Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αμώς
Αμώς 9 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο κεφάλαιο 9 του Αμώς προσφέρει ένα σαφές παράθυρο τόσο στη σοβαρότητα της θείας κρίσης όσο και στην βεβαιότητα της υποσχεμένης ελέους. Η προσεκτική του ερμηνεία στίχο προς στίχο βοηθά τους αναγνώστες να δουν πώς το όραμα του προφήτη μετακινείται από την αναπόφευκτη οργή στους αμαρτωλούς στην μελλοντική αποκατάσταση υπό τον Μεσσία. Το σημερινό μάθημα αντλεί άμεσα από τις γνώσεις του Χένρι για να μας καθοδηγήσει σε αυτό το τελικό κεφάλαιο του Αμώς. Θα ακούσουμε το κείμενο, θα μελετήσουμε τις παρατηρήσεις του Χένρι για την κρίση και τη διατήρηση, θα εξετάσουμε τις τελικές του σκέψεις για τη βασιλεία που έρχεται, και στη συνέχεια θα ανταποκριθούμε με στοχασμό και προσευχή. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει αυτά τα αρχαία λόγια για να εμβαθύνει την ευλάβεια και την ελπίδα μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε το κεφάλαιο 9 του Αμώς αργά και προσευχητικά. Προσέξτε το όραμα του προφήτη για τον Κύριο που στέκεται πάνω στο θυσιαστήριο και τις ευρείες διακηρύξεις κρίσης που ακολουθούν. Παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από την απειλή στην υπόσχεση, τελειώνοντας με εικόνες αποκατάστασης και αφθονίας. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στο σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για περαιτέρω φως σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη σοβαρότητα με την οποία εκδίδεται η απόφαση στο όραμα του προφήτη.
Ι. Με ποια σοβαρότητα εκδίδεται η απόφαση. Ο προφήτης είδε σε όραμα τον Κύριο να στέκεται πάνω στο θυσιαστήριο (εδ. 1), το θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων· διότι ο Κύριος έχει θυσία, και πλήθη πρέπει να πέσουν ως θύματα στη δικαιοσύνη του. Απομακρύνεται από το ιλαστήριο μεταξύ των χερουβίμ, και στέκεται πάνω στο θυσιαστήριο, το κάθισμα της κρίσης, πάνω στο οποίο έπεφτε η φωτιά του Θεού, για να καταναλώσει τις θυσίες. Στέκεται πάνω στο θυσιαστήριο, για να δείξει ότι η βάση της διαμάχης του με αυτόν τον λαό ήταν η βεβήλωση των αγίων πραγμάτων του· εδώ στέκεται για να εκδικηθεί τη διαμάχη του θυσιαστηρίου του, καθώς και για να σημάνει ότι η αμαρτία του οίκου Ισραήλ, όπως εκείνη του οίκου Ηλεί, δεν θα εξιλεωθεί με θυσία ούτε προσφορά για πάντα, Α' Σαμ. γ'. 14. Στέκεται στο θυσιαστήριο, για να απαγορεύσει τη θυσία. Τώρα η δοθείσα εντολή είναι, Κτύπα το υπέρθυρο της θύρας του ναού, το επιστύλιο, κτύπα το με τέτοιο χτύπημα ώστε οι παραστάδες να σειστούν, και κόψε τους, τραυμάτισέ τους στο κεφάλι, όλους αυτούς· γκρέμισε τις θύρες του οίκου του Θεού, ή των αυλών του οίκου του, σε ένδειξη ότι αυτός αποχωρεί από αυτόν, και τον εγκαταλείπει, και τότε όλες οι κρίσεις εισβάλλουν σε αυτόν. Ή σημαίνει την καταστροφή εκείνων πρώτα που θα έπρεπε να είναι ως οι παραστάδες για το έθνος για την άμυνά του, ώστε, αυτών γκρεμισμένων, γίνεται ως πόλη χωρίς πύλες και κάγκελα. «Κτύπα τον βασιλιά, που είναι ως το υπέρθυρο της θύρας, ώστε οι άρχοντες, που είναι ως οι παραστάδες, να σειστούν· κόψε τους στο κεφάλι, σχίσε τους κάτω, όλους αυτούς, ως ξύλο για τη φωτιά· και θα θανατώσω τους τελευταίους από αυτούς, τους απογόνους τους, αυτούς και τις οικογένειές τους, ή τους ελάχιστους από αυτούς, αυτούς και όλους όσους υπηρετούν υπό αυτούς· ή, θα τους θανατώσω όλους, αυτούς και όλους όσους απομένουν από αυτούς, μέχρι να φτάσει στον τελευταίο άνθρωπο· η σφαγή θα είναι γενική.» Δεν υπάρχει ζωή για εκείνους στους οποίους ο Θεός έχει πει, Θα τους θανατώσω, ούτε στάση ενώπιον του ξίφους του.Στη συνέχεια δείχνει την αποτελεσματική φροντίδα ώστε κανείς να μην διαφύγει την εκτέλεση αυτής της απόφασης.
ΙΙ. Ποια αποτελεσματική φροντίδα λαμβάνεται ώστε κανείς να μην διαφύγει την εκτέλεση αυτής της απόφασης. Αυτό αναπτύσσεται εδώ, και προορίζεται για προειδοποίηση σε όλους όσους προκαλούν τον Κύριο σε ζήλο. Ας το διαβάσουν οι αμαρτωλοί, και ας τρέμουν· όπως δεν υπάρχει μάχη με τον Θεό, έτσι δεν υπάρχει φυγή από αυτόν. Οι κρίσεις του, όταν έρχονται με εντολή, όπως θα υπερνικήσουν τους ισχυρότερους που νομίζουν ότι μπορούν να τις αντιμετωπίσουν, έτσι θα φτάσουν τους ταχύτερους που νομίζουν ότι μπορούν να τις ξεπεράσουν, εδ. 2. Εκείνοι από αυτούς που φεύγουν, και παίρνουν τα πόδια τους, σύντομα θα μείνουν χωρίς ανάσα, και δεν θα φύγουν μακριά από την εμβέλεια του κινδύνου· διότι, όπως μερικές φορές οι ασεβείς φεύγουν όταν κανείς δεν τους καταδιώκει, έτσι δεν μπορεί να φύγει όταν ο Θεός καταδιώκει, αν και θα ήθελε να φύγει από το χέρι του. Μάλιστα, εκείνος που διαφεύγει από αυτούς, που νομίζει ότι έχει κερδίσει τον στόχο του, δεν θα σωθεί. Το κακό καταδιώκει τους αμαρτωλούς, και θα τους συλλάβει. Αυτό αναπτύσσεται εδώ δείχνοντας ότι όπου κι αν φύγουν οι αμαρτωλοί για καταφύγιο από τη δικαιοσύνη του Θεού, θα τους φτάσει, και το καταφύγιο θα αποδειχθεί μόνο καταφύγιο ψεμάτων. Ό,τι λέει ο Δαβίδ για την πανταχού παρουσία του Θεού (Ψαλμ. ρλθ'. 7-10) λέγεται εδώ για την έκταση της δύναμης και της δικαιοσύνης του Θεού. (1.) Η ίδια η κόλαση, αν και έχει το όνομά της στα αγγλικά από το ότι είναι καλυμμένη ή κρυμμένη, δεν μπορεί να τους κρύψει (εδ. 2): «Αν και σκάψουν στην κόλαση, στο κέντρο της γης, ή στα πιο σκοτεινά βάθη της, όμως από εκεί το χέρι μου θα τους πάρει, και θα τους φέρει έξω για να γίνουν δημόσια μνημεία της θείας δικαιοσύνης.» Ο τάφος είναι τόπος κρυψώνας για τους δίκαιους από την κακία του κόσμου (Ιώβ γ'. 17), αλλά δεν θα είναι τόπος κρυψώνας για τους δίκαιους από τη δικαιοσύνη του Θεού· από εκεί τα χέρια του Θεού θα τους πάρουν, όταν αναστηθούν στη μεγάλη ημέρα σε αιώνια ντροπή και περιφρόνηση. (2.) Ο ουρανός, αν και έχει το όνομά του από το ότι είναι υψωμένος, δεν θα τους βγάλει από την εμβέλεια των κρίσεων του Θεού· όπως η κόλαση δεν μπορεί να τους κρύψει, έτσι ο ουρανός δεν θα τους προστατεύσει. Αν και ανέβουν στον ουρανό με τη φαντασία τους, όμως από εκεί θα τους κατεβάσω. Εκείνους που ο Θεός φέρνει στον ουρανό με τη χάρη του δεν θα κατέβουν ποτέ· αλλά εκείνοι που ανεβαίνουν εκεί μόνοι τους, με τη δική τους αυθάδεια, και την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, θα κατέβουν και θα γεμίσουν ντροπή. (3.) Η κορυφή του Καρμήλου, ένα από τα υψηλότερα μέρη της σκόνης του κόσμου σε εκείνη τη χώρα, δεν θα τους προστατεύσει: «Αν και κρυφτούν εκεί, όπου φαντάζονται ότι κανείς δεν θα τους ψάξει, θα ψάξω, και θα τους βγάλω από εκεί· ούτε οι πιο πυκνοί θάμνοι, ούτε οι πιο σκοτεινές σπηλιές, στην κορυφή του Καρμήλου, θα χρησιμεύσουν για να τους κρύψουν.» (4.) Ο βυθός της θάλασσας δεν θα χρησιμεύσει για να τους κρύψει· αν και νομίζουν ότι θα κρυφτούν εκεί, ακόμα και εκεί οι κρίσεις του Θεού θα τους βρουν, και θα τους πιάσουν: Από εκεί θα προστάξω το φίδι, και θα τους δαγκώσει, το στρεβλό φίδι, ακόμα και τον δράκο που είναι στη θάλασσα, Ησ. κζ'. 1. Θα βρουν την πληγή και τον θάνατό τους εκεί όπου ελπίζουν να βρουν καταφύγιο και προστασία· η κατάδυση δεν θα τους ωφελήσει περισσότερο από την ανάβαση. (5.) Οι μακρινές χώρες δεν θα τους ευνοήσουν, ούτε οι μικρότερες κρίσεις θα τους απαλλάξουν από τις μεγαλύτερες (εδ. 4): Αν και πάνε στην αιχμαλωσία ενώπιον των εχθρών τους, που τους μεταφέρουν σε μέρη σε μεγάλη απόσταση, και τους αναμειγνύουν με τον δικό τους λαό, μεταξύ των οποίων φαίνονται χαμένοι, όμως αυτό δεν θα τους εξυπηρετήσει: Από εκεί θα προστάξω το ξίφος, και θα τους θανατώσει, το ξίφος του εχθρού, ή το ξίφος ο ένας του άλλου. Όταν ο Θεός κρίνει θα νικήσει. Αυτό που δεσμεύει όλα αυτά, καθιστά τη διαφυγή τους αδύνατη και την καταστροφή τους αναπόφευκτη, είναι ότι ο Θεός θα στρέψει τα μάτια του επάνω τους για κακό, και όχι για καλό. Τα μάτια του είναι σε κάθε τόπο, είναι σε όλους τους ανθρώπους και σε όλους τους δρόμους των ανθρώπων, σε μερικούς για καλό, για να δείξει τον εαυτό του ισχυρό υπέρ αυτών, αλλά σε άλλους για κακό, για να λάβει υπόψη τις αμαρτίες τους (Ιώβ ιγ'. 27) και να λάβει όλες τις ευκαιρίες για να τους τιμωρήσει για τις αμαρτίες τους. Η περίπτωσή τους είναι αληθινά άθλια που έχουν την πρόνοια του Θεού: και όλες τις διατάξεις της, εναντίον τους, εργαζόμενες για το κακό τους.Ο Χένρι στη συνέχεια εξηγεί πόσο δίκαια ο Θεός εκδίδει αυτή την απόφαση στον λαό του Ισραήλ.
4. Πόσο δίκαια ο Θεός εκδίδει αυτή την απόφαση στον λαό του Ισραήλ. Δεν τους καταστρέφει με πράξη κυριαρχίας, αλλά με πράξη δικαιοσύνης· διότι (εδ. 8), είναι βασίλειο αμαρτωλό, και τα μάτια του Κυρίου είναι επάνω του, αποκαλύπτοντάς το ως τέτοιο· βλέπει τη μεγάλη αμαρτωλότητά του, και γι' αυτό θα το καταστρέψει από το πρόσωπο της γης. Σημείωσε, Όταν εκείνα τα βασίλεια που ονομαστικά και επαγγελματικά ήταν άγια βασίλεια, και βασίλεια ιερέων, όπως ήταν ο Ισραήλ, γίνονται αμαρτωλά βασίλεια, δεν μπορεί να αναμένεται τίποτε άλλο παρά να αποκοπούν και να εγκαταλειφθούν. Ας δουν τα αμαρτωλά βασίλεια, και οι αμαρτωλές οικογένειες, και οι αμαρτωλοί άνθρωποι επίσης, τα μάτια του Κυρίου επάνω τους, παρατηρώντας όλη την ανομία τους, και διατηρώντας την παρατήρησή της για την ημέρα της κρίσης και της ανταπόδοσης. Όντας αυτό βασίλειο αμαρτωλό, δες πόσο ελαφρά το κάνει ο Θεός, εδ. 7.Τέλος σημειώνει πόσο ελεήμονα ο Θεός θα διαχωρίσει μεταξύ του πολυτίμου και του ευτελούς.
5. Πόσο ελεήμονα ο Θεός θα διαχωρίσει μεταξύ του πολυτίμου και του ευτελούς την ημέρα της ανταπόδοσης. Αν και οι ασεβείς Ισραηλίτες θα είναι ως οι ασεβείς Αιθίοπες, και το ότι ονομάζονται Ισραηλίτες δεν θα τους ωφελήσει, όμως οι ευσεβείς Ισραηλίτες δεν θα είναι ως οι ασεβείς· όχι, ο Κριτής όλης της γης θα κάνει το ορθό, περισσότερο ορθό από το να θανατώσει τον δίκαιο με τον ασεβή, Γεν. ιη'. 25. Τα μάτια του είναι επάνω στο αμαρτωλό βασίλειο, για να εντοπίσει εκείνους σε αυτό που διατηρούν την ακεραιότητά τους και κολυμπούν ενάντια στο ρεύμα, που στενάζουν και κλαίνε για τα βδελύγματα της γης τους, και θα σημειωθούν για διατήρηση, ώστε η καταστροφή να μην είναι ολική: Δεν θα καταστρέψω εντελώς τον οίκο του Ιακώβ, δεν θα τους καταστρέψω χονδρικά και συνολικά, καλούς και κακούς μαζί, αλλά θα διακρίνω, όπως αρμόζει σε δίκαιο κριτή. Ο οίκος Ισραήλ θα κοσκινιστεί όπως κοσκινίζεται το σιτάρι· θα ταραχθούν πολύ, και θα σειστούν, και θα ταραχθούν, αλλά ακόμα στα χέρια του Θεού, και στα δύο χέρια του, όπως το κόσκινο στα χέρια εκείνου που κοσκινίζει (εδ. 9): Θα κοσκινίσω τον οίκο Ισραήλ μεταξύ όλων των εθνών. Όπου κι αν σειστούν και διασκορπιστούν, ο Θεός θα έχει το μάτι του επάνω τους, και θα φροντίσει να διαχωρίσει μεταξύ του σιταριού και του άχυρου, που ήταν το πράγμα που σχεδίαζε στο κοσκίνισμά τους. (1.) Οι δίκαιοι μεταξύ τους, που είναι ως το στερεό σιτάρι, κανείς από αυτούς δεν θα απολεσθεί· θα σωθούν είτε από είτε δια μέσου των κοινών συμφορών του βασιλείου· ούτε ο ελάχιστος κόκκος θα πέσει στη γη, ώστε να χαθεί και να ξεχαστεί—ούτε η ελάχιστη πέτρα (έτσι είναι η λέξη), διότι το καλό σιτάρι είναι βαρύ ως πέτρα σε σύγκριση με αυτό που ονομάζουμε ελαφρύ σιτάρι. Σημείωσε, Όποιες ταραχές κι αν υπάρξουν στον κόσμο, ο Θεός κάνει και θα φροντίσει αποτελεσματικά ώστε κανείς που είναι αληθινά δικός του να μην είναι αληθινά άθλιος. (2.) Οι ασεβείς μεταξύ τους που είναι σκληρυνμένοι στις αμαρτίες τους θα απολεσθούν όλοι, εδ. 10. Δες σε τι ύψος ασεβείας έχουν φτάσει: Λένε, Το κακό δεν θα μας φτάσει ούτε θα μας προλάβει. Νομίζουν ότι είναι αθώοι, και δεν αξίζουν τιμωρία, ή ότι η ομολογία που κάνουν σχέσης με τον Θεό θα είναι η απαλλαγή και η ασφάλειά τους από την τιμωρία, ή ότι θα μπορέσουν να αντισταθούν στις κρίσεις του Θεού, ότι θα φύγουν τόσο γρήγορα από αυτές ώστε δεν θα τις φτάσουν, ή θα φυλαχθούν τόσο προσεκτικά από αυτές ώστε δεν θα τις προλάβουν ή θα τις αιφνιδιάσουν. Σημείωσε, Η ελπίδα ατιμωρησίας είναι το απατηλό καταφύγιο του αμετανοήτου. Αλλά δες σε τι θα καταλήξει στο τέλος: Όλοι οι αμαρτωλοί που έτσι κολακεύουν τον εαυτό τους, και προσβάλλουν τον Θεό, θα αποθάνουν με το ξίφος, το ξίφος του πολέμου, που σε αυτούς θα είναι το ξίφος της θείας εκδίκησης· ναι, αν και είναι οι αμαρτωλοί του λαού μου, διότι η ομολογία τους δεν θα είναι η προστασία τους. Σημείωσε, Το κακό είναι συχνά πλησιέστερο σε εκείνους που το θέτουν στη μεγαλύτερη απόσταση από αυτούς.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Στρεφόμενος στις υποσχέσεις, ο Χένρι στοχάζεται στην αποκατάσταση της σκηνής του Δαβίδ στον Μεσσία.
Ι. Ότι στον Μεσσία η βασιλεία του Δαβίδ θα αποκατασταθεί (εδ. 11)· η σκηνή του Δαβίδ ονομάζεται, δηλαδή ο οίκος και η οικογένειά του, που, αν και μεγάλη και σταθερή, όμως, σε σύγκριση με τη βασιλεία των ουρανών, ήταν ταπεινή και κινητή ως σκηνή. Η στρατευόμενη εκκλησία, στην παρούσα κατάστασή της, κατοικούσα ως σε σκηνές ποιμένων για να βοσκήσει, ως σε σκηνές στρατιωτών για να πολεμήσει, είναι η σκηνή του Δαβίδ. Η σκηνή του Θεού ονομάζεται σκηνή του Δαβίδ διότι ο Δαβίδ επιθυμούσε και επέλεξε να κατοικήσει στη σκηνή του Θεού για πάντα, Ψαλμ. ξα'. 4. Τώρα, 1. Αυτές οι σκηνές είχαν πέσει και είχαν φθαρεί, η βασιλική οικογένεια ήταν τόσο εξαθλιωμένη, η δύναμή της περιορισμένη, η τιμή της λερωμένη, και πεσμένη στη σκόνη· διότι πολλοί από εκείνη τη γενιά εκφυλίστηκαν, και στην αιχμαλωσία έχασε την αυτοκρατορική αξιοπρέπεια. Σοβαρές ρωγμές έγιναν επάνω της, και τελικά τέθηκε σε ερείπια. Έτσι έγινε με την εκκλησία των Ιουδαίων· στις τελευταίες ημέρες της η δόξα της αποχώρησε· ήταν σαν σκηνή κατεστραμμένη και φερμένη σε ερείπιο, τόσο ως προς την καθαρότητα όσο και ως προς την ευημερία. 2. Διά του Ιησού Χριστού αυτές οι σκηνές υψώθηκαν και ανοικοδομήθηκαν. Σε αυτόν η διαθήκη του Θεού με τον Δαβίδ είχε την εκπλήρωσή της· και η δόξα εκείνου του οίκου, που δεν ήταν μόνο λερωμένη, αλλά εντελώς βυθισμένη, αναζωογονήθηκε πάλι· οι ρωγμές της έκλεισαν και τα ερείπιά της υψώθηκαν, όπως στις ημέρες του παρελθόντος· μάλιστα, η πνευματική δόξα της οικογένειας του Χριστού υπερέβη κατά πολύ την προσωρινή δόξα της οικογένειας του Δαβίδ όταν ήταν στο απόγειό της. Σε αυτόν επίσης η διαθήκη του Θεού με τον Ισραήλ είχε την εκπλήρωσή της, και στην ευαγγελική εκκλησία η σκηνή του Θεού στήθηκε μεταξύ των ανθρώπων πάλι, και υψώθηκε από τα ερείπια του ιουδαϊκού κράτους. Αυτό παρατίθεται στο πρώτο συμβούλιο στην Ιερουσαλήμ ως αναφερόμενο στην κλήση των εθνών και στην εκλογή του Θεού από αυτούς ενός λαού για το όνομά του. Σημείωσε, Ενώ ο κόσμος στέκεται ο Θεός θα έχει εκκλησία σε αυτόν, και, αν πέσει σε ένα μέρος και μεταξύ ενός λαού, θα υψωθεί αλλού.Ο Χένρι περαιτέρω στοχάζεται στη μεγάλη αφθονία που θα χαρακτηρίζει τη βασιλεία του Μεσσία.
ΙΙΙ. Ότι στη βασιλεία του Μεσσία θα υπάρχει μεγάλη αφθονία, αφθονία όλων των αγαθών που παράγει η χώρα (εδ. 13): Ο αροτριών θα φτάσει τον θεριστή, δηλαδή θα υπάρχει τόσο πλούσια σοδειά κάθε χρόνο, και τόσο πολύ σιτάρι να συγκεντρωθεί, ώστε θα διαρκέσει όλο το καλοκαίρι, ακόμα μέχρι το φθινόπωρο, όταν είναι ώρα να αρχίσει πάλι το όργωμα· και ομοίως ο τρύγος θα συνεχιστεί μέχρι την εποχή της σποράς, και θα υπάρχει τόση αφθονία σταφυλιών ώστε ακόμα και τα βουνά θα στάζουν νέο κρασί στα αγγεία των τρυγητών, και οι λόφοι που ήταν ξηροί και άγονοι θα υγρανθούν και θα λιώσουν με την παχύτητα ή την ωριμότητα (όπως το ονομάζουμε) του εδάφους. Συγκρίνετε αυτό με Ιωήλ β'. 24, και γ'. 18. Αυτό πρέπει σίγουρα να νοηθεί για την αφθονία των πνευματικών ευλογιών στα επουράνια πράγματα, με τις οποίες όλοι εκείνοι είναι, και θα είναι, ευλογημένοι, που προστίθενται με ειλικρίνεια στον Χριστό και την εκκλησία του· θα πληρωθούν άφθονα με την αγαθότητα του οίκου του Θεού, με τις χάριτες και τις παρηγορίες του Πνεύματός του· θα έχουν άρτο, τον άρτο της ζωής, για να ενισχύσουν τις καρδιές τους, και τον οίνο των θείων παρηγοριών για να τους ευφράνουν—τροφή αληθινή και ποτό αληθινό—όλο το όφελος που έρχεται στις ψυχές των ανθρώπων από τον λόγο και το Πνεύμα του Θεού. Αυτά ήταν περιορισμένα για πολύ καιρό στον αμπελώνα της ιουδαϊκής εκκλησίας· η θεία αποκάλυψη, και η δύναμη που τη συνόδευε, βρίσκονταν μόνο μέσα σε εκείνο το περίφραγμα· αλλά στους ευαγγελικούς χρόνους τα βουνά και οι λόφοι του εθνικού κόσμου θα πλουτιστούν με αυτά τα προνόμια από το ευαγγέλιο του Χριστού που κηρύττεται, και ομολογείται, και λαμβάνεται με τη δύναμή του. Όταν μεγάλα πλήθη μεταστράφηκαν στην πίστη του Χριστού, και έθνη γεννήθηκαν μονομιάς, όταν οι κήρυκες του ευαγγελίου προκαλούνταν πάντα να θριαμβεύουν στην επιτυχία του κηρύγματός τους, τότε ο αροτριών έφτανε τον θεριστή· και όταν οι εθνικές εκκλησίες πλουτίστηκαν σε κάθε λόγια, και σε κάθε γνώση, και σε κάθε είδους πνευματικά χαρίσματα (Α' Κορ. α'. 5), τότε τα βουνά έσταζαν γλυκό κρασί.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πού στη ζωή μου αισθάνομαι το βάρος της δικαιοσύνης του Θεού πιο καθαρά;
2. Πώς η υπόσχεση ενός διατηρημένου υπολοίπου με ενθαρρύνει όταν βλέπω ευρεία απιστία;
3. Με ποιους τρόπους ζώ σαν να διαμορφώνει η ερχόμενη βασιλεία της αφθονίας ήδη τις καθημερινές μου επιλογές;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῶν δυνάμεων, κλίνωμεν ἐνώπιον τοῦ θρόνου Σου, καθὼς ὁ Ἄμος διακηρύττει ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ κρυφθῇ ἀπὸ τοὺς ἐρευνητικοὺς ὀφθαλμούς Σου οὐδὲ νὰ διαφύγῃ τὴν κρίσιν τὴν ἐκφωνηθεῖσαν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου. Ἐν ἐλέει κοσκινίζεις τὰ ἔθνη, ἀλλὰ διατηρεῖς ἕνα ὑπόλειμμα, καὶ ἐν Χριστῷ ἀνεγείρεις τὴν πεπτωκυῖαν σκηνὴν τοῦ Δαυΐδ, διὰ νὰ στεγάσῃ πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομά Σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύτευσον ἐν ἡμῖν ἕναν ἅγιον φόβον, ὅστις ἀποστρέφεται τὴν ὑπεροψίαν, καὶ μίαν ζῶσαν ἐλπίδα, ἥτις ἀναμένει τὴν ἡμέραν καθ’ ἣν ἡ βασιλεία Σου θὰ ὑπερχειλίσῃ ἐν πληρότητι. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →