Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 117-118 — με τον Ουέσλι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε τις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Ουέσλι, το σύντομο σχόλιο κατά στίχο του ιδρυτή της Μεθοδιστικής Εκκλησίας που αποστάζει το νόημα της Γραφής για την καθημερινή πίστη και πράξη. Γραμμένες με σαφήνεια και ποιμαντική θέρμη, αυτές οι σημειώσεις στους Ψαλμούς 117-118 μας καθοδηγούν μέσα από ύμνους ευχαριστίας, απελευθέρωσης και μεσσιανικής ελπίδας. Οι σύντομες παρατηρήσεις του Ουέσλι μας προσκαλούν να παραμείνουμε στο κείμενο, αφήνοντας τις αλήθειες του να διαμορφώσουν τη λατρεία και την εμπιστοσύνη μας στον Κύριο που σώζει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε τους Ψαλμούς 117 και 118 δυνατά. Αφήστε τη σύντομη πρόσκληση σε αίνο στο κεφάλαιο 117 να ρέει στην εκτενέστερη μαρτυρία διάσωσης και χαράς στο κεφάλαιο 118. Προσέξτε τα επαναλαμβανόμενα εμβόλιμα της δύναμης του Κυρίου και τις φωνές των δικαίων που δοξολογούν στις πύλες.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλι ξεκινά απευθυνόμενος στα γύρω έθνη στον στίχο 10.
Στίχος 10. Όλα τα έθνη με περικύκλωσαν, αλλά στο όνομα του Κυρίου θα τα καταστρέψω. Έθνη — Τα γειτονικά έθνη, Φιλισταίοι, Σύριοι, Αμμωνίτες, Μωαβίτες, που παρακινήθηκαν από τις ήττες που τους είχε επιφέρει ο Δαβίδ, από τη ζήλεια τους για το αυξανόμενο μεγαλείο του και από το μίσος τους προς την αληθινή θρησκεία. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδαςΣτη συνέχεια στρέφεται στην απορριφθείσα πέτρα στον στίχο 22.
Στίχος 22. Η πέτρα που απέρριψαν οι οικοδόμοι έγινε η ακρογωνιαία λίθος. Οι οικοδόμοι — Η πολιτεία του Ισραήλ και η Εκκλησία του Θεού παρομοιάζονται εδώ και αλλού με οικοδόμημα, όπου, όπως ο λαός είναι οι λίθοι, έτσι οι άρχοντες και οι ηγέτες είναι οι οικοδόμοι. Και όπως αυτοί οι αρχιτέκτονες απέρριψαν τον Δαβίδ, έτσι οι διάδοχοί τους απέρριψαν τον Χριστό. Ακρογωνιαία λίθος — Η κύρια λίθος σε όλο το οικοδόμημα, με την οποία τα διάφορα μέρη του οικοδομήματος στηρίζονται και ενώνονται στερεά. Έτσι ο Δαβίδ ένωσε όλες τις φυλές και τις οικογένειες του Ισραήλ και έτσι ο Χριστός ένωσε Ιουδαίους και Εθνικούς. Γι' αυτό το χωρίο αυτό ερμηνεύεται δικαίως για τον Χριστό, Μάρκος 12:10· Πράξεις 4:11· Ρωμαίους 9:32· Εφεσίους 2:20. Και σε αυτόν ταιριάζουν τα λόγια πιο κυριολεκτικά παρά στον Δαβίδ. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδαςΟ Ουέσλι εξετάζει στη συνέχεια την ημέρα που έκανε ο Κύριος στον στίχο 24.
Στίχος 24. Αυτή είναι η ημέρα που έκανε ο Κύριος· ας αγαλλιασθούμε και ας ευφρανθούμε σε αυτήν. Έκανε — Ή αγίασε ως εποχή που δεν πρέπει ποτέ να λησμονηθεί. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδαςΤέλος σχολιάζει την ευλογία που προφέρεται στον στίχο 26.
Στίχος 26. Ευλογημένος αυτός που έρχεται στο όνομα του Κυρίου· σας ευλογήσαμε από τον οίκο του Κυρίου. Ευλογημένος — Προσευχόμαστε ο Θεός να ευλογήσει το πρόσωπο και την κυβέρνησή του. Έρχεται — Στον θρόνο· ή από τον Πατέρα του στον κόσμο· ο οποίος είναι γνωστός με το όνομα εκείνου που έρχεται ή επρόκειτο να έλθει, και για τον οποίο χρησιμοποιείται ακριβώς αυτή η λέξη, Γένεση 49:10· Ησαΐας 35:4. Όνομα — Με εντολή από αυτόν. Εμείς — Εμείς που είμαστε οι λειτουργοί του Κυρίου που υπηρετούμε ενώπιόν του στον οίκο του και έχουμε διοριστεί να ευλογούμε στο όνομά του, Αριθμοί 6:23· Δευτερονόμιο 10:8. Άρα αυτά είναι λόγια των ιερέων. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέσλι οδηγεί τις σημειώσεις προς την πληρέστερη εκπλήρωσή τους στον Χριστό.
Στίχος 20. Αυτή είναι η πύλη του Κυρίου, στην οποία θα εισέλθουν οι δίκαιοι. Οι δίκαιοι — Καθώς ο Δαβίδ ήταν τύπος του Χριστού και ο ναός του ουρανού, έτσι αυτό το χωρίο έχει ευρύτερη προοπτική από τον Δαβίδ και αναφέρεται στην ανάληψη του Χριστού στους ουρανούς και στο άνοιγμα των πυλών εκείνου του μακαρίου ναού, τόσο για τον εαυτό του όσο και για όλους τους πιστούς. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθάνεστε τη δύναμη του Κυρίου να σας στηρίζει μέσα στην αντίθεση; Πώς μιλά η εικόνα της απορριφθείσας πέτρας στη δική σας ιστορία ελπίδας; Με ποιους τρόπους μπορείτε να ενωθείτε με τους δικαίους διακηρύττοντας ότι αυτή είναι η ημέρα που έκανε ο Κύριος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ πολυεύσπλαχνε, οὗ ἡ ἀγάπη μένει εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἡ πίστις φθάνει εἰς πάντα τὰ ἔθνη, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ ἔλεος τὸ ἀκατάπαυστον καὶ τὴν σωτηρίαν ἣν ἐποίησας. Διὰ τῆς ἁγιαστικῆς σου χάριτος, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα ἐμπιστευώμεθα εἰς τὸ ὄνομά σου μόνον ὅταν ἀναφύωνται θλίψεις, καὶ οἰκοδόμησον ἡμᾶς ὡς λίθους ζῶντας ἐπὶ Χριστοῦ τοῦ ἀκρογωνιαίου λίθου. Πλήρωσον τὰ στόματα ἡμῶν μετὰ ᾀσμάτων ἀγαλλιάσεως καθὼς εἰσερχόμεθα εἰς τὰς πύλας σου μετὰ εὐχαριστίας καὶ αἰνέσεως. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →