← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Λουκάς 2Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο δεύτερο κεφάλαιο του Λουκά και ακούμε τον Ιωάννη Καλβίνο να μας καθοδηγεί μέσα από τη γέννηση του Χριστού. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου αναδεικνύει το κρυμμένο χέρι του Θεού που εργάζεται μέσα σε συνηθισμένα ανθρώπινα γεγονότα. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε πώς οι μικρότερες λεπτομέρειες υπηρετούν την υπόσχεση της λύτρωσης. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του, οδηγούμαστε σε θαυμασμό για το μυστήριο της ενανθρώπησης. Είθε αυτή η μελέτη να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας στον Κύριο που τακτοποιεί τα πάντα για τη σωτηρία μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Βρείτε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 2 του Λουκά. Αφήστε την οικεία ιστορία της απογραφής, της φάτνης και των βοσκών να μιλήσει ξανά. Προσέξτε την ήσυχη υπακοή του Ιωσήφ και της Μαρίας και τη ξαφνική δόξα που διασπά τη νύχτα. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις του Καλβίνου σχετικά με την πρόνοια του Θεού και το νόημα της ταπεινής άφιξης του Χριστού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά σχετίζοντας πώς η απογραφή οδήγησε τον Ιωσήφ και τη Μαρία στη Βηθλεέμ. Ο Λουκάς διηγείται πώς συνέβη ώστε ο Χριστός να γεννηθεί στην πόλη της Βηθλεέμ, καθώς η μητέρα του ζούσε μακριά από το σπίτι της, όταν πλησίαζε τον τοκετό της. Και πρώτα απ' όλα αποκλείει την ιδέα της ανθρώπινης επινόησης, λέγοντας ότι ο Ιωσήφ και η Μαρία είχαν φύγει από το σπίτι και ήρθαν σε εκείνο τον τόπο για να κάνουν την απογραφή σύμφωνα με την οικογένεια και τη φυλή τους. Αν σκόπιμα και με πρόθεση είχαν αλλάξει κατοικία ώστε η Μαρία να γεννήσει το παιδί της στη Βηθλεέμ, θα κοιτούσαμε μόνο τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Αλλά επειδή δεν έχουν άλλο σκοπό παρά να υπακούσουν στο διάταγμα του Αυγούστου, αναγνωρίζουμε εύκολα ότι οδηγήθηκαν σαν τυφλοί, από το χέρι του Θεού, στον τόπο όπου έπρεπε να γεννηθεί ο Χριστός. Αυτό μπορεί να φαίνεται τυχαίο, όπως και όλα τα άλλα που δεν προέρχονται από άμεση ανθρώπινη πρόθεση, αποδίδονται από τους άθρησκους στην Τύχη. Αλλά δεν πρέπει να προσέχουμε μόνο τα ίδια τα γεγονότα. Πρέπει να θυμηθούμε επίσης την προφητεία που εκφωνήθηκε από τον προφήτη πολλούς αιώνες πριν. Μια σύγκριση θα δείξει καθαρά ότι πραγματοποιήθηκε από την υπέροχη Πρόνοια του Θεού, ότι τότε έγινε απογραφή από τον Αύγουστο Καίσαρα, και ότι ο Ιωσήφ και η Μαρία ξεκίνησαν από το σπίτι, ώστε να φτάσουν στη Βηθλεέμ ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει πώς η θεία πρόνοια χρησιμοποίησε το διάταγμα του Αυγούστου για να εκπληρώσει την προφητεία. Έτσι βλέπουμε ότι οι άγιοι υπηρέτες του Θεού, ακόμη κι αν απομακρύνονται από τον σκοπό τους, χωρίς να ξέρουν πού πηγαίνουν, εξακολουθούν να κρατούν τον σωστό δρόμο, επειδή ο Θεός κατευθύνει τα βήματά τους. Ούτε είναι λιγότερο θαυμαστή η Πρόνοια του Θεού στο να χρησιμοποιεί την εντολή ενός τυράννου για να απομακρύνει τη Μαρία από το σπίτι, ώστε να εκπληρωθεί η προφητεία. Ο Θεός είχε σημειώσει μέσω του προφήτη του — όπως θα δούμε αργότερα — τον τόπο όπου είχε αποφασίσει να γεννηθεί ο Υιός του. Αν η Μαρία δεν είχε αναγκαστεί να κάνει διαφορετικά, θα είχε προτιμήσει να γεννήσει το παιδί της στο σπίτι. Ο Αύγουστος διατάζει να γίνει απογραφή στην Ιουδαία, και κάθε πρόσωπο να δώσει το όνομά του, ώστε αργότερα να πληρώνει ετήσιο φόρο, τον οποίο συνήθιζαν παλαιότερα να πληρώνουν στον Θεό. Έτσι ένας ασεβής άνθρωπος καταλαμβάνει βίαια αυτό που ο Θεός συνήθιζε να απαιτεί από τον λαό του. Ήταν, ουσιαστικά, η μείωση των Ιουδαίων σε πλήρη υποταγή, και η απαγόρευση να λογίζονται πλέον ως λαός του Θεού. Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξετάζει τις ταπεινές συνθήκες που περιέβαλαν την ίδια τη γέννηση. 7. Επειδή δεν υπήρχε τόπος γι' αυτούς στο πανδοχείο Βλέπουμε εδώ όχι μόνο τη μεγάλη φτώχεια του Ιωσήφ, αλλά και την σκληρή τυραννία που δεν επέτρεπε καμία δικαιολογία, αλλά ανάγκασε τον Ιωσήφ να φέρει τη σύζυγό του μαζί του, σε ακατάλληλη εποχή, όταν ήταν κοντά στον τοκετό της. Πράγματι, είναι πιθανό ότι όσοι κατάγονταν από τη βασιλική οικογένεια αντιμετωπίστηκαν πιο σκληρά και περιφρονητικά από τους άλλους. Ο Ιωσήφ δεν ήταν τόσο άσπλαχνος ώστε να μην ενδιαφέρεται για τον τοκετό της συζύγου του. Θα προτιμούσε ευχαρίστως να αποφύγει αυτή την ανάγκη: αλλά, επειδή αυτό είναι αδύνατο, αναγκάζεται να υποχωρήσει, και παραδίδεται στον Θεό. Βλέπουμε, ταυτόχρονα, τι είδους αρχή είχε η ζωή του Υιού του Θεού, και σε ποια φάτνη τοποθετήθηκε. Τέτοια ήταν η κατάστασή του κατά τη γέννησή του, επειδή είχε αναλάβει τη σάρκα μας για αυτόν τον σκοπό, ώστε να «κενώσει τον εαυτό του» (Φιλιππησίους 2:7) για χάρη μας. Όταν ρίχτηκε σε στάβλο, και τοποθετήθηκε σε φάτνη, και του αρνήθηκαν κατάλυμα ανάμεσα στους ανθρώπους, ήταν για να ανοιχθεί ο ουρανός σε εμάς, όχι ως προσωρινό κατάλυμα, αλλά ως αιώνια πατρίδα και κληρονομιά μας, και για να μας δεχτούν οι άγγελοι στην κατοικία τους.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στρέφεται στην αγγελική αναγγελία που δόθηκε πρώτα στους βοσκούς. 8. Και υπήρχαν βοσκοί Θα ήταν άσκοπο να γεννηθεί ο Χριστός στη Βηθλεέμ, αν δεν είχε γίνει γνωστό στον κόσμο. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αυτό, όπως περιγράφεται από τον Λουκά, φαίνεται στην ανθρώπινη άποψη πολύ ακατάλληλος. Πρώτα, ο Χριστός αποκαλύπτεται μόνο σε λίγους μάρτυρες, και αυτό μέσα στο σκοτάδι της νύχτας. Πάλι, μολονότι ο Θεός είχε υπό την εντολή του πολλούς έντιμους και διακεκριμένους μάρτυρες, τους παρέβλεψε, και επέλεξε βοσκούς, πρόσωπα ταπεινής τάξης, και χωρίς σημασία ανάμεσα στους ανθρώπους. Εδώ ο λόγος και η σοφία της σάρκας πρέπει να αποδειχθούν ανοησία· και πρέπει να αναγνωρίσουμε, ότι «η ανοησία του Θεού» (Α' Κορινθίους 1:25) υπερβαίνει όλη τη σοφία που υπάρχει, ή φαίνεται να υπάρχει, στον κόσμο. Αλλά αυτό ήταν επίσης μέρος της «κένωσης του εαυτού του», (Φιλιππησίους 2:6:) όχι ότι κάποιο μέρος της δόξας του Χριστού θα αφαιρούνταν από αυτό, αλλά ότι θα παρέμενε κρυμμένο για ένα διάστημα. Πάλι, όπως μας υπενθυμίζει ο Παύλος, ότι το ευαγγέλιο είναι ταπεινό κατά τη σάρκα, «ώστε η πίστη μας να στηρίζεται» στη δύναμη του Πνεύματος, όχι στα «υψηλά λόγια της ανθρώπινης σοφίας», ή σε κάποια κοσμική λαμπρότητα, (Α' Κορινθίους 2:4,5·) έτσι αυτός ο ανεκτίμητος «θησαυρός» έχει εναποτεθεί από τον Θεό, από την αρχή, «σε πήλινα σκεύη», (Β' Κορινθίους 4:7,) ώστε να δοκιμάσει πληρέστερα την υπακοή της πίστης μας. Αν λοιπόν επιθυμούμε να ερχόμαστε στον Χριστό, ας μην ντρεπόμαστε να ακολουθήσουμε εκείνους τους οποίους ο Κύριος, για να καταβάλει την υπερηφάνεια του κόσμου, πήρε από ανάμεσα στην κοπριά των ζώων, για να είναι οι δάσκαλοί μας. Ο Καλβίνος κλείνει με στοχασμό για το άσμα δόξας και ειρήνης των αγγέλων. 14. Δόξα στον Θεό εν τοις υψίστοις Οι άγγελοι αρχίζουν με ευχαριστία, ή με τους αίνους του Θεού· διότι η Γραφή επίσης μας υπενθυμίζει παντού, ότι λυτρωθήκαμε από τον θάνατο για αυτόν τον σκοπό, ώστε να μαρτυρήσουμε με τη γλώσσα, καθώς και με τις πράξεις της ζωής, την ευγνωμοσύνη μας προς τον Θεό. Ας θυμηθούμε, λοιπόν, την τελική αιτία, για την οποία ο Θεός μας συμφιλίωσε με τον εαυτό του μέσω του Μονογενούς Υιού του. Ήταν για να δοξάσει το όνομά του, αποκαλύπτοντας τον πλούτο της χάριτός του, και του απεριόριστου ελέους του. Και ακόμη και τώρα, στον βαθμό που κάποιος διεγείρεται από τη γνώση της χάριτος για να εορτάζει τη δόξα του Θεού, τέτοιος είναι ο βαθμός της προόδου στην πίστη του Χριστού. Όποτε αναφέρεται η σωτηρία μας, πρέπει να κατανοούμε ότι έχει δοθεί ένα σήμα, για να μας διεγείρει σε ευχαριστία και σε αίνους του Θεού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού βλέπετε την αόρατη καθοδήγηση του Θεού να εργάζεται στις δικές σας συνηθισμένες συνθήκες; Πώς η ταπείνωση της γέννησης του Χριστού αμφισβητεί τις προσδοκίες σας για τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί ο Θεός; Με ποιους τρόπους μπορείτε να ενωθείτε με τους αγγέλους στην προσφορά αίνου για την ειρήνη που φέρνει ο Χριστός;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ Κυρίαρχε, ὁ ἐν τῷ πληρώματι τοῦ χρόνου διατάξας πᾶσαν λεπτομέρειαν τῆς γεννήσεως τοῦ Υἱοῦ σου ἐν Βηθλεὲμ πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν διαθηκικῶν σου ὑποσχέσεων, προσκυνοῦμεν τὴν σοφίαν καὶ τὴν χάριν δι’ ὧν ἔπεμψας τὸν Χριστὸν ἐν ταπεινώσει ἵνα λυτρώσῃ τὸν λαόν σου. Ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἵνα ἀνιχνεύωμεν τὴν πρόνοιαν σου, πλήρωσον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τῆς χαρᾶς ἣν οἱ ἄγγελοι ἀνήγγειλαν, καὶ δώρησαι ἡμῖν εἰρήνην ἐν τῇ σωτηρίᾳ ἣν ἐξησφάλισεν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου διατήρησον ἡμᾶς ἀεὶ δεχομένους τὸν σαρκωθέντα Υἱόν σου ἐν πίστει καὶ ζῶντας ἐνώπιόν σου ἐν εὐγνώμονι ἐμπιστοσύνῃ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →