← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι

Θρήνοι 3 — με τον Συμεών

Θρήνοι 3Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα
Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από υπομονετική μελέτη της Αγίας Γραφής. Για το τρίτο κεφάλαιο των Θρήνων ο Συμεών ξεδιπλώνει το πειθαρχημένο βλέμμα του αγίου πάνω στη θλίψη, ιχνηλατώντας πώς το έλεος, η πιστότητα της διαθήκης και η ταπεινή αναμονή μαζί διαπλάθουν την ψυχή για τη δόξα. Τα λόγια του, αντλημένα από μακρά συνομιλία με τον προφήτη που θρηνεί, μας προσκαλούν να δεχθούμε τη δοκιμασία όχι ως τυχαία αυστηρότητα αλλά ως το ορισμένο σχολείο της χάριτος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το ορισμένο απόσπασμα. Με ήσυχη προσοχή διαβάζουμε το τρίτο κεφάλαιο των Θρήνων, επιτρέποντας στους μετρημένους στίχους να εγκατασταθούν στην καρδιά. Ο ίδιος Πνεύμα που καθοδήγησε τον προφήτη και αργότερα δίδαξε τον Συμεών ας μας δώσει αυτιά για να ακούσουμε και θέλημα για να υπακούσουμε ό,τι ο Κύριος μίλησε μέσω του δούλου του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών αρχίζει τοποθετώντας τη θλίψη του αγίου δίπλα στο πλήθος των ελέων που ακόμη ανανεώνονται κάθε πρωί. Αλλά τι υψηλά μαθήματα μας διδάσκει με τα λόγια που μόλις διαβάσαμε! Αληθώς μπορούμε να δούμε σε αυτά τα λόγια, Ι. Τις απόψεις ενός αγίου υπό θλίψη— Ένας άνθρωπος αδίδακτος στο σχολείο της θλίψης ασχολείται υπερβολικά με τις δυσκολίες του και έτσι ταράζει πολύ την ίδια του την ψυχή. Αλλά ένας άνθρωπος διδαγμένος από τον Θεό θα έχει τον νου του πολύ διαφορετικά απασχολημένο. Θα ευαρεστείται μάλλον να στοχάζεται, 1. Την ελαφρότητα της θλίψης του, σε σύγκριση με όσα του αξίζουν— [Ποιος, που θυμάται το πλήθος των παρελθουσών παραβάσεών του, δεν θα δικαιολογήσει τον Θεό σε όλες τις διατάξεις του, όσο οδυνηρές κι αν είναι για τη σάρκα και το αίμα; «Θα παραπονεθεί ζωντανός άνθρωπος, (θα πει,) άνθρωπος για την τιμωρία των αμαρτιών του [Σημ.: εδ. 39.]»; Όχι: θα ομολογήσει ότι η κόλαση είναι το δικό του μερίδιο· και ότι οτιδήποτε λιγότερο από αυτό είναι πολύ «λιγότερο από ό,τι άξιζαν οι ανομίες του [Σημ.: Έσδρας 9:13 .].» Στη συνέχεια στοχάζεται την αμετάβλητη πιστότητα του Θεού της διαθήκης που διευθετεί κάθε διάταξη. Η αμεταβλητότητα του Θεού υπό όλες τις διατάξεις του— [Ο άγιος δεν θα θεωρήσει τον Θεό ως αυθαίρετο Κυβερνήτη, που διατάσσει τα πάντα από ιδιοτροπία· αλλά ως Θεό της διαθήκης, που έχει δεσμευθεί να παρέχει στον λαό του ό,τι συντελεί στα καλύτερα συμφέροντά τους. Γι’ αυτό, υπό την πίεση των θλίψεών του, θα θυμηθεί ότι ο Θεός είπε πως θα «διορθώσει τον λαό του με μέτρο, και δεν θα τους αφήσει εντελώς ατιμώρητους [Σημ.: Ιερεμίας 30:11 .].» Υπό αυτή την έννοια, ομολογεί ότι «ο Θεός με αληθινή πιστότητα τον έχει θλίψει [Σημ.: Ψαλμοί 119:75 .].» Πράγματι, η πιστότητα του Θεού είναι εκείνο που σε τέτοιες εποχές στοχάζεται με ιδιαίτερη ευαρέσκεια: «Γιατί είσαι κατηφής, ψυχή μου; και γιατί ταράζεσαι μέσα μου; Έλπιζε στον Θεό· διότι ακόμη θα τον αινέσω, ο οποίος είναι η σωτηρία του προσώπου μου και ο Θεός μου [Σημ.: Ψαλμοί 42:5 · Ψαλμοί 42:11 · Ψαλμοί 43:5 . τρεις φορές.]» Ο Συμεών έπειτα δείχνει πώς αυτές οι απόψεις υψώνουν την ψυχή πάνω από τις υπαγορεύσεις της αίσθησης και του εαυτού. Πώς υψώνουν την ψυχή— [Ιδού ο προφήτης, πώς υψώνεται πάνω από τον εαυτό και γίνεται ανώτερος από όλες τις υπαγορεύσεις της αίσθησης! Λησμονεί, ως ένα σημείο, τις δοκιμασίες του, στοχάζοντας τα ελέη του· και παραβλέπει την παιδεία, εξαιτίας της αγάπης από την οποία προέρχεται. Αυτή είναι ευγένεια νου που κανένας φιλόσοφος δεν μπόρεσε ποτέ να φθάσει, και ύψος αισθήματος που μόνο η θεία χάρις μπορούσε να εμπνεύσει.] 3. Πώς τιμούν τον Θεό— [Εδώ οι πιο σκοτεινές διατάξεις αναγνωρίζονται ως καρποί σοφίας που δεν μπορεί να πλανηθεί, αγάπης που δεν γνωρίζει όρια, πιστότητας που δεν αλλάζει ποτέ. Μου φαίνεται ότι, αν δεν υπήρχε άλλος σκοπός για τον οποίο στάλθηκαν οι θλίψεις, αυτός θα αρκούσε για να μας συμφιλιώσει με όλες· διότι αν οδηγούν σε τέτοιες ανακαλύψεις του Θεού και σε τέτοια απόδοση αίνου σε αυτόν, υπερ-αντισταθμίζουν όλο τον πόνο που προκαλούν κατά την πίεσή τους στον νου μας.] Προσφώνηση— 1.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Συμεών κλείνει την ομιλία παροτρύνοντας όσους βρίσκονται ήδη σε βαθιά νερά να ζητήσουν όχι την άρση αλλά τον αγιασμό των δοκιμασιών τους. Μην είστε λοιπόν τόσο ανήσυχοι για την άρση των δοκιμασιών σας, όσο για τον αγιασμό τους στις ψυχές σας. Κάντε μόνο τη βελτίωσή τους που υποδεικνύεται στο κείμενό μου, και θα έχετε λόγους να δοξάσετε τον Θεό για αυτές ως τις πλουσιότερες ευλογίες που θα μπορούσαν να σας δοθούν. Πιέζει την ίδια αλήθεια σε όσους έχουν γνωρίσει λίγη θλίψη, προειδοποιώντας τους να προετοιμάσουν τις ψυχές τους ενώ η ημέρα είναι ακόμη ήρεμη. Σε όσους γνωρίζουν λίγη θλίψη— [Μια ελαφριά και επιφανειακή θρησκεία μπορεί να σας ικανοποιεί τώρα· αλλά θα διαπιστώσετε ότι έχει μικρή ωφέλεια όταν έρθει η θλίψη: μόνο η βαθιά ευσέβεια θα σας στηρίξει τότε. Αν θέλετε να είστε προετοιμασμένοι για δοκιμασίες, πρέπει να αποκτήσετε αίσθηση της υπερβολικής αμαρτωλότητάς σας και των θαυμαστών ελέων που σας δόθηκαν μέσω των παθημάτων του Υιού του Θεού. Τότε οι βαρύτερες δοκιμασίες θα φαίνονται ελαφριές, μάλιστα τίποτα σε σύγκριση με όσα σας αξίζουν, και τίποτα σε σύγκριση με τις υποχρεώσεις που σας έχουν επιβληθεί.] 2. Σε όσους έχουν οδηγηθεί σε βαθιά νερά— [Μην βλέπετε τις θλίψεις σας ως σημεία της οργής του Θεού, αλλά μάλλον ως εκφράσεις της αγάπης του. Υπάρχει ανάγκη γι’ αυτές, αλλιώς δεν θα είχαν σταλεί· και αν ενεργούν για να καθαρίσουν τις ψυχές σας από τη σκουριά, θα έχετε λόγους να τις ευχαριστείτε αιωνίως.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες περιστάσεις μου χρειάζομαι περισσότερο να θυμηθώ ότι τα σπλάχνα του Κυρίου δεν εκλείπουν; Πώς η υπομονετική αναμονή του Θεού σήμερα μπορεί να μετατρέψει το παράπονο σε ευγνωμοσύνη; Με ποιον κρυφό τρόπο ο Κύριος με προσκαλεί να βάλω το στόμα μου στη σκόνη ώστε η ελπίδα να ανατείλει ακόμη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που δεν θλίβεις εκουσίως ούτε λυπάς τα τέκνα των ανθρώπων, δώσε μας χάρη να δεχόμαστε τις διατάξεις σου ως σημεία αγάπης της διαθήκης. Διαμόρφωσε μέσα μας τον ήσυχο νου που στοχάζεται τα ελέη σου μάλλον παρά τα όσα μας αξίζουν, και δίδαξέ μας να σε περιμένουμε με την υπομονή που τιμά την πιστότητά σου. Κάθε δοκιμασία ας μας ωθήσει βαθύτερα στη γνώση του Υιού σου, ώστε να αναδυθούμε περισσότερο σύμμορφοι με την εικόνα του και πιο έτοιμοι για την κληρονομιά των αγίων εν τω φωτί· δια του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →