Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλήμονα
Φιλήμονα 1 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο που εκτιμάται εδώ και καιρό μεταξύ των Αμερικανών ευαγγελικών και πρεσβυτεριανών, ανοίγουμε τις Σημειώσεις επί της Βίβλου του Άλμπερτ Μπάρνς προς την επιστολή προς τον Φιλήμονα. Αυτή η σύντομη επιστολή δείχνει αποστολική σοφία εφαρμοσμένη σε προσωπικό ζήτημα συμφιλίωσης και χριστιανικού καθήκοντος. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από το κείμενο με ακρίβεια, δείχνοντας πώς ο Παῦλος επικαλείται την αγάπη αντί της εξουσίας. Οι σημειώσεις του βοηθούν την εκκλησία σήμερα να διαβάζει τον Λόγο με ευλάβεια και κατανόηση, ώστε η χάρη που φαίνεται στην ιστορία του Ὀνήσιμου να διαμορφώσει τις δικές μας ζωές πίστης και συγχώρεσης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της προς Φιλήμονα με προσεκτικές καρδιές. Καθώς ξεδιπλώνονται τα λόγια του αποστόλου, ας σκεφτούμε τον τρυφερό αλλά σταθερό τρόπο με τον οποίο ο Παῦλος απευθύνεται σε έναν συνάδελφο πιστό. Προετοιμαστείτε να δεχθείτε τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και τη διαρκή πνευματική διδασκαλία που περιέχεται σε αυτή την προσωπική επιστολή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει σκιαγραφώντας τη δομή της επιστολής.
Εισαγωγή. Η επιστολή περιλαμβάνει τα εξής θέματα: Ι. Ο χαιρετισμός· Φιλήμονα 1:1-3. ΙΙ. Μια αναφορά της εξαιρετικής εντύπωσης που είχε ο απόστολος για τον Φιλήμονα και της αφορμής που είχε για ευγνωμοσύνη εκ μέρους του· Φιλήμονα 1:4-7. Πάντα τον θυμόταν στις προσευχές του· Φιλήμονα 1:4. Είχε ακούσει για την πίστη και την αγάπη του και για την καλοσύνη του προς εκείνους που έφεραν το χριστιανικό όνομα· Φιλήμονα 1:5. Επιθυμούσε η καλοσύνη του στο να κάνει άλλους, από κοινού με αυτόν, μετόχους της έκφρασης της πίστης του, να γίνει ακόμη πιο αποτελεσματική στην εξασφάλιση της ορθής αναγνώρισής της οπουδήποτε γινόταν γνωστή· Φιλήμονα 1:6. Λέει ότι είχε μεγάλη χαρά και παρηγοριά από την ευτυχία που είχε προσφέρει σε χριστιανούς που χρειάζονταν τη βοήθειά του· Φιλήμονα 1:7. ΙΙΙ. Το κύριο θέμα της επιστολής - η επιθυμία να δεχθεί ξανά τον δούλο του Ὀνήσιμο και τα επιχειρήματα για να τον πείσει να το κάνει· Φιλήμονα 1:8-21.Ο Μπάρνς παρουσιάζει στη συνέχεια την απόφαση του Παύλου να θέσει το αίτημα στη βάση της ικεσίας.
(1) Το θέτει στη βάση της ικεσίας, όχι της εντολής. Θα μπορούσε, δυνάμει του αποστολικού του αξιώματος, να επιτάξει πολλά πράγματα σε αυτόν, και πιθανώς αυτό, όμως επιλέγει να το θέσει εξ ολοκλήρου σε άλλες βάσεις και να το κάνει ζήτημα προσωπικής φιλίας· Φιλήμονα 1:8. Ιδιαίτεροι λόγοι για τους οποίους έπρεπε να το κάνει: Για χάρη της αγάπης - αγάπης προς τον Παῦλο - τώρα γέροντα και στη φυλακή εξαιτίας της κοινής θρησκείας τους· Φιλήμονα 1:9. Ο Παῦλος θεωρούσε τον Ὀνήσιμο δικό του γιο και ζητούσε να γίνει δεκτός και να αντιμετωπιστεί ως τέτοιος· Φιλήμονα 1:10. Διαβεβαιώνει τον Φιλήμονα ότι, ό,τι κι αν ήταν παλαιότερα, τώρα θα τον έβρισκε ωφέλιμο για τον εαυτό του· Φιλήμονα 1:11. Τον διαβεβαιώνει ότι ο Ὀνήσιμος ήταν ιδιαίτερα αγαπητός σε αυτόν και ότι θα ήταν πολύ χρήσιμος σε αυτόν στις περιστάσεις του, αλλά ότι δεν θεωρούσε σωστό να τον κρατήσει μαζί του χωρίς τη συγκατάθεση του Φιλήμονα.Ο Μπάρνς στρέφεται έπειτα στην προσωπική έκκληση του αποστόλου στον στίχο οκτώ.
Στίχος 8. Διά τούτο, αν και θα μπορούσα να έχω πολλή παρρησία εν Χριστώ - Αν και θα μπορούσα να έχω πολλή παρρησία ως απόστολος του Χριστού. Εννοεί ότι είχε επενδυθεί με εξουσία από τον Κύριο Ιησού και θα είχε δικαίωμα, ως απόστολος, να επιτάξει ό,τι έπρεπε να γίνει στην περίπτωση που πρόκειται να θέσει ενώπιόν του· συγκρίνετε Α΄ Θεσσαλονικείς 2:6-7. Να σου επιτάξω αυτό που είναι πρέπον - Να προστάξω ό,τι είναι σωστό να γίνει. Η λέξη «πρέπον» εδώ (τὸ ἀνῆκον), σημαίνει αυτό που θα ήταν κατάλληλο ή πρέπον στην περίπτωση· συγκρίνετε τις σημειώσεις στο Εφεσίους 5:4. Ο απόστολος υπονοεί εδώ ότι αυτό που επρόκειτο να ζητήσει ήταν πρέπον να γίνει στις περιστάσεις, αλλά δεν το θέτει σε αυτή τη βάση, αλλά μάλλον το ζητά ως προσωπική χάρη. Συνήθως δεν είναι καλύτερο να προστάζουμε κάτι να γίνει αν μπορούμε εξίσου καλά να το εξασφαλίσουμε ζητώντας το ως εύνοια· συγκρίνετε Δανιήλ 1:8, Δανιήλ 1:11-12.Ο Μπάρνς συνεχίζει δείχνοντας πώς ο Παῦλος παρουσιάζει τον Ὀνήσιμο ως γιο του στην πίστη.
Στίχος 10. Σε παρακαλώ για τον γιο μου Ὀνήσιμο - Δηλαδή, τον γιο μου στο ευαγγέλιο· κάποιον προς τον οποίο διατηρώ τη σχέση πνευματικού πατέρα· συγκρίνετε τις σημειώσεις στο Α΄ Τιμόθεο 1:2. Η προσέγγιση και η επιδεξιότητα του Παύλου εδώ είναι άξιες ιδιαίτερης παρατήρησης. Οποιοσδήποτε άλλος τρόπος να τεθεί η περίπτωση ενώπιον του νου του Φιλήμονα θα μπορούσε να τον απωθήσει. Αν είχε πει απλώς «σε παρακαλώ για τον Ὀνήσιμο»· ή «σε παρακαλώ για τον δούλο σου Ὀνήσιμο», θα επέστρεφε αμέσως στην προηγούμενη συμπεριφορά του και θα θυμόταν όλη την αχαριστία και την ανυπακοή του. Αλλά η φράση «ο γιος μου» κάνει τον δρόμο εύκολο για την αναφορά του ονόματός του, γιατί είχε ήδη βρει τον δρόμο προς την καρδιά του πριν πέσει το μάτι του στο όνομά του, με την αναφορά της σχέσης που διατηρούσε προς τον εαυτό του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει τα προσεκτικά όρια της αποστολικής επιρροής στην περίπτωση του Ὀνήσιμου.
Μπορεί να είχε φίλους και συγγενείς εκεί· ή, όντας τώρα μεταστραφείς, μπορεί να ήταν αισθητό ότι είχε αδικήσει τον πρώην κύριό του και ότι όφειλε να επιστρέψει και να επανορθώσει το αδίκημα· ή μπορεί να ήταν φτωχός και ξένος στη Ρώμη και μπορεί να είχε απογοητευτεί πολύ από ό,τι περίμενε να βρει εκεί όταν έφυγε από τον Φιλήμονα και μπορεί να επιθυμούσε να επιστρέψει στις σχετικές ανέσεις της προηγούμενης κατάστασής του. (4) Μπορεί επομένως να προστεθεί (α) ότι αυτό το χωρίο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να αποδείξει ότι οφείλουμε να στέλνουμε πίσω δραπέτες δούλους στους πρώην κυρίους τους ενάντια στη δική τους συγκατάθεση· ή για να δικαιολογήσει τους νόμους που απαιτούν από τους δικαστές να το κάνουν· ή για να δείξει ότι αυτοί που έχουν δραπετεύσει πρέπει να συλληφθούν και να κρατηθούν βίαια· ή για να δικαιολογήσει οποιοδήποτε είδος επιρροής σε έναν δραπέτη δούλο για να τον παρακινήσει να επιστρέψει στον πρώην κύριό του.Ο Μπάρνς ολοκληρώνει το επιχείρημα σημειώνοντας την ευαισθησία με την οποία ο Παῦλος συνιστά τον επιστρέφοντα δούλο.
Ή μπορεί να υπάρχουν περιπτώσεις όπου κάποιος μπορεί να έχει συγγενείς που βρίσκονται στη γειτονιά ή στην οικογένεια του πρώην κυρίου του και η επιθυμία να είναι μαζί τους μπορεί να είναι τόσο ισχυρή ώστε στο σύνολο να προτιμούσε να είναι δούλος όπως ήταν πριν, παρά να παραμείνει όπως είναι τώρα. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι σωστό να προσφέρουμε βοήθεια - γιατί το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου πηγαίνει να υποστηρίξει αυτό. Αλλά δεν πηγαίνει παραπέρα. Από ό,τι φαίνεται, ούτε συμβούλευσε τον Ὀνήσιμο να επιστρέψει, ούτε τον ανάγκασε· ούτε είπε ούτε μία λέξη για να τον επηρεάσει να το κάνει· - ούτε εννοούσε ή περίμενε ότι θα ήταν δούλος όταν θα είχε γίνει δεκτός ξανά από τον κύριό του· δείτε τις σημειώσεις στο Φιλήμονα 1:16. Εσύ, λοιπόν, δέξου αυτόν, δηλαδή τα σπλάγχνα μου - Υπάρχει μεγάλη ευαισθησία επίσης σε αυτή την έκφραση. Αν είχε πει απλώς «δέξου αυτόν», ο Φιλήμων μπορεί να σκεφτόταν μόνο αυτόν όπως ήταν παλαιότερα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η επιλογή του Παύλου για ικεσία αντί για εντολή τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τους συναδέλφους πιστούς σε δύσκολα ζητήματα; Με ποιους τρόπους θα μπορούσαμε να μιμηθούμε τη φροντίδα του αποστόλου να αποφύγουμε να δώσουμε σκάνδαλο ενώ ακόμη επιδιώκουμε ό,τι είναι ορθό; Πού στις δικές μας σχέσεις μας καλεί ο Κύριος να επεκτείνουμε την ίδια συμφιλιωτική χάρη που ζήτησε ο Παῦλος για τον Ὀνήσιμο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν καταλλακτικὴν ἀγάπην σου τὴν φανερωθεῖσαν ἐν τῷ Λόγῳ σου, ὅπου ὁ Παῦλος παρακαλεῖ ὑπὲρ τοῦ Ὀνησίμου οὐχὶ διὰ βίας ἀλλὰ διὰ τῶν δεσμῶν τοῦ εὐαγγελίου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, δώρησαι ἡμῖν καρδίας ὥστε νὰ παρέχωμεν συγχώρησιν ἐλευθέρως, νὰ μεσιτεύωμεν ἐνθέρμως, καὶ νὰ ἀγκαλιάζωμεν ἀλλήλους ὡς ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ τὴν ὁποίαν ὁ Χριστὸς ἐκέρδισε. Ἐνίσχυσον τὴν ἐκκλησίαν σου νὰ ἀντανακλᾷ τὴν ἰδίαν ταύτην ἀποκατάστασιν καὶ ἀξιοπρέπειαν μέχρις οὗ σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →