Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ορθή Κρίση και η Ενοίκηση του Πνεύματος
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο Υπόμνημα του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο καλούμαστε να θεωρήσουμε τα λόγια του Κυρίου στο έβδομο κεφάλαιο μέσα από τα μάτια του μεγάλου Αλεξανδρινού διδασκάλου της Ενσάρκωσης. Η έκθεση του Κυρίλλου προχωρεί σταθερά από τις αντιπαραθέσεις γύρω από το Σάββατο στο βαθύτερο μυστήριο της αποκατάστασης του Πνεύματος στην ανθρώπινη φύση. Η ανάγνωσή του διατηρεί το πρόσωπο του Λόγου που έγινε σάρκα στο κέντρο, δείχνοντας πώς κάθε λόγος του Ιησού αποκαλύπτει τόσο τη θεία εξουσία όσο και την ανανέωση της δημιουργίας. Καθώς εισερχόμαστε σε αυτό το μάθημα, ζητούμε από το ίδιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας στους θησαυρούς που ξεδιπλώνει ο Κύριλλος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε το κατά Ιωάννην κεφάλαιο έβδομο αργά και προσευχητικά, προσέχοντας τη δημόσια διδασκαλία του Κυρίου κατά την Εορτή της Σκηνοπηγίας, την αυξανόμενη εχθρότητα των αρχόντων και την υπόσχεση ποταμών ζώντος ύδατος. Ας προσέξουμε ιδιαίτερα τις επανειλημμένες αναφορές στον Μωυσή, το ζήτημα της αληθινής κρίσης και τη μαρτυρία του Ευαγγελιστή σχετικά με το Πνεύμα που δεν είχε δοθεί ακόμη. Ας επιτρέψουμε στο ιερό κείμενο να προετοιμάσει την ψυχή για τα δογματικά βάθη που θα ανοίξει ο Κύριλλος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριλλος προχωρεί στην ανοιχτή επίπληξη του Σωτήρα προς τον ιουδαϊκό λαό στρεφόμενος στον νόμο του Μωυσή.
Με πολλούς τρόπους ο λόγος του Σωτήρα κατευθύνεται προς έναν σκοπό. Έχοντας ήδη, όπως άρμοζε, ελέγξει έμμεσα τους Φαρισαίους ότι αρνούνται να υπακούσουν στις θείες διατάξεις ενώ εισάγουν τις δικές τους γνώμες και ότι ζητούν τιμή για τον εαυτό τους από τον λαό αντί να την αποδίδουν στον Κύριο των πάντων, τώρα χρησιμοποιεί άλλη και ισχυρότερη μέθοδο και τους υποβάλλει σε ανοιχτή και ακάλυπτη επίπληξη. Κατηγορηθείς ότι παραβίασε το Σάββατο και κατηγορηθείς αδικαιολόγητα για ανομία, ελέγχει όχι κάθε άνθρωπο χωριστά αλλά ολόκληρο τον ιουδαϊκό λαό ότι αθετεί τις διατάξεις του Μωυσή. «Πείτε μου», λέγει, «εσείς που καταδικάζετε αυτόν που δείχνει έλεος το Σάββατο, που εκδίδετε άθλια απόφαση κατά ευεργετών και κατηγορείτε αναισχύντως τον ελεήμονα: δεν απαγόρευσε ο Μωυσής, ενώπιον του οποίου πάντοτε ομολογείτε σεβασμό, να διαπράξετε φόνο; Δεν ακούσατε τα λόγια του, «Δεν θα φονεύσεις τον αθώο και δίκαιο»; Γιατί λοιπόν ατιμάζετε ακόμη και τον δικό σας Μωυσή παραβαίνοντας τόσο εύκολα τον νόμο που δόθηκε δι' αυτού;» Η σαφέστερη απόδειξη αυτής της παράβασης είναι η δίωξή Μου, που δεν έκανα κακό, και η απόφασή σας να θανατώσετε αδίκως Εκείνον κατά του οποίου δεν μπορεί να προσαχθεί κατηγορία άξια θανάτου.Σχετικά με τη σχέση μεταξύ περιτομής και Σαββάτου προωθεί το επιχείρημα περαιτέρω.
Με πολλούς λόγους έχει ήδη εκθέσει την άγνοια των Ιουδαίων και έδειξε ότι δεν πρέπει να προκαλούνται σε άκαιρη οργή από την παράβαση του Σαββάτου, αφού ο Υιός του Ανθρώπου είναι Κύριος του Σαββάτου. Τώρα προχωρεί σε άλλο επιχείρημα και αποδεικνύει ότι ο ίδιος ο Μωυσής, ο υπηρέτης του νόμου, παρέβλεψε την ανάπαυση του Σαββάτου για χάρη της περιτομής — μιας διατάξεως που ελήφθη από τους πατέρες — ώστε ο Ίδιος να φαίνεται δικαίως ότι ακολουθεί το πατροπαράδοτο έθιμο. Διότι όπως ο Θεός «εργάζεται» το Σάββατο και ο Χριστός, όντας ομόγνωμος με τον Πατέρα, ομοίως εργάζεται, έτσι ο Μωυσής τίμησε τον αρχαιότερο νόμο της περιτομής πάνω από τη μεταγενέστερη διάταξη του Σαββάτου. «Το Σάββατο», λέγει, «περιτέμνετε άνθρωπο». Αν ο Μωυσής έκρινε ορθό να τιμήσει το έθιμο των πατέρων και να το θέσει πάνω από το Σάββατο, γιατί γογγύζετε εναντίον Μου και θαυμάζετε, σαν να ήμουν ένοχος ανομίας για την τέλεση πολύ μεγαλύτερου έργου;Ο Κύριλλος φέρνει τη συζήτηση περί εννόμου κρίσεως στο γραφικό της συμπέρασμα.
Ο ίδιος ο νόμος που ισχυρίζεστε ότι υπερασπίζεστε κραυγάζει: «Δεν θα σεβασθείς πρόσωπα εν κρίσει, διότι η κρίση είναι του Θεού». Αν δεν καταδικάζετε τον Μωυσή, ο οποίος παρέβη τη διάταξη του Σαββάτου για χάρη της περιτομής, ούτε πρέπει να καταδικάζετε τον Υιό, ο οποίος πάντοτε πράττει τα αρεστά τω Πατρί. Το να κρίνετε τον ένα και να αθωώνετε τον άλλο είναι να παραβιάζετε τη θεία εντολή: «Μη κρίνετε κατ' όψιν, αλλά κρίνετε με ορθή κρίση».Στρεφόμενος στη δήλωση του Ευαγγελιστή ότι το Πνεύμα δεν είχε δοθεί ακόμη, ο Κύριλλος ξεδιπλώνει το μυστήριο της δωρεάς του Πνεύματος.
Από την αρχή ο άνθρωπος πλάστηκε άφθαρτος, η ενοίκηση του Πνεύματος όντας η αιτία αυτής της αφθαρσίας· διότι ο Θεός «ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτού πνοήν ζωής». Διά της αρχαίας απάτης ο άνθρωπος έπεσε εις αμαρτίαν και, μαζί με άλλα αγαθά, απώλεσε το Πνεύμα, υποκείμενος εις φθοράν και επιρρεπής εις πάσαν αμαρτίαν. Όταν ο Θεός εν τη σοφία Αυτού απεφάσισε «να ανακεφαλαιώση τα πάντα εν τω Χριστώ» και να αποκαταστήση την ανθρωπίνην φύσιν εις την αρχικήν της κατάστασιν, υπεσχέθη να δώση πάλιν το Άγιον Πνεύμα, λέγων: «Εκχεώ από του Πνεύματός Μου επί πάσαν σάρκα». Όταν ο Μονογενής έγινεν άνθρωπος, ο Πατήρ εδώρησε το Πνεύμα, και ο Χριστός, ως απαρχή της ανανεωθείσης φύσεως, πρώτος το εδέχθη. Ο Ιωάννης εμαρτύρησε: «Είδον το Πνεύμα καταβαίνον εξ ουρανού, και έμεινεν επ' αυτόν».
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Κύριλλος αποκαλύπτει το βαθύτερο χριστολογικό θεμέλιο της δωρεάς του Πνεύματος δείχνοντας πώς ο Μονογενής το δέχεται για χάρη μας.
Εδέχθη το Πνεύμα ουχί ως εστερημένος αυτού — διότι το Πνεύμα είναι ιδικόν Του κατά φύσιν και προχωρεί δι' Αυτού προς τους αγίους — αλλά καθόσον έγινεν άνθρωπος και άρμοζε εις τον άνθρωπον να λάβη. Ως Υιός κατά φύσιν, δέχεται τον τίτλον «Σήμερον εγέννησά σε» ώστε να λάβωμεν ημείς υιοθεσίαν εν Αυτώ. Ούτω ο Μονογενής δέχεται το Πνεύμα ουχί δι' Εαυτόν, αλλά δι' ημάς εν Εαυτώ, ώστε ολόκληρος η φύσις να αποκατασταθή εν Αυτώ εις την αρχικήν της κατάστασιν.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική μου ζωή κρίνω ακόμη κατ' όψιν αντί με την ορθή κρίση που συνιστά ο Κύριλλος;
Πώς η αλήθεια ότι το Πνεύμα τώρα ενοικεί στους πιστούς ως ναούς αλλάζει τον τρόπο που προσεγγίζω την προσευχή και τα μυστήρια;
Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να τιμήσω την κυριότητα του Κυρίου επί πάσης κατώτερης διατάξεως αυτή την ημέρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ ἐν σαρκὶ δεξάμενος τὸ Πνεῦμα ἀμέτρως, ἵνα πληρωθῶμεν ὕδατος ζῶντος, δώρησαι ἡμῖν κρίνειν ἐν ὀρθῇ κρίσει καὶ πιεῖν βαθέως ἐκ τοῦ Πνεύματος ἐκείνου, οὗ ἐπηγγείλω τοῖς πιστεύουσιν. Ποίησον τὴν ἔνοικόν Σου παρουσίαν ἀποκαταστῆσαι τὴν φύσιν ἡμῶν, συμμορφῶσαι ἡμᾶς τῇ δόξῃ Σου, καὶ τηρῆσαι τὴν Ἐκκλησίαν Σου ἐν τῇ ἑνότητι τοῦ Πνεύματος. Διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς παναχράντου Σου Μητρὸς καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, Σῶτερ, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →