← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 25-26 — με τον Barnes

Ψαλμοί 25-26Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με την ήσυχη δύναμη της Πρεσβυτεριανής ερμηνευτικής παράδοσης, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς για τη Βίβλο για καθοδήγηση στους Ψαλμούς 25 και 26. Η προσεκτική εργασία του Μπαρνς στίχο προς στίχο ανοίγει αυτές τις προσευχές του Δαβίδ στην εκκλησία, δείχνοντας πώς η καρδιά του ψαλμωδού μετακινείται από την ομολογία στην εμπιστοσύνη υπό το σταθερό χέρι της θείας διδασκαλίας. Οι σημειώσεις του μας προσκαλούν να παραμείνουμε εκεί όπου το κείμενο παραμένει, να ζυγίσουμε κάθε αίτημα και να αφήσουμε το Πνεύμα να εφαρμόσει τις ίδιες αλήθειες που στήριξαν τον λαό του Θεού σε προηγούμενες ημέρες.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 25 και 26 δυνατά, επιτρέποντας στους μετρημένους ρυθμούς του αλφαβητικού ψαλμού και της ικεσίας για ακεραιότητα να εγκατασταθούν στην καρδιά. Ακούστε τις επαναλαμβανόμενες κραυγές για καθοδήγηση, συγχώρεση και απελευθέρωση, και δεχθείτε αυτά τα αρχαία λόγια ως την παρούσα πρόσκληση του Πνεύματος για ανανεωμένη εμπιστοσύνη στον Κύριο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπαρνς ανοίγει παρουσιάζοντας την εισαγωγή του ψαλμού. Εισαγωγή. Αυτό παρουσιάζεται ως ψαλμός του Δαβίδ, και δεν υπάρχει λόγος να αμφιβάλλουμε ότι αυτός ήταν ο συγγραφέας του. Δεν υπάρχουν ενδείξεις, ωστόσο, για την περίσταση κατά την οποία συντέθηκε, ούτε είναι δυνατόν τώρα να εξακριβωθεί αυτή η περίσταση. Είναι πιθανώς ένας από εκείνους που συντέθηκαν στις στιγμές της ανάπαυσής του, χωρίς εξωτερική υπάρχουσα αιτία - σχεδιασμένος να εκφράσει τα συναισθήματα της ευσέβειας στην ήρεμη θεώρηση του Θεού και των τελειοτήτων Του. Η μοναδικότητα του ψαλμού είναι ότι είναι ο πρώτος αυτής της κατηγορίας ψαλμών που είναι γνωστοί ως «αλφαβητικοί», στους οποίους η πρώτη λέξη κάθε στίχου αρχίζει με ένα από τα γράμματα του εβραϊκού αλφαβήτου. Ένας σκοπός αυτού του τρόπου σύνθεσης μπορεί να ήταν να βοηθήσει τη μνήμη· αλλά είναι πιθανό ότι ο επικρατέστερος λόγος ήταν ότι θεωρούνταν ποιητική ομορφιά έτσι να τακτοποιούνται τα γράμματα του αλφαβήτου. Τέτοιες τέχνες της ποίησης είναι κοινές σε όλες τις γλώσσες. Ακολουθεί με παρατηρήσεις για την ποιητική μορφή. Ο Μιχαέλις υποθέτει ότι οι συγγραφείς του ψαλμού επέτρεψαν στον εαυτό τους κάποια ελευθερία στη διάταξη, και ότι το κατάλληλο γράμμα του αλφαβήτου ήταν μερικές φορές στη μέση του στίχου παρά στην αρχή. Αλλά είναι αδύνατο να αποδοθούν οι λόγοι που μπορεί να υπήρχαν για την έλλειψη τέλειας κανονικότητας στη σύνθεση του ψαλμού, και τις αποκλίσεις από την ακριβή αλφαβητική σειρά που εμφανίζονται. Αυτές οι αποκλίσεις είναι πολύ ελαφρές, και δεν επηρεάζουν τον γενικό χαρακτήρα της σύνθεσης. Φυσικά αυτή η ποιητική ομορφιά δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή σε μια μετάφραση, και πρέπει να χαθεί για όλους εκτός από τους εβραϊστές. Το γενικό «σχέδιο» αυτών των ψαλμών φαίνεται να είναι, όχι να ακολουθήσουν μία ιδιαίτερη σκέψη, ή να εμμείνουν σε ένα θέμα, αλλά να συγκεντρώσουν τέτοιες ανεξάρτητες εκφράσεις ευσεβούς συναισθήματος που μπορούσαν να τακτοποιηθούν βολικά με αυτόν τον τρόπο. Ο Μπαρνς στη συνέχεια ερευνά την ποικιλία των ευσεβών σκέψεων. Συνεπώς στον ψαλμό ενώπιόν μας, έχουμε μια σημαντική ποικιλία θεμάτων που εισάγονται - όλα υποβλητικά, ή όλα δείχνοντας το είδος των σκέψεων που θα περάσουν από ένα ευσεβές μυαλό σε στιγμές χαλάρωσης, και «χαλάρωσης», όταν οι σκέψεις επιτρέπεται να ρέουν ελεύθερα ή χωρίς περιορισμό από τη θέληση. Το ρεύμα της σκέψης σε τέτοιες στιγμές είναι συχνά μια πιο σίγουρη ένδειξη της αληθινής κατάστασης της καρδιάς, και του πραγματικού χαρακτήρα, από ό,τι συμβαίνει στις πιο μελετημένες και κοπιαστικές συνήθειες σκέψης μας· και ένα πρόσωπο μπορεί συχνά να κοιτάξει αυτές τις αλυσίδες σκέψης ως τις πιο σίγουρες ενδείξεις της πραγματικής κατάστασης της καρδιάς του. Μεταξύ των σκέψεων που έτσι προτείνονται στο μυαλό του ψαλμωδού σε αυτή την περίοδο χαλάρωσης, και ως δείχνοντας την πραγματική κατάσταση της καρδιάς του, μπορεί να σημειωθούν τα εξής: (1) Σίγουρη εμπιστοσύνη στον Θεό, και ένα συναίσθημα ότι αυτή η εμπιστοσύνη δεν θα απογοητευόταν, Ψαλμοί 25:1-3. Στη συνέχεια ιχνηλατεί το ρεύμα της σκέψης σε στιγμές χαλάρωσης. Ο ψαλμός έτσι εκφράζει τα συναισθήματα ενός ευσεβούς μυαλού όταν διατρέχει μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων, φαινομενικά με μικρή σύνδεση, ή ενωμένα μόνο από ένα πολύ λεπτό νήμα συσχέτισης· τέτοιες σκέψεις που συμβαίνουν σε κάποιον όταν το μυαλό επιτρέπεται μια ελεύθερη πορεία, και ακολουθεί εύκολες υποδείξεις χωρίς μεγάλη προσπάθεια να περιορίσει το μυαλό με τους αυστηρότερους κανόνες της σκέψης, ή όταν το μυαλό επιτρέπει στον εαυτό του να παρασυρθεί εύκολα από ένα θέμα σε άλλο, και βρίσκει, σε καθένα που συμβαίνει, κάτι για το οποίο να είναι ευγνώμων· ή να προσευχηθεί· ή να χαρεί· ή να προσδοκήσει με ευχαρίστηση· ή να ελπίζει· ή να μετανοήσει· ή να θεωρήσει με ευγνωμοσύνη και αγάπη.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπαρνς πιέζει την αντίθεση μεταξύ του ευσεβούς και του ασεβούς μυαλού. Οι σκέψεις των ασεβών ανθρώπων, όταν τα μυαλά τους είναι έτσι χαλαρά και αδέσμευτα, επανέρχονται σε εικόνες ρύπανσης και αμαρτίας· απολαμβάνουν τις παρελθούσες απολαύσεις· ανακαλούν τις εικόνες των αισθησιακών ηδονών· φέρνουν μπροστά στη φαντασία νέες και αδοκίμαστες σκηνές ρύπανσης· απολαμβάνουν τις προσδοκώμενες ηδονές της ευθυμίας και της αισθησιακότητας. Ίσως δεν υπάρχει τίποτα που να δείχνει πιο καθαρά την πραγματική κατάσταση της καρδιάς ενός ανθρώπου από το είδος των αναμνήσεων, των φαντασιώσεων και των προσδοκιών στις οποίες πέφτει το μυαλό σε μια τέτοια χαλαρή, ή αυτό που κάποιοι μπορεί να ονομάσουν «αδρανή», κατάσταση του μυαλού· ακριβώς όπως κρίνουμε ένα ρεύμα όταν ρέει απαλά όπως αφήνεται στην πορεία του, όχι όταν φράσσεται, ή ωθείται σε νέα κανάλια, ή διογκώνεται από βροχές, ή γίνεται σε τεχνητά ρυάκια και καταρράκτες, ή χρησιμοποιείται για να γυρίζει μύλους, ή εκτρέπεται, αντίθετα προς τη φυσική του ροή, ακόμη και σε όμορφους κήπους.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποια περιοχή της ζωής πειράζομαι περισσότερο να βασιστώ στη δική μου κατανόηση αντί να περιμένω την κατεύθυνση του Κυρίου; 2. Πώς η μνήμη των παρελθουσών αμαρτιών είτε με οδηγεί στην απόγνωση είτε με στέλνει εκ νέου στο έλεος του Θεού; 3. Τι απόδειξη βλέπω ότι ο Κύριος με διδάσκει επί του παρόντος τον δρόμο Του καθώς τηρώ τη διαθήκη Του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, ὁδήγησον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου καὶ δίδαξον ἡμᾶς τὰς τρίβους σου, ἵνα περιπατῶμεν διὰ πίστεως καὶ οὐ διὰ εἴδους. Μὴ μνησθῇς τῶν ἁμαρτιῶν τῆς νεότητος ἡμῶν, ἀλλὰ κατὰ τὸ ἔλεός σου τὸ ἀμετάβλητον καὶ τὰς διαθηκικὰς οἰκτιρμοὺς, φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς καὶ στερέωσον αὐτὰς ἐπὶ τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ὑπεράσπισον ἡμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ ποίησον τὸ σπέρμα ἡμῶν κληρονομῆσαι τὴν εὐλογίαν τῶν φοβουμένων τὸ ὄνομά σου. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →