Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 149-150 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στους τελικούς ψαλμούς μας εισάγει στην καρδιά της λατρείας που πηγάζει από τον λαό της διαθήκης του Θεού. Σε αυτά τα τελευταία κεφάλαια ο μεταρρυθμιστής δείχνει πώς η δοξολογία δεν είναι ποτέ μια απλή τυπικότητα αλλά η κατάλληλη απόκριση στη θεία απελευθέρωση και την κυρίαρχη διακυβέρνηση. Καθώς ακούμε τις γνώσεις του στους Ψαλμούς 149 και 150, καλούμαστε να ανακτήσουμε τη χαρά και την ευλάβεια που χαρακτήριζαν τα τραγούδια του Ισραήλ. Τα λόγια του Καλβίνου συνεχίζουν να στηρίζουν τους πιστούς που επιθυμούν να προσφέρουν στον Θεό τη λατρεία που του αξίζει μέσα σε κάθε περίσταση. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του τον διαλογισμό μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρεφόμαστε τώρα στις τελευταίες σελίδες του Ψαλτηρίου. Αναγνώστε τους Ψαλμούς 149 και 150 αργά, επιτρέποντας στις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις για δοξολογία και στο όραμα του λαού του Θεού οπλισμένου με τραγούδι να διαμορφώσουν την καρδιά σας. Προσέξτε την κίνηση από το νέο τραγούδι των λυτρωμένων στην παγκόσμια πρόσκληση ώστε κάθε πλάσμα που αναπνέει να ενωθεί στη χορωδία. Ας προετοιμάσει το κείμενο για την ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει εξετάζοντας την κλήση να ψάλουμε ένα νέο τραγούδι.
1. Ψάλατε προς τον Ιεχωβά ένα νέο τραγούδι. Αυτό το προοίμιο αποδεικνύει αυτό που μόλις είπα, ότι η τώρα δοθείσα προτροπή απευθύνεται μόνο στον λαό του Θεού· διότι η μοναδική αγαθότητα που εκτείνεται ιδιαιτέρως σε αυτούς παρέχει πιο άφθονο υλικό δοξολογίας. Η πιθανή εικασία είναι ότι ο Ψαλμός συντέθηκε την εποχή που ο λαός άρχισε να χαίρεται, ή αφού επέστρεψε στην πατρίδα του από τη βαβυλώνια αιχμαλωσία. Θα δούμε από το πλαίσιο ότι δίνεται υπόσχεση ανάκαμψης από την ερειπωμένη κατάστασή τους. Ο στόχος, νομίζω, του Ψαλμωδού είναι να τους ενθαρρύνει να προσδοκούν την πλήρη και ολοκληρωμένη απελευθέρωση, της οποίας κάποιο προανάκρουσμα είχε δοθεί ξαφνικά και απροσδόκητα με την άδεια επιστροφής. Καθώς η Εκκλησία δεν αποκαταστάθηκε πλήρως μονομιάς, αλλά με δυσκολία και μόνο μετά από μακρά περίοδο έφτασε σε κατάσταση σθένους, τέτοια παρηγοριά όπως αυτή ήταν πολύ αναγκαία. Το Πνεύμα του Θεού θα παρείχε επίσης θεραπεία για κακά που επρόκειτο να ξεσπάσουν αργότερα· διότι η Εκκλησία μόλις είχε αρχίσει να αναπνέει όταν ξαναπαρενοχλήθηκε με ποικίλα κακά, και καταπιέστηκε από την σκληρή τυραννία του Αντιόχου, η οποία ακολουθήθηκε από μια φοβερή διασπορά. Ο Ψαλμωδός είχε επομένως καλό λόγο να εμψυχώνει τους ευσεβείς να προσβλέπουν στην πλήρη εκπλήρωση του ελέους του Θεού, ώστε να πεισθούν για τη θεία προστασία μέχρι την εποχή που θα αναδυόταν ο Μεσσίας ο οποίος θα συνάθροιζε όλο τον Ισραήλ. Ονομάζει αυτό νέο τραγούδι, όπως έχουμε παρατηρήσει αλλού, για να το διακρίνει από εκείνα με τα οποία οι άγιοι συνήθως και καθημερινά δοξολογούσαν τον Θεό, διότι η δοξολογία είναι η συνεχής άσκησή τους. Έπεται ότι μιλά για κάποιο σπάνιο και ασυνήθιστο ευεργέτημα, που απαιτεί εξαιρετική και ιδιαίτερη ευχαριστία. Και είμαι διατεθειμένος να σκεφτώ ότι όποιος κι αν ήταν ο συγγραφέας του Ψαλμού, αναφέρεται σε εκείνο το χωρίο του Ησαΐα, (Ησαΐας 42:10,) «Ψάλατε προς τον Κύριο ένα νέο τραγούδι», όταν μιλά για τη μελλοντική αποκατάσταση της Εκκλησίας και τη αιώνια βασιλεία του Χριστού. Στη δεύτερη πρόταση του στίχου υπάρχει μια υπόσχεση υπονοούμενη. Διότι μολονότι προχωρεί να προτρέψει τον λαό του Κυρίου να ψάλει μαζί τους επαίνους του Θεού, υπαινίσσεται μαζί με αυτό ότι η Εκκλησία θα συνασπιστεί ξανά σε ένα σώμα, ώστε να εορτάζει τους επαίνους του Θεού στη επίσημη σύναξη. Γνωρίζουμε ότι τόσο διασκορπισμένοι ήταν οι Ισραηλίτες, ώστε τα ιερά τραγούδια έπαψαν να ψάλλονται, όπως αλλού παραπονιούνται ότι τους καλούν να ψάλουν --Συνεχίζει ξεδιπλώνοντας την πρόσκληση για τον Ισραήλ να χαίρεται στον Δημιουργό του.
2. Ας χαίρεται ο Ισραήλ στον Δημιουργό του. Επιμένει στο ίδιο σημείο, ότι ο λαός του Κυρίου πρέπει να αναπαύεται σταθερά πεπεισμένος ότι η οικογένειά του δεν είχε εκλεγεί μάταια από το υπόλοιπο του κόσμου, αλλά ότι ο Θεός θα θυμόταν τη διαθήκη του, και δεν θα άφηνε τα ελέη που είχε επεκτείνει σε αυτούς να αποτύχουν ή να εξαφανιστούν. Μολονότι είχαν προσωρινά στερηθεί την κληρονομιά της γης της Χαναάν, που ήταν το ενέχυρο της υιοθεσίας τους, ο Ψαλμωδός αποκαλεί τον Θεό Δημιουργό τους, και βασιλιά των υιών της Σιών, για να τους υπενθυμίσει ότι όταν υιοθετήθηκαν σε υπεροχή πάνω από άλλα έθνη, αυτό ήταν ένα είδος νέας δημιουργίας. Έτσι στον Ψαλμό 45:6, οι Ισραηλίτες ονομάζονται «το έργο των χεριών του Θεού», όχι απλώς επειδή δημιουργήθηκαν από αυτόν όπως οι άλλοι άνθρωποι, αλλά επειδή τους διαμόρφωσε εκ νέου, και τους διέκρινε με μια νέα τιμή, εκείνη του να χωριστούν από όλο το ανθρώπινο γένος. Το όνομα βασιλιάς έχει ευρύτερη σημασία, υποδηλώνοντας ότι όπως αυτός ο λαός διαμορφώθηκε αρχικά από τον Θεό, έτσι ήταν με σκοπό να κυβερνάται πάντα από τη δύναμή του. Τα μουσικά όργανα που αναφέρει ήταν ιδιότυπα σε αυτή την παιδική ηλικία της Εκκλησίας, ούτε πρέπει να μιμούμαστε ανόητα μια πρακτική που προοριζόταν μόνο για τον αρχαίο λαό του Θεού. Αλλά ο Ψαλμωδός επιβεβαιώνει αυτό που έχει ήδη αναφερθεί, ότι οι θρησκευτικές τους συνάξεις που είχαν διακοπεί για κάποιο διάστημα θα αποκατασταθούν σύντομα, και θα επικαλούνται το όνομα του Κυρίου με τη δέουσα τάξη της λατρείας του.Στρεφόμενος στο κεφάλαιο 150, ο Καλβίνος αρχίζει την έκθεσή του για την δοξολογία στο αγιαστήριο.
1. Δοξολογείτε τον Θεό στο αγιαστήριό του. Αυτός ο ψαλμός γενικά επαινεί την πνευματική λατρεία του Θεού, η οποία συνίσταται σε θυσίες δοξολογίας. Με το αγιαστήριο υπάρχει μικρή αμφιβολία ότι εννοείται εδώ ο ουρανός, όπως συμβαίνει συχνά αλλού. Η δεύτερη πρόταση είναι ερμηνευτική, διότι το ίδιο πράγμα επαναλαμβάνεται. Αλλά αντί για αγιαστήριο διαβάζουμε רקια, δηλαδή το στερέωμα του ουρανού, στο οποίο προστίθεται το επίθετο της δύναμης, επειδή εκεί έχουμε απόδειξη της ασύγκριτης δύναμης του Θεού, ώστε δεν μπορούμε να κοιτάξουμε τους ουρανούς χωρίς να χαθούμε στον θαυμασμό. Ως προς την ερμηνεία που δίνουν κάποιοι -- Δοξολογείτε τον Θεό, εσείς άγγελοι που κατοικείτε τους ουρανούς, και εσείς άνθρωποι που κατοικείτε κάτω από το στερέωμα, είναι βεβιασμένη και αφύσικη· διότι ο Ψαλμωδός, για να αφυπνίσει ανθρώπους που νωθρεύουν στους επαίνους του Θεού, τους προστάζει να υψώσουν τα μάτια τους προς το ουράνιο αγιαστήριο. Για να σεβαστεί δεόντως η μεγαλειότητα του Θεού, ο Ψαλμωδός τον παριστάνει ως προεδρεύοντα στον θρόνο του στους ουρανούς· και επεκτείνεται στην ίδια αλήθεια στον δεύτερο στίχο, εορτάζοντας τη δύναμη και το μεγαλείο του, τα οποία είχε φέρει υπό την προσοχή μας στους ουρανούς, που είναι ένας καθρέφτης στον οποίο μπορούν να ιδωθούν. Αν θέλαμε οι νόες μας να ανάψουν, λοιπόν, σε αυτή τη θρησκευτική υπηρεσία, ας μελετήσουμε τη δύναμη και το μεγαλείο του, που θα διαλύσουν γρήγορα κάθε τέτοια αναισθησία. Μολονότι οι νόες μας δεν μπορούν ποτέ να χωρέσουν αυτή την απεραντοσύνη, η απλή γεύση της θα μας επηρεάσει βαθιά. Και ο Θεός δεν θα απορρίψει τέτοιους επαίνους όπως προσφέρουμε σύμφωνα με την ικανότητά μας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Κάλβινος καταλήγει επεκτείνοντας την κλήση σε όλους όσους αναπνέουν.
6. Ό,τι αναπνέει, κ.λπ. Καθώς η λέξη νσμχ, νεσαμά, σημαίνει πνοή, ή φύσημα, και οτιδήποτε είναι έμψυχο, ή αναπνέει, οι λέξεις μπορούν να επεκταθούν σε κάθε είδος ζωντανών πλασμάτων, όπως έχουμε δει στους προηγούμενους ψαλμούς ότι η διακήρυξη των αίνων του Θεού αποδίδεται ακόμη και σε πράγματα που στερούνται νοημοσύνης. Αλλά καθώς οι άνθρωποι αποκλειστικά συχνά εννοούνται υπό το όνομα 'σάρκα', έτσι μπορούμε πολύ καλά να υποθέσουμε ότι οι λέξεις αναφέρονται εδώ στους ανθρώπους, οι οποίοι, αν και έχουν ζωτική πνοή κοινή με την κτηνώδη δημιουργία, λαμβάνουν κατά διακρίσεως το όνομα των αναπνεόντων, ως ζωντανών πλασμάτων. Οδηγούμαι να το σκεφτώ αυτό για τον εξής λόγο: Μέχρι τώρα ο Ψαλμωδός έχει απευθυνθεί με τις προτροπές του στον λαό που ήταν εξοικειωμένος με τις τελετές υπό τον νόμο, τώρα στρέφεται προς τους ανθρώπους γενικά, υπονοώντας σιωπηρά ότι ερχόταν ένας καιρός όταν τα ίδια άσματα, που τότε ακούγονταν μόνο στην Ιουδαία, θα αντηχούσαν σε κάθε γωνιά της υφηλίου. Και σε αυτή την πρόρρηση έχουμε ενωθεί στην ίδια συμφωνία με τους Ιουδαίους, ώστε να λατρεύουμε τον Θεό με συνεχείς θυσίες αίνου, μέχρι να συναχθούμε στη βασιλεία των ουρανών, να ψάλλουμε με τους εκλεκτούς αγγέλους ένα αιώνιο αλληλούια.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας σας προσκαλεί ο Θεός σε ένα νέο τραγούδι δοξολογίας; Πώς η ανάμνηση της βασιλείας του πάνω στον λαό του στηρίζει τη λατρεία σας; Πώς θα έμοιαζε αν κάθε ανάσα που παίρνετε γινόταν προσφορά δοξολογίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, Δημιουργέ και Βασιλεῦ ἡμῶν, διὰ τῆς κυριαρχικῆς Σου χάριτος διαμόρφωσον ἐν ἡμῖν τὸ νέον ᾆσμα τὸ ὁποῖον ὑμνεῖ τὸ ἔλεος τῆς διαθήκης Σου καὶ τὴν δικαίαν Σου βασιλείαν. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ εὐφραινώμεθα ἐν Σοὶ μόνῳ μὲ πᾶσαν πνοὴν καὶ πᾶν ὄργανον τῆς ζωῆς ἡμῶν, μέχρις οὗ συνταχθῶμεν εἰς τὸν αἰώνιον χορὸν ἔμπροσθεν τοῦ θρόνου Σου. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →