσφαλμένῃ ὁδῷ· τὸ φάρμακον οὐκ ἔστιν ἔλαττον ζῆλος ἀλλὰ ἀληθὴς γνῶσις — ὁ Χριστός, τὸ τέλος τοῦ νόμου, δεχθεὶς διὰ πίστεως.
Απαντήστε
Ἀπόκριση
Ὁ ζῆλος οὐκ ἀρκεῖ. Πρὸς Ῥωμαίους 10 ἐστὶ λόγος νηφάλιος πρὸς τοὺς θρησκευτικῶς σπουδαίους: δυνατὸν ἔχειν «ζῆλον Θεοῦ» καὶ ὅμως ἁμαρτάνειν τοῦ Θεοῦ, στήσαντας δικαιοσύνην ἰδίαν καὶ ἀρνηθέντας τὴν αὐτοῦ. Ἐρώτησον ἑαυτὸν εἰ ἡ σπουδή σου ἐστὶν ἀπόπειρα ἀναβῆναι πρὸς δικαιοσύνην ἣν δύνασαι καυχᾶσθαι, ἢ ταπεινὴ ὑποδοχὴ τῆς δικαιοσύνης ἥτις ἐστὶν «ἐγγύς σου». Ὁ λόγος ἤδη ἐστὶν ἐγγύς — ἐν τῷ στόματί σου, ἐν τῇ καρδίᾳ σου. Οὐ χρεία ἀναβῆναι ἢ καταβῆναι· χρεία ὁμολογῆσαι καὶ πιστεῦσαι. Καὶ μὴ φύλαττε τὴν ἐγγύτητα ἑαυτῷ: εἰ ἡ σωτηρία ἐστὶ «παντὶ τῷ ἐπικαλουμένῳ», τότε τις ὀφείλει εἰπεῖν αὐτοῖς — «πῶς ἀκούσωσι χωρὶς κηρύσσοντος;» Ποίησον τοὺς πόδας σου «ὡραίους» διὰ τῆς εὐαγγελικῆς εἰρήνης, δεξάμενος οὕτω ἐλευθέρως τὴν πίστιν.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, τὸ τέλος τοῦ νόμου εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστεύοντι· σῶσόν με ἀπὸ ζήλου οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν, καὶ ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας τῆς θελούσης στῆσαι δικαιοσύνην ἰδίαν. Ἤγαγες τὴν σωτηρίαν σου ἐγγύς — ἐν τῷ στόματί μου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ μου· δίδαξόν με μόνον ὁμολογεῖν σε Κύριον καὶ πιστεύειν ὅτι ὁ Θεὸς ἤγειρέν σε ἐκ νεκρῶν. Ἄφες με ἀναπαύεσθαι ἐν τῇ χάριτι τῇ εὐχερεῖ ὅπου ὁ νόμος ἦν βαρύς, οὐχ ὅτι ὀλίγον αἰτεῖς, ἀλλ᾽ ὅτι κατέβης μέχρις ἐμοῦ. Καὶ ποίησον τοὺς πόδας μου ὡραίους μετὰ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, ἵνα ἄλλοι ἀκούσωσι καὶ ἐπικαλέσωνται τὸ ὄνομά σου καὶ σωθῶσιν. Σοὶ σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι δόξα νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →