← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 2 — με τον Brown

Πράξεις 2Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset, και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, στο κεφάλαιο 2 των Πράξεων. Η κατά στίχο επεξεργασία τους παρακολουθεί την κάθοδο του Πνεύματος, την πρώτη δημόσια διακήρυξη του αναστημένου Χριστού από τον Πέτρο, και τη γέννηση της χριστιανικής κοινότητας που πραγματοποιήθηκε από το Πνεύμα. Με ευλαβική σαφήνεια αυτοί οι ερμηνευτές δείχνουν πώς η υπόσχεση της Παλαιάς Διαθήκης συναντά την εκπλήρωση της Καινής Διαθήκης την ημέρα της Πεντηκοστής, προσκαλώντας μας να δεχτούμε τον ίδιο Κύριο τον οποίο ο Θεός έχει υψώσει.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 2 των Πράξεων, ακούγοντας τον ήχο του ορμητικού ανέμου, τη μαρτυρία των αποστόλων, και το κάλεσμα σε μετάνοια που συγκέντρωσε τις πρώτες τρεις χιλιάδες ψυχές στην κοινωνία του αναστημένου Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset, και Brown ανοίγουν την αφήγηση της καθόδου καταγράφοντας τον ξαφνικό ήχο από τον ουρανό: Στίχος 2. 2. Και ξαφνικά ήρθε ένας ήχος από τον ουρανό, σαν από ορμητικό δυνατό άνεμο, κ.λπ.—'Όλη η περιγραφή είναι τόσο γραφική και εντυπωσιακή που θα μπορούσε να προέρχεται μόνο από αυτόπτη μάρτυρα' [OLSHAUSEN]. Η αιφνιδιαστικότητα, η δύναμη και η διάχυση του ήχου εντυπωσιάζουν με βαθύ δέος όλη την παρέα, και έτσι ολοκληρώνουν την προετοιμασία τους για το ουράνιο δώρο. Ο άνεμος ήταν ένα οικείο έμβλημα του Πνεύματος (Ιεζεκιήλ 37:9 Ιωάννης 3:8 · Ιωάννης 20:22). Αλλά αυτό δεν ήταν μια ορμή πραγματικού ανέμου. Ήταν μόνο ένας ήχος 'σαν' αυτόν. Στη συνέχεια περιγράφουν το ορατό σημάδι που ακουμπούσε σε κάθε μαθητή: Στίχος 3. 3. διαιρεμένες γλώσσες, σαν φωτιά, κ.λπ.—'χωρισμένες γλώσσες', δηλαδή, φλογοειδείς εμφανίσεις σε σχήμα γλώσσας, που αναδύονταν από ένα κοινό κέντρο ή ρίζα, και ακουμπούσαν σε κάθε έναν από αυτή τη μεγάλη παρέα:—όμορφο ορατό σύμβολο της καυτής ενέργειας του Πνεύματος που τώρα κατεβαίνει σε όλη του την πληρότητα στην Εκκλησία, και πρόκειται να χυθεί μέσω κάθε γλώσσας, και πάνω σε κάθε φυλή ανθρώπων κάτω από τον ουρανό! Στην ερμηνεία του Πέτρου για τον δέκατο έκτο Ψαλμό πιέζουν το αποστολικό επιχείρημα: Στίχος 29. 29-36. Ο Δαβίδ . . . είναι . . . νεκρός και θαμμένος, κ.λπ.—Ο Πέτρος, γεμάτος Άγιο Πνεύμα, βλέπει σε αυτόν τον δέκατο έκτο Ψαλμό, έναν Άγιο Άνθρωπο, του οποίου η ζωή υψηλής αφοσίωσης και υψηλής πνευματικότητας στεφανώνεται με τη διαβεβαίωση, ότι αν και γευτεί τον θάνατο, θα αναστηθεί χωρίς να δει φθορά, και θα εισέλθει στην ευδαιμονία της άμεσης παρουσίας του Θεού. Τώρα, καθώς αυτό ήταν προφανώς αναληθές για τον Δαβίδ, θα μπορούσε να εννοείται μόνο για έναν Άλλο, ακόμη και για Εκείνον που ο Δαβίδ διδάχθηκε να περιμένει ως τον τελικό Κάτοχο του θρόνου του Ισραήλ. (Εκείνοι, λοιπόν, και είναι πολλοί, που θεωρούν τον ίδιο τον Δαβίδ ως το θέμα αυτού του Ψαλμού, και τα παρατεθέντα λόγια να αναφέρονται στον Χριστό μόνο με μια πιο εξέχουσα έννοια, ακυρώνουν ολόκληρο το επιχείρημα του αποστόλου). Ο Ψαλμός τότε επιβεβαιώνεται ότι είχε την μόνη του σωστή εκπλήρωση στον ΙΗΣΟΥ, της ανάστασης και ανάληψης του οποίου ήταν μάρτυρες, ενώ η ένδοξη έκχυση του Πνεύματος από το χέρι του αναληφθέντος, θέτοντας μια αλάνθαστη σφραγίδα σε όλα, ήταν ακόμη τότε μάρτυρας από τις χιλιάδες που στέκονταν ακούγοντας Αυτόν. Μια περαιτέρω απεικόνιση της ανάληψης του Μεσσία και της καθέδρας του στα δεξιά του Θεού αντλείται από :- , στο οποίο ο Δαβίδ δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι μιλάει για τον εαυτό του, βλέποντας ότι είναι ακόμα στον τάφο του.
Σκεφτείτε
Κλείνουν τον λόγο πιέζοντας το αποφασιστικό συμπέρασμα: Στίχος 36. 36. Επομένως —δηλαδή, για να συνοψίσουμε όλα. ας γνωρίσει όλος ο οίκος του Ισραήλ —γιατί σε αυτόν τον πρώτο λόγο η έκκληση γίνεται επίσημα σε όλο τον οίκο του Ισραήλ, ως το τότε υπάρχον Βασίλειο του Θεού. ας γνωρίσει βεβαίως —με αναμφισβήτητα γεγονότα, εκπληρωμένες προφητείες, και τη σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος που τίθεται σε όλα. ότι ο Θεός έκανε —γιατί ο σκοπός του Πέτρου ήταν να τους δείξει ότι, αντί να παρεμβαίνουν στις ρυθμίσεις του Θεού του Ισραήλ, αυτά τα γεγονότα ήταν οι δικές Του υψηλές κινήσεις. αυτόν τον ίδιο τον Ιησού, τον οποίο εσείς σταυρώσατε —'Το κεντρί είναι στο τέλος' [BENGEL]. Το να τους αποδείξει απλώς ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας θα μπορούσε να τους αφήσει όλους αμετάβλητους στην καρδιά. Αλλά το να τους πείσει ότι Αυτός που είχαν σταυρώσει είχε υψωθεί από το δεξί χέρι του Θεού, και είχε αναδειχθεί ο 'ΚΥΡΙΟΣ' τον οποίο ο Δαβίδ λάτρευε εν πνεύματι, στον οποίο κάθε γόνατο θα λυγίσει, και ο ΧΡΙΣΤΟΣ του Θεού, ήταν να τους φέρει να 'κοιτάξουν Αυτόν που είχαν τρυπήσει και να θρηνήσουν γι' Αυτόν'.
Απαντήστε
Πού αντιστάθηκα στο ξαφνικό και κυρίαρχο έργο του Πνεύματος στη ζωή μου; Πώς η εξύψωση του σταυρωμένου Ιησού αναδιαμορφώνει την άποψή μου για τα παρόντα βάσανα και τη μελλοντική ελπίδα; Ποιο βήμα μετάνοιας ή ανανεωμένης κοινωνίας με προτρέπει το Πνεύμα να κάνω σήμερα;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἔκχεον τὸ Πνεῦμά Σου ἐφ’ ἡμᾶς ὡς ἐν τῇ Πεντηκοστῇ, ἵνα διακηρύττωμεν τὰ μεγαλεῖά Σου μετὰ παρρησίας καὶ σαφηνείας. Δώρησαι ἡμῖν καρδίας μετανοίας, ἀκλόνητον ἀφοσίωσιν εἰς τὴν διδαχὴν τῶν ἀποστόλων, καὶ χαρμόσυνον ἑνότητα μετὰ πάντων τῶν ἐπικαλουμένων τὸ ὄνομα τοῦ ἀναστάντος Κυρίου. Εἴθε ὁ αὐτὸς ἐσταυρωμένος καὶ ὑψωθεὶς Σωτὴρ νὰ προσθέτῃ καθ’ ἑκάστην εἰς τὴν Ἐκκλησίαν Αὐτοῦ τοὺς σῳζομένους, πρὸς ἔπαινον τῆς δόξης Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →